Η Marea Socialista καταδικάζει την επεμβατική και αποικιοκρατική επίθεση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και την επιβολή μιας κηδεμονευόμενης κυβέρνησης στη Βενεζουέλα.

9 Ιανουαρίου 2026

ΠΗΓΗ:www.aporrea.org

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: elaliberta.gr

Η κλιμάκωση των παρεμβάσεων και η ιμπεριαλιστική εισβολή για την απαγωγή του Μαδούρο

Παρόλο που υπήρξε στρατιωτική επέμβαση για την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο (με 100 νεκρούς μέχρι στιγμής), ο ιμπεριαλισμός απέφυγε να εγκαταστήσει στρατεύματα (προς το παρόν), αν και συνεχίζει τον ισχυρό αεροναυτικό αποκλεισμό. Αυτό που συνέβη ήταν ένα εξωτερικό στρατιωτικό πραξικόπημα του ιμπεριαλισμού, το οποίο όμως αναμφίβολα είχε τη στήριξη εσωτερικών δυνάμεων ή βασίστηκε σε διαπραγματεύσεις και συμφωνίες που έγιναν πίσω από κλειστές πόρτες. Αυτό, και όχι μόνο η τεράστια τεχνολογική υπεροχή των ΗΠΑ στον στρατιωτικό τομέα, σε συνδυασμό με την δράση των μυστικών υπηρεσιών τους, είναι που μπορεί να εξηγήσει το γεγονός ότι η αντιαεροπορική άμυνα και άλλα μέσα για την απώθηση των γκρίνγκος δεν λειτούργησαν ή δεν ενεργοποιήθηκαν. Ωστόσο, οι ένοπλες δυνάμεις της Βενεζουέλας δεν έχουν ακόμη δώσει εξηγήσεις για το τι συνέβη και είναι γνωστή μόνο η εκδοχή του Τραμπ. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις προδοσίας ή διαπραγμάτευσης, με σχετικές θυσίες, παραχωρήσεις και όρους.

Οι επιθέσεις σε άλλους στόχους που συνόδευσαν την απαγωγή και την απομάκρυνση του Μαδούρο στράφηκαν επίσης κατά στρατιωτικών εγκαταστάσεων, κυβερνητικών κτιρίων και ακόμη και ενός βενεζουελάνικου ινστιτούτου επιστημονικής έρευνας, προκαλώντας ζημιές σε κτίρια κατοικιών, το θάνατο τουλάχιστον δύο αμάχων και τον τραυματισμό αρκετών άλλων. Η συντριπτική πλειονότητα των θανάτων αφορούσε τη δολοφονία μελών της στρατιωτικής φρουράς του Μαδούρο, μεταξύ των οποίων και Κουβανοί.

Μετά από τις επιθέσεις κατά της Βενεζουέλας, ο υπουργός Άμυνας Παντρίνο Λόπεζ εξέδωσε ένα μήνυμα στο οποίο αναφερόταν στις επιθέσεις και ζητούσε εμπιστοσύνη στις βενεζουελάνικες ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες δεν ήταν ιδιαίτερα αποδοτικές στο έργο τους, ενώ παράλληλα καλούσε ουσιαστικά σε ηρεμία και αποκλιμάκωση. Στη συνέχεια, κυκλοφόρησε ένα μήνυμα του υπουργού Εσωτερικών, Ντιοσντάδο Καμπέλο, με το ίδιο νόημα. Δεν έγιναν γνωστές αποτελεσματικές ενέργειες αμυντικών αντιαεροπορικών αντεπιθέσεων εκ μέρους των ενόπλων δυνάμεων της Βενεζουέλας, πέρα από ένα εχθρικό ελικόπτερο που υπέστη ζημιές και, φυσικά, τα μέλη της προεδρικής φρουράς που σκοτώθηκαν και μερικοί πολίτες που έχασαν τη ζωή τους από τις εκρήξεις.

Αφού ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος Μαδούρο και η σύζυγός του Σίλια Φλόρες είχαν «συλληφθεί» και απομακρυνθεί από τη χώρα, η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες εμφανίστηκε σε ένα ηχητικό μήνυμα καταγγέλλοντας την απαγωγή του Μαδούρο, ζητώντας πληροφορίες για την τύχη του προεδρικού ζεύγους και απαιτώντας να επιβεβαιωθεί ότι είναι ζωντανοί. Στη συνέχεια, θα απαιτούσαν την απελευθέρωσή τους. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα προχωρούσε στον διορισμό της αντιπροέδρου ως προσωρινής προέδρου, προκειμένου να αποφευχθεί το κενό εξουσίας.

Οι πρώτες δηλώσεις της Marea και της LIS για την ιμπεριαλιστική κλιμάκωση και την επέμβαση της 3ης Ιανουαρίου

Η Marea Socialista, μια αριστερή οργάνωση που αντιτίθεται στην αυταρχική κυβέρνηση του Μαδούρο, αντιιμπεριαλιστική, αντικαπιταλιστική και υπέρμαχος των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων της εργατικής τάξης και του λαού της Βενεζουέλας, δηλώσαμε από την πρώτη στιγμή την κατηγορηματική καταδίκη μας για τους βομβαρδισμούς και τις ιμπεριαλιστικές επιθέσεις του Τραμπ, καταδικάζουμε επίσης την απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο και της Σίλια Φλόρες, και απορρίπτουμε οποιαδήποτε ανάμιξη στην εσωτερική πολιτική μοίρα της χώρας. Απαιτούμε την άμεση απόσυρση των αεροναυτικών δυνάμεων και των στρατευμάτων που απειλούν και επιτίθενται στη Βενεζουέλα. Απαιτούμε επίσης από τις κυβερνήσεις και τους οργανισμούς της Λατινικής Αμερικής και του κόσμου να υιοθετήσουν μια στάση κατηγορηματικής καταδίκης και διαμαρτυρίας ενάντια στις πειρατικές και επεμβατικές ενέργειες της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Από την άλλη πλευρά, δηλώσαμε ότι, ανεξάρτητα από τις βαθιές και ανυπέρβλητες διαφορές μας με το γραφειοκρατικό-αυταρχικό καθεστώς της Βενεζουέλας, του οποίου ηγήθηκε ο Μαδούρο μέχρι τις 3 Ιανουαρίου 2026, υποστηρίζουμε τη διαφύλαξη της εθνικής κυριαρχίας της χώρας και την διεκδίκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, την απόρριψη της καταστολής και την ικανοποίηση των κοινωνικών αιτημάτων της εργατικής τάξης και του βασανισμένου λαού της Βενεζουέλας. Εκφράζουμε την έκκλησή μας για την ευρύτερη ενότητα δράσης στην εθνική και διεθνή κινητοποίηση ενάντια στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και για την υπεράσπιση του λαού της Βενεζουέλας (Marea Socialista, εκφράζει την καταδίκη της για τους βομβαρδισμούς και τις επεμβατικές επιθέσεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στη Βενεζουέλα – 3 Ιανουαρίου 2026)^[1]. Οι προτάσεις αυτές είχαν ήδη διατυπωθεί στην απόφαση που εγκρίναμε στο 3ο Συνέδριο της LIS (6-12 Δεκεμβρίου 2025)^[2], στην οποία συμμετέχει η Marea Socialista, υπέρ μιας διεθνούς εκστρατείας κατά του ιμπεριαλιστικού παρεμβατισμού και των επιθέσεων εναντίον του λαού της Βενεζουέλας, καθώς και άλλων λατινοαμερικανικών χωρών, όπως η Κολομβία: Ψήφισμα για τον αυξανόμενο παρεμβατισμό του Τραμπ στη Βενεζουέλα (Δεκέμβριος 2025).

Η σημασία της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας κατά της Βενεζουέλας στο σημερινό διεθνές καπιταλιστικό πλαίσιο και η απαραίτητη απάντηση

Όπως επισημάναμε στην πρώτη μας ανακοίνωση, μετά την ένοπλη επέμβαση αεροσκαφών, ελικοπτέρων και drones των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα και την απαγωγή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο από ειδικές δυνάμεις, η Marea Socialista εξέφρασε την κατηγορηματική της καταδίκη αυτών των σοβαρότατων επιθέσεων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν το δικαίωμα να απαγάγουν βίαια και να φυλακίσουν κανέναν πρόεδρο άλλης χώρας, καθώς το κυριαρχικό δικαίωμα να τον απομακρύνουν και να τον δικάσουν ανήκει στον λαό, στην προκειμένη περίπτωση στον λαό της Βενεζουέλας.

Προειδοποιούσαμε ότι αυτή η επίθεση του Τραμπ ξεπερνά τα όρια της Βενεζουέλας και απειλεί την ανεξαρτησία όλων των λατινοαμερικανικών και καραϊβικών χωρών. Ανοίγει το δρόμο για άλλες πιθανές επεμβάσεις εναντίον όσων δεν υποκύπτουν στους όρους του, όπως δήλωσε ρητά εναντίον της κυβέρνησης του Πέτρο στην Κολομβία και ακόμη και με τις προειδοποιήσεις του προς το Μεξικό, αλλά και την Κούβα.

Ο Τραμπ έχει επίσης απειλήσει τον Παναμά σε περίπτωση που δεν τον ικανοποιήσει πλήρως η διαχείριση της διώρυγας ή αν ευνοήσει την Κίνα στην χρήση της στο πλαίσιο του εμπορικού πολέμου. Έχει επαναλάβει την επιθυμία του να προσαρτήσει τη Γροιλανδία και ακόμη και τον γειτονικό Καναδά για απλούς λόγους ασφάλειας ή για την απόκτηση πόρων προς όφελος των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών. Βοηθάει στη γενοκτονία που διαπράττει η κυβέρνηση του Νετανιάχου εναντίον του παλαιστινιακού λαού της Γάζας και επιδιώκει να κατακτήσει και αυτό το έδαφος για τις επιχειρήσεις του.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ πιστεύει ότι έχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει οπουδήποτε στον κόσμο και να αποφασίζει για τη διάθεση των πόρων ή για το ποιος πρέπει ή δεν πρέπει να κυβερνά, και για αυτό έχει αποδείξει ότι δεν θα λάβει υπόψη ούτε το διεθνές δίκαιο ούτε τις διεθνείς συνθήκες ούτε τους πολυμερείς οργανισμούς, παρά τη σημαντική επιρροή που ασκεί σε αυτούς.

Είναι λοιπόν σαφές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια παγκόσμια επίθεση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, η οποία αποτελεί μέρος της προσπάθειάς του να ανακτήσει την ηγεμονία του ως κυρίαρχη δύναμη και την παγκόσμια γεωπολιτική υπεροχή. Σε ανταγωνισμό με άλλες μεγάλες, παλιές και αναδυόμενες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, προσπαθεί να οριοθετήσει τις περιφερειακές σφαίρες αποκλειστικής κυριαρχίας στον πλανήτη, ενώ επιδιώκει να κερδίσει έδαφος στη διανομή με τη Ρωσία και την Κίνα. Αλλά, παραβιάζοντας όλους τους κανόνες του παιχνιδιού, δίνει επίσης τη δυνατότητα στις άλλες δυνάμεις να ικανοποιήσουν τις δικές τους επιθυμίες με τις ίδιες μεθόδους, προσφεύγοντας στην αυθαιρεσία και τη στρατιωτική δύναμη, χωρίς ίχνος συγκράτησης.

Γι' αυτό, ο αυξανόμενος παγκόσμιος παρεμβατισμός του Τραμπ πρέπει να καταδικαστεί και να αντιμετωπιστεί από τους λαούς και τα κινήματά τους, επειγόντως και ενεργητικά, με όλη τη δύναμη και την ικανότητα αγώνα που είναι δυνατή σε διεθνές επίπεδο, ξεκινώντας με ενιαίες και συντονισμένες εκστρατείες και πρωτοβουλίες αγώνα. Ταυτόχρονα, αυτές πρέπει να καλέσουν και να ασκήσουν πίεση στις κυβερνήσεις και τους οργανισμούς να καταδικάσουν αυτές τις παράνομες ενέργειες και να λάβουν συγκεκριμένα και αποτελεσματικά μέτρα για την ανάσχεσή τους.

Μεταξύ των διεθνών δράσεων για την αντιμετώπιση όλων αυτών των γεγονότων και την αναχαίτιση του Τραμπ, τονίζουμε τις εξής:

• Παγκόσμια εκστρατεία κινητοποίησης για την καταδίκη της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Βενεζουέλα και άσκηση ενεργής πίεσης σε όλες τις κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς προς τον σκοπό αυτό.
• Καταδίκη της απαγωγής του Μαδούρο και της Σίλια Φλόρες από τον Τραμπ, καθώς είναι ο λαός της Βενεζουέλας και όχι οι ΗΠΑ που πρέπει να τους δικάσει. Ζητούμε την απελευθέρωσή τους, όχι για να αναλάβουν ξανά την εξουσία, αλλά για να δικαστούν στη Βενεζουέλα.
• Να απαιτήσουμε από τις κυβερνήσεις να διακόψουν τις σχέσεις τους με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία, ειδικά στις χώρες της Λατινικής Αμερικής.
• Να απαιτήσουμε την κατάργηση των βάσεων του επιθετικού αυτοκρατορικού καθεστώτος από όλη τη Λατινική Αμερική και άλλες χώρες. Έξω οι βάσεις του αυτοκρατορικού καθεστώτος του πειρατή Τραμπ από όλο τον κόσμο!
• Να απαιτήσουμε την άμεση καταγγελία όλων των στρατιωτικών συμφωνιών με τις ΗΠΑ από όλες τις χώρες και την υιοθέτηση κοινών κυρώσεων κατά της αυτοκρατορικής επίθεσης του Τραμπ στη Λατινική Αμερική και τον κόσμο.
• Δράσεις που απαιτούν την άμεση απόσυρση του αμερικανικού στρατιωτικού αποκλεισμού στα παράλια της Βενεζουέλας, των επιθέσεων σε σκάφη και των κατασχέσεων φορτηγίδων, των περιορισμών στις αεροπορικές μεταφορές, καθώς και κάθε είδους παραβίασης της εδαφικής της κυριαρχίας. Τερματισμός των απειλών, των επιθέσεων και των ιμπεριαλιστικών εκβιασμών κατά της Βενεζουέλας.
• Να προωθήσουμε την υιοθέτηση μέτρων τιμωρίας και ποινών κατά του εισβολέα και υποστηρικτή γενοκτονιών Ντόναλντ Τραμπ. Να υποστηρίξουμε κινητοποιήσεις στις ΗΠΑ με στόχο να σταματήσουμε τον Τραμπ και να προωθήσουμε την απομάκρυνσή του από την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών πριν να είναι πολύ αργά.
• Υιοθέτηση της πρότασης του Αργεντινού νομπελίστα Ειρήνης Αντόλφο Φέρεζ Εσκιβέλ για την προώθηση μιας ηπειρωτικής απεργίας ενάντια στον παρεμβατισμό και τις πολεμικές επιθετικές ενέργειες του Ντόναλντ Τραμπ.

Οι ανακοινώσεις του Τραμπ μετά την απαγωγή του Μαδούρο και τον διορισμό της προέδρου Ντέλσι Ροντρίγκες: η προσωρινή κυβέρνηση και το σχέδιο αποικιακής κηδεμονίας για τη Βενεζουέλα

Μετά το πραξικόπημα και την απαγωγή του Μαδούρο για να τον μεταφέρουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Τραμπ ανακοίνωσε από μόνος του ότι:

• Θα άφηνε την Ντέλσι Ροντρίγκες (αντιπρόεδρο) στην κυβέρνηση, ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος της χώρας, και θα την χρησιμοποιούσε ως φιγούρα της «μετάβασης» στη Βενεζουέλα υπό την εποπτεία των ΗΠΑ.
• Είπε ότι ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, θα καθοδηγούσε αυτή τη διαδικασία μέχρι να εξασφαλιστεί η προκήρυξη εκλογών, για τις οποίες δεν είχε οριστεί συγκεκριμένη ημερομηνία και προθεσμία.
• Ο Τραμπ απέρριψε τη Μαρία Κορίνα Ματσάδο (και τον εκπρόσωπό της Εντμούντο Γκονζάλες, ο οποίος θεωρείται ο πιθανός νικητής των εκλογών της 28ης Ιουλίου 2024, που σφετερίστηκε ο Μαδούρο), θεωρώντας ότι η (ακροδεξιά) αντιπολίτευση δεν αποτελούσε εναλλακτική λύση προς το παρόν, καθώς, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν είχε επαρκή υποστήριξη, κυρίως από το εξωτερικό, και δεν είχε επαρκή συντονισμό εντός της χώρας, με έλεγχο επί του στρατού.
• Απαίτησε πρόσβαση σε όλο το πετρέλαιο με τους όρους που ο ίδιος θελει, ως πρώτη προτεραιότητα, και ως δεύτερη αποστολή την «ανασυγκρότηση της χώρας», επίσης με τους δικούς του όρους, αφήνοντας την προκήρυξη εκλογών μετά την εκπλήρωση των παραπάνω και την εξασφάλιση της σταθερότητας.
• Απείλησε την κυβέρνηση και τη Ντέλσι ότι αν δεν συνεργαζόταν και δεν υπάκουε, θα υποστεί τιμωρία χειρότερη από αυτή του Μαδούρο ή θα μπορούσε να υπάρξει ένα νέο κύμα επιθέσεων, οπότε η Βενεζουέλα θα έπρεπε να παραδώσει ό,τι της ζητούσε, εκτός από την αποπληρωμή υποτιθέμενων χρεών και των εξόδων της επέμβασης.
• Στη συνέχεια προειδοποίησε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής και τους προέδρους τους ότι θα υποστούν παρόμοια τύχη αν αντιταχθούν στα συμφέροντα των ΗΠΑ ή ευνοήσουν τους ανταγωνιστές τους, όπως η Κίνα. 
• Αργότερα πρόσθεσε ότι σχεδιάζουν να ανοίξουν ξανά την πρεσβεία στη Βενεζουέλα (για να μπορούν να ασκούν καλύτερα τον έλεγχό τους στη χώρα).

Από την πλευρά της, η νυν προσωρινή πρόεδρος, αν και διατήρησε κάποια συμβολική ρητορική χαρακτηριστική του τσαβισμού, δεν απέρριψε ούτε αντιτάχθηκε στο σχέδιο του Τραμπ, αλλά δήλωσε ότι συμφωνεί με την προώθηση μιας «ατζέντας συνεργασίας» με τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρά τις συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Σε συνάντηση με το Συμβούλιο Εθνικής Άμυνας (της Βενεζουέλας) δεν υπήρξε καμία αμφισβήτηση της νέας κατάστασης που επιβλήθηκε, πέρα από την υπεράσπιση και την απαίτηση για την απελευθέρωση του Νικολάς Μαδούρο. Η ορκωμοσία της, που εγκρίθηκε από τον Τραμπ, πραγματοποιήθηκε από το TSJ^[3] και επικυρώθηκε από την Εθνοσυνέλευση. Η κατάσταση εξωτερικής αναταραχής που είχε κηρυχθεί πριν από την αποχώρηση του Μαδούρο παραμένει σε ισχύ, όχι όμως για να αντιμετωπιστεί ο ιμπεριαλισμός, αλλά για να διατηρηθούν οι αντιδημοκρατικοί περιορισμοί, να ασκηθεί η καταστολή και να δοθούν ειδικές εξουσίες στην κυβέρνηση για να επιβάλει μέτρα, τα οποία, όπως βλέπουμε, προτίθεται να επιβάλει ο Τραμπ, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι η «απόλυτη εξουσία» στη Βενεζουέλα. Τέτοιες συνθήκες και απαιτήσεις, αν τελικά εφαρμοστούν όπως έχουν ανακοινωθεί, αποτελούν μια άνευ προηγουμένου αποικιακή υποταγή από τότε που η Βενεζουέλα απέκτησε την ανεξαρτησία της με τον Μπολιβάρ.

Παράλληλα με την απόρριψη των ενεργειών που διέταξε η επιθετική κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, η Marea Socialista έχει δηλώσει ότι η αντιιμπεριαλιστική θέση που υιοθετεί μαζί με τη Διεθνή Σοσιαλιστική Ένωση (LIS) δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση υπεράσπιση του Μαδούρο και του καθεστώτος που μέχρι πρόσφατα κυβερνούσε. Φυσικά, είμαστε επίσης ενάντια στην κυβέρνηση που τον διαδέχθηκε, υπό την αναγκαστική κηδεμονία του Τραμπ, από την οποία η Ντέλσι Ροντρίγκες (η αντικαταστάτρια) δεν έχει αποστασιοποιηθεί, αλλά έχει δείξει προθυμία για μια «Ατζέντα Συνεργασίας». Αυτό ήδη εφαρμόζεται στον οικονομικό και πολιτικό τομέα, ξεκινώντας με την παράδοση όλου του πετρελαίου που απαιτούν οι Η.Π.Α. Ο Τραμπ διαβεβαιώνει ότι ο ίδιος θα αναλάβει τη διαχείριση των χρημάτων που θα προκύψουν από αυτό, ανακηρύσσοντας τον εαυτό του «απόλυτη εξουσία» στη Βενεζουέλα, για «αόριστο» χρονικό διάστημα που, όπως λέει, «θα μπορούσε να διαρκέσει αρκετά χρόνια».

Συνεχίζουμε να είμαστε σφοδροί αντίπαλοι αυτού του μετα-Μαδούρο καθεστώτος, από τα αριστερά, καθώς τώρα πρόκειται για τη χρήση της Ντέλσι Ροντρίγκες ως «προξένου» ενός είδους «προτεκτοράτου» που ελέγχεται από την Ουάσινγκτον.

Μαζί με την υπεράσπιση της κυριαρχίας της Βενεζουέλας, στοχεύουμε να επιτύχουμε, μέσω των αγώνων, την ανάκτηση των δικαιωμάτων που έχουν αφαιρεθεί από τον λαό από το γραφειοκρατικό και διεφθαρμένο καθεστώς που, με τον Μαδούρο και το περιβάλλον του, προκάλεσε την τρομερή οπισθοδρόμηση και καταστροφή των αρχικών κατακτήσεων της μπολιβαριανής επανάστασης, που επιτεύχθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου του Τσάβες.

Η ίδια η συμπεριφορά της κυβέρνησης Μαδούρο συνέβαλε στην ενίσχυση της φιλοαμερικανικής ακροδεξιάς της Μαρίας Κορίνα και δημιούργησε τις αδυναμίες που εκμεταλλεύτηκε και συνεχίζει να εκμεταλλεύεται ο ιμπεριαλισμός στην επεμβατική του πολιτική και την αποικιακή υποταγή.

Ο Μαδούρο είχε ήδη αποδυναμωθεί από την ήττα του στις εκλογές του 2024, που τον οδήγησαν στην de facto ανάληψη της εξουσίας μετά από εκλογική νοθεία, γεγονός που όχι μόνο ενίσχυσε την αποδοκιμασία και την απόρριψή του από τον λαό της Βενεζουέλας, αλλά και τροφοδότησε τη διαμάχη για την εξουσία στο ίδιο του το περιβάλλον, όπου υπάρχουν πτέρυγες όπως αυτή του Ντιοσντάδο Καμπέλο (PSUV και δυνάμεις ασφάλειας, αστυνομικές δυνάμεις και παρααστυνομικές ομάδες) από τη μία πλευρά, και από την άλλη οι αδελφοί Ροντρίγκες (Εθνοσυνέλευση, Αντιπροεδρία και PDVSA), καθώς και ο Παντρίνο Λόπεζ (Εθνικές Μπολιβαριανές Ένοπλες Δυνάμεις).

Αυτό που συμβαίνει με τη Βενεζουέλα πρέπει να ερμηνευθεί στο πλαίσιο των διεθνών και εθνικών συνθηκών που αναφέρθηκαν παραπάνω. Ωστόσο, η τόλμη, η αλαζονεία και η επιθετική ρητορική του Τραμπ δεν σημαίνουν ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, και από εκεί προέρχεται η ρεαλιστική στάση που τον οδηγεί να επιλέξει μια «μετάβαση» στη Βενεζουέλα, υπό την εποπτεία της Ουάσιγκτον, χωρίς τον Μαδούρο, αλλά με τον υπόλοιπο γραφειοκρατικό-στρατιωτικό μηχανισμό του Τσάβες να παραμένει στην εξουσία, τον οποίο προσπαθεί να εξαναγκάσει να υπακούσει στις οδηγίες του, υπό την απειλή νέων ένοπλων επιθέσεων και παραδειγματικών τιμωριών, έχοντας τα πολεμικά πλοία, την αεροπορία και τα στρατεύματά του απέναντι από τις ακτές της Βενεζουέλας.

Οι συνθήκες για τον αγώνα των εργατών και του λαού στη Βενεζουέλα για την ανάκτηση της ανεξαρτησίας, των δημοκρατικών ελευθεριών και των αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης

Μέχρι στιγμής, και ακόμη χειρότερα υπό τις εντολές του Τραμπ που τηρεί η βενεζουελάνικη κυβέρνηση, εξακολουθεί να κυριαρχεί το καταπιεστικό, αντιδημοκρατικό, αυταρχικό, διεφθαρμένο και αντεργατικό καθεστώς που είχαμε με τον Μαδούρο... Ο Τραμπ επιδιώκει να επιβληθεί τόσο εντός όσο και εκτός της Βενεζουέλας ως απόλυτος κυρίαρχος του ηπείρου, σταματώντας ακόμη και πλοία άλλων χωρών που μεταφέρουν βενεζουελάνικο πετρέλαιο, φέρνοντάς μας στο χείλος απρόβλεπτων συγκρούσεων. Οι φιλοδοξίες του ιμπεριαλισμού συνεχίζουν να εκδηλώνονται με τον πιο φιλόδοξο και απροκάλυπτο τρόπο.

Μέσα στη Βενεζουέλα, η κυβέρνηση, το PSUV και οι ίδιες οι ένοπλες δυνάμεις αποδεικνύονται ανίκανες να δώσουν οποιαδήποτε αμυντική απάντηση ή να κινητοποιηθούν ανάλογα με τις συνθήκες. Η αντιπολίτευση της Ματσάδο υποστηρίζει και υποκύπτει στο σχέδιο του Τραμπ, το οποίο αφήνει τη Μαρία Κορίνα εκτός της εθνικής πολιτικής (προς το παρόν).

Ο λαός παρακολουθεί έκπληκτος και με αγωνία τα γεγονότα, χωρίς να έχει εκδηλωθεί ακόμη καμία σημαντική αντίδραση στους δρόμους. Η κυβέρνηση ενισχύει τον φόβο και την παράλυση, ενώ στην πράξη υπακούει στις εντολές του Τραμπ.

Εν μέσω αυτής της τόσο περίπλοκης, δύσκολης και επικίνδυνης πολεμικής κατάστασης, είναι επείγον οι κοινωνικοί και πολίτικοι παράγοντες που αντιστέκονται στον ιμπεριαλισμό, που υπερασπίζονται την εθνική κυριαρχία και την ανεξαρτησία όχι μόνο της Βενεζουέλας αλλά και ολόκληρης της Λατινικής Αμερικής, και που αγωνιζόμαστε για την αποκατάσταση όλων των δικαιωμάτων του λαού χωρίς την επιβολή εξωτερικής κηδεμονίας, να βρούμε τους χώρους για να συζητήσουμε την κατάσταση και να υιοθετήσουμε κοινές θέσεις και ενιαίες δράσεις μαζί με την εργατική τάξη και τους λαϊκούς τομείς της χώρας.

Αυτό θα επιτρέψει την κατάρτιση ενός σχεδίου αντίστασης και την έναρξη κινητοποιήσεων ενάντια στην αποικιοκρατία και την υποταγή, ενάντια στον αυταρχισμό και την καταστολή, για την ανακατάκτηση των δημοκρατικών εγγυήσεων και για την οικονομική κυριαρχία επί του πετρελαίου και όλων των πόρων μας, ώστε να αντιμετωπιστούν οι έκτακτες ανάγκες του πληθυσμού με τα απαραίτητα μέτρα.

Τι προτείνει η Marea απέναντι στην κηδεμονευόμενη κυβέρνηση και το σχέδιο που προσπαθεί να επιβάλει ο Τραμπ

Ορισμένες προτάσεις και συνθήματα για να καθοδηγήσουν την πολιτική και τη δράση μας σε εθνικό επίπεδο:

• Όχι στο αποικιοκρατικό σχέδιο του Τραμπ και σε μια κυβέρνηση υπό κηδεμονία στη Βενεζουέλα!
• Όχι στην Ατζέντα Συνεργασίας της προσωρινής κυβέρνησης της Βενεζουέλας με τον επιθετικό και αποικιοκρατικό απαγωγέα Ντόναλντ Τραμπ!
• Όχι στην επαναλειτουργία της αμερικανικής πρεσβείας στο Καράκας!
• Ας καταγγείλουμε και ας αποδοκιμάσουμε της φωνές και τα χειροκροτήματα υπέρ της επέμβασης και της υποταγής της δεξιάς αντιπολίτευσης και της Μαρίας Κορίνα Ματσάδο. Οι υποστηρικτές της ιμπεριαλιστικής επέμβασης δεν πρέπει να έχουν θέση στη Βενεζουέλα.
• Το πετρέλαιο για τους Βενεζουελάνους! Όχι για τον Τραμπ ούτε για τη διαφθαρμένη γραφειοκρατία! Εθνικά κυρίαρχη διάσωση της πετρελαϊκής βιομηχανίας υπό εργατικό-κοινωνικό έλεγχο, ανάκτηση και κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων της αμερικανικής πολυεθνικής Chevron στην Βενεζουέλα. Εργατικός και κοινωνικός έλεγχος όλων των περιουσιακών στοιχείων των ιμπεριαλιστικών εταιρειών στη Βενεζουέλα και η αξιοποίησή τους για την εξυπηρέτηση ενός σχεδίου ανάκαμψης και κάλυψης των εθνικών αναγκών και των αναγκών του λαού μας.
• Τέλος στην καταστολή και στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης εναντίον του λαού! Όχι στην καταστολή! Άμεση απελευθέρωση των εργαζομένων που φυλακίστηκαν για τον αγώνα τους και των πολιτικών κρατουμένων!
• Οι ένοπλες δυνάμεις να ενημερώσουν γιατί δεν λειτούργησαν τα σχέδια άμυνας ενάντια στην αμερικανική εισβολή.
• Επείγουσα αντιμετώπιση της φρικτής κατάστασης των συνθηκών διαβίωσης της εργατικής τάξης και του λαού. Αύξηση των μισθών σύμφωνα με το άρθρο 91 του Συντάγματος της Βενεζουέλας (ισοδύναμη με το κόστος του βασικού καλαθιού αγαθών και τιμαριθμοποιημένη) για την αποκατάσταση του βιοτικού επιπέδου και την αντιμετώπιση της έκτακτης ανάγκης!
• Αποκατάσταση των πολιτικών ελευθεριών, ώστε ο λαός να ανακτήσει τον πρωταγωνιστικό του ρόλο, την ικανότητα κινητοποίησης και λήψης αποφάσεων απέναντι στις αποικιακές επιβολές του Τραμπ. Να προχωρήσουμε σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος της Βενεζουέλας, ώστε να προκηρυχθούν εκλογές και ο λαός να μπορεί να επιλέξει ελεύθερα. Ο λαός έχει το δικαίωμα να επιλέξει την κυβέρνηση της Βενεζουέλας, και όχι ο Τραμπ ή η συνεργαζόμενη γραφειοκρατία με απάτες και παραβιάσεις του εθνικού Συντάγματος.
• Αντιιμπεριαλιστική και ταξική ενότητα από τη βάση, ενάντια στο «προτεκτοράτο» του Τραμπ και την κηδεμονευόμενη κυβέρνηση!
• Ας ανακτήσουμε την ανεξαρτησία της Βενεζουέλας και ας υπερασπιστούμε την ανεξαρτησία των λαών της Λατινικής Αμερικής!
• Δημιουργία ενός πραγματικού λαϊκού στρατού και εργατικών πολιτοφυλακών που θα οργανώνονται δημοκρατικά στις κοινότητες και τους χώρους εργασίας, χωρίς να υπόκεινται στη γραφειοκρατία και τη διεφθαρμένη στρατιωτική κάστα που δεν υπερασπίστηκε τη χώρα. Πραγματικός οπλισμός της εργατικής τάξης και του λαού για την υπεράσπιση του εδάφους, των περιουσιακών στοιχείων της χώρας, των δικαιωμάτων και των ταξικών συμφερόντων των εργαζομένων και του καταπιεσμένου λαού.
• Για να προωθήσουμε τον αγώνα για τα πιο άμεσα μέτρα που θα ανακουφίσουν την κατάσταση του λαού, χρειαζόμαστε την ενότητα δράσης των οργανώσεων που δραστηριοποιούνται στον συνδικαλιστικό, κοινωνικό και πολιτικό τομέα.
• Υποστηρίζουμε την ανάγκη για ένα πραγματικά επαναστατικό, αντικαπιταλιστικό, αντιιμπεριαλιστικό, αντιγραφειοκρατικό, δημοκρατικό και διεθνιστικό κόμμα, το οποίο θα οργανώσει και θα ηγηθεί του αγώνα για μια κυβέρνηση των εργαζομένων και του λαού.
• Ανασυγκρότηση των αγωνιστικών δυνάμεων σε ένα νέο διεθνές επαναστατικό σχέδιο: Δεδομένου ότι αντιμετωπίζουμε μια ιμπεριαλιστική επίθεση κατά της Λατινικής Αμερικής και σε παγκόσμιο επίπεδο, και σύμφωνα με την απόφαση του 3ου Συνεδρίου της LIS τον Δεκέμβριο του 2025, απευθύνουμε έκκληση για διεθνή συγκέντρωση των επαναστατών, προκειμένου να αγωνιστούμε για ουσιαστικές λύσεις στην καπιταλιστική κρίση, όπως προσπαθήσαμε να κάνουμε με τη σύνδεση των επαναστατικών κομμάτων διαφόρων χωρών που χτίζουμε τη Διεθνή Σοσιαλιστική Ένωση. Η οριστική ήττα του ιμπεριαλισμού δεν μπορεί να είναι έργο του λαού μιας μόνο χώρας, αλλά της ενωμένης πάλης των λαών του κόσμου με μια συλλογική επαναστατική ηγεσία στην πρώτη γραμμή.

Πολλές από αυτά τα μέτρα ή δράσεις είναι βασικές απαιτήσεις για την κυριαρχία, τη δημοκρατία και την κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά παρόλο που τα απαιτούμε, δεν μπορούμε να περιμένουμε την εφαρμογή τους από μια αυταρχική κυβέρνηση που συνεργάζεται με την επεμβατική κηδεμονία του ιμπεριαλισμού. Μπορούν να εφαρμοστούν μόνο από έναν οργανωμένο, συνειδητοποιημένο και έντονα κινητοποιημένο λαό, ενωμένο σε ταξική βάση, με μια γνήσια επαναστατική ηγεσία και συνδεδεμένο με τον διεθνή αγώνα αλληλεγγύης και επανάστασης. Επομένως, αν και υπάρχουν απαιτήσεις που πρέπει να τεθούν στην κυβέρνηση, η επίτευξή τους εξαρτάται από την ανάκτηση ενός πραγματικού πρωταγωνιστικού ρόλου του λαού και από την ανάπτυξη της αντικαπιταλιστικής και αντιγραφειοκρατικής επαναστατικής πρωτοβουλίας. Αυτή είναι η μεγάλη αποστολή που πρέπει να αναλάβουμε.

Ενημέρωση της τελευταίας στιγμής κατά την ολοκλήρωσή του παρόντος κειμένου:

Κατά την στιγμή που ετοιμάζαμε αυτήν τη δημοσίευση, μάθαμε την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι θα απελευθερώσει σημαντικό αριθμό πολιτικών κρατούμενων, τόσο Βενεζουελάνων όσο και αλλοδαπών, αν και δεν ήταν ακόμη γνωστοί οι κατάλογοι και δεν ήταν επιβεβαιωμένο ότι η απελευθέρωση αυτή θα πραγματοποιηθεί. Ο Χόρχε Ροντρίγκες, πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης και αδελφός της προέδρου που είναι επικεφαλής της κυβέρνησης, χαρακτήρισε την απόφαση ως «μονομερή χειρονομία ειρήνης», προσθέτοντας ότι έγινε «με σκοπό να συμβάλει και να υποστηρίξει τις προσπάθειες που όλοι πρέπει να καταβάλλουμε για την εθνική ενότητα και την ειρηνική συνύπαρξη». Η είδηση της αποφυλάκισης των κρατουμένων είναι αναμφίβολα ευπρόσδεκτη, και πρέπει να προσέξουμε ώστε να μην υπάρχει διάκριση σε βάρος των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών ηγετών που έχουν φυλακιστεί για τον αγώνα τους. Γνωρίζουμε ότι δεν είναι αποτέλεσμα σεβασμού του Τραμπ ή της κυβέρνησης προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά οφείλεται στην κοινή βούληση των δύο πλευρών να προωθήσουν τη σταθερότητα και την πολιτική ηρεμία για το σχέδιο που έχουν συμφωνήσει, εκτός από το γεγονός ότι ο Τραμπ χρειάζεται επίσης τους φυλακισμένους ηγέτες της δεξιάς αντιπολίτευσης για να σχηματίσει το πολιτικό σχήμα αντικατάστασης ή συνασπισμού που θα οδηγήσει στη «μετάβαση». Επομένως, πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση ώστε να αφεθούν ελεύθεροι όλοι όσοι είναι απλά άνθρωποι του λαού που διαμαρτυρήθηκαν ή δημοσίευσαν κάποιο μήνυμα που ενόχλησε την κυβέρνηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να φυλακιστούν για «υποκίνηση μίσους» και ακόμη και για «τρομοκρατία». Πρέπει λοιπόν να απαιτήσουμε την πλήρη απελευθέρωση των κρατουμένων, να μην γίνουν νέες συλλήψεις, να καταργηθούν οι κατασταλτικοί νόμοι και να σταματήσει η καταστολή στους δρόμους από το στρατό, την αστυνομία ή τις παραστρατιωτικές δυνάμεις.

https://www.aporrea.org

Σημειώσεις:

^[1] https://lis-isl.org/es/2026/01/marea-socialista-manifiesta-su-repudio-a-los-bombardeos-y-agresiones-intervencionistas-del-imperialismo-yanki-a-venezuela/

^[2] https://lis-isl.org/en/2025/12/resolution-of-the-3rd-congress-of-the-isl-against-trumps-escalating-interventionism-in-venezuela-colombia-and-latin-america/

^[3] Tribunal Supremo de JusticiaΕίναι το ανώτατο δικαστήριο στη Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας και επικεφαλής του δικαστικού κλάδου https://en.wikipedia.org/wiki/Supreme_Tribunal_of_Justice_(Venezuela)