Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2022 12:24

Φασισμός και ρατσισμός στο ισπανικό κράτος

Αντιφασιστική συγκέντρωση ενάντια σε προεκλογική συγκέντρωση του Vox στη Μαδρίτη, Τετάρτη 7 Απριλίου 2021. (AP Photo)

 

 

Steve Cedar

 

Φασισμός και ρατσισμός στο ισπανικό κράτος

 

 

Το ισπανικό κράτος δεν αποτελεί εξαίρεση, και η κύρια δύναμη της ακροδεξιάς που έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια είναι το Vox, ένα ακροδεξιό λαϊκιστικό κόμμα που αναπτύχθηκε με ανησυχητική ταχύτητα και έχει εκπροσώπηση και επιρροή στις αυτόνομες κοινότητες και πάνω από 50 μέλη του κεντρικού ισπανικού κοινοβουλίου. Στην πραγματικότητα, το Vox είναι μοναδικό σε σύγκριση με άλλα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη, καθώς αποτελεί απόσχιση από το κύριο παραδοσιακό συντηρητικό κόμμα (PP / Partido Popular) και όχι ένα νέο κόμμα. Η διάσπαση αυτή αποτελεί μέρος μιας προσπάθειας διάσωσης της (ταλαιπωρημένης από τη διαφθορά) Δεξιάς, όπως ήταν και η δημιουργία των Cs (Ciudadanos)˙ η χουλιγκάνικη και προκλητική πολιτική των Cs άνοιξε την πόρτα για το Vox, και δεν είναι τυχαίο ότι οι ψηφοφόροι των Cs πήγαν μαζικά στο Vox. Η ύπαρξη του ακροδεξιού λαϊκισμού δίνει την ευκαιρία στην παραδοσιακή δεξιά να διευρύνει τη βάση της∙ το PP θεωρείται πολύ «κυριλέ» και μέινστριμ και η συνδυασμένη ψήφος PP -Vox είναι μεγαλύτερη από ό,τι το PP μόνο του.

Η αύξησή τους οφείλεται σε διάφορους παράγοντες: απογοήτευση από την πολιτική και τα παραδοσιακά κόμματα από ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων της εργατικής τάξης που τιμωρούνται από το σύστημα∙ εκτός της Καταλονίας, είναι το λυσσαλέο μίσος για το κίνημα υπέρ της ανεξαρτησίας, και αυτό το αντι-καταλανικό συναίσθημα τους έχει φέρει πολλές ψήφους αλλά και εντός της Καταλονίας (με τις ψήφους των Cs να πηγαίνουν στο Vox στην Καταλονία), μια βασική διαφορά από την υπόλοιπη Ευρώπη - ο ρατσισμός και η ισλαμοφοβία που χαρακτηρίζει όλα αυτά τα λαϊκιστικά κόμματα σε όλο τον κόσμο- και μια κραυγή νοσταλγίας για την Ισπανία του Φράνκο- ένας πατριωτικός, κραυγαλέος εθνικισμός, που προσπαθεί να διεκδικήσει την ομοιογένεια της Δεξιάς εις βάρος των άλλων δεξιών κομμάτων. Και φυσικά, το μίσος για την αριστερά, αποκαλώντας την κυβέρνηση PSOE-Podemos «κομμουνιστική» κυβέρνηση. Συνοψίζοντας, ένας κλασικός ακροδεξιός/φασιστικός λόγος προσαρμοσμένος στο συγκεκριμένο ισπανικό κράτος, με όλες τις διαστρεβλώσεις και τα ψέματα που αποτελούν σήμα κατατεθέν των πρώτων φασιστικών κινημάτων. Εν ολίγοις, τα βασικά ερωτήματα για την κινητοποίησή του βασίζονται στη φυλή, την Καταλονία και τον μισογυνισμό: το τελευταίο διαφέρει επίσης (έστω και σε κάποιο βαθμό) από την υπόλοιπη ακροδεξιά στο ότι αρνείται την ύπαρξη έμφυλης βίας.

 

Και ποια είναι η απάντηση της αριστεράς σε αυτή την άνοδο μιας ακροδεξιάς οργάνωσης;

Σε θεσμικό επίπεδο, ελάχιστα ή τίποτα. Παρά τις δυναμικές ομιλίες για την απειλή της ακροδεξιάς, η κυβέρνηση PSOE-Podemos (UP / Unidas Podemos) συνθηκολογεί με την ακροδεξιά σε ζητήματα μετανάστευσης, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προσφύγων, καταστολής και αντι-καταλανικού συναισθήματος.

Ο αντιφασισμός θεωρείται περισσότερο ως έγκλημα στα δικαστήρια από ότι οι συνεχείς πράξεις φασιστικών ομάδων σε όλο το κράτος, σαφής απόδειξη ότι το παλιό φρανκικό καθεστώς δεν απομακρύνθηκε ποτέ από το δικαστικό σύστημα.

Ενώ και τα δύο κυβερνητικά κόμματα είναι επίσημα αντιφασιστικά, είναι αμφίβολο αν χρησιμοποιούν την επιρροή τους για να κάνουν κάποια πράγματα για το ζήτημα.

Σε τοπικό επίπεδο, τα μέλη της UP είναι πιο ενεργά, κυρίως, αλλά όχι μόνο, εκτός Καταλονίας.

Το PSOE κρύβεται πίσω από τον μωβ μανδύα των Podemos για να δώσει στον εαυτό του μια αριστερή κάλυψη, και οι Podemos συνεχίζουν να κατακρεουργούν κάθε αριστερή συμμετοχή στις τάξεις τους, με περισσότερες εκκαθαρίσεις και διαγραφές και γίνονται απλά μια ακόμη αριστερή ρεφορμιστική εκλογική επιλογή. Οποιαδήποτε αντιφασιστική δράση αναληφθεί από τη σοσιαλδημοκρατική αριστερά θα είναι μόνο ως αποτέλεσμα της πίεσης από τα λαϊκά κινήματα.

Όπου το Vox προσπάθησε να εμφανιστεί δημοσίως με τραπεζάκια σε εργατικές συνοικίες, όπως η Βαγέθας στη Μαδρίτη, ή σε πόλεις που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας στην Καταλονία, όπως το Βικ, συνάντησε την οργανωμένη αντίδραση όλων των τμημάτων της τοπικής κοινωνίας: των νέων αντιφασιστών, των ενώσεων ενοικιαστών, των συνδικαλιστών και γενικότερα κόσμος που αναγνωρίζει το Vox ως αυτό που είναι: το παλιό φασιστικό κίνημα του Φράνκο με νέα επωνυμία, με με τον ίδιο πολιτικό λόγο με την ακροδεξιά στην υπόλοιπη Ευρώπη, αν και οι ηγέτες του είναι αναμφίβολα φρανκιστές.

Ως επαναστάτες, το έργο μας δεν είναι εύκολο. Πρέπει να οικοδομήσουμε την αντίσταση στο Vox στο δρόμο και στις κοινότητες και να συνεργαστούμε για το ζήτημα αυτό με ανθρώπους με τους οποίους ίσως δεν συμφωνούμε σε κάποια άλλα ζητήματα, αλλά όπως λέω πάντα, κανείς δεν έχει τα πνευματικά δικαιώματα στον αγώνα κατά του φασισμού και του ρατσισμού. Έχουμε το καθήκον να συμμετέχουμε στην οικοδόμηση ενός ενιαίου κινήματος ενάντια στην ακροδεξιά, το οποίο όμως πρέπει να βασίζεται στις κοινότητες και στους χώρους εργασίας, και όχι σε μια οργάνωση «μέτωπο κορυφής», ή σε μια οργάνωση του διαδικτύου, αλλά σε ένα πραγματικό κίνημα ενιαίου μετώπου που μπορεί να εμπλέξει ανθρώπους που θέλουν να αντισταθούν και να σταματήσουν αυτό το κύμα ρατσισμού που πλησιάζει.

Ωστόσο, μια ενωτική καμπάνια κατά του φασισμού από μόνη της δεν αρκεί - δεν αρκεί αν ο στόχος της είναι να υπονομεύσει τις ψήφους (των φασιστών) στην εργατική τάξη-χρειάζεται μια πολιτική εναλλακτική λύση, και αυτή η εναλλακτική λύση δεν προσφέρεται από τους μη αντικαπιταλιστές συμμάχους∙ έτσι, ενώ αναπόφευκτα μια ενωτική εκστρατεία σημαίνει συνεργασία με ρεφορμιστές (ειδικά με τη βάση του UP ή του ERC [Esquerra Republicana de Catalunya] στην Καταλονία, για παράδειγμα), αυτά τα κόμματα είναι ανίκανα να προσφέρουν μια εναλλακτική λύση στους αποξενωμένους από το σύστημα εργάτες που είναι υποστηρικτές του Vox .

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

Steve Cedar, “Fascism and racism in the Spanish State”, Anti*capitalist Resistance, 15 Ιανουαρίου 2022, https://anticapitalistresistance.org/fascism-and-racism-in-the-spanish-state/. Αναδημοσίευση: Europe Solidaire Sans Frontière, http://www.europe-solidaire.org/spip.php?article60838

 

 

Ο Steve Cedar από τους Anticapitalistas Catalunya, είναι αντιφασίστας ακτιβιστής που συμμετέχει σε ενωτικές εκστρατείες, τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στην Καταλονία. Αγωνίζεται κατά του φασισμού και του ρατσισμού σε όλες τις μορφές του, πάντα με βάση την τοπική κοινότητα. Στο παρελθόν ήταν στην πόλη Vic, όπου είχε τη βάση της η φασιστική Plataforma per Catalunya, η οποία έχει πλέον εξαφανιστεί. Αυτή τη στιγμή στη Βαρκελώνη, ο Steve εργάζεται για τη δημιουργία μιας ενωτικής καμπάνιας ενάντια στο Vox, τη σημαντικότερη πολιτική απειλή από την ακροδεξιά αυτή τη στιγμή.

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2022 12:27

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.