Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2021 14:53

Τα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, έχουν γίνει οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές του Σιωνισμού

 

 

Lena Obermaier

 

Τα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, έχουν γίνει οι μεγαλύτεροι υποστηρικτές του Σιωνισμού

 

 

Πέρυσι, ο Γιαΐρ Νετανιάχου, γιος του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, έγινε κυριολεκτικά το αγόρι της αφίσας του γερμανικού δεξιού κόμματος Alternative für Deutschland (AfD)1. Ο μεγαλύτερος γιος του Νετανιάχου είχε προκαλέσει αντιπαραθέσεις2 όταν ζήτησε την κατάργηση της «κακής» Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία, όπως υποστήριξε, ήταν εχθρός του Ισραήλ και «όλων των ευρωπαϊκών χριστιανικών χωρών». Το AfD, το οποίο, αντίθετα, διαφεύγει της προσοχής του Νετανιάχου, κατηγορείται τακτικά για αντισημιτισμό και έχει χαρακτηριστεί «ντροπή για τη Γερμανία»3 από τον πρόεδρο του Παγκόσμιου Εβραϊκού Κογκρέσου Ρόναλντ Λόντερ. (Ο πρώην συναρχηγός του AfD Αλεξάντερ Γκάουλαντ αποκάλεσε επαίσχυντα τη ναζιστική εποχή «στίγμα από κουτσουλιές πουλιών» στη γερμανική ιστορία4.

Η ακροδεξιά υποστήριξη προς το Ισραήλ δεν υπάρχει μόνο στη Γερμανία, αλλά αναπτύσσεται σε ολόκληρη την Ευρώπη. Παράλληλα με την Αλίς Βάιντελ του AfD, ακροδεξιοί ηγέτες όπως ο Γκερτ Βίλντερς στις Κάτω Χώρες, η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, ο Νάιτζελ Φάρατζ στο Ηνωμένο Βασίλειο και ο Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία έχουν ταχθεί ανοιχτά στο πλευρό του Ισραήλ. Η ανοιχτή και ενθουσιώδης υποστήριξη του Σιωνισμού έχει γίνει ιδεολογική αρχή για τα περισσότερα από αυτά τα κόμματα, ένα σενάριο αδιανόητο από την οπτική γωνία πενήντα ή ακόμη και τριάντα χρόνων πριν. Και ενώ η παλιά ακροδεξιά της εποχής μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο συνεχίζει να υμνεί την εξόντωση των Εβραίων5, η σύγχρονη μετενσάρκωσή της καλοπιάνει τους Νετανιάχου. Πώς φτάσαμε ως εδώ;

 

Οι μεταμορφώσεις της Άκρας Δεξιάς

Η σύγχρονη εποχή μας δεν είναι η πρώτη που βλέπουμε αντισημίτες να υποστηρίζουν τον Σιωνισμό. Από τότε που το εβραϊκό εθνικιστικό κίνημα γεννήθηκε στην Ευρώπη τον δέκατο ένατο αιώνα, μια μειοψηφία Ευρωπαίων αντισημιτών υπερασπίστηκε τους εβραϊκούς οικισμούς στην Παλαιστίνη. Πράγματι, ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Άρθουρ Μπάλφουρ πίεσε για την υποστήριξη του σιωνιστικού κινήματος από τη βρετανική κυβέρνηση στη Διακήρυξη Μπάλφουρ του 1917 ήταν να απαλλάξει το βρετανικό έδαφος από τους Εβραίους6.

Έναν αιώνα αργότερα, και μετά τη φρίκη του Ολοκαυτώματος, η επίδειξη υποστήριξης προς το Ισραήλ έχει γίνει ένας τρόπος για να γίνει και πάλι κοινωνικά αποδεκτός ο ακροδεξιός λαϊκισμός. Το κόμμα του Εθνικού Συναγερμού της Μαρίν Λεπέν (πρώην Εθνικό Μέτωπο) είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Όταν ο πατέρας της, Ζαν Μαρί, ίδρυσε το κόμμα το 1972, ήταν βαθιά αντισημιτικό, σε σημείο που μπορούσε να αναφέρεται στη ναζιστική κατοχή της Γαλλίας ως «όχι ιδιαίτερα απάνθρωπη». Έκτοτε, η Μαρίν Λεπέν προσπάθησε να απαλλαγεί από την κακή εικόνα του πατέρα της προσεγγίζοντας το Ισραήλ και την εβραϊκή κοινότητα της Γαλλίας7.

Καθώς η υποστήριξη προς το Εθνικό Μέτωπο αυξανόταν στη Γαλλία, το AfD εμφανίστηκε στο προσκήνιο στη Γερμανία το 2013, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως ένα ευρωσκεπτικιστικό κίνημα που γρήγορα μετακινήθηκε προς την άκρα δεξιά. Το AfD, επίσης, ήταν πρόθυμο να προσφέρει ένα λίφτινγκ στη ακροδεξιά πολιτική. Μέχρι τότε, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NPD) –ένα κατάλοιπο της ναζιστικής εποχής– εκπροσωπούσε την άκρα δεξιά, αλλά το AfD υποσχόταν να είναι το μέλλον, πράγμα που σήμαινε μια ρήξη με τον ανοιχτό αντισημιτισμό που χαρακτήριζε πάντα το NPD. Η πρώην επικεφαλής του AfD Φράουκε Πέτρι ταξίδεψε στο Τελ Αβίβ στις αρχές του 20168 και έδωσε αποκλειστική συνέντευξη στην ισραηλινή εφημερίδα Yedioth Ahronoth – μια ευκαιρία να μιλήσει κατά του αντισημιτισμού και της κριτικής στο Ισραήλ, ενισχύοντας παράλληλα τα διαπιστευτήριά της στην πατρίδα της.

Αλλά η προσέγγιση με το Ισραήλ δεν είναι απλώς ένα μέσο για την ανανέωση της ακροδεξιάς πολιτικής στην Ευρώπη. Αν η ευρωπαϊκή δεξιά χαϊδεύει το Ισραήλ, αυτό οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι, ως εθνοτικό-εθνικιστικό κράτος, το Ισραήλ παρέχει ένα είδος μοντέλου σε μια Ευρώπη που αγωνίζεται να βρει συναίνεση για το πώς να διαχειριστεί τα δικά της σύνορα. Επιπλέον, για πολλούς στην ακροδεξιά, υπάρχει μια αίσθηση αλληλεγγύης με το Ισραήλ, το οποίο φαντάζεται πλέον ότι μοιράζεται μια ιουδαιοχριστιανική κληρονομιά. Αυτή η κληρονομιά πρέπει να περιφρουρηθεί με κάθε κόστος, όπως αρέσκονται να μας υπενθυμίζουν μορφές όπως ο Νάιτζελ Φάρατζ. «Ήμασταν αδύναμοι. Η χώρα μου είναι μια ιουδαιοχριστιανική χώρα», δήλωσε ο Φάρατζ στον παρουσιαστή του τοκ σόου Sean Hannity το 2014. «Πρέπει λοιπόν να αρχίσουμε πραγματικά να υπερασπιζόμαστε τις αξίες μας»9.

Καθώς τα λαϊκιστικά ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη αγωνίζονται να μιλήσουν σε ένα ανομοιογενές εκλογικό σώμα, το Ισραήλ φαίνεται να τα έχει όλα: ένα έθνος για έναν λαό μιας πίστης, με μια αδιαπραγμάτευτη και ασυμβίβαστη θέση απέναντι στον παλαιστινιακό πληθυσμό του. Στο ευρωπαϊκό ακροδεξιό φαντασιακό, το γεγονός ότι το Ισραήλ φιλοξενεί χιλιάδες Εβραίους της Αιθιοπίας ή ότι οι Παλαιστίνιοι χριστιανικής πίστης αντιμετωπίζουν καθημερινά τις συνέπειες του ισραηλινού εποικιστικού-αποικιοκρατικού καθεστώτος δεν λαμβάνεται υπόψη. Αντιθέτως, το Ισραήλ ειδικότερα και οι Εβραίοι γενικά, αντιμετωπίζονται ως μονοδιάστατες οντότητες. Αυτό, φυσικά, είναι μια προβολή των ακροδεξιών ονειροπολήσεων.

 

Παρανοϊκές φαντασιώσεις

Μέρος αυτής της κατανόησης είναι η θεώρηση του Ισραήλ ως ενός άκρως στρατιωτικοποιημένου προπύργιου ενάντια στο Ισλάμ. Ο Γκέερτ Βίλντερς του ολλανδικού ακροδεξιού Κόμματος για την Ελευθερία (PVV) κάποτε αποκάλεσε το Ισραήλ «καναρίνι στο ανθρακωρυχείο» και «την πρώτη γραμμή άμυνας της Δύσης κατά του Ισλάμ»10, συνδέοντας ρητά την ισλαμοφοβία της Δεξιάς με τον αυξανόμενο φιλοσημιτισμό της. Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Rogers Brubaker, σε αυτό το πλαίσιο, οι Εβραίοι είναι τα «υποδειγματικά θύματα της απειλής του Ισλάμ», καθιστώντας την υποστήριξη του Ισραήλ απαραίτητη προϋπόθεση για τον φαινομενικά κοινό αγώνα κατά των μουσουλμανικών μεθορίων11.

Στον απόηχο της ευρωπαϊκής προσφυγικής κρίσης, τα ακροδεξιά κόμματα χρησιμοποίησαν σκόπιμα την πολιτική αβεβαιότητα και την οικονομική ανησυχία στο εσωτερικό για να αναθερμάνουν την ισλαμοφοβική ρητορική τους. Ακριβώς όπως και το Ισραήλ, ισχυρίζονται, η Ευρώπη βρίσκεται στα πρόθυρα της απορρόφησης από μια μουσουλμανική δύναμη εισβολής. Και, όπως ακριβώς και στο Ισραήλ, χρειάζεται μια ακροδεξιά κυβέρνηση για να προστατεύσει τους Εβραίους.

Το 2014, η Μαρίν Λεπέν προέτρεψε τους Γάλλους Εβραίους να ψηφίσουν το Εθνικό Μέτωπο, ένα κόμμα που ιδρύθηκε από έναν αρνητή του Ολοκαυτώματος. Ισχυρίστηκε ότι το κόμμα της «είναι αναμφίβολα η καλύτερη ασπίδα για να σας προστατεύσει από τον μοναδικό αληθινό εχθρό, τον ισλαμικό φονταμενταλισμό». Αυτή η νέα σχηματοποίηση του αντισημιτισμού ως εγγενώς μουσουλμανικό πρόβλημα έχει γίνει ο πυρήνας της φιλοϊσραηλινής ρητορικής στη Γερμανία. Νωρίτερα φέτος, η Μπέατριξ φον Στορς, αναπληρώτρια ηγέτης του AfD, κατηγόρησε για την έξαρση των αντισημιτικών περιστατικών τους «εισαγόμενους αντισημίτες» και τους «αντισημίτες με ορατό μεταναστευτικό υπόβαθρο»12. Όμως, όπως διαπίστωσε έκθεση13 του Διεθνούς Κέντρου για τη Μελέτη της Ριζοσπαστικοποίησης στο King’s College του Λονδίνου, δεν υπάρχουν δημοσκοπήσεις που να δείχνουν επικράτηση του αντισημιτισμού μεταξύ των μουσουλμανικών πληθυσμών. Το ακροδεξιό σχήμα μιας μονολιθικής μουσουλμανικής κοινότητας που είναι εγγενώς αντισημιτική είναι ένα φάντασμα.

 

Σιωνισμός και μιλιταρισμός

Το τρίτο δόγμα της υποστήριξης του Ισραήλ συνοψίζεται στην εξύμνηση του εξελιγμένου στρατιωτικο-βιομηχανικού του συμπλέγματος. Ο ισραηλινός στρατός στηριζόταν πάντα στην επιστράτευση και κατέχει ηγετική θέση παγκοσμίως στην παραγωγή όπλων, τα οποία περιγράφει ως «δοκιμασμένα στη μάχη» στις πωλήσεις του. Ταυτόχρονα, βασίζεται σε τεράστιες ποσότητες ξένης βοήθειας -κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες- η οποία παρουσιάζεται τακτικά ως «δέσμευση για την ασφάλεια».

Ενώ η ευρωπαϊκή ακροδεξιά θα ήθελε να δει τους πρόσφυγες να πυροβολούνται στα σύνορα14, στο Ισραήλ αυτό συμβαίνει ήδη εδώ και αρκετό καιρό. Από την πολιτική του «ελεύθερων πυρών» για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες τη δεκαετία του 1950 έως τους πρόσφατους τραυματισμούς περισσότερων από 35.000 Παλαιστινίων διαδηλωτών κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Πορείας Επιστροφής στη Γάζα το 2018-1915, οι επιθετικές πολεμικές επιχειρήσεις του Ισραήλ σπάνια αντιμετωπίζονται με διεθνή καταδίκη. Μόλις αυτόν τον μήνα, η ισραηλινή εφημερίδα Israel Hayom16 πήρε συνέντευξη από τον Μάρκελ Γιάρον Γκόλντχαμερ, έναν Γερμανό που ασπάστηκε τον ιουδαϊσμό και υπηρέτησε στον ισραηλινό στρατό, ο οποίος περιγράφει τη θητεία του ως «την πιο όμορφη στιγμή της ζωής μου». Στη Γερμανία, είναι υποψήφιος του AfD για τη γερμανική Μπούντεσταγκ, επικρίνοντας την παρουσία των μουσουλμάνων στη Γερμανία επειδή «θα είναι όπως στο Ισραήλ, και βλέπουμε τι συμβαίνει εκεί τώρα».

Το σύγχρονο κύμα υποστήριξης του Ισραήλ από την ευρωπαϊκή ακροδεξιά έχει πρωτίστως στρατηγικά κίνητρα. Η υποστήριξη αποσπά την προσοχή από τον ρατσισμό και την ισλαμοφοβία της ίδιας της Δεξιάς διαστρέφοντας την υπόθεση των κατεξοχήν θυμάτων της Ευρώπης, των Εβραίων, και βοηθά τη Δεξιά να καλύψει το δικό της εκτεταμένο ιστορικό αντισημιτικής ρητορικής.

Με δεδομένη τη σαφή εργαλειοποίηση του σιωνισμού από τη Δεξιά για τους δικούς της σκοπούς, δεν υπάρχει αντίδραση από το Ισραήλ για το θέμα αυτό. Πράγματι, συμβαίνει το αντίθετο. Οι υπερεθνικιστές υπό την κυβέρνηση Νετανιάχου ήταν πρόθυμοι να συμμαχήσουν με ανοιχτά αντισημίτες και πολιτικούς που συνδέονται με τους Ναζί17, όπως ο πρώην αντικαγκελάριος της Αυστρίας Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε. Δυστυχώς, λίγα πράγματα θα αλλάξουν όσο η ακροδεξιά κυβέρνηση του Ισραήλ, της οποίας ηγείται τώρα ο Ναφτάλι Μπένετ, αναζητά συμμαχίες με τους ομολόγους της στην Ευρώπη.

Χρησιμοποιώντας όμως τη φιλοϊσραηλινή πολιτική της ως φύλλο συκής, η ευρωπαϊκή Δεξιά καταφέρνει να αποσπάσει την προσοχή από τον επικίνδυνο αντισημιτισμό στις δικές της τάξεις. Σύμφωνα με τον Γιόζεφ Σούστερ, πρόεδρο του Κεντρικού Συμβουλίου των Εβραίων της Γερμανίας, η πολιτική Δεξιά στη Γερμανία είναι, ως επί το πλείστον, υπεύθυνη για την πρόσφατη έξαρση των αντισημιτικών επιθέσεων18. Η νέα φιλοσημιτική ακροδεξιά της Ευρώπης απαιτεί την άγρυπνη κριτική μας όσο ποτέ άλλοτε, τόσο από τους Εβραίους όσο και από τους μη Εβραίους.

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

Lena Obermaier, “Far-Right Parties in Europe Have Become Zionism’s Greatest Backers”, Jacobin, 8 Σεπτεμβρίου 2021, https://jacobinmag.com/2021/09/germany-afd-zionism-antisemitism-israel-nationalism

 

Η Lena Obermaier είναι υποψήφια διδάκτωρ πολιτικής της Μέσης Ανατολής στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ. Προηγουμένως δίδασκε στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών (SOAS) στο Λονδίνο.

 

 

Σημειώσεις

1 Ben Sales, “Yair Netanyahu is poster boy for a German far-right politician”, The Times of Israel, 7 Μαΐου 2020, https://www.timesofisrael.com/yair-netanyahu-is-now-the-poster-boy-for-a-german-far-right-politician/

2 Mati Shemoelof, “Yair Netanyahu, Twitter Buddy and Hero of Germany’s Nationalist Right”, Haaretz, 11 Μαΐου 2020, https://www.haaretz.com/opinion/.premium-how-netanyahu-jr-became-twitter-buddy-of-an-anti-semitic-german-party-1.8837062

3 Adrian Arab, Sebastian Gubernator, Tim Osing, „Die AfD ist eine Schande für Deutschland“, Welt, 29 Μαρτίου 2017, https://www.welt.de/politik/ausland/article163246107/Die-AfD-ist-eine-Schande-fuer-Deutschland.html

4 ,,Empörung wegen Gaulands Relativierung der NS-Zeit“, ZEIT ONLINE, 3 Ιουνίου 2018, https://www.zeit.de/news/2018-06/03/empoerung-wegen-gaulands-relativierung-der-ns-zeit-180603-99-560879?utm_referrer=https%3A%2F%2Fjacobinmag.com%2F

5 Wolfgang Freter, ,,Der Antisemitismus im heutigen Rechtsextremismus“, bpb, 8 Δεκεμβρίου 2017, https://www.bpb.de/politik/extremismus/rechtsextremismus/261322/der-antisemitismus-im-heutigen-rechtsextremismus

6 Gilbert Achcar, “Zionism, anti-semitism, and the Balfour Declaration”, openDemocracy, 2 Νοεμβρίου 2017, https://www.opendemocracy.net/en/zionism-anti-semitism-and-balfour-declaration/

7 “France’s far-right Jean-Marie Le Pen convicted for Holocaust denial”, DW, https://www.dw.com/en/frances-far-right-jean-marie-le-pen-convicted-for-holocaust-denial/a-19168158

8 Martin Krauss, ,,Petry lässt kaschern. Die Vorsitzende sucht eine Annäherung ihrer Partei an Israel“, Juedische Allgemeine, 25 Ιανουαρίου 2016, https://www.juedische-allgemeine.de/politik/petry-laesst-kaschern/

9 Kiran Moodley, “Nigel Farage says Britain needs to stand up for its 'Judeo-Christian values' to combat homegrown militants”, Independent, 4 Σεπτεμβρίου 2014, https://www.independent.co.uk/news/uk/nigel-farage-says-britain-needs-stand-its-judeo-christian-values-combat-homegrown-militants-9708082.html

10 Michael Colborne, “Rise of a New Far-right: The European ‘Philosemites’ Using Jews to Battle Muslims”, Haaretz, 21 Oktvbr;ioy 2017, https://www.haaretz.com/world-news/europe/.premium-the-european-philosemites-using-jews-to-battle-muslims-1.5459112

11 Michael Colborne, “Rise of a New Far-right: The European ‘Philosemites’ Using Jews to Battle Muslims”, Haaretz, 21 Oktvbr;ioy 2017, https://www.haaretz.com/world-news/europe/.premium-the-european-philosemites-using-jews-to-battle-muslims-1.5459112

12 ,,Beatrix von Storch: Twitter stellt sich auf die Seite der Israel-Hasser und Antisemiten“, AfD, 14 Μαΐου 2021, https://www.afd.de/beatrix-von-storch-twitter-stellt-sich-auf-die-seite-der-israel-hasser-und-antisemiten/

13 Hannah Rose, “The New Philosemitism: Exploring a Changing Relationship Between Jews and the Far-Right”, ICSR King’s College London, 2020, https://icsr.info/wp-content/uploads/2020/11/ICSR-Report-The-New-Philosemitism-Exploring-a-Changing-Relationship-Between-Jews-and-the-Far-Right.pdf

14 Tilman Steffen, ,,AfD. Provozieren, relativieren, dementieren“, ZEIT ONLINE, 31 Μαΐου 2016, https://www.zeit.de/politik/deutschland/2016-05/afd-jerome-boateng-alexander-gauland-frauke-petry-medien-bjoern-hoecke

15 “Two years on: people injured and traumatized during the “Great March of Return” are still struggling”, OCHA, 6 Απριλίου 2020, https://www.ochaopt.org/content/two-years-people-injured-and-traumatized-during-great-march-return-are-still-struggling

16 אלדד בק, "יהודי, ישראלי וגיי: המועמד המפתיע של הימין הגרמני", https://www.israelhayom.co.il/news/world-news/europe/article/1806197

17 ,,Trotz Kontaktsperre: Israelischer Abgeordneter trifft sich mit FPÖ-Chef Strache“, Merkur.de, 9 Φεβρουαρίου 2018, https://www.merkur.de/politik/trotz-kontaktsperre-israelischer-abgeordneter-trifft-sich-mit-fpoe-chef-strache-zr-9601642.html

18 ,,Höchststand antisemitischer Kriminalität seit 20 Jahren“, Der Tagesspiegel, 11 Φεβρουαρίου 2021, https://www.tagesspiegel.de/politik/taeglich-mindestens-sechs-angriffe-von-judenhassern-hoechststand-antisemitischer-kriminalitaet-seit-20-jahren/26905120.html

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2021 15:02

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.