Κάποτε είχε ζητηθεί από τον Βρετανό γκρανμέτρ του σκακιού Τόνι Μάιλς, γνωστό για τις εκκεντρικότητές του, να γράψει μια βιβλιοκριτική για ένα βιβλίο για τα ανορθόδοξα σκακιστικά ανοίγματα. Το βιβλίο ήταν πράγματι μάπα και ο Μάιλς είχε αρκεστεί σε μια βιβλιοκριτική δυο μόνο λέξεων: «Σκέτη μπούρδα». Φυσικά το σκακιστικό έντυπο που τη ζήτησε τη δημοσίευσε και μπορεί να τη βρει κανείς ακόμη και σήμερα στο Διαδίκτυο. Αν ο Μάιλς έγραφε βιβλιοκριτικές και για φιλοσοφικο-λογοτεχνικές μυθοπλασίες και του ζητούνταν μια για το βιβλίο της Σεμίνας Διγενή Οι Απείθαρχοι, θα αποκρινόταν εντελώς σίγουρα πάλι με δυο μόνο λέξεις: «Σκέτη φλυαρία».

Εδώ θα αναμετρηθούν με τη συνέπειά τους και οι θεσμικοί φορείς ...Αλλά δεν αρκούν οι καταγγελίες όταν δεν συνοδεύονται από διεκδικήσεις που προωθούν στην πράξη και κατοχυρώνουν όσο είναι δυνατό τον περιορισμό του κρατικού και δικαστικού αυταρχισμού. Αλλιώς γρήγορα θα δούν όλοι αυτοί την έλλειψη εμπιστοσύνης που δίκαια καταγράφεται από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας στη «δικαιοσύνη», μια δικαιοσύνη που και ακόμα και όταν αθωώνει δείχνει να ντρέπεται που το έκανε και ξεφεύγει από την κατασταλτική της αποστολή, να συμπεριλαμβάνει και τους ίδιους ως μέρος του προβλήματος και όχι ως μέρος της λύσης του.

Φοιτητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου έδωσαν στη δημοσιότητα βίντεο στο οποίο ο πρύτανης του ΕΜΠ ακούγεται να χαρακτηρίζει “escorts”-“συνοδούς” φοιτήτριες που φέρονται να τον ακολούθησαν για να τον ρωτήσουν σχετικά με την παρουσία του σε αυτοδιαχειριζόμενο χώρο του πανεπιστημίου, λέγοντας στον συνεργάτη του: «Οι κυρίες, από ό,τι φαίνεται, θέλουν να μας συνοδεύουν. Escorts, είναι.» Δεν μας εκπλήσσουν η χυδαιότητα και οι μισογυνικές δηλώσεις του τραμπούκου "πρύτανη" του ΕΜΠ. Πρόκειται για το ίδιο άτομο που αρνιόταν για μέρες να δώσει άδεια για την πραγματοποίηση εκδήλωσης με τους εμπειρογνώμονες των οικογενειών των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών.

Σήμερα η βασική θέση για την εκστρατεία του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ για το έγκλημα των Τεμπών και τον σιδηρόδρομο διεξάγεται με τη θέση: Η τα κέρδη τους η οι ζωές μας! Καλό ακούγεται! Όμως στο δια ταύτα, για το τι σιδηρόδρομο θέλουμε και πώς θα τον αποκτήσουμε, δεν παίρνει καθαρή θέση. Αφήνει υπονοούμενα, μιλά με ασάφεια, πέφτει σε αντιφάσεις.

Το κοινωνικοπολιτικό σκηνικό που έχει διαμορφωθεί δύο εβδομάδες μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις για το έγκλημα των Τεμπών απαιτεί ανάγνωση και προοπτική. Η κοινωνία μίλησε και εξακολουθεί καθημερινά να κινητοποιείται και να δίνει βήμα στους συγγενείς των θυμάτων. Οι τελευταίοι, αν και ανεπιτήδευτοι πολιτικά,  συχνά στις τοποθετήσεις τους που είναι αυθεντικές χωρίς περαιτέρω κίνητρα απογυμνώνουν την κυβέρνηση και τους δικαστικούς χειρισμούς της υπόθεσης, δείχνοντας ότι κανένα σχέδιο συγκάλυψης δεν θα επιτύχει. Το εγγυάται άλλωστε η πρωτόγνωρη κοινωνική κινητοποίηση με το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης, που ξεπέρασε κάθε προηγούμενη για οικονομικά αιτήματα, όσο σοβαρά και αν ήταν αυτά.