Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2022 18:24

Φταίει το Brexit για την οικονομική αναταραχή; 

Φταίει το Brexit για την οικονομική αναταραχή; 

Άλεξ Καλλίνικος

ΠΗΓΗ: socialistworker.co.uk/

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaliberta.gr


Πολλοί αναρωτιούνται αν το Brexit είναι η αιτία για την οικονομική και κοινοβουλευτική καταστροφή.

Είναι το παράλογο και καταστροφικό μελόδραμα που εκτυλίσσεται στο Ουεστμίνστερ όλο συνέπεια του Brexit; Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι γεμάτα από ανθρώπους που απαντούν "ναι". Πολλοί που ψήφισαν υπέρ της παραμονής το 2016 αισθάνονται δικαιωμένοι από το χάος στο οποίο έχουν περιέλθει οι Συντηρητικοί.

Υπάρχει ένα στοιχείο αλήθειας σε αυτό που λένε, αλλά η πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη. Από τότε που η Μάργκαρετ Θάτσερ εκδιώχθηκε από την εξουσία τον Νοέμβριο του 1990, οι Συντηρητικοί ήταν σφοδρά διχασμένοι όσον αφορά την Ευρώπη.

Μετά την αναγκαστική έξοδο της λίρας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών τον Σεπτέμβριο του 1992, ο διάδοχος της Θάτσερ Τζον Μέιτζορ βρέθηκε όμηρος της δεξιάς μειοψηφίας στα έδρανα της Βουλής μέχρι την πανωλεθρία των Εργατικών τον Μάιο του 1997.Αυτό καθόρισε ένα μοτίβο που συνεχίστηκε.

Ο Ντέιβιντ Κάμερον παραχώρησε το δημοψήφισμα για το Brexit για να κρατήσει ήσυχους τους δεξιούς αντιπάλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Το ρίσκο αυτό ανατράπηκε θεαματικά, καταστρέφοντας την πρωθυπουργία του. Η κυβέρνηση της διαδόχου του Τερέζα Μέι παρέλυε όλο και περισσότερο από τις απαιτήσεις για ένα σκληρό Brexit.

Ο Μπόρις Τζόνσον κέρδισε την πρωθυπουργία και τις εκλογές του 2019, δίνοντας στην Ευρωπαϊκή Ερευνητική Ομάδα (ERG) των βουλευτών των Τόρις αυτό που ήθελαν και αποκηρύσσοντας τη λιτότητα του Κάμερον για να κερδίσει τις έδρες του πρώην Εργατικού "Κόκκινου Τείχους" στη βόρεια Αγγλία. Αλλά δεν χρειαζόταν τη δεξιά για να καταστρέψει την κυβέρνησή του -το κατάφερε μόνος του.

Ο αγώνας ενός βαθιά κατακερματισμένου και διασπασμένου κόμματος για την αντικατάσταση του Τζόνσον επέτρεψε στη Λιζ Τρας -μια υπέρμαχο της παραμονής (Remainer) το 2016 που μεταπήδησε καιροσκοπικά στο στρατόπεδο του ERG- να κερδίσει την πρωθυπουργία.

Οι Financial Times περιέγραψαν το καταστροφικό πακέτο φορολογικών περικοπών που επινόησαν η ίδια και ο Κουασί Κουάρτενγκ ως "το αποκορύφωμα του σχεδίου του Brexit που υποστηρίζεται από πολλούς στη δεξιά, το οποίο συνέδεσε τις έννοιες της "κυριαρχίας" με την ιδέα ότι μόλις απελευθερωθεί από την ΕΕ, η οποία θεωρείται από τη δεξιά ως υπερεθνικό, ρυθμιστικό τέρας, η Βρετανία θα μπορούσε να χαράξει μια πορεία προς ένα μέλλον με ένα συρρικνωμένο κράτος, με χαμηλή φορολογία και ελαφρά ρυθμιζόμενη οικονομία".

Αλλά ο λόγος για τον οποίο αυτό το πακέτο αναστάτωσε τις χρηματοπιστωτικές αγορές δεν έχει να κάνει και πολύ με το Brexit. Από τις αρχές του τρέχοντος έτους οι κεντρικές τράπεζες έχουν αλλάξει δραματικά το παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον. Για να αντιστρέψουν την έξαρση του πληθωρισμού έχουν πιέσει προς τα πάνω τα επιτόκια. Στόχος τους είναι να αυξήσουν την ανεργία έως ότου αρχίσει να υπονομεύει τη διαπραγματευτική δύναμη των εργαζομένων. Η προκύπτουσα πτώση των πραγματικών μισθών δεν θα μειώσει τον πληθωρισμό, αφού αυτός προκαλείται, για παράδειγμα, από τον αυξανόμενο παγκόσμιο ανταγωνισμό για το φυσικό αέριο. Θα αυξήσει όμως τα κέρδη. Αυτή η μορφή ταξικού πολέμου συμβαίνει σε ολόκληρο τον προηγμένο καπιταλιστικό κόσμο. Αλλά μια αρνητική επίπτωση είναι ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να πληρώσουν περισσότερους τόκους για τον δανεισμό που έχουν κάνει για να αντιμετωπίσουν την οικονομική αναστάτωση που προκαλεί η πανδημία.
Το ειδικά βρετανικό πρόβλημα ήταν ότι οι φοροελαφρύνσεις της Τρας και του Κουάρτενγκ σήμαιναν την λήψη 45 δισεκατομμυρίων λιρών επιπλέον δανεισμού ακριβώς τη στιγμή που αυτός γινόταν πιο ακριβός. Ως αποτέλεσμα, οι τόκοι που καταβάλλονται για τα gilts -τα ομόλογα που χρησιμοποιεί η βρετανική κυβέρνηση για να δανείζεται- αυξήθηκαν πάνω από τους τόκους των αντίστοιχων χωρών, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γερμανία. Χάρη στην Τρας και τον Κουάρτενγκ η απόδοση περιλαμβάνει τώρα αυτό που η εφημερίδα Telegraph αποκαλεί " muppet premium ".

Οι επενδυτές πρέπει να πληρώνονται περισσότερο για να δανείζουν σε μια βρετανική κυβέρνηση που έχει συμπεριφερθεί τόσο ανίκανα. Η στήλη Alphaville των Financial Times υπολογίζει ότι αυτό ανέρχεται στο ένα τέταρτο της συνολικής απόδοσης - 16,8 δισεκατομμύρια λίρες σε πρόσθετες δημόσιες δαπάνες για πέντε χρόνια.

Η λογική του "δημοσιονομικού σχεδίου" που πρόκειται να ανακοινώσει ο Τζέρεμι Χαντ τη Δευτέρα είναι να καθησυχάσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές με τη μείωση των δημόσιων δαπανών κατά 30 δισεκατομμύρια λίρες, όπως αναφέρεται.

Αυτή η ανανεωμένη λιτότητα θα προσθέσει στη δυστυχία που ήδη προκαλεί ο πληθωρισμός. Όπως σημειώνει ο εκκεντρικός δεξιός οικονομολόγος Ambrose Evans-Pritchard στην Telegraph, αυτή η πολιτική της "σκληρής αυστηροποίησης εν μέσω ύφεσης" είναι μακροοικονομική βλακεία.

Παρατηρήστε όμως ότι η υποστήριξη της λιτότητας διαπερνά το χάσμα του Brexit. Ο ίδιος ο Χαντ, για παράδειγμα, ήταν υπέρμαχος της παραμονής. Αυτή η καταστροφική οικονομική στροφή θα ενισχυθεί από τον Λέιβερ Ρίσι Σουνάκ στο 10 της Ντάουνινγκ Στριτ. Συντετριμμένοι από το Brexit, οι Συντηρητικοί παρασύρονται τώρα από μια πολύ μεγαλύτερη καταιγίδα.

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2022 21:53

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.