Eclipse of the Sun 1926, George Grosz
Πετρέλαιο, δολάριο και πωλήσεις όπλων – Οι πραγματικές αιτίες του πολέμου
γράφει ο Θ. Μαράκης
Οι σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα γεωπολιτικά ζητήματα των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών
Η αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν και η κατάργηση του πυρηνικού του προγράμματος είναι ο διακηρυγμένος στόχος του προέδρου Τραμπ. Αλλά στο παρασκήνιο, υπάρχουν κρίσιμα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Από το πετρέλαιο μέχρι το φυσικό αέριο, μέχρι τα λεγόμενα κρίσιμα ορυκτά, υπάρχει μεγάλο κρυφό δυναμικό στη χώρα που δέχεται επίθεση. Η ιδέα ενός πιθανού μελλοντικού άξονα του Ιράν με τη Δύση, αλλά κυρίως με τις ΗΠΑ, είναι το μεγάλο ζητούμενο.
Οι σχέσεις μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν αποτελούν ένα από τα πιο σύνθετα γεωπολιτικά ζητήματα των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών. Πέρα από την επίσημη ρητορική που επικεντρώνεται στην εθνική ασφάλεια, τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπάρχει ένα υπόστρωμα οικονομικών και στρατηγικών συμφερόντων.
Το Ιράν είναι η τέταρτη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο όσον αφορά τα αποθέματα πετρελαίου και η δεύτερη μεγαλύτερη όσον αφορά τα αποθέματα φυσικού αερίου. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA), το Ιράν εξάγει σήμερα περίπου 3,3 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως, συν 1,3 εκατομμύρια βαρέλια συμπυκνωμάτων και άλλων υγρών υδρογονανθράκων, που αντιπροσωπεύουν μεταξύ 3 και 4,5% της παγκόσμιας παραγωγής.
Το Ιράν αντιπροσωπεύει επίσης, το 7% της παγκόσμιας παραγωγής φυσικού αερίου, ένα στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο τεράστιας αξίας. Ο άμεσος ή έμμεσος έλεγχος της πρόσβασης σε αυτούς τους πόρους επηρέαζε πάντα τη δυναμική της ισχύος στην περιοχή. Η γεωγραφική θέση του Ιράν του προσδίδει επίσης στρατηγική σημασία που υπερβαίνει τα δικά του ενεργειακά αποθέματα, και αυτό συμβαίνει εδώ και αρκετό καιρό: το Στενό του Ορμούζ, που βρίσκεται μεταξύ Ομάν και Ιράν, από το οποίο διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαίου. Καθημερινά, περίπου 20 εκατομμύρια βαρέλια αργού πετρελαίου και άλλων καυσίμων, διέρχονται από αυτό το πέρασμα. Ήδη, το κλείσιμο του Στενού από τους Φρουρούς της Επανάστασης, έχει τρελάνει την τιμή του πετρελαίου, που ανεβοκατεβαίνει από ώρα σε ώρα. Παρά τη γιγάντια αποδέσμευση στρατηγικών αποθεμάτων όπου τη στιγμή που γράφεται το άρθρο είναι στα 400 εκατομμύρια βαρέλια.
Τα μέλη του ΟΠΕΚ που «βρέχονται» από τον Κόλπο – Σαουδική Αραβία, Ιράν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κουβέιτ και Ιράκ – εξάγουν το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου τους μέσω του Ορμούζ, κυρίως στις ασιατικές αγορές.
Μόνο η Σαουδική Αραβία διακινεί περίπου έξι εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα. Το Κατάρ στέλνει επίσης σχεδόν όλο το υγροποιημένο φυσικό αέριο του μέσω αυτής της διαδρομής. Οι εναλλακτικές διαδρομές είναι εξαιρετικά περιορισμένες: οι υπάρχοντες αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου θα μπορούσαν να παρέχουν μια εναλλακτική «παράκαμψη», αλλά με δυνατότητα μεταφοράς μόλις 2,6 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα- ένα κλάσμα δηλαδή, της συνολικής κυκλοφορίας.
Η Κίνα λαμβάνει το 47% πετρελαίου μέσω της θαλάσσιας οδού του κόλπου
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου έχει δομηθεί γύρω από το δολάριο ΗΠΑ ως το νόμισμα αναφοράς. Αυτό το σύστημα, που γεννήθηκε κυρίως από συμφωνίες μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σαουδικής Αραβίας, ιδιαίτερα από τον Ρίτσαρντ Νίξον και μετά, έχει διασφαλίσει μια σταθερή παγκόσμια ζήτηση για δολάρια, υποστηρίζοντας την αξία του αμερικανικού νομίσματος και δίνοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες ένα διαρθρωτικό πλεονέκτημα στην παγκόσμια οικονομία.
Μετά την πτώση του Σάχη Ρεζά Παχλεβί το 1979 από την Ισλαμική Επανάσταση, το Ιράν επιδίωξε ενεργά να μειώσει την εξάρτησή των πωλήσεων πετρελαίου από το δολάριο ΗΠΑ, ήδη από το 2007, ο τότε πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ , ο οποίος σκοτώθηκε στη βομβιστική επίθεση στην Τεχεράνη, προσπάθησε να πείσει τα μέλη του ΟΠΕΚ να εγκαταλείψουν το δολάριο, αποκαλώντας το «ένα άχρηστο κομμάτι χαρτί».
Το 2016, μετά την χαλάρωση των κυρώσεων, το Ιράν ζήτησε ρητά, να γίνονται οι πληρωμές σε ευρώ τόσο για νέες συμβάσεις πετρελαίου όσο και για υπάρχοντα χρέη με εμπορικούς εταίρους. Αυτό συνέβη σε μια εποχή που το Ιράν πλησίαζε την Ευρωπαϊκή Ένωση κάτι που, όπως ήταν εύλογο, προκάλεσε ανησυχίες στην Ουάσιγκτον.
Το 2008, το Ιράν ίδρυσε το Ιρανικό Χρηματιστήριο Πετρελαίου στο νησί Κις, σχεδιασμένο για να εμπορεύεται τον μαύρο χρυσό και πετροχημικά, σε νομίσματα εκτός του δολαρίου – κυρίως σε ευρώ και το ιρανικό ριάλ .
Η αμφισβήτηση του δολαρίου
Πολλοί αναλυτές, όπως ο Καναδός, βετεράνος διπλωμάτης Πήτερ Ντέιλ Σκοτ και καθηγητής στο Cambridge, έχει τονίσει επανειλημμένα ότι η αμφισβήτηση του δολαρίου έπαιξαν εδώ και χρόνια σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις για στρατιωτική επέμβαση τόσο στο Ιράκ, όσο και στη Λιβύη, και σήμερα στο Ιράν
Το Ιράκ, επί Σαντάμ Χουσεΐν μετέτρεψε τις πληρωμές του μέσω του προγράμματος «Πετρέλαιο έναντι Τροφίμων» από δολάρια σε ευρώ την περίοδο 2000-2001.
Στη Λιβύη, επί Μουαμάρ Καντάφι, είχαν ξεκινήσει σχέδια για ένα παναφρικανικό νόμισμα βασισμένο σε ένα λιβυκό δηνάριο με χρυσό, με στόχο την απελευθέρωση των αφρικανικών εθνών από την εξάρτηση από το δολάριο, το γαλλικό φράγκο και το σύστημα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Αναμφίβολα, η ηγεμονία του δολαρίου πηγάζει από πιο σύνθετους παράγοντες, όπως η ισχύς των αμερικανικών χρηματοπιστωτικών αγορών και η θεσμική σταθερότητα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Είναι όμως αλήθεια, ότι η Μέση Ανατολή αντιπροσωπεύει την πιο επικερδή αγορά στον κόσμο για την αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ. Τον Ιανουάριο του 2026, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενέκριναν συνδυασμένες πωλήσεις όπλων ύψους περίπου 15,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε Σαουδική Αραβία και Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων, για παράδειγμα, 730 αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot που πωλήθηκαν από την Lockheed Martin, αξίας 9 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Όσον αφορά το Ισραήλ, οι ΗΠΑ διαπραγματεύονται ένα πακέτο 6,67 δισεκατομμυρίων δολαρίων που περιλαμβάνει 30 επιθετικά ελικόπτερα AH-64E Apache, 3.250 ελαφρά τακτικά οχήματα, προγράμματα αναβάθμισης για τεθωρακισμένα οχήματα και ελικόπτερα πολλαπλών ρόλων AW119Kx .
«Οι περιφερειακές εντάσεις δικαιολογούν την αύξηση των πωλήσεων αμερικανικών όπλων, οι οποίες με τη σειρά τους μπορούν να τροφοδοτήσουν περαιτέρω εντάσεις, και ούτω καθεξής- ένας φαύλος κύκλος, δηλαδή», τονίζουν Αμερικανοί αναλυτές.
«Οι πωλήσεις οπλικών συστημάτων τον Ιανουάριο ανακοινώθηκαν στο πλαίσιο των αυξημένων περιφερειακών εντάσεων και της πιθανής στρατιωτικής δράσης των ΗΠΑ κατά του Ιράν», σύμφωνα με το AP News. Αμυντικές βιομηχανίες όπως η Lockheed Martin, η Boeing και η Raytheon έχουν σημαντικά οικονομικά συμφέροντα στη διατήρηση μιας πολύ ενεργής αγοράς άμυνας ή επίθεσης στη Μέση Ανατολή.
Πόλεμος αντί κυρώσεων
Επιπλέον, ο πόλεμος έχει πλέον αντικαταστήσει τις κυρώσεις, που μέχρι πρόσφατα ήταν το κύριο μέσο της αμερικανικής πολιτικής: το 2025, η κυβέρνηση Τραμπ είχε αυστηροποιήσει σημαντικά τις κυρώσεις στο πλαίσιο μιας εκστρατείας «μέγιστης πίεσης», στοχεύοντας σε ιρανικά δίκτυα με έδρα το εξωτερικό, ιδίως σε κινεζικές επιχειρήσεις.
Το 57% των υπερδεξαμενόπλοιων που εμπλέκονται στο ιρανικό εμπόριο αργού πετρελαίου έχουν άλλωστε προορισμό, την Κίνα. Οι κυρώσεις, ωστόσο, όπως συνέβη πιο πρόσφατα στον ρωσοουκρανικό πόλεμο, δεν κατάφεραν να επιβάλουν πολιτική αλλαγή στο Θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης. Αντίθετα οδήγησαν στην ανάπτυξη μιας «οικονομίας αντίστασης» που αποφεύγει τις κυρώσεις και ενισχύει τους πιο σκληροπυρηνικούς «μουλάδες».
Οι «οπαδοί» και οι αντίπαλοι της επίθεσης
Οι υποστηρικτές της σκληρής προσέγγισης απέναντι στο Ιράν σε σύγκριση με τις πολιτικές κατευνασμού του πρόσφατου παρελθόντος, υποστηρίζουν ότι η ικανότητα του Ιράν να απειλεί το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου αποτελεί κίνδυνο για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια και συνεπώς, δικαιολογεί προληπτικά μέτρα.
Οι αντίπαλοι της επίθεσης στο Ιράν, αντιτάσσουν ότι οι εντάσεις με το ίδιο το Ιράν αυξάνουν τον κίνδυνο διαταραχών στο εμπόριο, κάτι που συμβαίνει, και ότι η εξελισσόμενη σύγκρουση θα μπορούσε γρήγορα να έχει καταστροφικές συνέπειες για τις αγορές ενέργειας και την παγκόσμια αγορά. Διάβαζε καπιταλισμό. Αλλά είναι μειοψηφία, δεν εισακούσθηκαν για λόγους που έχω σε γενικές γραμμές εξηγήσει στο προηγούμενο άρθρο “Πόλεμος στη Μέση Ανατολή”.
Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα
Και η αισχροκέρδεια....
Όταν ο νεοφιλελεύθερος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του αναγκάζονται να μιλήσουν και να προχωρήσουν σε μέτρα ενάντια στην αισχροκέρδεια, και μάλιστα ο Χατζηδάκης να πει: “Να ορθώσουμε τείχος ενάντια στην αισχροκέρδεια”, μπορεί να αντιληφθεί κανείς, πως ήθελε το κεφάλαιο να εκμεταλλευτεί τον πόλεμο. Ο φόβος ότι οι καπιταλιστές ξεπερνώντας κάθε όριο θα έβγαζαν τον κόσμο που δοκιμάζεται χρόνια από την ακρίβεια, μαχητικά στους δρόμους. Κι αυτό συναντώντας το αντιπολεμικό αίσθημα των μαζών, θα ήταν ένας κακός συνδυασμός ενάντια στην κυβέρνηση των σκανδάλων και θα όξυνε το αντικαπιταλιστικό αίσθημα των μαζών.
Είναι πολύ ενδεικτική πάνω σ’ αυτό η δήλωση και πάλι του Χατζηδάκη κατά την παρουσίαση των μέτρων που επιβεβαιώνει την παραπάνω άποψη:
«Είναι αναμφίβολα ένα πολύ αυστηρό μέτρο για την αγορά, αλλά υπό τις συνθήκες που βιώνουμε είναι δίκαιο. Θα πρέπει να μοιραστούμε όλοι το βάρος των δυσκολιών και της κρίσης και να προστατεύσουμε την κοινωνική συνοχή, όπως το κάναμε πετυχημένα τόσες και τόσες φορές τα τελευταία 7 χρόνια», συμπλήρωσε.
«Θέλω να καλέσω την επιχειρηματικότητα να ανταποκριθεί στην έκτακτη συγκυρία και να προτάξει την κοινωνική ευθύνη συμβάλλοντας στην τιθάσευση των τιμών και ιδιαίτερα σε συγκεκριμένα είδη τροφίμων και προϊόντων, που έχουν μεγάλη σημασία για τη ζωή του μέσου Έλληνα πολίτη, της μέσης ελληνικής οικογένειας. Το κέρδος είναι θεμιτό, η αισχροκέρδεια όχι», συμπλήρωσε μεταξύ άλλων.
Και αυτό παρά τις αντιδράσεις του όπου σε ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων (ΠΟΠΕΚ) χαρακτηρίζει «προκλητική και ανήθικη» την κίνηση του κράτους, η οποία σύμφωνα με την ΠΟΠΕΚ, αντί να μειώσει σε αυτή τη συγκυρία τον συντελεστή ΦΠΑ και τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα «κοιτά να προστατεύσει τα υπέρογκα από τα καύσιμα έσοδά του και μάλιστα να τα αυξήσει (μιας και όσο αυξάνεται η τιμή αυξάνεται και ο ΦΠΑ) και ταυτόχρονα στρέφει την προσοχή των πολιτών στους πρατηριούχους, κίνηση που ερμηνεύεται τουλάχιστον προκλητική και ανήθικη».
Ενδεικτικά, με ΕΦΚ 0,70 €/λίτρο στη βενζίνη + 0,40 € ΦΠΑ (24% επι της συνολικής καθαρής αξίας του προϊόντος συμπεριλαμβανομένου του ΕΦΚ) το κράτος εισπράττει 1,10 ευρώ για κάθε λίτρο καυσίμου.
Και τις υποσχέσεις ότι:
Η ΠΟΠΕΚ στην ίδια ανακοίνωση υποστηρίζει ότι το κράτος «τιμωρεί τους πρατηριούχους που συγκρατούν τις τιμές όπως φαίνεται και από τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Ανάπτυξης κι έχουν ανεβάσει κατά πολύ λιγότερο τις λιανικές τιμές τους σε σχέση με τις αυξημένες τιμές που προμηθεύονται από τα διυλιστήρια».
Επίσης ανάλογες αντιδράσεις είχαμε και από του σουπερμακετάδες:
Παράγοντες του κλάδου των σούπερ μάρκετ, από την πλευρά τους, υποστηρίζουν τις τελευταίες ημέρες ότι το πλαφόν στο περιθώριο μεικτού κέρδους όταν εφαρμόστηκε έπληξε και την αγορά και τους καταναλωτές, στρεβλώνοντας τον ανταγωνισμό.
Αλλά νάχουμε και το νου μας! Η κυβέρνησή τους είπε:
- Στα τρόφιμα το μεικτό περιθώριο κέρδους ανά κωδικό δεν θα μπορεί να υπερβαίνει τον μέσο όρο του 2025.
Είναι τέτοιο το μέγεθος της κοροϊδίας που αρκεί να αναφέρουμε ότι: Το 2025 ο συνολικός τζίρος των σούπερ μάρκετ έφτασε σε επίπεδα ρεκόρ ύψους 16,2 δισ. ευρώ από 13 δισ. το 2024, με τα μεικτά κέρδη να εκτοξεύονται επίσης. Κι όλα αυτά σε συνθήκες επιβολής πλαφόν μέχρι τα μέσα του 2025, μιας και τα λαϊκά νοικοκυριά στρέφονταν στα προϊόντα ετικέτας επειδή ήταν πιο φτηνά.
Επίσης αντιδράσεις και υποσχέσεις είχαμε, όπου οι εκπρόσωποι του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ) και του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων (ΣΕΒΤ) κατέθεσαν πρόταση στο υπουργείο Ανάπτυξης, με βάση την οποία δεσμεύονται από την πλευρά τους ότι δεν θα προχωρήσουν σε καμία ανατίμηση μέχρι τα τέλη Απριλίου.
Η πρόταση αυτή, έχει στόχο να αποφευχθεί η άμεση επιβολή διοικητικών μέτρων, όπως το πλαφόν στο μικτό περιθώριο κέρδους, το οποίο έχει επανέλθει στο τραπέζι των συζητήσεων λόγω των νέων ανησυχιών για την πορεία των τιμών στη σκιά της πολεμικής σύγκρουσης ΗΠΑ – Ιράν.
Όπερ έδει δείξε, ούτε η νεοφιλελεύθερη κυβέρνησή του κεφαλαίου που ορκίζεται πίστη στην ελευθερία των αγορών, δεν εμπιστεύεται τις υποσχέσεις των κεφαλαιοκρατών για συγκράτηση των τιμών. Αλλά αφού στις προθέσεις τους είναι η συγκράτηση των τιμών γιατί εκφράζουν την αντίθεσή τους στο πλαφόν και τα μέτρα της κυβέρνησης; Γιατί έχουν τρόπους να ξεφύγουν, με χωρίς πλαφόν προφανώς. Η ιστορία μας διδάσκει ότι ο πόλεμος αυγαταίνει τον πλούτο, ότν οι λαϊκές μάζες και εξαθλιώνονται και δίνουν το αίμα τους στα πεδία των μαχών!!
Και ενδεικτικά κάποια στοιχεία για να πάρουμε μια ιδέα για το μέγεθος της ακρίβειας, πριν και μετά τον πόλεμο, αν και είναι αχρείαστα γιατί την ακρίβεια τη βιώνει ο λαός κάθε μέρα.
Το Ινστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών διαπίστωσε ήδη αυξήσεις στις 14 από τις 19 υποκατηγορίες για τον μήνα Φεβρουάριο . Οι μεγαλύτερες παρατηρούνται στα φρέσκα κρέατα (+8,88%), τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά (+7,89%), τα αλλαντικά (+5,79%), τα μπισκότα και σοκολάτες- ζαχαρώδη (+5,51%) και τις νωπές και κατεψυγμένες ζύμες (+3,66%).
Οι κατηγορίες των τροφίμων, «πρωταγωνιστούν» στις ανατιμήσεις και στα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΕΛΣΤΑΤ για τον πληθωρισμό του Φεβρουαρίου 2026. Οι τιμές στο μοσχάρι αυξήθηκαν σε ετήσια βάση κατά 25,6%, στη σοκολάτα κατά 16,7% και στον καφέ κατά 15%. Διψήφιες ήταν οι ανατιμήσεις και στα φρούτα (13,5%) αλλά και σε αρνί-κατσίκι (12,1%), ενώ ο πληθωρισμός συνολικά στα τρόφιμα διαμορφώθηκε τον προηγούμενο μήνα στο 5,2%.
Και η πρώτη ύλη για την παρασκευή λιπασμάτων από 338$ πριν την έναρξη του πολέμου μέσα σε 10 μέρες πήγε στα 585$!!!
Η κυβέρνηση διακηρύττει: Ναι στο νόμιμο κέρδος όχι στην αισχροκέρδεια
ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ: Φταίνε τα ολιγοπώλια
ΚΚΕ: Το μεγάλο κεφάλαιο
Εμείς λέμε: Αισχρό είναι και το λεγόμενο νόμιμο κέρδος γιατί πραγματώνεται από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Από τον ιδρώτα και το αίμα της εργατικής τάξης.
Ολιγοπώλια και μεγάλο κεφάλαιο: Δηλαδή να γυρίσουμε στην εποχή της μανιφακτούρας, στην αυγή του καπιταλισμού; Αλήθεια το μικρό κεφάλαιο πως έγινε ολιγοπώλιο και μεγάλο; Ασφαλώς με αισχροκέρδεια! Τα βενζινάδικα με τις απανωτές αποκαλύψεις για νοθεία και πείραγμα των μετρητών της αντλίας είναι μεγάλο κεφάλαιο και ολιγοπώλια; Ασφαλώς και όχι! Χιλιάδες είναι τα σκάνδαλα που βγαίνουν στη δημοσιότητα από το μεγάλο και το μικρό κεφάλαιο. Επομένως ο αγώνας μας δεν είναι μόνο αντιμονοπωλιακός είναι στη βάση του αντικαπιταλιστικός.
Να είστε βέβαιοι ότι και το μικρό και το μεγάλο κεφάλαιο θα βρουν τρόπο να παρακάμψουν το πλαφόν ατιμωρητί! Από την άλλη το πλαφόν δεν μπορεί να βάλει φρένο στην αισχροκέρδεια όταν η πρώτη ύλη, πετρέλαιο εξαρτάται από τις ανεξέλεγκτες διαθέσεις των 7 αδελφών, πετρελαϊκών κολοσσών.
Εξ άλλου το τι μπορεί να επιτύχει το “πλαφόν” το γευτήκαμε την περίοδο της πανδημίας ενάντια στην αισχροκέρδεια. Και παρέμεινε σε ισχύ κατά τα επόμενα τέσσερα χρόνια, το αποτέλεσμα αύξησε τις τιμές των τροφίμων κατά 34% και εκτόξευσε τον τζίρο των supermarket από τα 9 δις ευρώ το 2021 σε 13 δις ευρώ το 2024! Συμπέρασμα οι ανατιμήσεις θα συνεχιστούν και η ακρίβεια θα συνεχίσει να καλπάζει.
Η ουσιαστική απάντηση στην αισχροκέρδεια και ακρίβεια βρίσκεται σε τελική ανάλυση στην εθνικοποίηση των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων, τραπεζών κλπ, αλλά αυτό θα ήταν έργο της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, έχοντας καταλάβει την εξουσία. Η σχέση με τα μικρά κεφάλαια θα είναι βοήθειας και ελέγχου προς το δρόμο των συνεταιρισμών, για να εμποδίσουμε την καπιταλιστική αναγέννηση. Αλλά αυτό είναι η μουσική του μέλλοντος. Για τώρα στα άμεσα αιτήματα χρειάζεται να προστεθούν:
Η κατάργηση του εμπορικού μυστικού και ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος στις επιχειρήσεις που αναγκάστηκε η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση να επιβάλλει πλαφόν.
Και ασφαλώς αναγκαία η δραστική μείωση του ΕΦΚ και ο μηδενισμός του ΦΠΑ στα βασικά είδη λαϊκής κατανάλωσης.
Και τιμαριθμική αναπροσαρμογή μισθών και ημερομισθίων.
