Comunistas Cuba
Διαδηλώσεις στο Σαντιάγο της Κούβας
Εκατοντάδες εργαζόμενοι στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Κούβας κατέβηκαν σε διαδήλωση, φωνάζοντας βασικά συνθήματα: «Ρεύμα και φαγητό» και «Πεινάμε». Δώδεκα ώρες την ημέρα χωρίς ρεύμα, ψωμί που πωλείται από το κράτος με δελτίο μόνο για παιδιά κάτω των 13 ετών και συχνά καθόλου.
Η κυβέρνηση έχει αφήσει την πώληση του ψωμιού στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος εισάγει αλεύρι από το εξωτερικό: αδιαφορεί έτσι για τις ευθύνες ενός εργατικού κράτους. Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα τρόφιμα: ο ιδιωτικός τομέας κερδοσκοπεί από την πώληση και το κράτος αποσύρεται, περικόπτοντας τις παροχές προς την εργατική τάξη με έναν ιδιότυπο τρόπο.
Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν από τις φτωχότερες περιοχές του Σαντιάγο ντε Κούβα: εργάτες, άνεργοι, όλοι αφρικανικής καταγωγής: ο κοινωνικός τομέας που παρά τις δεκαετίες οικοδόμησης του σοσιαλισμού συνεχίζει να παραμελείται: οι κύριες εργατικές γειτονιές της Κούβας αποτελούνται κυρίως από άτομα αφρικανικής καταγωγής. Οι ρατσιστές λευκοί τους χαρακτηρίζουν τεμπέληδες. Οι άνθρωποι αφρικανικής καταγωγής αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους, είτε είναι διανοούμενοι είτε εργάτες στους δρόμους.
Αυτές οι διαμαρτυρίες, αυθόρμητες όπως αυτές της 11ης Ιουλίου 2021 και όλες αυτές του 2022, δεν έχουν κανέναν άλλο πολιτικό προσανατολισμό εκτός από τη διαμαρτυρία, και καμία οργάνωση της κουβανικής αντιπολίτευσης δεν ισχυρίζεται ότι τις οργάνωσε. Το ξέσπασμα της επανάστασης που εκθρόνισε τον Ρώσο τσάρο τον Φεβρουάριο-Μάρτιο του 1917 ξεκίνησε επίσης από τις γυναίκες της Πετρούπολης που απαιτούσαν ένα κομμάτι μαύρο ψωμί και δεν καθοδηγήθηκε από κανένα από τα σοσιαλιστικά κόμματα της εποχής.
Είναι αλήθεια ότι στις χώρες του κακώς αποκαλούμενου Ανατολικοευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Στρατοπέδου οι διαδηλώσεις κατά της γραφειοκρατίας οδήγησαν στην καπιταλιστική παλινόρθωση, αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι αυτό συνέβη εξαιτίας της έλλειψης επαναστατικής ηγεσίας. Το να στεκόμαστε στην άκρη του δρόμου επειδή δεν υπάρχει επαναστατική οργάνωση που να καθοδηγεί την κουβανική εργατική τάξη στις διαδηλώσεις της είναι προδοσία της ίδιας της εργατικής τάξης.
Η κουβανική γραφειοκρατία έχει πάρει αμετάκλητα το δρόμο της καπιταλιστικής παλινόρθωσης. Οι περικοπές στο νέο της πακέτο την καθιστούν ακόμα πιο αδύναμη. Χάνει σταθερά τη νομιμοποίησή της, σε σημείο που στις 24 Ιανουαρίου ο Κουβανός πρόεδρος διέταξε τα στελέχη του PCC να πείσουν τη βάση για την αιτία του πακέτου: η πείνα δεν μπορεί να εξηγηθεί και ακόμη περισσότερο δεν μπορεί να εξηγηθεί από εκείνους που επιβάλλουν την πείνα από πολυτελή παλάτια.
Οι διαδηλωτές πήγαν στα γραφεία του ΚΚΚ, όπου, από την οροφή, εκπρόσωποι της κυβέρνησης προσπάθησαν να τους ηρεμήσουν. Λίγο αργότερα, το ηλεκτρικό ρεύμα επανήλθε και οι πωλήσεις τροφίμων ξεκίνησαν στην πόλη. Το Σαντιάγο ήταν η πόλη όπου ξεκίνησε η κουβανική επανάσταση. Το Σαντιάγο μπορεί και πάλι να γίνει η ατμομηχανή της τελικής σοσιαλιστικής επανάστασης.
(Καθώς αυτό το άρθρο πήγαινε για δημοσίευση, λάβαμε πληροφορίες ότι οι διαδηλώσεις είχαν εξαπλωθεί και στην πόλη Μπαγιάμο).
Μετάφραση: elaliberta.gr
Comunistas Cuba, “Protestas en Santiago de Cuba”, Comunistas Cuba, 17 Μαρτίου 2024, https://www.comunistascuba.org/2024/03/protestas-en-santiago-de-cuba.html.
