Δευτέρα, 20 Μαϊος 2024 09:43

Ράφα και Ελ Φάσερ: Οι γενοκτονικοί πόλεμοι και το καθήκον αλληλεγγύης

Επάνω: Μετά από ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στο τέμενος Σούσι στην πόλη της Γάζας στις 9 Οκτωβρίου 2023. MAHMUD HAMS/AFP via Getty Images

Κάτω: Καταυλισμός εκτοπισμένων στο Ζάμζαμ κοντά στο Ελ-Φάσερ (Σουδάν), Ιανουάριος του 2024. MSF/Mohamed Zakaria/Handout via Reuters

 

 

Gilbert Achcar

 

Ράφα και Ελ Φάσερ: Οι γενοκτονικοί πόλεμοι και το καθήκον αλληλεγγύης

 

 

Ενώ ο ισραηλινός στρατός ολοκληρώνει τις προετοιμασίες του για να επιτεθεί στην πόλη Ράφα, στην οποία κατέφυγε πάνω από το μισό πληθυσμό της Γάζας μετά τον εκτοπισμό του από άλλες περιοχές της Λωρίδας, δηλαδή πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι, οι σουδανικές Δυνάμεις ταχείας υποστήριξης ετοιμάζονται να επιτεθούν στην πόλη Ελ Φάσερ, την πρωτεύουσα του Βόρειου Νταρφούρ, ο πληθυσμός της οποίας ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο, αφού νέοι εκτοπισμένοι προστέθηκαν στους προηγούμενους.

Και στις δύο περιπτώσεις, ο τοπικός πληθυσμός αντιμετωπίζει έναν γενοκτονικό πόλεμο: ο ένας διεξάγεται από έναν σιωνιστικό στρατό εμπνευσμένο από ένα εβραϊκό ρατσιστικό σχέδιο που στοχεύει στον έλεγχο ολόκληρης της Παλαιστίνης και βασίζεται στη γενοκτονία που συνοδεύεται από εθνοκάθαρση, ενώ ο άλλος διεξάγεται από ένοπλες συμμορίες που υποκινούνται από φυλετικές και αραβικές ρατσιστικές φιλοδοξίες και στοχεύουν στον έλεγχο ολόκληρης της περιοχής του Νταρφούρ (η οποία είναι περίπου είκοσι φορές μεγαλύτερη από την έκταση της Παλαιστίνης μεταξύ ποταμού και θάλασσας) και βασίζεται επίσης στη γενοκτονία που συνοδεύεται από εθνοκάθαρση.

Καθώς αντιμετωπίζουμε τη φρίκη του συνεχιζόμενου σιωνιστικού γενοκτονικού πολέμου στη Γάζα, ο οποίος έχει προκαλέσει μετά από επτά μήνες και μία εβδομάδα σχεδόν 45.000 θανάτους (λαμβάνοντας υπόψη τα αγνώστων στοιχείων πτώματα που βρίσκονται ακόμη κάτω από τα ερείπια, τα οποία αριθμούν 10.000 σύμφωνα με τη χαμηλότερη εκτίμηση), αντιμετωπίζουμε έναν πόλεμο που δεν είναι λιγότερο φρικιαστικός στο Νταρφούρ, αν μετρηθεί με τον αριθμό των νεκρών που καταγράφηκε το περασμένο φθινόπωρο μόνο στην πόλη Ελ Γκενέινα στο Δυτικό Νταρφούρ, όπου μια έκθεση του ΟΗΕ εκτιμά ότι 10.000 έως 15.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν από τις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης σε έναν συνολικό πληθυσμό 150.000 κατοίκων. Το ποσοστό αυτό αποτελεί προειδοποίηση ότι ο αριθμός των νεκρών στην Ελ Φάσερ θα μπορούσε να φτάσει τους 60.000 με 100.000, αν οι επιτιθέμενοι την καταλάμβαναν, ειδικά από τη στιγμή που ο γενοκτονικός πόλεμος που διεξήχθη στο Νταρφούρ υπό τον Ομάρ αλ Μπασίρ, ξεκινώντας το 2003, άφησε πίσω του έναν αριθμό νεκρών που έφτασε τους 300.000 σύμφωνα με την εκτίμηση του ΟΗΕ. Αυτό για να μην αναφέρουμε το μέγεθος της ανθρωπιστικής καταστροφής, η οποία στο Σουδάν ξεπερνάει εκείνη της Γάζας, καθώς ο αριθμός των εκτοπισμένων εντός και εκτός του σουδανικού εδάφους ξεπερνά τα 8,5 εκατομμύρια, μεγάλο μέρος των οποίων απειλείται από έναν λιμό όχι λιγότερο φρικτό από αυτόν που απειλεί τώρα τους κατοίκους της Γάζας.

Αν ο σιωνιστικός στρατός καταλάμβανε τη Ράφα αφού την πολιορκούσε χωρίς κανένας από τους κατοίκους της και τους εκτοπισμένους να τολμήσει να φύγει από φόβο μήπως σφαγεί, όπως συμβαίνει στο Ελ Φάσερ, ο αριθμός των νεκρών δεν θα ήταν μικρότερος από αυτόν που αναμένεται για την πρωτεύουσα του Βόρειου Νταρφούρ. Αλλά η διεθνής πίεση προς το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της πίεσης από τον εταίρο του τις ΗΠΑ στον πόλεμο κατά της Γάζας –που επηρεάζεται από το εκπληκτικό παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης προς το λαό της Γάζας, συμπεριλαμβανομένου του κινήματος που ξεκίνησε από τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ– ανάγκασε το σιωνιστικό κράτος να προσπαθήσει να μειώσει τον αριθμό των πιθανών θυμάτων της επίθεσής του στη Ράφα, καλώντας τους κατοίκους της Γάζας να εγκαταλείψουν την πόλη και να μετακινηθούν στην επεκταθείσα «ανθρωπιστική» παράκτια περιοχή Αλ-Μαουάσι, δυτικά της πόλης Χαν Γιουνίς. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη Γάζα και τη Ράφα, δεν υπάρχει καμία παγκόσμια κίνηση γύρω από τον συνεχιζόμενο πόλεμο στο Σουδάν ούτε ενδιαφέρον για την τύχη που περιμένει το Ελ Φάσερ, εκτός από μερικά ελάχιστα άρθρα στον παγκόσμιο Τύπο.

Αυτή η διαφορά ενδιαφέροντος ερμηνεύεται από τους υποστηρικτές του Ισραήλ ότι προέρχεται από τον «αντισημιτισμό», με την έννοια ότι το «εβραϊκό» κράτος λογοδοτεί σε υψηλότερα στάνταρ από εκείνα με τα οποία λογοδοτούν άλλες χώρες. Η αλήθεια είναι ότι ο δυτικός κόσμος νοιάζεται για το Ισραήλ από «ναρκισσιστική συμπόνια», καθώς βλέπει το σιωνιστικό κράτος ως δυτική σφήνα στα πλευρά της αραβικής Ανατολής. Αυτή η «ναρκισσιστική συμπόνια» είναι που οδηγεί τα δυτικά μέσα ενημέρωσης να δίνουν πολύ μεγαλύτερη προσοχή στα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου, που ήταν περίπου 3.000, και στα θύματα της 7ης Οκτωβρίου που ήταν 1.143 από την πλευρά του Ισραήλ, παρά στα εκατομμύρια θύματα που έπεσαν και πέφτουν σε πολέμους στην υποσαχάρια Αφρική κυρίως. Αλλά η ταύτιση της Δύσης με το Ισραήλ, που είναι ουσιαστικά «ναρκισσιστική συμπόνια», γυρίζει μπούμερανγκ εναντίον του, καθώς οι άνθρωποι καλής συνείδησης της δυτικής κοινής γνώμης το καθιστούν υπόλογο, όπως καθιστούν υπόλογες τις δικές τους κυβερνήσεις.

Έτσι, το κίνημα κατά του πολέμου των ΗΠΑ στο Βιετνάμ στις δυτικές χώρες ξεπέρασε κατά πολύ το κίνημα κατά του ρωσικού πολέμου στην Ουκρανία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτοί που είναι ενάντια στον πόλεμο στη Δύση είδαν ότι η ευθύνη για τον πρώτο βάρυνε την πιο ισχυρή δυτική χώρα, ενώ δεν αισθάνονται παρόμοια ευθύνη για όσα κάνει το ρωσικό κράτος. Ο λόγος για τον οποίο το ενδιαφέρον τους για την επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα είναι πολύ μεγαλύτερο από το ενδιαφέρον τους για όσα συμβαίνουν στο Νταρφούρ είναι η συνειδητοποίηση ότι το σιωνιστικό κράτος αποτελεί οργανικό μέρος του δυτικού στρατοπέδου και ότι η επίθεσή του εναντίον του παλαιστινιακού λαού δεν θα ήταν δυνατή χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ. Αυτό εννοούσε ο Μαχμούντ Νταρουίς όταν έλεγε στην Ισραηλινή ποιήτρια Χελίτ Γιεσουρούν, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης που του πήρε το 1996: «Ξέρετε γιατί εμείς οι Παλαιστίνιοι είμαστε διάσημοι; Είναι επειδή εσείς είστε ο εχθρός μας. Το ενδιαφέρον για το παλαιστινιακό ζήτημα απορρέει από το ενδιαφέρον για το εβραϊκό ζήτημα. Ναι. Ο κόσμος ενδιαφέρεται για σένα, όχι για μένα...! Το διεθνές ενδιαφέρον για το Παλαιστινιακό ζήτημα απλώς αντανακλά το ενδιαφέρον που δείχνουν οι άνθρωποι για το εβραϊκό ζήτημα».

Αυτή είναι η αλήθεια, αλλά αυτό δεν απαλλάσσει εμάς, τους Άραβες, από την ενοχή της «ναρκισσιστικής συμπόνιας» όταν δείχνουμε ενδιαφέρον για το τι κάνει το σιωνιστικό κράτος στους Παλαιστίνιους αδελφούς μας και τις Παλαιστίνιες αδελφές μας, χρησιμοποιώντας όπλα που παρέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αλλά αδιαφορούμε για το τι κάνουν οι αραβικές συμμορίες στους μη αραβικούς αφρικανικούς λαούς στο Νταρφούρ, χρησιμοποιώντας όπλα που παρέχουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι άνθρωποι με συνείδηση που σέβονται τις ανθρωπιστικές αξίες πρέπει να καταγγείλουν τα εγκλήματα που γίνονται στο Νταρφούρ και το Σουδάν, όπως καταγγέλλουν τα εγκλήματα που γίνονται στη Γάζα και την Παλαιστίνη.

 

 

Μετάφραση: elaliberta.gr

 14 Μαΐου 2024 ، القدس العربي ، «رفح والفاشر: حرب الإبادة والتضامن الواجب» ،جلبير الأشقر

https://www.alquds.co.uk/%d8%b1%d9%81%d8%ad-%d9%88%d8%a7%d9%84%d9%81%d8%a7%d8%b4%d8%b1-%d8%ad%d8%b1%d8%a8-%d8%a7%d9%84%d8%a5%d8%a8%d8%a7%d8%af%d8%a9-%d9%88%d8%a7%d9%84%d8%aa%d8%b6%d8%a7%d9%85%d9%86-%d8%a7%d9%84%d9%88%d8%a7/.

Gilbert Achcar, “Rafah and El Fasher: Genocidal War and Duty of Solidarity”, 14 Μαΐου 2024, https://gilbert-achcar.net/genocidal-war-and-solidarity. Αναδημοσίευση: AntiCapitalist Resistance, 14 Μαΐου 2024, https://anticapitalistresistance.org/rafah-and-el-fasher-genocidal-war-and-duty-of-solidarity/. International Viewpoint, 18 Μαΐου 2024, https://internationalviewpoint.org/spip.php?article8527.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                         

Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 20 Μαϊος 2024 11:38

Προσθήκη σχολίου

Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο.