Mazdoor Inquilab
Οι διαδηλώσεις του Λαϊκού Κόμματος των Κατσαρίδων στις 10 Οκτωβρίου στην Ινδία
Το CJP κινητοποιήθηκε για πρώτη φορά εναντίον του υπουργού Παιδείας μετά την απαράδεκτη κακοδιαχείριση των εξετάσεων NEET [National Eligibility-cum-Entrance Test]. Τότε, οι νεαροί διαδηλωτές στο Δελχί αντιμετώπισαν σκληρή αστυνομική καταστολή, ενώ αυτή τη φορά η κυβέρνηση αντέδρασε ακόμη πιο σκληρά εναντίον των διαδηλώσεων. Οι διαδηλώσεις του Ιουλίου και του Αυγούστου οδήγησαν στην παραίτηση του τότε υπουργού Παιδείας. Η επιτυχία των προηγούμενων διαδηλώσεων δυνάμωσε το κίνημα των νέων που έχει σχηματιστεί υπό το λάβαρο του «Cockroach Janata Party» (Λαϊκό Κόμμα των Κατσαρίδων).
Με την ίδια λογική, ξεκίνησε ένα νέο κίνημα διαμαρτυρίας ενάντια στην κλοπή ψήφων, ως αποτέλεσμα της «Ειδικής Εντατικής Αναθεώρησης», μιας μαζικής αναθεώρησης των εκλογικών καταλόγων που διεξήγαγε η Εκλογική Επιτροπή σε ολόκληρη την Ινδία. Το τελευταίο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας είναι η αναθεώρηση των εκλογικών καταλόγων στο Νέο Δελχί, ακριβώς πριν από τις εκλογές.
Η νεολαία, ήδη εξοργισμένη από τη διαφθορά του BJP, βγήκε μαζικά στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί. Σε όλη τη Βόρεια και Δυτική Ινδία, ξεσπούν διαμαρτυρίες της νεολαίας ενάντια στην κυβέρνηση του BJP τόσο σε κεντρικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο πολιτείας (όπου το BJP είναι το κυβερνών κόμμα). Στον τελευταίο γύρο διαμαρτυριών, τα αστικά κόμματα, και ιδίως το Κόμμα του Κογκρέσου, διαδραμάτισαν πολύ μεγαλύτερο ρόλο.
Το Κογκρέσο πρωτοστάτησε στην καμπάνια κατά της κλοπής ψήφων, επισημαίνοντας τη συστηματική διαγραφή ψηφοφόρων από τους εκλογικούς καταλόγους σε προηγούμενες εκλογές. Η απροσδόκητη και συντριπτική νίκη του BJP στη Δυτική Βεγγάλη ανέδειξε ακόμη περισσότερο την αποτελεσματικότητα αυτής της στρατηγικής.
Το BJP κατάφερε να κερδίσει με μικρή διαφορά το 2024, εν μέσω αυξανόμενης οργής και δυσαρέσκειας από τη νεολαία και ευρύτερα στρώματα της ινδικής αγροτιάς. Ο φόβος της απώλειας της εξουσίας ώθησε το BJP να υιοθετήσει μια καινοτόμο στρατηγική για τη νίκη στις εκλογές, αναθεωρώντας τους εκλογικούς καταλόγους προκειμένου να αφαιρέσει ονόματα από τα ψηφοδέλτια. Πρόκειται για μια διαδικασία που μπορεί να φαίνεται λογική εκ πρώτης όψεως, αλλά, όπως έχει διαπιστωθεί με τη διαδικασία αναθεώρησης στο Μπιχάρ και στη Δυτική Βεγγάλη, έχει οδηγήσει στη διαγραφή εκατοντάδων χιλιάδων ψηφοφόρων, χωρίς ουσιαστικό λόγο.
Η αναθεώρηση έχει επηρεάσει δυσανάλογα τους φτωχούς και τις μουσουλμανικές μειονότητες, δύο κοινότητες που είναι αντίθετες στο BJP. Το ποσοστό αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο στη βόρεια πολιτεία Ούταρ Πραντές, όπου οι αναθεωρήσεις των εκλογικών καταλόγων οδήγησαν στη διαγραφή έως και 18% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, καθώς και στο Νέο Δελχί, όπου έχει διαγραφεί το ένα τρίτο των εκλογικών καταλόγων.
Σε μια σπάνια περίπτωση, το CJP και τα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης ένωσαν τις δυνάμεις τους για να αντιταχθούν στο BJP, μια συμμαχία που δεν υπήρχε στο παρελθόν. Σε κατάσταση πανικού, το BJP επέβαλε σχεδόν πλήρη αποκλεισμό στο Δελχί, διακόπτοντας την πρόσβαση στο διαδίκτυο σε ακτίνα 4 χλμ. γύρω από τον χώρο της διαμαρτυρίας και εμποδίζοντας τη κυκλοφορία τρένων και μετρό, όλα σε μια μάταιη προσπάθεια να εμποδίσει τους διαδηλωτές να φτάσουν στην πρωτεύουσα. Σε μια απροκάλυπτη επίδειξη σκληρής αστυνομικής επέμβασης, ολόκληρη η ηγεσία του CJP συνελήφθη από το αεροπλάνο τους πριν καν πατήσουν το πόδι τους στο Δελχί, ενώ ο Ντρουβ Ρατί, ένας διάσημος Ινδός influencer, κυριολεκτικά απήχθη από το σπίτι του στο Γκουργκαόν.
Όπως φάνηκε και στις προηγούμενες διαδηλώσεις, κάθε περίπτωση αστυνομικής καταστολής αντιμετωπίστηκε με ακόμη πιο ενθουσιώδη αντίδραση από τους νέους που ξεχύθηκαν στους δρόμους. Οι ειρηνικές πορείες και συγκεντρώσεις τους αντιμετωπίστηκαν με βία από την αστυνομία του Δελχί, καθώς και από ένοπλους τραμπούκους της Χιντούβα, οι οποίοι κινητοποιήθηκαν και έλαβαν αστυνομική προστασία.
Οι προσπάθειες της κυβέρνησης να αναχαιτίσει τις διαδηλώσεις απέτυχαν, και τώρα βρίσκονται σε εξέλιξη σχέδια για την επέκταση και την ενίσχυση αυτών των διαδηλώσεων, οι οποίες έχουν βρει απήχηση σε ολόκληρη τη χώρα.
Το υπόβαθρο
Εδώ και πολύ καιρό, η συνενοχή της εκλογικής επιτροπής αποτελεί ένα ευρέως γνωστό «ανοιχτό μυστικό» στο ινδικό κοινό. Ο επικεφαλής της εκλογικής επιτροπής, Γκιανές Κουμάρ, είναι ένας βετεράνος αξιωματούχος της IAS (Ινδική Διοικητική Υπηρεσία), ο οποίος διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο σε πολλές από τις βασικές πολιτικές νίκες της κυβέρνησης Μόντι. Συμμετείχε στη χειραγώγηση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, ώστε να καταστεί δυνατή η ψήφιση της κατάργησης του Άρθρου 370 χωρίς συζήτηση. Βρέθηκε στο επίκεντρο της έκδοσης αδειών για την κατασκευή του ναού του Ράμα στην Αγιόντια (στη θέση του ιστορικού τζαμιού Μπαμπρί που κατεδαφίστηκε).
Για τη βοήθειά του προς την κυβέρνηση Μόντι, ο Γκιανές Κουμάρ ανταμείφθηκε με το πόστο του επικεφαλής της Εκλογικής Επιτροπής. Ως επικεφαλής της Εκλογικής Επιτροπής, ο Γκιανές Κουμάρ βρέθηκε στο επίκεντρο της ίσως πιο σημαντικής επίθεσης κατά της ινδικής δημοκρατίας μέχρι σήμερα: της ειδικής εντατικής αναθεώρησης των εκλογικών καταλόγων.
Εδώ και καιρό υπήρχαν υποψίες ότι ο Γκιανές Κουμάρ είχε άμεση σχέση με πολλές από τις πράξεις εκλογικής νοθείας που διέπραξε η κυβέρνηση. Η Εκλογική Επιτροπή, η οποία υποτίθεται ότι είναι ένα ουδέτερο όργανο, ενεργούσε πάντα με τρόπο που ευνοούσε το BJP. Τώρα, η αλήθεια έχει αποκαλυφθεί.
Μετά την αποκάλυψη της Indian Express, έχει καταστεί σαφές ότι ολόκληρη η διαδικασία αναθεώρησης των εκλογικών καταλόγων διεξάγεται με σκοπό να εξασφαλιστούν οι νίκες του BJP στις εκλογές σε επίπεδο πολιτείας. Ο Πρόεδρος της Εκλογικής Επιτροπής δεν μπορεί να ενεργεί μονομερώς, καθώς η επιτροπή λειτουργεί με συναίνεση και των τριών μελών της. Ο Γκιανές Κουμάρ έσπευσε να ολοκληρώσει τις ειδικές εντατικές αναθεωρήσεις στο Μπιχάρ, τη Μαχαράστρα, τη Δυτική Βεγγάλη, το Δελχί και την Οντίσα, και σε όλες τις περιπτώσεις το BJP βγήκε νικητής.
Διαδηλώσεις κατά των Ειδικών Εντατικών Αναθεωρήσεων (SIR) έχουν πραγματοποιηθεί σε διάφορες πολιτείες σε διάφορες χρονικές στιγμές, μεταξύ άλλων και στη Δυτική Βεγγάλη. Ωστόσο, αυτές οι διαμαρτυρίες δεν αποθάρρυναν την κυβέρνηση. Η κυβέρνηση αντέκρουε πάντα τα επιχειρήματα κατά της προφανώς άδικης αναθεώρησης, επικαλούμενη το φάντασμα των εικονικών ψηφοφόρων, της παράνομης μετανάστευσης και επισημαίνοντας τη διαφθορά των περιφερειακών κομμάτων. Σήμερα, αυτά τα επιχειρήματα έχουν εξαφανιστεί εξαιτίας των διαδηλώσεων των νέων στους δρόμους.
Οι διαμαρτυρίες
Η ηγεσία του CJP είχε ανακοινώσει τα σχέδιά της για διαμαρτυρία στον χώρο διαμαρτυρίας Τζαντάρν Μαντάρ στο Νέο Δελχί τις εβδομάδες πριν από το γεγονός. Όπως είχε συμβεί και παλαιότερα, ηγέτες από τις νεολαιίστικες πτέρυγες των κομμάτων ετοιμάζονταν να συμμετάσχουν και να ενισχύσουν τις διαμαρτυρίες στο Νέο Δελχί. Ταυτόχρονα, πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις στη Βομβάη, στις οποίες συμμετείχε μεγάλο πλήθος.
Οι διαδηλώσεις στη Βομβάη ήταν μαζικές, αλλά δεν είχαν την αυθόρμητη ενεργητικότητα που παρατηρήθηκε στις διαδηλώσεις του Ιουλίου. Η κυβέρνηση ίσως ήταν σίγουρη ότι αυτή τη φορά η καταστολή θα κατάφερνε να εξουδετερώσει κάθε πιθανότητα διαδηλώσεων πριν καν ξεκινήσουν. Μόλις ανακοινώθηκαν τα σχέδια, η κυβέρνηση προχώρησε στις δικές της προετοιμασίες, αναπτύσσοντας πάνω από 30.000 αστυνομικούς μαζί με παραστρατιωτικές δυνάμεις και έναν άγνωστο αριθμό τραμπούκων της Χιντούτβα.
Το Διαδίκτυο διακόπηκε εν μέρει σε ακτίνα τεσσάρων χιλιομέτρων από τη ζώνη των διαδηλώσεων, ενώ η ταχύτητα σύνδεσης μειώθηκε δραστικά στο υπόλοιπο τμήμα της πρωτεύουσας. Αρκετές γραμμές του μετρό του Νέου Δελχί έκλεισαν, τα δρομολόγια των τρένων ακυρώθηκαν και οι δρόμοι αποκλείστηκαν. Όλα αυτά, για να αποτραπεί η συγκέντρωση ειρηνικών διαδηλωτών στο κέντρο της πόλης.
Η αστυνομία του Νέου Δελχί διαφέρει από τις αστυνομικές δυνάμεις άλλων πολιτειών, καθώς το Νέο Δελχί αποτελεί έδαφος της Ένωσης· η αστυνομία ελέγχεται άμεσα από το Υπουργείο Εσωτερικών, το οποίο διευθύνει ο περιβόητος Αμίτ Σαχ, δεξί χέρι του Μόντι και ο εγκέφαλος πίσω από πολλές από τη νοθεία σε εκλογές που οδήγησαν στις νίκες του BJP.
Η κυβέρνηση είχε υποστεί πλήγωμα από τις διαδηλώσεις στο παρελθόν και ήθελε να εκδικηθεί. Δεν ήθελε να διακινδυνεύσει να επαναληφθεί αυτή η επιτυχία και αυτή τη φορά.
Ενώ το Δελχί ήταν αναμφίβολα το επίκεντρο των διαδηλώσεων, μικρότερες διαδηλώσεις αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκαν και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Διαδηλώσεις οργανωμένες από αριστερές φοιτητικές ενώσεις έλαβαν χώρα στην Καλκούτα, ενώ διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης στη Βομβάη και στην Πούνε.
Η καταστολή ήταν πιο σκληρή στο Δελχί, όπου η αστυνομία συνέλαβε διαδηλωτές χωρίς λόγο και άσκησε βία εναντίον τους. Δεν δίστασαν να επιτεθούν σε γυναίκες και παιδιά. Επιτέθηκαν σε δημοσιογράφους και ακτιβιστές, ενεργώντας με πρωτοφανές θράσος και απόγνωση. Με τον κύριο χώρο διαδήλωσης να έχει αποκλειστεί, οι διαδηλώσεις διασκορπίστηκαν σε μικρότερες συγκεντρώσεις σε διάφορα μέρη της πόλης. Η αστυνομία επιτέθηκε στους διαδηλωτές όπου και αν τους έβρισκε, σε μια προσπάθεια να διαλύσει τις συγκεντρώσεις.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας, ηγέτες των αστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης εντάχθηκαν στις διαδηλώσεις, εκφράζοντας την αλληλεγγύη τους προς τους διαδηλωτές. Η αστυνομία δεν δίστασε να τους συλλάβει, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να συλλάβει πρώην πρωθυπουργούς και δικηγόρους του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
Η κυβέρνηση αντέδρασε με σκληρή καταστολή, αλλά αυτό δεν αποθάρρυνε τους διαδηλωτές. Αυθόρμητες συγκεντρώσεις σε όλη την πόλη συνέχισαν να διαμαρτύρονται ενάντια στην κυβέρνηση του BJP. Καθώς οι διαδηλώσεις έπαιρναν δυναμική, η καταστολή δεν έκανε διακρίσεις, και ηγέτες της αντιπολίτευσης τέθηκαν υπό αστυνομική κράτηση.
Καθώς η μέρα έφτανε στο τέλος της και η πλήρης έκταση της καταστολής γινόταν ορατή, οι διαδηλωτές υποσχέθηκαν να συνεχίσουν την εκστρατεία τους και την επόμενη μέρα. Οι σκηνές της 11ης έμοιαζαν με αυτές της 10ης, με τους διαδηλωτές να εκφράζουν την οργή τους εναντίον μιας κυβέρνησης που προτιμά την καταστολή αντί του διαλόγου. Όλα αυτά για να προστατεύσει τον Πρόεδρο της Εκλογικής Επιτροπής.
Οι ενέργειες της κυβέρνησης δεν καταφέρνουν να πείσουν τους Ινδούς να στραφούν εναντίον των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Παρά τις προσπάθειες των φιλοκυβερνητικών προπαγανδιστών στα μέσα ενημέρωσης, η κοινή γνώμη παρέμεινε σταθερά εναντίον της κυβέρνησης και των προσπαθειών της να καταστείλει τις διαμαρτυρίες αντί να εμπλακεί σε διάλογο.
Διαφορές μεταξύ των διαμαρτυριών του Οκτωβρίου και του Ιουλίου
Ένα χαρακτηριστικό που ήταν αρκετά εμφανές σε αυτές τις διαμαρτυρίες ήταν ο ηγετικός ρόλος που διαδραμάτισαν τα συστημικά κόμματα. Αυτή τη φορά, στις διαμαρτυρίες παρατηρήθηκε ένας πολύ πιο εμφανής ρόλος –θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει μάλιστα ότι διαδραμάτισαν ηγετικό ρόλο– από τα κυρίαρχα αστικά κόμματα και τις νεολαιίστικες πτέρυγές τους. Το Κόμμα του Κογκρέσου, ειδικότερα, κινητοποίησε την οργάνωσή του για να υποστηρίξει το κίνημα. Ωστόσο, οι πιο ενεργοί συμμετέχοντες στις κινητοποιήσεις παρέμειναν οι αριστερές φοιτητικές ενώσεις, κάτι που ήταν ιδιαίτερα εμφανές στη Δυτική Βεγγάλη, όπου οι αριστερές φοιτητικές ενώσεις ηγήθηκαν των διαδηλώσεων στην πόλη.
Το ζήτημα της «Vote chori» (κλοπή ψήφων) τέθηκε για πρώτη φορά από το Κόμμα του Κογκρέσου και τους συμμάχους του στο Μπιχάρ. Το Κόμμα του Κογκρέσου και οι σύμμαχοί του πραγματοποίησαν διαδηλώσεις στο Δελχί στις 6 και 7 Οκτωβρίου για το ίδιο θέμα. Λόγω των διαδηλώσεών τους, η ηγεσία του Κόμματος του Κογκρέσου τέθηκε υπό προσωρινή κράτηση από την ίδια αστυνομία του Δελχί που τώρα επιτίθεται στους διαδηλωτές.
Οι διαμαρτυρίες του Ιουλίου κατά της διαφθοράς στις εξετάσεις NEET και της διαρροής των θεμάτων σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν κυρίως από το CJP σε συνεργασία με αριστερές φοιτητικές ενώσεις. Αυτή τη φορά, τα αστικά κόμματα, και ειδικά το Κόμμα του Κογκρέσου, διαδραμάτισαν ηγετικό ρόλο. Όσον αφορά το πρόγραμμα των κινητοποιήσεων, τα αιτήματα για την παραίτηση του Προέδρου της Εκλογικής Επιτροπής δεν προήλθαν από το CJP, αλλά από το Κόμμα του Κογκρέσου και τους ηγέτες της συμμαχίας INDI.
Και αυτή τη φορά, όπως και στο παρελθόν, οι αριστερές φοιτητικές ενώσεις, ιδίως η AISA (Πανινδική Ένωση Φοιτητών, που συνδέεται με το CPIML) και η SFI (Ομοσπονδία Φοιτητών της Ινδίας, που συνδέεται με το CPIM), διαδραμάτισαν ηγετικό ρόλο. Με τη σειρά τους, υποστηρίχθηκαν από τις νεολαιίστικες πτέρυγες του NCP (Κόμμα του Εθνικού Κογκρέσου) και του κόμματος Κογκρέσο.
Αυτό το χαρακτηριστικό, ωστόσο, δεν πρέπει να υποβαθμίζει τη σημασία των διαδηλώσεων. Οι κινητοποιήσεις της 10ης Οκτωβρίου συνεχίζονται ακόμη ενώ γράφεται αυτό το άρθρο και αποκαλύπτουν την έκρηξη της οργής μεταξύ της νεολαίας της Ινδίας, η οποία δυσκολεύεται να ζήσει υπό την κυριαρχία της Χιντούτβα με επικεφαλής το BJP. Η ίδια η καταστολή αποκαλύπτει πόσο πολύ έχει υπονομεύσει το BJP τη λειτουργία της δημοκρατίας στην Ινδία, θυμίζοντας τις ημέρες της κατάστασης έκτακτης ανάγκης και της αντικομμουνιστικής καταστολής της δεκαετίας του ’70.
Κριτική αλλά άνευ όρων υποστήριξη
Οι διαδηλώσεις καθοδηγούνται από φοιτητικές και νεολαιίστικες οργανώσεις, αλλά δεν πρόκειται για αποκλειστικά φοιτητικές διαδηλώσεις. Στις κινητοποιήσεις έχουν ενταχθεί εργαζόμενοι, αγρότες, διανοούμενοι και επαγγελματίες. Αυτή η ποικιλομορφία αντανακλά μια οργή που ξεπερνά τα ταξικά όρια. Οι μόνοι που εξακολουθούν να υποστηρίζουν την κυβέρνηση του BJP είναι οι οπαδοί της Χιντούτβα και η καπιταλιστική τάξη, για τους οποίους το BJP αντιπροσωπεύει μια κυβέρνηση πρόθυμη να αναστείλει τη δημοκρατία για χάρη του κέρδους.
Οι επιθέσεις της σημερινής κυβέρνησης κατά της δημοκρατίας συνάδουν απόλυτα με την ατζέντα της καπιταλιστικής τάξης, η οποία επιδιώκει να εντείνει την εκμετάλλευση των νέων εργαζομένων, να εντείνει την εκμετάλλευση της υπαίθρου, να αυξήσει την εκμετάλλευση των αγροτών και να κάνει τη ζωή των απλών Ινδών εργαζομένων αφόρητη. Εξυπηρετούν επίσης την ατζέντα του κινήματος Χιντούτβα, το οποίο επιδιώκει να μετατρέψει την Ινδία σε ένα κράτος καστικού απαρτχάιντ, όπου οι μη ινδουιστικές μειονότητες θα είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας και οι Ινδοί των κατώτερων καστών θα είναι καταδικασμένοι στη φτώχεια. Οι αναθεωρήσεις των εκλογικών καταλόγων αποκαλύπτουν αυτή την ατζέντα με τον πιο σαφή τρόπο, καθώς οι Μουσουλμάνοι και οι φτωχοί αντιπροσωπεύονται σε συντριπτικό ποσοστό στις διαγραφές.
Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι κινητοποιήσεις και οι στόχοι τους παραμένουν υπερβολικά περιορισμένοι. Οι αριστερές φοιτητικές ενώσεις συμμετέχουν ενεργά και με ενθουσιασμό, αλλά η συμμετοχή τους δεν έχει οδηγήσει ούτε στη μεταμόρφωση του κινήματος, ούτε στην αλλαγή της ατζέντας πέρα από την παραίτηση του Γκιανές Κουμάρ.
Η ατζέντα του κινήματος εξακολουθεί να περιορίζεται στο πλαίσιο της αστικής δημοκρατίας. Παραβλέπει το γεγονός ότι η αστική δημοκρατία είναι εγγενώς περιορισμένη, διότι πρόκειται για τη δημοκρατία της άρχουσας τάξης. Το σύστημα δεν έχει σχεδιαστεί για να βελτιώσει τη ζωή των εργαζομένων, πόσο μάλλον να τους παραχωρήσει οποιαδήποτε μορφή πραγματικής εξουσίας· το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να διαχειρίζεται τον ταξικό ανταγωνισμό προς όφελος της αστικής τάξης.
Η ινδική αστική δημοκρατία υπάρχει εδώ και 79 χρόνια, και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τουλάχιστον 70 χρόνια έχουν περάσει υπό την ηγεμονία ενός από τα δύο βασικά κόμματα: του Κογκρέσου για 54 χρόνια και του BJP για 17 χρόνια. Το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να ευνοεί τέτοιου είδους ηγεμονική πολιτική. Μπορεί να συμβεί στο μέλλον το BJP να απομακρυνθεί από την εξουσία, αλλά αν δεν αλλάξει τίποτα ουσιαστικά, απλώς θα δούμε μια επιστροφή στην πολιτική της ηγεμονίας, ίσως για άλλη μια φορά υπό το Κόμμα του Κογκρέσου.
Η καθαρή διαφορά για την εργατική τάξη και τους αγρότες θα είναι μηδενική. Οι δυνάμεις της νεολαίας θα είχαν για άλλη μια φορά σπαταληθεί, για να επιστρέψουμε στο σημείο από όπου ξεκινήσαμε.
Οι κινητοποιήσεις ενάντια στο SIR και στην Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή είναι σημαντικές, διότι δείχνουν τη δύναμη της οργανωμένης νεολαίας. Δείχνουν ότι ακόμη και οι πιο άκαμπτες κυβερνήσεις μπορούν να υποκύψουν υπό τη συνεχή μαζική πίεση. Δείχνουν τη γενναιότητα της νεολαίας που αντιμετωπίζει την καταστολή μιας εκτός ελέγχου αντιδραστικής αστυνομίας, δείχνουν το δυναμικό για επαναστατικό αγώνα.
Η νεολαία βρίσκεται στο μονοπάτι του αγώνα για τη διατήρηση της περιορισμένης αστικής δημοκρατίας που υπάρχει σήμερα στην Ινδία. Αυτό το σύστημα δεν αντικαθιστά την εξουσία των εργαζομένων, δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά αυτή η παραχώρηση είναι σημαντική για την προώθηση των συμφερόντων της εργατικής τάξης. Με την αστική δημοκρατία, η εργατική τάξη, η νεολαία και η αγροτιά διαθέτουν ένα πεδίο για να πολεμήσουν την καπιταλιστική τάξη. Οι παραχωρήσεις, όσο περιορισμένες κι αν είναι, είναι σημαντικές και πρέπει να διαφυλαχθούν. Ωστόσο, πρέπει να το κάνουμε αυτό έχοντας πλήρη επίγνωση των περιορισμών της αστικής δημοκρατίας, και ιδίως των περιορισμών του συστήματος στην Ινδία.
Ενώπιον της συνεχιζόμενης καταστολής από την κυβέρνηση που υποκινείται από τη Χιντούτβα, εκφράζουμε την πλήρη υποστήριξή μας στους νέους που βγαίνουν στους δρόμους σε ολόκληρη την Ινδία. Ταυτόχρονα, επισημαίνουμε ότι δεν αρκεί να επικεντρωθούμε απλώς στην παραίτηση του Γκιανές Κουμάρ· το κίνημα πρέπει να επεκταθεί και να απαιτήσει ριζική αναμόρφωση του συστήματος. Αυτό πρέπει να συνδυαστεί με έναν συνειδητό αγώνα ενάντια στη Χιντούτβα, η οποία στην ουσία της αποτελεί ένα κίνημα για την ηγεμονία των καστών.
Ο δρόμος προς τα εμπρός
Κατά τη στιγμή της συγγραφής αυτού τπου άρθρου, το Κογκρέσο έχει ανακοινώσει κινητοποίηση ενάντια στην κυβέρνηση Μόντι. Ο Ραχούλ Γκάντι, ηγέτης του κόμματος και αρχηγός της αντιπολίτευσης, ηγήθηκε πορείας προς το Ανώτατο Δικαστήριο για να υποβάλει αίτηση παρέμβασης του Ανώτατου Δικαστηρίου με σκοπό την παραίτηση του Γκιανές Κουμάρ.
Νωρίτερα, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε επικρίνει τις καταχρήσεις της Αστυνομίας του Δελχί κατά την άσκηση των καθηκόντων της. Εκδόθηκε οδηγία κατά των αυθαίρετων κρατήσεων και των αυθαίρετων κλεισιμάτων σταθμών του μετρό. Αυτό υπογραμμίζει τη σοβαρότητα της κατάστασης, όταν το συνήθως φιλοκυβερνητικό Ανώτατο Δικαστήριο αισθάνεται υποχρεωμένο να ενεργήσει εναντίον της κυβέρνησης.
Υπάρχει σχέδιο για τη συνέχιση του κινήματος, χωρίς όμως σαφή ατζέντα για κλιμάκωση. Εάν οι διαδηλώσεις δεν κλιμακώσουν τα αιτήματά τους ή τις τακτικές τους, είναι πιθανό η συνεχής καταστολή και οι συμβιβαστικές τακτικές να εξαντλήσουν τις δυνάμεις του λαού. Αυτή μπορεί να είναι η στρατηγική της κυβέρνησης.
Η μόνη λύση ενάντια σε μια τέτοια στρατηγική είναι μια στρατηγική συνεχούς κλιμάκωσης, ώστε να αναζωογονηθούν οι διαδηλώσεις και η νεολαία. Μένει να δούμε αν η αστική αντιπολίτευση θα είναι σε θέση να το κάνει αυτό.
Μετάφραση: elaliberta.gr
Mazdoor Inquilab, “India: October 10 CJP protests”, International Workers’ League – Fourth International, 12 Οκτωβρίου 2026, https://litci.org/en/india-october-10-cjp-protests/?utm_source=copylink&utm_medium=browser.
