Πέμπτη, 01 Ιουλίου 2021 15:45

Βιρμανία. Από την πολιτική ανυπακοή στην ένοπλη αντίσταση

 

 

Pierre Rousset

 

Από την πολιτική ανυπακοή στην ένοπλη αντίσταση. Πώς θα είναι η νέα Βιρμανία που μπορεί να προκύψει από τις σημερινές προκλήσεις;

 

 

Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 1ης Φεβρουαρίου, ένα τεράστιο κίνημα πολιτικής ανυπακοής εμπόδισε τη χούντα να επιβάλει τον έλεγχό της στη χώρα. Ωστόσο, μπόρεσε να αναδιατάξει το κατασταλτικό της οπλοστάσιο για να προσπαθήσει να συντρίψει τη λαϊκή αντίσταση. Ο στρατός επενέβη σε ολόκληρη τη χώρα και όχι πλέον μόνο εναντίον των εθνικών μειονοτήτων στην περιφέρεια. Μπροστά σε αυτή τη δολοφονική καταστολή, νέες μορφές λαϊκής αυτοάμυνας εξαπλώθηκαν παντού. Η αντίσταση είναι πλέον μια μακροχρόνια διαδικασία και υφίσταται σημαντικές αλλαγές. Μια απλή επιστροφή στην κατάσταση πριν από το πραξικόπημα (συμβίωση μεταξύ της εκλεγμένης κυβέρνησης και του στρατού) ήταν ήδη αδύνατη. Από τώρα και στο εξής, το ερώτημα που τίθεται είναι αυτό των εναλλακτικών λύσεων και σε αυτόν τον τομέα δεν θα υπάρξει επιστροφή στο παρελθόν. Έχουμε εισέλθει πραγματικά σε μια νέα περίοδο.1 Τι είδους νέα Βιρμανία μπορούν να προμηνύσουν οι σημερινές κινητοποιήσεις;

Τον περασμένο Φεβρουάριο, η χούντα θα μπορούσε να είχε ηττηθεί αν οι διεθνείς κυρώσεις ήταν δραστικές και αν η αλληλεγγύη προς την Επιτροπή Πολιτικής Ανυπακοής (CDM / Civil Disobedience Movement) ήταν ανάλογη του στόχου. Αυτό δεν συνέβη, και ο στρατός είχε χρόνο να αναλάβει και πάλι την πρωτοβουλία των κινήσεων, διεξάγοντας έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον του πληθυσμού – έναν πόλεμο που γίνεται ακόμη πιο θανατηφόρος επειδή η Κίνα και η Ρωσία τον προμηθεύουν με βαρύ οπλισμό (αεροσκάφη, άρματα μάχης, πυροβολικό) που δεν διέθετε προηγουμένως, και επειδή οι εταιρείες (συμπεριλαμβανομένων των δυτικών) του πουλάνε τις πιο σύγχρονες συσκευές ηλεκτρονικής παρακολούθησης.

Το αποτέλεσμα είναι ότι η λαϊκή αντίσταση συνεχίζεται κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Το κίνημα της πολιτικής ανυπακοής έχει υποχωρήσει και οι μορφές αυτοάμυνας εξαπλώνονται σε όλη τη χώρα, όχι μόνο στις περιφερειακές περιοχές που κατοικούνται από εθνικές μειονότητες.

Οι παραδοσιακές διαδηλώσεις στους δρόμους έχουν καταστεί αδύνατες και οι απεργοί αντιμετωπίζουν σοβαρά αντίποινα. Ωστόσο, οι «μη βίαιες» μορφές αγώνα συνεχίζονται, συμπεριλαμβανομένων των απεργιών (αν και πολύ λιγότερο διαδεδομένων από πριν) και της παθητικής αντίστασης. Η χούντα αναγκάστηκε να παραδεχθεί το γεγονός ότι η «επιστροφή στην κανονικότητα» δεν έχει ολοκληρωθεί2. Πράγματι, ο αριθμός του ειδικευμένου προσωπικού που εργάζεται στις τράπεζες ή στη διοίκηση παραμένει ανεπαρκής και οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας συνεχίζουν σε μεγάλο βαθμό να αρνούνται να εργαστούν υπό στρατιωτικές εντολές.

Παρά τους κινδύνους, σε ορισμένα αστικά κέντρα, όπως η πρωτεύουσα της περιοχής Σαγκάινγκ (Μονιούα), διοργανώνονται αιφνίδιες διαδηλώσεις για να διατηρηθεί ζωντανός ο συμβολισμός της πολιτικής ανυπακοής3. Το σχολικό έτος 2021-2022 ξεκίνησε την 1η Ιουνίου, αλλά ο στρατός δεν μπόρεσε να επιβάλει αποτελεσματικά την επαναλειτουργία των σχολείων (τα οποία είχαν κλείσει για ένα χρόνο λόγω του Covid-19)4.

Η χούντα απάντησε σε αυτή την πολλαπλή και διάχυτη αντίσταση με την έξωση των ανθρώπων από τα σπίτια τους, με την παρέμβαση παραστρατιωτικών ομάδων, με δολοφονίες ή συλλήψεις ή με καταδίκες για συνεργασία με τη νέα Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (NUG / Government of National Unity).

Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας

Ο σχηματισμός της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (NUG) είναι πράγματι ένας από τους νέους παράγοντες της κατάστασης. Δεν πρόκειται για μια κυβέρνηση εξορίας, αλλά για μια μυστική κυβέρνηση, τα μέλη της οποίας είναι προφανές ότι παραμένουν στη χώρα. Ενσαρκώνει τη συνέχεια της νόμιμης πολιτικής εξουσίας. Εξακολουθεί να διατηρεί ως «Σύμβουλο του Κράτους» την Άουνγκ Σαν Σούου Κιί, η οποία βρίσκεται τώρα υπό κράτηση και δικάζεται με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, εντελώς απομονωμένη από τον κόσμο. Παρ’ όλα αυτά, η NUG χειραφετείται, προς το καλύτερο, από τον παραδοσιακό προσανατολισμό της Εθνικής Λίγκας για τη Δημοκρατία (NLD, της οποίας ηγείτο η Σούου Κιί), ο οποίος χαρακτηριζόταν από τον εθνοτικό εθνικισμό των Μπάμαρ (Μπάμαρ είναι το όνομα της πλειοψηφούσας εθνοτικής ομάδας στη Βιρμανία).

Η σύνθεση της κυβέρνησης εθνικής ενότητας είναι πολυεθνική5. Στις 3 Ιουνίου 2021, η NUG δημοσίευσε την «Πολιτική Θέση για τους Ροχίνγκια στην Πολιτεία Ρικάιν».6 Πρόκειται για ένα σημαντικό κείμενο από πολλές απόψεις. Δείχνει πόσο «νέα» θα μπορούσε να είναι η Βιρμανία στο μέλλον.

  • Η NUG αναγνωρίζει τη σοβαρότητα του πλήγματος που προκλήθηκε στον μουσουλμανικό πληθυσμό των Ροχίνγκια, θύματα γενοκτονίας στην Πολιτεία Ρικάιν [Αρακάν], ένα θέμα που μέχρι πρότινος ήταν ταμπού. Τα ένοπλα κόμματα που κυριαρχούν στο Αρακάν7 σε αυτό το παράκτιο κρατίδιο καταγγέλλουν βίαια αυτή τη δήλωση και δικαιολογημένα: ήταν συνένοχοι στη γενοκτονία και βρίσκονται συχνότερα στο πλευρό της βιρμανικής στρατιωτικής χούντας παρά της δημοκρατικής αντίστασης. Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας δεσμεύεται ότι «η προσπάθεια να αποδοθούν ευθύνες στους δράστες δεν είναι μόνο ένας τρόπος για την επίτευξη δικαιοσύνης, αλλά και ένας αποτρεπτικός παράγοντας για μελλοντικές θηριωδίες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το θεωρούμε καθήκον που έχει προτεραιότητα. Η επανόρθωση και η δικαιοσύνη θα κατοχυρωθούν στο μελλοντικό σύνταγμα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατικής Ένωσης». Η NUG προτείνει τη σύσταση ενός πραγματικού διεθνούς ποινικού δικαστηρίου.
  • Η NUG προτείνει την καθιέρωση ενός πραγματικού ομοσπονδιακού συστήματος για την Ένωση8. «Η κυριαρχία ανήκει στα κράτη μέλη και στους λαούς των κρατών μελών [...]. Όλοι στην Ένωση απολαμβάνουν πλήρως τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Όλες οι εθνοτικές ομάδες που είναι ιθαγενείς στην Ένωση απολαμβάνουν πλήρως τα ατομικά δικαιώματα που κατέχουν οι μεμονωμένοι άνθρωποι και τα συλλογικά δικαιώματα που κατέχουν οι εθνοτικές ομάδες. Όλοι οι πολίτες που ορκίζονται πίστη στην Ένωση, ανεξάρτητα από την εθνοτική τους καταγωγή, θεωρείται ότι απολαμβάνουν πλήρως τα δικαιώματα των πολιτών. Η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας δεν θα ανεχθεί καμία μορφή διακρίσεων».
  • Με την ευκαιρία αυτή, η NUG διευκρινίζει τις απόψεις της για την ιθαγένεια και την ανάγκη να να αντικατασταθεί ο νόμος του 1982, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη σύνταξη ενός νέου συντάγματος: «Αυτός ο νέος νόμος περί ιθαγένειας πρέπει να βασίζει την ιθαγένεια στη γέννηση στη Μιανμάρ ή στη γέννηση οπουδήποτε ως παιδί πολιτών της Μιανμάρ». Αυτός ο ορισμός, συνηθισμένος για έναν Γάλλο, αποτελεί μια πραγματική επανάσταση στη Βιρμανία.*

Ο νόμος του 1982 διακρίνει τρεις βαθμούς ιθαγένειας που ορίζονται από το χρώμα του αντίστοιχου εγγράφου ταυτότητας9. Η ροζ κάρτα παρέχει πλήρη ιθαγένεια. Χορηγείται αυτομάτως σε όλα τα πρόσωπα των οποίων οι πρόγονοι διέμεναν στη χώρα πριν από το 182310 ή γεννήθηκαν από γονείς που αναγνωρίζονται ως πολίτες με πλήρη δικαιώματα. Η μπλε κάρτα προορίζεται για τους συνδεόμενους πολίτες [«associate citizens» / «citoyens associés»], δηλαδή για όσους είχαν αναγνωριστεί ως πολίτες βάσει του προηγούμενου νόμου περί ιθαγένειας της Ένωσης του 1948. Η πράσινη κάρτα αφορά την ιθαγένεια μέσω πολιτογράφησης των προσώπων που μπορούν να αποδείξουν την παρουσία τους στο έδαφος της Βιρμανίας πριν από τις 4 Ιανουαρίου 1948 και οι οποίοι υπέβαλαν αίτηση για πρώτη φορά μετά το 1982. Η χορήγηση των καρτών υπόκειται σε αυθαίρετες εξαιρέσεις ή περιορισμούς, που κοινοποιούνται από το Συμβούλιο της Επικρατείας, για λόγους που προκαλούν ενίοτε έκπληξη. Για παράδειγμα, τα πρόσωπα που υποβάλλουν αίτηση για υπηκοότητα με πολιτογράφηση πρέπει να έχουν καλό χαρακτήρα (άρθρο 44d).

Δεν θα μπορούσε να είναι πιο περίπλοκο.

Μια λευκή κάρτα διανεμήθηκε τη δεκαετία του 1990 στους κατοίκους που δεν ανήκαν σε καμία από αυτές τις κατηγορίες. Δεν παρέχει κανένα δικαίωμα.

Τέλος, η ιθαγένεια αναγνωρίζεται μέσω της ένταξης σε μία από τις 135 επίσημα αναγνωρισμένες εθνοτικές ομάδες. Δεν είναι μόνο άνιση, αλλά συμβάλλει επίσης στην εμπέδωση αυτών των κατατάξεων (καθώς και στην απόρριψη των πληθυσμών που χαρακτηρίζονται «ξένοι») σύμφωνα με τους διαχωρισμούς που γεννήθηκαν από την εποχή της αποικιοκρατίας μεταξύ των Μπαμάρ στις πεδιάδες, των μειονοτήτων στην περιφέρεια και των εισερχόμενων εργατών.

Προφανώς υπάρχει πολύς δρόμος να διανυθεί μεταξύ αυτών των δεσμεύσεων και της υλοποίησής τους, αλλά επιβεβαιώνουν ότι υπάρχει πράγματι μια ρήξη γενεών και ότι οι «δυνατότητες» που οραματίζονταν χθες περιθωριοποιημένοι κύκλοι, με ελάχιστη φωνή, συζητούνται σήμερα ευρέως από όλους εκείνους που σκέφτονται για το μέλλον, για την περίοδο μετά τη στρατιωτική χούντα. Αυτή η ρήξη εκδηλώνεται επίσης με την επέκταση της ένοπλης αντίστασης.

Η ένοπλη αντίσταση

Η λαϊκή αντίδραση ενάντια στο στρατιωτικό πραξικόπημα ήταν εμφανής σε ολόκληρη τη χώρα, αλλά η αντίδραση των κοινοβουλίων, των κομμάτων και των στρατών στα εθνοτικά κρατίδια ήταν συνήθως ουσιαστικά επιφυλακτική και αναμενόμενη. Σε πολλές από αυτές τις πολιτείες δημιουργήθηκε ένας αστερισμός οργανώσεων, ορισμένες από τις οποίες διαπραγματεύονταν κατάπαυση του πυρός με τη χούντα, άλλες την πολεμούσαν. Αυτό το μεταίχμιο (μεταξύ μάχης και διαπραγμάτευσης) ήταν κάτι σαν παράδοση μετά την ανεξαρτησία. Οι νέοι παράγοντες σε αυτόν τον τομέα είναι οι εξής:

  • Ο ρόλος της Κίνας. Χρειάζεται οπωσδήποτε μια συμφωνία με τη στρατιωτική χούντα για να προστατεύσει τις επενδύσεις της (σημαντικές σε υποδομές) και τις επιχειρήσεις της (ιδίως τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, τα οποία έχουν δεχθεί επιθέσεις από την αντίσταση στις βιομηχανικές ζώνες). Χρειάζεται να εγγυηθεί την ανάπτυξη του «διαδρόμου της Βιρμανίας» που της δίνει πρόσβαση στον Ινδικό Ωκεανό, δυτικά του στενού της Μαλάκκα, το οποίο οι ΗΠΑ μπορούν να μπλοκάρουν. Ειδικότερα, διαθέτει εκεί αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου στρατηγικής σημασίας. Στη συνοριακή περιοχή διεξάγονται χιλιάδες εμπορικές συναλλαγές, από ξύλο τικ μέχρι πολύτιμους λίθους, οι οποίες σε αντάλλαγμα επιτρέπουν σε μεγάλο αριθμό αξιωματικών του βιρμανικού στρατού να πλουτίζει. Στα βόρεια σύνορα, η Κίνα χρησιμοποιεί την ισχυρή και άμεση επιρροή της στα εθνοτικά κινήματα για να τα εμποδίσει να εκδηλώσουν διαφωνία. Αυτή είναι η περίπτωση του πολύ ισχυρού Ενιαίου Στρατού του Κρατιδίου Ουά (UWSA), ο οποίος είναι ο καλύτερα οπλισμένος και αποτελείται από περίπου 30.000 τακτικούς στρατιώτες.
  • Η χρήση από τον βιρμανικό στρατό της αεροπορίας και του πυροβολικού του. Δεν ήταν εξοπλισμένος με αυτά κατά τη διάρκεια των προηγούμενων μεγάλων συγκρούσεων. Βομβάρδισε χωριά, προκαλώντας μαζικές εκτοπίσεις του πληθυσμού. Αυτή την εξήγηση έδωσε η ηγεσία της Πέμπτης Ταξιαρχίας της Εθνικής Ένωσης Καρέν (KNU), η οποία διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην αντίσταση στο πραξικόπημα και η οποία φιλοξένησε και προστάτευσε τους εκπροσώπους της Επιτροπής Πολιτικής Ανυπακοής (CDM), για το γεγονός ότι υπέγραψε κατάπαυση του πυρός με τη χούντα: το ανθρώπινο κόστος είχε γίνει πολύ μεγάλο. Ωστόσο, δηλώνει ότι όταν η κυβέρνηση εθνικής ενότητας εξαπολύσει επίθεση, θα συμμετάσχει. Σε κάθε περίπτωση, στο κρατίδιο Καρέν έχουν εμφανιστεί πολλές αντικαθεστωτικές ένοπλες ομάδες και εξακολουθούν να πολεμούν δραστήρια.
  • Ο σχηματισμός της Λαϊκής Αμυντικής Δύναμης (PDF, συνδέεται με την NUG). Υπήρχε συζήτηση για τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού στρατού, ένα πολύ φιλόδοξο σχέδιο προς το παρόν, αν πρόκειται να συμπεριλάβει στρατούς από τα εθνικά κράτη της περιφέρειας. Η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας δημιούργησε τότε το PDF, υπό την εξουσία της, το οποίο δραστηριοποιείται σε όλη τη λεκάνη του Ιρραουάντι.

Στελεχώνεται από αστυνομικούς και στρατιώτες που αυτομόλησαν και πρώην αξιωματικούς.

  • Η αυθόρμητη εμφάνιση πολυάριθμων τοπικών ομάδων που αναλαμβάνουν δράση με αυτοσχέδια μέσα. Δεν βρίσκονται υπό τις διαταγές της PDF και της NUG, την οποία αντιμετωπίζουν (μερικές φορές; συχνά;) με δυσπιστία, ως μια δομή πολύ γραφειοκρατική για τις ανάγκες τους. Είναι αυτοί που τοποθέτησαν βόμβες σε σχολεία πριν από την έναρξη της σχολικής χρονιάς ως προειδοποίηση – ένας τρόπος δράσης που καταγγέλθηκε επίσημα από το PDF.
  • Προκαλώντας ανασφάλεια στους υποστηρικτές της χούντας. Στις πεδινές περιοχές, η ένοπλη δράση σπάνια παίρνει τη μορφή μετωπικής επίθεσης κατά του στρατού. Συχνά βάζει στο στόχαστρο πληροφοριοδότες στην υπηρεσία της χούντας που παρέχουν πληροφορίες στον στρατό, ή διοικητικούς υπαλλήλους που έχουν αναλάβει καθήκοντα από τις αντιμαχόμενες τοπικές αρχές· ορισμένες ομάδες απειλούν επίσης τις οικογένειες των στρατιωτών, πράγμα που αποτελεί θέμα συζήτησης, ιδίως με το PDF.
  • Η αρχή ενός ανταρτοπόλεμου στις πεδιάδες. Ως πρόσφατη εξέλιξη, αναφέρονται πραγματικές επιχειρήσεις ανταρτών στις περιοχές Σαιγκάνγκ και Μανταλάι. Σύμφωνα με πληροφορίες που έλαβε ο ιστότοπος The Irrawaddy11, χίλια μέλη της πολιτικής αντίστασης έχουν πραγματοποιήσει μια σειρά συντονισμένων επιθέσεων με αυτοσχέδια όπλα, οι οποίες έχουν στοιχίσει τη ζωή σε περίπου τριάντα στρατιώτες. Στο Μανταλάι, τρεις στρατιώτες, συμπεριλαμβανομένου ενός αντισυνταγματάρχη, σκοτώθηκαν όταν εισήλθαν σε ένα κτίριο που χρησιμοποιείται ως βάση της PDF.

Στο μέλλον θα τεθεί το ζήτημα του συντονισμού της ένοπλης αντίστασης (και της βελτίωσης του οπλισμού της). Το ίδιο, ίσως, θα γίνει και με τη θέση των γυναικών στον αγώνα. Είχαν εξέχουσα θέση σε όλους τους λαϊκούς κοινωνικούς τομείς από τις πρώτες ώρες της εξέγερσης που ακολούθησε το πραξικόπημα της 1ης Φεβρουαρίου (μαθήτριες λυκείου, εργαζόμενες στον τομέα της υγείας, εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας, δημόσιοι υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί...). Ο ρόλος τους παραμένει εμφανής στις παράνομες δράσεις πολιτικής ανυπακοής. Από την πλευρά μου, δεν έχω καμία ένδειξη για το ρόλο τους στο στρατιωτικό πεδίο.

Αλληλεγγύη σε μακροπρόθεσμη βάση

Η μακροχρόνια αντίσταση πρέπει να συνοδεύεται από την ανάπτυξη μακροχρόνιας πολιτικής και οικονομικής αλληλεγγύης. Πολύ λίγες οργανώσεις στη Γαλλία κινητοποιήθηκαν αμέσως στις αρχές Φεβρουαρίου για να την οικοδομήσουν. Πρέπει να πιέσουμε για την επέκταση των διεθνών κυρώσεων κατά του βιρμανικού στρατιωτικοοικονομικού συστήματος. Πρέπει να απαιτήσουμε την επίσημη αναγνώριση της NUG ως της νόμιμης εκπροσώπησης της χώρας στη θέση της χούντας. Πρέπει να εξασφαλιστεί η συνεργασία μεταξύ των διαφόρων συνιστωσών της αλληλεγγύης.

Η ομάδα του Europe Solidaire Sans Frontières (ESSF) είχε απευθύνει έκκληση για οικονομική αλληλεγγύη προς τη βιρμανική αντίσταση. Συγκέντρωσε και μετέφερε 6.080 ευρώ. Πρόσφατα λάβαμε την επιβεβαίωση ότι τα χρήματα αυτά έχουν παραληφθεί και διανεμηθεί μέσω μιας παραμεθόριας περιοχής για επείγουσα επισιτιστική και υγειονομική βοήθεια στους προσφυγικούς πληθυσμούς, για τη διανομή απαραίτητων μέσων επικοινωνίας, για την ενίσχυση της οργανωτικής υποδομής του CDM-GUN και των δεσμών με την περιφερειακή αλληλεγγύη...

Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε είναι ότι η γαλλική κυβέρνηση και η γαλλική προεδρία δεν μιλάνε πολύ για την κατάσταση στη Βιρμανία. Ωστόσο, έχουν εμπλακεί αρκετά, λόγω του ρόλου της Total στην κρίση, δεδομένων των παλαιών και σημερινών δεσμών της με το καθεστώς.

Οι εργαζόμενοι της Total θα ήθελαν να κατέβουν σε απεργία για να διαμαρτυρηθούν για την υποστήριξη του πετρελαϊκού γίγαντα στη στρατιωτική τάξη, αλλά φοβούνται ότι θα απολυθούν αν δεν τους υπερασπιστεί η «διεθνής κοινότητα». Ο Εμανουέλ Μακρόν σιωπά.

 

 

Μετάφραση: e la libertà

Pierre Rousset, «Burma/Myanmar: From civil disobedience to armed resistance - what new Myanmar can emerge from today’s challenges?», Europe Solidaire Sans Frontières, 22 Ιουνίου 2021, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article58704. Αναδημοσίευση: International Viewpoint, 23 Ιουνίου 2021, https://internationalviewpoint.org/spip.php?article7190.

Pierre Rousset, «Birmanie/Myanmar: De la désobéissance civile à la résistance armée – quelle Birmanie nouvelle peut-elle naître de l’épreuve?», Europe Solidaire Sans Frontières, 22 Ιουνίου 2021, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article58676.

 Pierre Rousset, «De la desobediencia civil a la resistencia armada», VientoSur, 26 Ιουνίου 2021,  https://vientosur.info/de-la-desobediencia-civil-a-la-resistencia-armada/.

 

Σημειώσεις

1 Για το ιστορικό υπόβαθρο της βιρμανικής κρίσης, βλέπε Pierre Rousset, «La Birmanie, front incandescent de l’Asie orientale: l’arrière-plan de la crise présente», ESSF [Europe Solidaire Sans Frontières], 26 Μαΐου 2021, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article58320.

2 «Myanmar Coup Leader Admits Not in Full Control of Country», The Irrawaddy, 4 Ιουνίου 2021, https://www.irrawaddy.com/news/burma/myanmar-coup-leader-admits-not-in-full-control-of-country.html.

3 «Teachers, students keep protests alive in ‘f***ing stubborn’ Monywa, Frontier Myanmar», 15 Ιουνίου 2021, https://www.frontiermyanmar.net/en/teachers-students-keep-protests-alive-in-fing-stubborn-monywa/. Αναδημοσίευση: ESSF, 15 Ιουνίου 2021, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article58607.

4 «Myanmar’s Educators Resist Pressure From Junta to Reopen Universities, Schools», The Irrawaddy, 19 Μαΐου 2021, https://www.irrawaddy.com/news/burma/myanmars-educators-resist-pressure-from-junta-to-reopen-universities-schools.html. Αναδημοσίευση: ESSF, 19 Μαΐου 2021, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article58349.

5 «Who’s Who in Myanmar’s National Unity Government (NUG)», The Irrawaddy, 16 Απρίλιου 2021, https://www.irrawaddy.com/news/burma/whos-myanmars-national-unity-government.html. Αναδημοσίευση: ESSF, 16 Απρίλιου 2021, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article57704.

6 National Unity Government, «Policy Position on the Rohingya in Rakhine State», National Unity Government, 3 Ιουνίου 2021, https://gov.nugmyanmar.org/2021/06/03/policy-position-on-the-rohingya-in-rakhine-state/. Αναδημοσίευση: ESSF, 3 Ιουνίου 2021, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article58468.

7 Το αποκαλούν Κρατίδιο Αρακάν και όχι Ρικάιν.

8 Η «μακροσκελής μορφή» του ονόματος της χώρας είναι Δημοκρατία της Ένωσης της Βιρμανίας ή Δημοκρατία της Ένωσης της Μιανμάρ.

* [Στ.Μ.:] Όπως εξάλλου θα αποτελούσε «μια πραγματική επανάσταση» και για την Ελλάδα.

9 Juliette Gheerbrant, «L’imbroglio de la citoyenneté birmane», Asialyst, 4 Μαΐου 2015, https://asialyst.com/fr/2015/05/04/limbroglio-de-la-citoyennete-birmane/. Αναδημοσίευση: ESSF, 4 Μαΐου 2015, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article58597.

10 Έναρξη του αγγλο-βιρμανικού πολέμου.

11 «Around 30 Myanmar Junta Troops Killed in Sagaing», The Irrawaddy, 23 Ιουνίου 2021, https://www.irrawaddy.com/news/burma/around-30-myanmar-junta-troop-2-update-update-updates-killed-in-sagaing.html. Αναδημοσίευση: ESSF, 23 Ιουνίου 2021, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article58713.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 02 Ιουλίου 2021 09:58

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.