Παρασκευή, 07 Οκτωβρίου 2022 12:47

Πώς η ευρωπαϊκή ακροδεξιά υιοθέτησε ένα αραβικό γράμμα

 

 

Joey Ayoub

 

Πώς η ευρωπαϊκή ακροδεξιά υιοθέτησε ένα αραβικό γράμμα

 

 

Ομοϊδεάτες της Ιταλίδας Τζόρτζια Μελόνι παρουσιάστηκαν ως υπερασπιστές των Αράβων χριστιανών, μόνο και μόνο για να αγκαλιάσουν τους βασανιστές τους.

 

Αφού ο δεξιός συνασπισμός της κέρδισε τις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου στην Ιταλία, η Τζόρτζια Μελόνι πρόκειται να γίνει η επόμενη πρωθυπουργός της χώρας. Κατά την προετοιμασία των εκλογών, δόθηκε μεγάλη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης στο νεοφασιστικό της υπόβαθρο και στην εκστρατεία της, η οποία ανακύκλωσε το σύνθημα της εποχής Μουσολίνι «Θεός, πατρίδα, οικογένεια». Όμως μια πτυχή της πολιτικής της παρέμεινε σχετικά στο απυρόβλητο: η εκμετάλλευση της αλληλεγγύης προς τους διωκόμενους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής και ο εναγκαλισμός της με τους δικτάτορες της Μέσης Ανατολής.

Στο προφίλ της στο Twitter, η Μελόνι έχει προσθέσει το αραβικό γράμμα νουν (ن), το οποίο το 2014 έγινε σύμβολο αλληλεγγύης προς τους Χριστιανούς θύματα της ένοπλης ομάδας ISIL (ISIS), όταν αυτή κατέλαβε την ιρακινή πόλη της Μοσούλης και την εκκαθάρισε εθνοτικά από μια από τις παλαιότερες χριστιανικές κοινότητες στον κόσμο. Η ομάδα σημάδευε τα σπίτια των Χριστιανών με αυτό το γράμμα για να διευκολύνει τη στοχοποίησή τους. Το έκαναν αυτό με το πρώτο γράμμα της λέξης Νασρανί, ή Ναζωραίος, μία από τις λέξεις για τον Χριστιανό στα αραβικά, η οποία παραπέμπει στην πόλη της παιδικής ηλικίας του Ιησού, τη Ναζαρέτ. Θεωρείται υποτιμητική από ορισμένους Χριστιανούς Άραβες.

Υιοθετώντας αυτό το σύμβολο το 2014, η Μελόνι, όπως και τόσοι άλλοι, που δήλωναν ότι είναι «και αυτοί Ναζωραίοι, και αυτοί Χριστιανοί». Εκ πρώτης όψεως, αυτό θα μπορούσε να εκληφθεί ως μια ακόμη διαδικτυακή πράξη αλληλεγγύης. Πράγματι, πολλοί –μεταξύ των οποίων και εγώ– πρόσθεσαν το νουν στο προφίλ τους το 2014. Με την πάροδο του χρόνου, το σύμβολο επεκτάθηκε επίσης σε εκστρατείες αλληλεγγύης προς τους Χριστιανούς θύματα εξτρεμιστών από την Αίγυπτο έως τη Νιγηρία και πιο πέρα.

Θα μας επιτρεπόταναν να ελπίζουμε ότι μια απλή, ειλικρινής εκστρατεία αλληλεγγύης σε μια εποχή φρίκης δεν θα χειραγωγούνταν για κακόβουλους σκοπούς. Αλλά συνέβη. Όσο πιο βίαιο γινόταν το ISIL, τόσο περισσότερο η ευρωπαϊκή ακροδεξιά καθρέφτιζε την κοσμοθεωρία της εξτρεμιστικής ομάδας «Μουσουλμάνοι εναντίον μη Μουσουλμάνων» και συκοφαντούσε τους Μουσουλμάνους, συμπεριλαμβανομένων των προσφύγων, ως τρομοκράτες.

Αυτό πήγαινε χέρι-χέρι με την ακροδεξιά που αγκάλιαζε διάφορους δικτάτορες οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι προστάτευαν τους Χριστιανούς, με τον Σύριο πρόεδρο Μπασάρ-αλ Άσαντ να αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Σε συνέντευξή της το 2018, η ίδια η Μελόνι επαίνεσε τον αλ-Άσαντ και τους συμμάχους του, τη Ρωσία, το Ιράν και τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου, επειδή έκαναν τους Σύριους Χριστιανούς να αισθάνονται ασφαλείς.

Αμφιβάλλω αν η Μελόνι έχει δει το «Καλά Χριστούγεννα, Χομς»1, το σύντομο ντοκιμαντέρ του Μπάσσελ Σεχαντέχ που κατέγραψε πώς ήταν τα Χριστούγεννα για τους χριστιανούς στη συριακή πόλη Χομς το 2011, καθώς βομβαρδιζόταν από τις δυνάμεις του αλ Άσαντ.

Ο Σεχάντεχ, ο ίδιος Χριστιανός Σύριος, σκοτώθηκε λίγους μήνες αργότερα σε βομβαρδισμό από το καθεστώς. Στη Χομς, οι φίλοι του, Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί, στάθηκαν δίπλα στο φέρετρό του, το οποίο ήταν καλυμμένο με τη σημαία της συριακής επανάστασης, ενώ ένας άνδρας απήγγειλε την Προσευχή του Κυρίου στα αραβικά. Στη Δαμασκό, το καθεστώς εμπόδισε την οικογένειά του να τελέσει επιμνημόσυνη δέηση σε εκκλησία.

Αμφιβάλλω επίσης ότι η Μελόνι έχει διαβάσει το χριστουγεννιάτικο κείμενο της Μαρσέλ Σεχουάρο του 2016, «Ποιος Χριστός γεννιέται ανάμεσά μας σήμερα;»2, στο οποίο εξέφρασε τον πόνο που ένιωσε όταν εκτοπίστηκε βίαια από την πόλη της, το Χαλέπι και άφησε πίσω τους φίλους της, οι οποίοι υπέφεραν κάτω από μια κτηνώδη πολιορκία που επιβλήθηκε από τον αλ-Άσαντ και τους συμμάχους του – αυτούς που επαίνεσε η Μελόνι.

Τέτοιες επιλεκτικές δηλώσεις αλληλεγγύης προς τους Χριστιανούς στη Μέση Ανατολή δεν περιορίζονται στη Συρία ή το Ιράκ. Πράγματι, είδαμε ένα πολύ σαφές παράδειγμα πρόσφατα, όταν οι ισραηλινές δυνάμεις κατοχής σκότωσαν την Παλαιστίνια δημοσιογράφο Σιρίν Αμπού Άκλεχ και επιτέθηκαν στην πομπή της κηδείας της, ακόμη και σ’ αυτούς που κουβαλούσαν το φέρετρο, οι οποίοι παραλίγο να ρίξουν το φέρετρο.

Η δολοφονία μιας Χριστιανής Παλαιστίνιας και η ευθεία επίθεση σε μια ιερή χριστιανική τελετή αντιμετωπίστηκε με εκκωφαντική σιωπή από μεγάλο μέρος του «πλήθους νουν».

Για να είμαστε δίκαιοι απέναντι στη Μελόνι, η υποτιθέμενη αλληλεγγύη της προς τους «ανατολικούς» Χριστιανούς και η υποστήριξή της προς τους «υπερασπιστές» τους δεν διαφέρει και πολύ από τις δηλώσεις ορισμένων mainstream Ευρωπαίων πολιτικών. Μπορούμε να σκεφτούμε, για παράδειγμα, τον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον που επαίνεσε την «αδίστακτη διαύγεια» του Πούτιν το 2016, επειδή βοήθησε τον αλ-Άσαντ να ανακαταλάβει την πόλη της Παλμύρας από το ISIL. Στη συνέχεια, έχουμε τους εκπροσώπους της ισπανικής Izquierda Unida (Ενωμένη Αριστερά), της λετονικής Ρωσικής Ένωσης και του εσθονικού Κόμματος του Κέντρου, οι οποίοι συναντήθηκαν με τον ίδιο τον αλ-Άσαντ το 2016, υιοθετώντας τον λόγο του περί «πολέμου κατά της τρομοκρατίας». Ακόμη και ο Γάλλος αριστερός υποψήφιος για την προεδρία της Γαλλίας Ζαν-Λικ Μελανσόν έχαψε τον μύθο ότι ο Πούτιν επενέβη στη Συρία για να καταστρέψει το ISIL και χαρακτήρισε τις κατηγορίες για ρωσικά εγκλήματα πολέμου «φλυαρία».

Υπάρχουν δεκάδες άλλα παραδείγματα δυτικών πολιτικών, κυρίως δεξιών αλλά και ορισμένων αριστερών, που επαινούν το καθεστώς Άσαντ. Το πρόβλημα με τέτοιες δηλώσεις δεν είναι μόνο ο υποτιθέμενος «ρεαλισμός» που οδηγεί κάποιον να υποστηρίξει ένα βάναυσο καθεστώς, αλλά και η βραχυπρόθεσμη μνήμη που απαιτείται για να το κάνει.

Πράγματι, ο ρόλος του ίδιου του αλ-Άσαντ στην ενθάρρυνση του θρησκευτικού εξτρεμισμού στη Συρία μετά την επανάσταση του 2011 έχει αγνοηθεί σε συντριπτικό βαθμό. Τις πρώτες ημέρες της εξέγερσης, απελευθέρωσε εξτρεμιστές από τη φυλακή, ενώ συνέτριψε την σε μεγάλο βαθμό μη βίαιη, πολυθρησκευτική και πολυεθνική αντίσταση.

Όπως σημείωσε ο Σύριος στοχαστής Γασσίν αλ-Χατζ Σάλεχ3, η βίαιη καταστολή από τον Σύριο δικτάτορα οδήγησε σε ένα περιβάλλον βαθύτατου κυνισμού και μηδενισμού στο οποίο οι θρησκευτικοί εξτρεμιστές ανταγωνίζονταν για την υπεροχή. Οι φωνές όλων εκείνων που θεωρούν τους εαυτούς τους υποστηρικτές της επανάστασης του 2011 (και της αντίστασης της παλαιότερης γενιάς πριν από το 2011 εναντίον του καθεστώτος) συνεχίζουν να πνίγονται από τον κυρίαρχο λόγο για «το συριακό καθεστώς εναντίον των εξτρεμιστών».

Ο Αλ-Άσαντ υπολόγισε σωστά ότι όσο πιο ακραία γινόταν η ρητορική των ομάδων που πήραν τα όπλα εναντίον του, τόσο περισσότερο θα θεωρούνταν ο ίδιος ως το μικρότερο κακό. Μέχρι τη στιγμή που ο ISIL εμφανίστηκε στο προσκήνιο ως μια δύναμη που αντιτίθεται στους περισσότερους υπάρχοντες φορείς, τόσο σ’ αυτούς που υποστηρίζουν όσο και σ’ αυτούς που αντιτίθενται στο καθεστώς, ο Σύριος δικτάτορας είχε ήδη περάσει χρόνια προωθώντας μια «μοντέρνα» και «κοσμική» εικόνα του εαυτού του και του περιβάλλοντός του∙ το προφίλ της συζύγου του στο περιοδικό Vogue το 2011 είναι ένα εξέχον παράδειγμα.

Όσο χειροτέρευε η κατάσταση και όσο περισσότεροι Σύριοι εγκατέλειπαν τη χώρα, τόσο περισσότερο ο λόγος του αλ-Άσαντ έβρισκε υποστηρικτές στη Δύση. Εδώ ήταν ένας άνθρωπος που σπούδασε και έζησε στην Ευρώπη και ο οποίος δεν είχε κανένα πρόβλημα να παρουσιάζει τους πρόσφυγες που έφευγαν από την εξουσία του ως θρησκευτικούς εξτρεμιστές, ενώ εξύμνησε την απαγόρευση εισόδου προσφύγων από τη διοίκηση Τραμπ το 2017.

Όταν το ISIL εξαπέλυσε μια σειρά από επιθέσεις στην Ευρώπη, το μόνο που είχε να κάνει ο αλ-Άσαντ και οι σύμμαχοί του ήταν να επαναλάβουν τις «προειδοποιήσεις» του και πολλοί ήταν περισσότερο από πρόθυμοι να τον ακολουθήσουν συνδέοντας τους πρόσφυγες με το ISIL.

Η Μελόνι είναι από αυτούς. Αγνοώντας τη βάναυση πραγματικότητα της ζωής κάτω από τις βόμβες του Πούτιν και του αλ-Άσαντ στη Συρία, έγραψε στο βιβλίο της, Είμαι η Τζιόρτζια, του 2021 ότι η Ρωσία «υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκές αξίες και τη χριστιανική ταυτότητα».

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι αξίες και η ταυτότητα στις οποίες αναφέρεται συνδέονται με βίαιο αποκλεισμό. Διαμορφώνονται από μια επιλεκτική ανάγνωση της ιστορίας που υποβαθμίζει ή αγνοεί εντελώς τις φρικαλεότητες που διέπραξαν τα φασιστικά καθεστώτα που ηττήθηκαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, συμπεριλαμβανομένου του ιταλικού.

Οι ιδεολογικοί πρόγονοι της Μελόνι ήταν αρκετά σαφείς σχετικά με το ποιος είναι «Ευρωπαίος». Για παράδειγμα, ο Τζιόρτζιο Αλμιράντε, ο οποίος ίδρυσε το νεοφασιστικό Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα (MSI) και τον οποίο θαυμάζει δημοσίως, ήταν αξιωματούχος στην τελευταία κυβέρνηση του Μπενίτο Μουσολίνι, υποστήριξε τους φυλετικούς νόμους του και πίστευε ότι οι Ιταλοί πρέπει να «προστατεύονται» από τους Εβραίους και τους Μαύρους.

Πράγματι, παρά τη δήλωσή της περί «νουν», οι «αξίες» και η «ταυτότητα» που υποστηρίζει η Μελόνι στηρίζουν την ακραία αντιμεταναστευτική της στάση, η οποία αρνείται τα δικαιώματα των Αράβων Χριστιανών (και Μουσουλμάνων) που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη ζητώντας άσυλο. Δεδομένης της ακραίας στάσης της εναντίον των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+, οι αξίες αυτές σαφώς δεν περιλαμβάνουν την παροχή καταφυγίου σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που διαφεύγουν από υπερσυντηρητικά κράτη και σκληροπυρηνικές ομάδες.

Και μέχρι την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, όταν η Μελόνι άλλαξε στρατηγικά τη ρητορική της για τον Πούτιν, οι Ουκρανοί δεν ήταν επίσης αρκετά Ευρωπαίοι ή Χριστιανοί για να τους υπερασπιστεί.

Τέλος, για να δανειστώ και πάλι από την Σεχουάρο, αξίζει να αναρωτηθούμε αν ο ίδιος ο Ιησούς θα ήταν ευπρόσδεκτος σήμερα στην Ιταλία της Μελόνι. Προσωπικά, μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι ένας φτωχός Εβραίος πρόσφυγας από το Λεβάντε –που σήμερα πιθανότατα θα ονομαζόταν Παλαιστίνιος– δεν θα ήταν μια από εκείνες τις απελπισμένες ψυχές που θα έμπαιναν σε μια βρώμικη βάρκα και θα αφήνονταν να πνιγούν από μια όλο και πιο κλειστή και εχθρική «Χριστιανική» Ευρώπη.

 

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

Joey Ayoub, “How the European far right coopted an Arabic letter”, Al Jazeera, 3 Οκτωβρίου 2022, https://www.aljazeera.com/opinions/2022/10/3/how-the-european-far-right-coopted-an-arabic-letter.

Ο Joey Ayoub είναι Λιβανέζος συγγραφέας και ερευνητής που ολοκληρώνει επί του παρόντος το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Διετέλεσε συντάκτης για την περιοχή Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής στο IFEX και στην Global Voices. Τώρα είναι συντονιστής του podcast The Fire These Times.

 

 

 

Σημειώσεις

1 Bassel Shehadeh, Merry Christmas Homs, YouTube, https://www.youtube.com/watch?v=Z7nfOGsuo2I.

" باسل شحادة, "ميلاد مجيد : حمص

2 Marcel Shehwaro, “What Christ Is Born Among Us Today?”, On The Edge of Syria, 26 Δεκεμβρίου 2016, https://edgeofsyria.com/2016/12/26/what-christ-is-born-among-us-today/.

3 Yassin al-Haj Saleh, https://www.yassinhs.com/. Η ιστοσελίδα του Αλ-Χατζ Σάλεχ.

 

 

 

 

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 07 Οκτωβρίου 2022 13:04

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.