Φωτο: Mike Householder / AP
ΗΠΑ: Αλληλεγγύη στους απεργούς της UAW (United Auto Workers)!
John Cast , Ernie Gotta
ΠΗΓΗ: https://workersvoiceus.org
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaliberta.gr
Στις 15 Σεπτεμβρίου, οι Ενωμένοι Εργάτες της Βιομηχανίας Αυτοκινήτων (United Auto Workers /UAW) [1] ξεκίνησαν, για πρώτη φορά, απεργία εναντίον της κάθε μιας από τις τρεις μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες -Ford, Stellantis και General Motors (GM). Την επόμενη Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου, η απεργία επεκτάθηκε από τις τρεις αρχικές εγκαταστάσεις παραγωγής σε 38 προμηθευτές ανταλλακτικών, με αποτέλεσμα ο συνολικός αριθμός των απεργών να φτάσει σχεδόν τις 20.000.
Τα αιτήματα περιλαμβάνουν την απαίτηση να αυξηθούν οι μισθοί που παραμένουν στάσιμοι εδώ και καιρό ώστε να καλύψουν τον πληθωρισμό, το τέλος του κλιμακωτού συστήματος μισθών, την επαναφορά της αναπροσαρμογής των μισθών στο κόστος ζωής (Cost-of-Living Adjustments- COLA [2]) και τη θεσμοθέτηση της τετραήμερης εβδομάδας - ή της εβδομάδας των 32 ωρών με αμοιβή 40 ωρών. Ένα άλλο αίτημα είναι η αποκατάσταση της σύνταξης με καθορισμένες παροχές και της υγειονομικής περίθαλψης των συνταξιούχων. Όσοι εργαζόμενοι προσλήφθηκαν από το 2007 και μετά δεν είχαν αυτές τις παροχές.
Ο πρόεδρος της UAW, Σον Φέιν, σημείωσε στην ομιλία του σε ζωντανή μετάδοση προς τα μέλη του συνδικάτου ότι οι τρεις μεγάλες εταιρείες μπορούν εύκολα να αντέξουν οικονομικά να ικανοποιήσουν τα αιτήματα αυτά -και όχι μόνο- των εργαζομένων στην αυτοκινητοβιομηχανία. Ο Φέιν δήλωσε: "Τέλος, και αυτό είναι το κλειδί: το εργατικό κόστος για τους Big Three είναι περίπου 4-5% των συνολικών δαπανών. Σκεφτείτε το αυτό. Θα μπορούσαν να διπλασιάσουν τους μισθούς μας, να μην αυξήσουν τις τιμές των αυτοκινήτων και να εξακολουθούν να βγάζουν δισεκατομμύρια δολάρια".
Η ηγεσία της UAW ονομάζει την τακτική της "Stand Up Strike", κατά την οποία μόνο λίγα επιλεγμένα εργοστάσια απεργούν. Αρχικά, 13.000 από τα 150.000 μέλη της UAW που απασχολούνταν σε αυτές τις εταιρείες απεργούσαν στα τρία εργοστάσια πριν η απεργία επεκταθεί στα κέντρα διανομής ανταλλακτικών, προσθέτοντας επιπλέον 5600 μέλη στις γραμμές της απεργίας. Ο Φέιν εξήγησε: "Η ομορφιά της απεργιακής κινητοποίησης διαρκείας είναι ότι μας παρέχει τη μέγιστη δυνατή ευελιξία για να προχωρήσουμε μπροστά. Κρατάμε όλες τις επιλογές μας ανοιχτές καθώς συνεχίζουμε να διαπραγματευόμαστε με τις εταιρείες. Έτσι, μια καθολική απεργία εξακολουθεί να είναι δυνατή. Οι επιλογές μας είναι ανοιχτές".
Η μεγάλη πλειονότητα των απλών εργαζομένων έχει δείξει μεγάλο ενθουσιασμό για την απεργία. Ωστόσο, ορισμένα στελέχη εξέφρασαν σκεπτικισμό όταν ανακοινώθηκε η τακτική. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής ροής στο Facebook, πολλοί εργαζόμενοι σχολίασαν στη συνομιλία ότι ήθελαν μια ισχυρότερη αντίδραση- ήθελαν όλοι οι 150.000 εργαζόμενοι να κατέβουν σε απεργία ταυτόχρονα.
Ενώ η ""Stand Up Strike "" δεν έχει ακόμη την ίδια δύναμη και την ίδια πρωτοβουλία της βάσης και του συνόλου των εργαζομένων όπως οι απεργίες της δεκαετίας του 1930, έχουν γίνει σημαντικές αλλαγές και έχει υιοθετηθεί μια πιο επιθετική στάση ταξικού αγώνα από τη νέα ηγεσία της UAW σε σύγκριση με τους προκατόχους της. Από την άρνηση της μακρόχρονης παράδοσης της χειραψίας με τους διευθύνοντες συμβούλους των τριών μεγάλων εταιρειών πριν από τις διαπραγματεύσεις μέχρι την ρητορική της ταξικής πάλης για την καταστροφή της οικονομίας των δισεκατομμυριούχων, ο Φέιν αναγνωρίζει ότι τα μέλη της UAW έχουν βαρεθεί τη συνήθη γραφειοκρατική μεγαλοπρέπεια των τελευταίων δεκαετιών.
Ταυτόχρονα, οι ηγέτες της UAW εξακολουθούν να ευθυγραμμίζονται με προοδευτικούς Δημοκρατικούς όπως ο Μπέρνι Σάντερς και καλωσορίζουν ακόμη και τον απεργοσπάστη πρόεδρο Μπάιντεν στις γραμμές περιφρούρησης. Τι είδους αλληλεγγύη μπορεί να περιμένει κανείς από έναν πρόεδρο όπως ο Μπάιντεν, ο οποίος έσπασε μια πιθανή απεργία στους σιδηροδρόμους επιβάλλοντας μια θανάσιμη συμφωνία με υποχωρήσεις στους συνδικαλιστές σιδηροδρομικούς;
Τα αιτήματα της UAW
Ο πληθωρισμός και η αύξηση του κόστους των βασικών ειδών πρώτης ανάγκης, όπως τα αυγά, το γάλα, η βενζίνη, το ενοίκιο κ.λπ., σημαίνει ότι οι μισθολογικές αυξήσεις που ζητά η UAW είναι λογικές. Ο πρόεδρος της UAW Σον Φέιν έχει δίκιο όταν λέει ότι οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, έχοντας αποκομίσει τεράστια κέρδη, μπορούν με το παραπάνω να αντέξουν οικονομικά να καλύψουν τις μισθολογικές αυξήσεις για τους εργαζομένους τους. Στην πραγματικότητα, θα πρέπει να εφαρμοστεί παντού μια αναπροσαρμοζόμενη κλίμακα των μισθών ώστε να αντικατοπτρίζουν το τοπικό κόστος ζωής και τον πληθωρισμό. Αυτό θα εξασφάλιζε ότι η πραγματική αγοραστική δύναμη της εργατικής τάξης δεν θα μειωνόταν. Για το λόγο αυτό, το αίτημα για την επαναφορά του COLA έχει επίσης σημασία για όλους τους εργαζόμενους.
Υπάρχει επίσης το ζήτημα του κλιμακωτού συστήματος μισθών. Αυτό το σύστημα επιτρέπει στο αφεντικό να πληρώνει στους εργαζόμενους που προσλαμβάνονται σε μεταγενέστερη ημερομηνία έναν μικρότερο μισθό για την ίδια εργασία. Αυτό είναι ένα θεμελιωδώς άδικο σύστημα και έχει πολεμηθεί από τους εργαζόμενους στην Kellogg's, την Amazon, την UPS και άλλους την τελευταία περίοδο. Το σύστημα αυτό επιτρέπει στο αφεντικό να αποκομίζει περισσότερα κέρδη από την εργασία των εργαζομένων, ενώ παράλληλα δημιουργεί εχθρότητα μεταξύ των εργαζομένων διαφορετικών ταχυτήτων. Αυτό το είδος συστήματος πρέπει να καταργηθεί παντού. Τα μέλη της UAW θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σπουδαίο ρόλο στη συνολική αντεπίθεση της εργατικής τάξης ενάντια σε αυτή την άδικη πρακτική.
Το πιο ενδιαφέρον αίτημα, και ίσως το αίτημα με τον μεγαλύτερο δυνητικό αντίκτυπο, είναι η τετραήμερη εβδομάδα εργασίας χωρίς μείωση των αποδοχών. Η πιο βασική πτυχή της εκμετάλλευσης της εργασίας από τα αφεντικά στη σύγχρονη κοινωνία είναι ότι εμείς, ως εργαζόμενοι, ουσιαστικά πουλάμε την εργασία μας με τη μορφή χρόνου στο αφεντικό. Σε αντάλλαγμα για τον χρόνο μας στην εργασία, λαμβάνουμε πληρωμή με τη μορφή μισθού. Μια εβδομάδα εργασίας 32 ωρών με το ποσοστό αμοιβής μιας εβδομάδας εργασίας 40 ωρών θα αποτελούσε μια δραστική και αναγκαία βελτίωση της ποιότητας ζωής των εργαζομένων της UAW.
Η μείωση της εργάσιμης εβδομάδας χωρίς μείωση του μισθού είναι ένα αίτημα που πρέπει να θέσουν όλοι οι εργαζόμενοι και αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία καθώς οι αναγκαστικές υπερωρίες, οι επταήμερες εργάσιμες εβδομάδες και οι 12ωρες ημέρες γίνονται ο κανόνας σε πολλούς κλάδους -συμπεριλαμβανομένων των κατασκευών, των γαλακτοκομικών, των σιδηροδρομικών εργασιών, της επεξεργασίας κρέατος, της νοσηλευτικής κ.λπ. Η επιδημία της υπερεργασίας πρέπει να αντιμετωπιστεί, ώστε η εργατική τάξη να ανακτήσει την ελευθερία και την ποιότητα ζωής της. Δουλεύουμε για να ζούμε, όχι ζούμε για να δουλεύουμε!
Η απεργία της UAW έχει μεγάλη σημασία για ολόκληρη την εργατική τάξη των ΗΠΑ, και για όλο τον κόσμο. Οι εργάτες αυτοκινητοβιομηχανίας και μετάλλου σε χώρες όπως η Βραζιλία και το Μεξικό αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις, όπου το COLA και η 32ωρη εβδομάδα εργασίας θα βοηθούσαν σε μεγάλο βαθμό την εργατική τάξη. Η αλληλεγγύη μεταξύ εταιρειών, συνδικάτων και τομέων είναι ζωτικής σημασίας για να εξασφαλιστεί η επιτυχής νίκη οποιουδήποτε από αυτά τα αιτήματα, και τα μέλη της UAW θα μπορούσαν να πρωτοστατήσουν.
Νέες τεχνολογίες: Να οργανωθούν οι μη συνδικαλισμένες επιχειρήσεις!
Οι τρεις μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες (Big three) βρίσκονται σε ανταγωνισμό με ξένες εταιρείες και εγχώριες μη συνδικαλισμένες επιχειρήσεις. Επιπλέον, η λεγόμενη "πράσινη μετάβαση" στα ηλεκτρικά οχήματα (EV) ασκεί πίεση σε αυτές τις εταιρείες, οι οποίες θα προτιμούσαν να μειώσουν το εργατικό κόστος για να παραμείνουν ανταγωνιστικές έναντι (ή με) αυτές τις νέες τεχνολογίες. Στο πλαίσιο του καπιταλισμού, αυτή η τάση για ανταγωνισμό φέρνει πάντα σε αντιπαράθεση την εργασία και τα αφεντικά, καθώς τα αφεντικά είναι υποχρεωμένα από τους οικονομικούς νόμους να μειώσουν το κόστος τους για χάρη των κερδών. Αυτό οδηγεί αναπόφευκτα σε μια επίθεση στην ποιότητα ζωής των εργαζομένων.
Ως εκ τούτου, η UAW έχει μια διπλή πρόκληση και σε αυτήν και σε μελλοντικές απεργίες. Από τη μία πλευρά, η μετάβαση στην EV δείχνει προς το παρόν ότι όλο και περισσότερα εργοστάσια θα στελεχώνονται από μη συνδικαλισμένο εργατικό δυναμικό, γεγονός που καθιστά ευκολότερη την εκμετάλλευσή τους και πιο κερδοφόρα για τα αφεντικά. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η μαχητική δύναμη της ίδιας της UAW θα αποδυναμωθεί, καθώς η παλιά τεχνολογία των οχημάτων βενζίνης και ντίζελ αντικαθίσταται και οι εργαζόμενοι απολύονται σταδιακά. Ο Φέιν έχει επικρίνει τις αυτοκινητοβιομηχανίες επειδή δεν χρησιμοποιούν συνδικαλισμένο εργατικό δυναμικό, δηλώνοντας ότι "οι 11.000 εργαζόμενοι που θα προσλάβει η Ford για το συγκρότημα κατασκευής ηλεκτρικών οχημάτων Blue Oval City στο Τενεσί θα έπρεπε να ανήκουν στην UAW".
Από την άλλη πλευρά, οι εργαζόμενοι σε άλλες επιχειρήσεις και άλλα συνδικάτα πρέπει να συμπεριληφθούν στον αγώνα και να ενθαρρυνθούν να το πράξουν. Οι εργαζόμενοι στα αυτοκίνητα της Toyota, της Hyundai, της Honda, της Tesla, της Volkswagen κ.λπ. θα μπορούσαν να ενωθούν με την UAW σε έναν αγώνα σε ολόκληρη τη βιομηχανία ενάντια στην πτώση των (πραγματικών) μισθών, στους κλιμακούμενους μισθούς και για την εβδομάδα των 32 ωρών. Στο βαθμό που αυτοί οι εργαζόμενοι παραμένουν χωριστά και σε ανταγωνισμό μεταξύ τους, στον ίδιο βαθμό θα τους εκμεταλλεύονται τα αφεντικά αυτών των εταιρειών. Η ιστορία έχει δείξει ότι τα αφεντικά θα συνασπιστούν σε καρτέλ, μονοπώλια και άλλους συνδυασμούς για το αμοιβαίο κέρδος τους. Οι εργαζόμενοι έχουν κάθε δικαίωμα (και κάθε ανάγκη) να το κάνουν επίσης.
Αλληλεγγύη στην απεργία! Υποστηρίξτε όλοι τις γραμμές περιφρούρησης!
Η αλληλεγγύη στους απεργούς της UAW πληθαίνει από παντού. Οι αναρτήσεις βίντεο και φωτογραφιών αλληλεγγύης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενθαρρύνουν και στηρίζουν στον αγώνα. Μπορείτε να συμμετάσχετε και εσείς καλώντας στο 1-318-300-1249 για να αφήσετε ένα μήνυμα στους διευθύνοντες συμβούλους της Ford, της GM και της Stellantis- πείτε τους ότι τα μέλη της UAW αξίζουν την ίδια αύξηση 40% που πήραν οι διευθύνοντες σύμβουλοι τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Ορισμένες οργανώσεις βρίσκουν δημιουργικούς τρόπους για να δείξουν την αλληλεγγύη τους. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη σύμβαση, πριν από την απεργία, το Εργατικό Δίκτυο για την Βιωσιμότητα (Labor Network for Sustainability - LNS) ξεκίνησε μια εκστρατεία για να συνδέσει το περιβαλλοντικό κίνημα με τον αγώνα των εργατών αυτοκινήτων που αγωνίζονται για μια δίκαιη μετάβαση, καθώς οι αυτοκινητοβιομηχανίες προχωρούν σε μεγαλύτερη παραγωγή Ηλεκτρικών Οχημάτων, η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό μη συνδικαλισμένη με χαμηλότερες αμοιβές και παροχές. Το LNS οργάνωσε 100 περιβαλλοντικές ομάδες για να οικοδομήσουν την αλληλεγγύη με τα μέλη της UAW μέσω μιας δυναμικής καμπάνιας τηλεφωνικών κλήσεων και κοινωνικής δικτύωσης που κινητοποίησε χιλιάδες άτομα να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους.
Στη Βραζιλία, ο Λουίζ Κάρλος Πράτες, μεταλλουργός και ηγετικό μέλος της Εθνικής Εκτελεστικής Επιτροπής της συνδικαλιστικής ομοσπονδίας CSP-Conlutas που αριθμεί 2 εκατομμύρια μέλη, στάθηκε μαζί με μέλη του Sindicato dos Metalúrgicos de São José dos Campos e Região έξω από ένα εργοστάσιο της General Motors με 4000 άτομα για να στείλουν μήνυμα αλληλεγγύης. Η οικοδόμηση αυτού του είδους της διεθνούς αλληλεγγύης μπορεί να συμβάλει στη στήριξη των γραμμών περιφρούρησης, να ενισχύσει τη δυναμική και να ανοίξει τα μάτια των εργαζομένων στην ευρύτερη ταξική πάλη εκτός των συνόρων μας.
Για να προωθήσει αυτή την αλληλεγγύη, η Workers' Voice διοργανώνει μια συζήτηση την Πέμπτη 28 Σεπτεμβρίου με τίτλο "ΗΠΑ και Βραζιλία: Εργαζόμενοι στο χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας: Αντεπιτίθενται!" (Union Auto Workers Fight Back!) Στο πάνελ θα συμμετάσχει η Μάρσι Πεντράζα, εργαζόμενη στην αυτοκινητοβιομηχανία επί 30 χρόνια και περιβαλλοντική ακτιβίστρια στην κοινότητα Southeast Side του Σικάγο. Στην εκδήλωση θα συμμετάσχει επίσης ο Λουίζ Κάρλος Πράτες και καθώς και ο Χέρμπερτ Κλάρος, βιομηχανικός εργάτης και ηγέτης του Sindicato dos Metalúrgicos de São José dos Campos e Região. Οι αναγνώστες μπορούν να εγγραφούν στην ηλεκτρονική εκδήλωση κάνοντας κλικ εδώ: Βραζιλία και ΗΠΑ: Οι εργάτες αυτοκινήτων αντεπιτίθενται!
Η " Workers' Voice" καλεί όλους τους αναγνώστες και τους υποστηρικτές της να βρουν κάποιον τρόπο να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στους απεργούς της αυτοκινητοβιομηχανίας. Αν βρίσκεστε κοντά στα εργοστάσια που απεργούν, πηγαίνετε στις γραμμές περιφρούρησης της απεργίας και δώστε τρόφιμα και προμήθειες! Ελέγξτε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να βρείτε τοπικές οργανώσεις της UAW να οργανώνουν πικετοφορία στην περιοχή σας. Δημοσιεύστε βίντεο και φωτογραφίες αλληλεγγύης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Εκδώστε ψηφίσματα στα σωματεία σας σε ένδειξη αλληλεγγύης!
Οι New York Times γράφουν: "Μια πρόσφατη δημοσκόπηση της Gallup διαπίστωσε ότι το 75% του κοινού υποστηρίζει τους εργαζόμενους στην αυτοκινητοβιομηχανία στην αναμέτρηση αυτή, σε σύγκριση με το 19% που ήταν φιλικότερο προς τις εταιρείες". Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, δεδομένου του νέου κύματος δημόσιας υποστήριξης των συνδικάτων και του νέου κύματος αγώνων στους χώρους εργασίας από την αυτοκινητοβιομηχανία, τους σιδηροδρόμους, τις αποθήκες, τις επικοινωνίες, τη εκπαίδευση, τους ηθοποιούς κ.λπ. Μια επιτυχημένη απεργία στο χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας στις ΗΠΑ θα μπορούσε να φέρει νέα ελπίδα και σθένος στο εργατικό κίνημα των ΗΠΑ, πρόθυμο να δώσει την αντεπίθεση στο αφεντικό, παντού!
Για μια κλιμακούμενη αναπροσαρμογή των μισθών που θα συνδέεται με την αύξηση του κόστους ζωής! Τέλος στο κλιμακωτό σύστημα μισθών! Για την τετραήμερη εβδομάδα- 32 ώρες εργασίας για 40 ώρες αμοιβής!
https://workersvoiceus.org/2023/09/26/solidarity-with-the-uaw-strikers/
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
