Κυριακή, 17 Απριλίου 2022 14:29

"Απελευθέρωση για όλους" Ουκρανική αντίσταση, αντιιμπεριαλισμός και παγκόσμια αλληλεγγύη-του Vladyslav Starodubtsev, από το Sotsialnyi Rukh

 

"Απελευθέρωση για όλους"

Ουκρανική αντίσταση, αντιιμπεριαλισμός και παγκόσμια αλληλεγγύη

του Vladyslav Starodubtsev, από το ουκρανικό Sotsialnyi Rukh

14 Απριλίου 2022

Συνέντευξη στον Simón Rodríguez για το The New Arab

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο Vladyslav Starodubtsev του αριστερού Sotsialnyi Rukh (Κοινωνικού Κινήματος) της Ουκρανίας συζητά για την αντίσταση ενάντια στον πόλεμο της Ρωσίας, την αλληλεγγύη με τους παγκόσμιους αγώνες και τη σημασία του συνεπούς αντιιμπεριαλισμού στην αριστερή πολιτική.

Ο Vladyslav Starodubtsev είναι φοιτητής ιστορίας που ζει το Κίεβο. Είναι μέλος του Sotsialnyi Rukh, μιας δημοκρατικής σοσιαλιστικής οργάνωσης που είναι αφοσιωμένη στην οργάνωση της εργατικής τάξης.

Το Sotsialnyi Rukh συνεργάζεται με τα παραδοσιακά συνδικάτα καθώς και με την οργάνωση νέων και ανεξάρτητων συνδικάτων για την προώθηση ενός αντικαπιταλιστικού και δημοκρατικού προγράμματος.

Το Sotsialnyi Rukh τάσσεται επίσης κατά των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων που προωθούνται από τον πρόεδρο Volodymyr Zelensky και εργάζεται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών και των LGBTQ+, την καταπολέμηση της περιβαλλοντικής λεηλασίας και της κλιματικής αλλαγής και την αντιμετώπιση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού που υποκινεί η κυβέρνηση και οι δεξιές οργανώσεις.

Από την αρχή της εισβολής της Ρωσίας, έχουν επίσης διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην αντίσταση.

Ξεπερνώντας τις δυσκολίες του να υπερασπίζεσαι τον σοσιαλισμό σε μια χώρα που εξακολουθεί να βρίσκεται υπό το βάρος του σταλινικού παρελθόντος, προωθούν εκδόσεις σχετικά με την ιστορία των σοσιαλιστικών κινημάτων της Ουκρανίας, μεταφράσεις της κριτικής θεωρίας και τη δική τους ανάλυση της ουκρανικής οικονομίας και κοινωνίας.

Ο συνεργάτης του New Arab, Simón Rodríguez, μίλησε με τον Starodubtsev για τις εμπειρίες του από το σοσιαλιστικό κίνημα, τη συνεχιζόμενη ρωσική εισβολή και τη διεθνιστική αλληλεγγύη με άλλα κινήματα.

Simón Rodríguez: Ένα μήνα από την έναρξη της εισβολής, πώς αντιλαμβάνεστε το κλίμα στους δρόμους;

Vladyslav Starodubtsev: Από τις πρώτες μέρες της εισβολής, ο κόσμος έγινε πολύ μαχητικός. Δεν υπήρχε τρόπος να παρουσιαστεί κανείς στο γραφείο στρατιωτικής κατάταξης χωρίς να αναγκαστεί να περιμένει 3 έως 5 ώρες στην ουρά. Η ίδια διάθεση επικρατεί σχεδόν παντού μέχρι σήμερα. Όλοι θέλουν να βοηθήσουν και οι άνθρωποι που βρέθηκαν σε πιο ασφαλή σημεία έχουν ως επί το πλείστον κάποια μορφή ενοχής!

Οι άνθρωποι οργανώνονται και προσφέρουν εθελοντική εργασία με κάθε δυνατό τρόπο. Το επίπεδο της οργάνωσης είναι τόσο έντονο που ένιωσα πραγματικά αυτό που έγραψε ο Frantz Fanon στο βιβλίο του The Wretched of the Earth (Οι άθλιοι της Γης) για το πώς η κινητοποίηση των μαζών, κατά τη διάρκεια ενός απελευθερωτικού πολέμου, ενισχύει την αίσθηση του ανήκειν στον κοινό σκοπό, και ότι η απελευθέρωση είναι καθήκον για όλους και όχι μόνο για τους ηγέτες.

Το Κίεβο, όπως και άλλες πόλεις, είναι στόχος πυραυλικών επιθέσεων που ως επί το πλείστον πλήττουν μη στρατιωτικές δομές. Οι αεροπορικές σειρήνες έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας. Όμως η ζωή στην πόλη έχει σταθεροποιηθεί, οι άνθρωποι απλά συνήθισαν να βλέπουν κατεστραμμένα κτίρια και ρουκέτες να πετούν στον ουρανό. Οι άνθρωποι είναι σίγουροι για τη νίκη τους και έχουν μια ενέργεια που δεν έχω ξαναδεί.

SR: Πώς συμμετέχει η Sotsialnyi Rukh στην αντίσταση;

VS: Υποστηρίζουμε τις στρατιωτικές δράσεις για την υπεράσπιση της Ουκρανίας. Συμμετέχουμε στη γενική κινητοποίηση και έχουμε ενσωματωθεί στο στρατό ή στην περιφερειακή άμυνα. Επίσης συμμετέχουμε και στις προσπάθειες ανθρωπιστικής βοήθειας, βοηθώντας τους πρόσφυγες με στέγαση, προμήθειες, μεταφορές, βρίσκοντας και παραδίδοντας φάρμακα σε όσους έχουν ανάγκη και συνεργαζόμενοι άμεσα με τα συνδικάτα, ειδικά με τους εργαζόμενους στον τομέα της ιατρικής.

Ταυτόχρονα, αντιτασσόμαστε στις κοινωνικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιεί η κυβέρνηση στο πλαίσιο του πολέμου. Αυτή τη στιγμή, είναι δύσκολο να αντισταθούμε στις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις καθώς οι απεργίες έχουν κηρυχθεί παράνομες, αλλά επιδιώκουμε άλλους τρόπους παθητικής αντίστασης στους περιορισμούς των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Για παράδειγμα, συγκεντρώνουμε έναν κατάλογο επιχειρήσεων που εκμεταλλεύονται την εμπόλεμη κατάσταση για να προωθήσουν μεγαλύτερη εκμετάλλευση. Οι δικηγόροι μας εργάζονται σκληρά για να βοηθήσουν τους εργαζόμενους να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους σε αυτές τις περίπλοκες συνθήκες.

Διεξάγουμε επίσης μια καμπάνια για τη διαγραφή του εξωτερικού χρέους της Ουκρανίας ως σημαντικό παράγοντα με τον οποίο μπορούν να υποστηριχθούν αποτελεσματικά οι προσπάθειες αντίστασης και ανοικοδόμησης, βραχυπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα. Χωρίς αυτό, μετά τον πόλεμο η Ουκρανία θα παραμείνει στην αποικιοκρατική εξάρτηση των πιστωτών, υποταγμένη στις πολιτικές του ΔΝΤ, χωρίς την ευκαιρία να οικοδομήσει μια ισχυρή οικονομία.

Ελπίζουμε ότι αυτή η εκστρατεία θα συμβάλει σε μια γενική συζήτηση για τη δημιουργία μιας νέας οικονομικής διεθνούς τάξης, όπου οι χώρες δεν θα καταστρέφονται και δεν θα τίθενται σε νεοαποικιακή υποταγή από νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και χρέη που είναι αδύνατον να πληρωθούν.

SR: Ορισμένα ουκρανικά κόμματα που αυτοχαρακτηρίζονται ως αριστερά είδαν πρόσφατα να αναστέλλονται οι δραστηριότητές τους λόγω της θέσης τους υπέρ του Πούτιν. Αποτελεί αυτό απειλή για τις αριστερές οργανώσεις που συμμετέχουν στην αντίσταση;

VS: Η αναστολή λειτουργίας αυτών των φιλοπουτινικών κομμάτων δεν αποτελεί άμεση απειλή για τις γνήσιες σοσιαλιστικές οργανώσεις οι οποίες προφανώς δεν είναι δωσίλογες, αλλά είναι αλήθεια ότι τέτοιες ενέργειες, μαζί με τη δεξιά προπαγάνδα, μπορούν να προωθήσουν την ιδέα ότι η αριστερά είναι πράκτορας του Κρεμλίνου, κάτι που είναι πράγματι επικίνδυνο.

Αυτοί οι συσχετισμοί και οι συνειρμοί υπάρχουν, παρόλο που τα μέτρα δεν στρέφονται κατά της αριστεράς γενικά. Εξαιτίας του έργου της καμπιστικής και ψευδο-αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς διεθνώς, πολλοί άνθρωποι βλέπουν την αριστερά κατά κάποιο τρόπο σα να συνδέεται με την υποστήριξη προς τον Πούτιν.

Τα περισσότερα από αυτά τα κόμματα που υπόκεινται σε κυρώσεις έχουν ακραία ρωσικά εθνικιστικά προγράμματα, με στοιχεία αντισημιτισμού, ομοφοβίας, ρατσισμού και σεξισμού, και ορισμένα από τα μέλη τους έχουν άμεσους δεσμούς με το καθεστώς Πούτιν, οπότε στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία σχέση με το σοσιαλισμό.

Όμως έχουμε και το πρόβλημα της ακροδεξιάς. Αν και η επιρροή της έχει υπερτιμηθεί πολύ από φιλοπουτινικούς αναλυτές, και σίγουρα δεν είναι αρκετή για να επιβάλει κυβερνητικές πολιτικές, καθώς η δύναμή της είναι πολύ περιορισμένη, ωστόσο ακροδεξιοί έχουν αποκτήσει κάποια νομιμοποίηση με τη συμμετοχή τους στον ένοπλο αγώνα κατά της εισβολής, και η κυβέρνηση κάνει τα στραβά μάτια σε ορισμένες από τις ενέργειές τους. Για να σταματήσουμε την ανάπτυξη της ακροδεξιάς, πρέπει να σταματήσουμε τη ρωσική επιθετικότητα.

SR: Μέρος της Αριστεράς από τις δυτικές χώρες είτε υποστηρίζει τον Πούτιν είτε υιοθετεί μια θέση "ούτε-ούτε". Πώς απαντάτε σε αυτό;

VS: Ο δικός μας αγώνας είναι ένας αντιαποικιακός, αντιιμπεριαλιστικός και ακόμη και αντιφασιστικός αγώνας. Νομίζω ότι υπάρχει ένας παραλληλισμός με τον αγώνα για την ανεξαρτησία της Αλγερίας, όταν κάποιοι από την αριστερά υποστήριξαν επίσης τη Γαλλία, κρύβοντας τον ρατσισμό τους πίσω από δογματικά επιχειρήματα. Ο ουκρανικός λαός αγωνίζεται για το δικαίωμά του να είναι ο εαυτός του, να έχει μια ανεξάρτητη πορεία. Δεν πρόκειται για έναν πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας.

Η ιδεολογική βάση για την εισβολή είναι ο ρωσικός ακραίος σοβινιστικός εθνικισμός και αλυτρωτισμός. Για τον ρωσικό ιμπεριαλισμό, το δίλημμα είναι "Ανεξάρτητη Ουκρανία" ή "Ισχυρή Ρωσία". Θέλουν να ξαναχτίσουν την αυτοκρατορία τους και τα ρωσικά επίσημα μέσα ενημέρωσης δείχνουν πόσο πολύ αυτός ο πόλεμος βασίζεται σε φρικτά φασιστικά ιδεολογικά στοιχεία.

Ο Πούτιν μιλάει για τους Ρώσους ως αφέντες και πραγματικούς δημιουργούς του ουκρανικού λαού, οι οποίοι δικαιούνται επομένως, να τερματίσουν τη δική μας ύπαρξη! Ακολουθεί την μιας ενοποίησης του “ρωσικού κόσμου” ενάντια στη Δύση. Δυστυχώς, ορισμένες αριστερές ομάδες το βρίσκουν ελκυστικό αυτό, λόγω ενός χοντροκομμένου αντιαμερικανισμού και μιας κρυφής νοσταλγίας για τη σταλινική ΕΣΣΔ.

Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι η απόδοση πρωταρχικού ρόλου στο ΝΑΤΟ στην ουκρανική σύγκρουση αποτελεί ελιγμό υπεκφυγής. Κανείς δεν θεώρησε την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ ως ενδοϊμπεριαλιστική με βάση τις διεθνείς συμμαχίες του Χουσεΐν. Αυτή η επιχειρηματολογία δεν ισχύει ούτε σε αυτόν τον πόλεμο.

SR: Υπάρχουν αναλογίες της ουκρανικής αντίστασης και με άλλους αγώνες για αυτοδιάθεση;

VS: Η Ουκρανία έχει μακρά ιστορία αγώνων για την ανεξαρτησία και την αυτοδιάθεσή της. Το 1917 και το 1991 ήταν οι στιγμές που η Ουκρανία βρέθηκε πιο κοντά σε αυτήν, παρόλο που εξακολουθούσε να παραμένει στη ρωσική σφαίρα επιρροής, οικονομικά, πολιτιστικά και πολιτικά.

Η ριζική ρήξη με την ιδέα ότι οι Ουκρανοί είναι απλώς τα μικρά αδέλφια τους, εξόργισε τη ρωσική αστική τάξη και τις κρατικές ελίτ, οι οποίες έβλεπαν την Ουκρανία, ακόμη και μετά το 1991, ως απλώς την πίσω αυλή τους. Η επανάσταση του 2014 στην Ουκρανία, η οποία ανέτρεψε τη διεφθαρμένη φιλορωσική κυβέρνηση, ήταν μια οριστική ρήξη με τη Ρωσία.

Οι Παλαιστίνιοι δίνουν παρόμοιο αγώνα για το δικαίωμα να υπάρχουν και για τα ίδια τα σπίτια τους. Η διφορούμενη απάντηση του Ισραήλ στη ρωσική εισβολή δείχνει μάλιστα πόσο οι αποικιοκράτες συμπαθούν ο ένας τον άλλον. Οι Κούρδοι δίνουν παρόμοιο αγώνα, για το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση. Με τους Σύριους, αγωνιζόμαστε μαζί ενάντια στον ρωσικό ιμπεριαλισμό, ο οποίος βομβαρδίζει συριακές πόλεις με τον ίδιο τρόπο που βομβαρδίζει τη Μαριούπολη ή άλλες ουκρανικές πόλεις.

Με όλα αυτά που είπαμε, πρέπει να είμαστε συνεπείς στην υποστήριξη κάθε λαού που αγωνίζεται για αυτοδιάθεση ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Πρέπει να υποστηρίξουμε τη δημοκρατία και την απελευθέρωση για όλους και να αντιταχθούμε στον κινεζικό, αμερικανικό, ρωσικό και ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό και στην αποικιοκρατία.

Ως αναπόσπαστο μέρος αυτού του προσανατολισμού πρέπει να μιλήσουμε και για την αποδοχή όλων των προσφύγων χωρίς διακρίσεις. Στο πλαίσιο αυτού του πολέμου, ορισμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προσπάθησαν να προωθήσουν νόμους που εισάγουν διακρίσεις για την υποδοχή μόνο Ουκρανών προσφύγων, ενώ αρνούνται την είσοδο σε Σύρους και άλλους πρόσφυγες από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Τέτοιες διακρίσεις είναι επιζήμιες και δείχνουν μεγάλο βαθμό ρατσισμού. Όλοι οι άνθρωποι αξίζουν την ίδια μεταχείριση και έχουν τα ίδια δικαιώματα.

SR: Πώς η διεθνής αλληλεγγύη επηρεάζει την Ουκρανία;

VS: Η διεθνής αλληλεγγύη ενισχύει το ηθικό των Ουκρανών σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Για παράδειγμα, οι ειδήσεις για τους εργάτες που μπλόκαραν ρωσικά πλοία κυκλοφόρησαν στα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης έδειξε ένα μεγάλο βαθμό αλληλεγγύης.

Η αντιπολεμική αντίσταση στη Ρωσία, δυστυχώς, είναι λιγότερο αισθητή. Ο πόλεμος πάντα ωθεί τις σοβινιστικές ιδέες στην κοινωνία, ειδικά στη μεσαία τάξη, και η Ρωσία και η Ουκρανία δεν αποτελούν εξαίρεση. Πολλοί Ρώσοι μάλιστα υποστήριξαν την εισβολή και, επειδή η Ουκρανία μοιράζεται παρόμοιο διαδικτυακό χώρο στα μέσα ενημέρωσης με τη Ρωσία, αυτό μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτό.

Υποστηρίζουμε τους συντρόφους στη Ρωσία που αντιτίθενται στον ιμπεριαλισμό και τον πουτινισμό, και όσους υποστηρίζουν την επιβολή κυρώσεων και την αποστολή όπλων στην Ουκρανία, και ειδικά όσους σαμποτάρουν τον ρωσικό στρατό. Δυστυχώς, το κίνημα είναι πολύ περιθωριακό, εν μέρει λόγω της κατασταλτικής μηχανής του Πούτιν και εν μέρει λόγω της πατριωτικής υστερίας.

Νομίζω ότι μια νίκη της ουκρανικής αντίστασης θα αποσταθεροποιήσει τα αυταρχικά καθεστώτα στη Ρωσία, τη Λευκορωσία και το Καζακστάν, ενισχύοντας τον αγώνα για δημοκρατικά δικαιώματα και εμπνέοντας αγώνες για αυτοδιάθεση σε όλο τον κόσμο.

Συνέντευξη του Vladyslav Starodubtsev (Sotsialnyi Rukh)

στον Simón Rodríguez Porras*

14/4/2022

Μετάφραση: Τάσος Αναστασιάδης για το elaliberta.gr

Πηγή: 'Liberation for all': Ukrainian resistance, anti-imperialism, and global solidarity

*Ο Simón Rodríguez Porras είναι σοσιαλιστής και συγγραφέας από τη Βενεζουέλα.

Είναι συγγραφέας του βιβλίου "Γιατί απέτυχε ο Τσαβισμός;" και συντάκτης στο Venezuelanvoices.org.

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 17 Απριλίου 2022 23:01

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.