Κώστας Κούσιαντας
Με καταστολή αντιμετώπισε η κυβέρνηση την διαμαρτυρία (μοτοπορεία) που διοργανώθηκε στον Ασπρόπυργο για τους 4 θανάτους εργατών στα ΕΛΠΕ από την πυρκαγιά της 8ης Μαΐου. Με ανάλογη καταστολή και 39 προσαγωγές είχε απαντήσει η κυβέρνηση και στην προηγούμενη διαμαρτυρία που είχε οργανωθεί στο Μαρούσι έξω από το κτίριο της ΕΛΠΕ στις 8 Ιουνίου.
Αυτή τη φορά όμως, υπήρχε ένα στοιχείο ποιοτικής αναβάθμισης: τα ΜΑΤ δεν έδρασαν μόνα τους, αλλά σε συνεργασία με τους παλιούς τους συνεργάτες της Χρυσής Αυγής. Όταν η μοτοπορεία πέρασε κοντά από τα γραφεία της φασιστικής οργάνωσης, δέχτηκε επίθεση από μέλη της ΧΑ με την κάλυψη των ΜΑΤ. Μία ομάδα καμιά 30 φασιστών, οι οποία βρισκόταν πίσω από τα ΜΑΤ, επιτέθηκε στην μοτοπορεία και άρχισε να χτυπάει κόσμο. Παράλληλα, τα ΜΑΤ άρχισαν να πετάνε στην μοτοπορεία χημικά και κρότου λάμψης. Τελικά τα ΜΑΤ και η Χρυσή Αυγή κατάφεραν να εμποδίσουν την μοτοπορεία να φτάσει στα διυλιστήρια των ΕΛΠΕ (περιγραφή εδώ).
Όπως αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους το τμήμα Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ και η Νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ: «Είναι εξοργιστικό οι αστυνομικές δυνάμεις να επιτίθενται σε κινητοποιήσεις σε συνεργασία με τις φασιστικές ομάδες της Χρυσής Αυγής [...] λίγες μέρες μετά τις δεκάδες απρόκλητες προσαγωγές διαδηλωτών στα ΕΛΠΕ, η προχθεσινή μοτοπορεία στον Ασπρόπυργο, με αφορμή και πάλι τους τέσσερις θανάτους από το τραγικό εργατικό δυστύχημα, αντιμετώπισε την αστυνομική βία και τη ρίψη χημικών από διμοιρίες ΜΑΤ. Σύμφωνα και με μαρτυρίες, ωστόσο, αυτή τη φορά η αστυνομική βία λειτούργησε πρακτικά ως κάλυψη για την επίθεση μελών της Χρυσής Αυγής στους διαδηλωτές».
Έχουν απόλυτο δίκιο να εξοργίζονται οι δύο οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάνε τις επανειλημμένες δηλώσεις περί «συνέχειας του κράτους», οι οποίες έχουν γίνει από την ηγεσία του κόμματός τους, από την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει το κόμμα τους και από τον υπουργό τον οποίο αυτή η κυβέρνηση διόρισε υπεύθυνο καταστολής. Με βάση αυτές τις δηλώσεις, εάν «το κράτος έχει συνέχεια», είναι λογικό να έχουν συνέχεια και οι πρακτικές με τις οποίες οι μηχανισμοί του κράτους θωρακίζουν και επιβάλουν την εξουσία. Η συνεργασία των κατασταλτικών μηχανισμών με την ΧΑ υπήρξε μάλιστα μια από τις πιο παραδοσιακές πρακτικές επιβολής του νόμου και της τάξης.
Και μάλιστα η συνεργασία αυτή ήταν τόσο βαθιά ριζωμένη, που μόνο ύστερα από μια αντιφασιστική εξέγερση -μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα – άρχισαν να υπάρχουν κάποια ρήγματα...
Το συμπέρασμα προκύπτει μάλλον αβίαστα: εάν το «κράτος έχει συνέχεια» στην συνεργασία του με την Χρυσή Αυγή και στην αντιμετώπιση των διαμαρτυριών με καταστολή και χημικά, τότε θα πρέπει να έχει συνέχεια και αντίσταση σ' αυτό το κράτος. Η καταστολή και η δράση των φασιστών «σπάνε στο δρόμο» από μαζικά κινήματα και όχι σε εσωκομματικές διαβουλεύσεις. Οι απαράδεκτοι για τις λαϊκές μάζες υπουργοί εκδιώκονται με διαδηλώσεις και όχι με άνευρες ανακοινώσεις διαμαρτυρίας. Κι αυτό είναι το πιο σημαντικό που φαίνεται να ξεχνάνε οι οργανώσεις που εξέδωσαν την παραπάνω ανακοίνωση.
