Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018 12:14

Ενάντια στον οικονομικό πόλεμο που κήρυξε ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στην τουρκική κυβέρνηση, να σταθούμε στο πλευρό του λαού της Τουρκίας

Κατηγορία Πολιτική

Κώστας Κούσιαντας

Ενάντια στον οικονομικό πόλεμο που κήρυξε ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στην τουρκική κυβέρνηση, να σταθούμε στο πλευρό του λαού της Τουρκίας

Οι σχέσεις των ΗΠΑ με την, επί σειρά δεκαετιών, σύμμαχό τους Τουρκία, έχουν βρεθεί αυτή τη στιγμή στη χειρότερη φάση τους, ύστερα από την απόφαση του Αμερικανού προέδρου να κηρύξει οικονομικό και διπλωματικό πόλεμο στην Τουρκία, διπλασιάζοντας τους δασμούς στις εισαγωγές αλουμινίου (20%) και χάλυβα (50%). Οι συνέπειες για την τουρκική οικονομία θα είναι τεράστιες: μέσα σε μια μέρα η τουρκική λίρα έχασε το 17% σχεδόν της αξίας της έναντι του δολαρίου, καταγράφοντας πτώση 37% της αξίας της έναντι του δολαρίου από την αρχή της χρονιάς.

Οι λόγοι που επικαλείται ο Ντόναλντ Τραμπ για να δικαιολογήσει αυτή την επίθεση είναι η συνεχιζόμενη κράτηση του ευαγγελιστή πάστορα Άντριου Μπράνσον, τον οποίο η τουρκική κυβέρνηση κατηγορεί για σχέσεις με τον Φετουλλάχ Γκιουλέν – βασικό υποκινητή, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της τουρκικής κυβέρνησης, του αποτυχημένου πραξικοπήματος του 2016, ο οποίος έχει βρει άσυλο από το 1999 στις ΗΠΑ.

Σύμφωνα μάλιστα με τον αμερικανικό τύπο, πρόκειται για την αρχή ενός οικονομικού και διπλωματικού πολέμου, ο οποίος θα κλιμακώνεται με «μια σφαίρα την ημέρα» εναντίον της Τουρκίας, μέχρι να αποφυλακιστεί ο Μπράνσον (Washington Post).

Οι πραγματικοί λόγοι όμως αυτής της οικονομικής και διπλωματικής επίθεσης της ιμπεριαλιστικής υπερδύναμης εναντίον της Τουρκίας δεν είναι φυσικά η ελευθερία του ευαγγελιστή παπά. Οι πραγματικοί λόγοι και οι ρίζες αυτής της πρωτοφανούς κλιμάκωσης των σχέσεων των δύο χωρών, θα πρέπει να αναζητηθούν στη διαφοροποίηση της εξωτερικής πολιτικής του τουρκικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, απέναντι στα ηγεμονικά ιμπεριαλιστικά σχέδια των ΗΠΑ, της ΕΕ και των πιο αξιόπιστων συμμάχων τους στην περιοχή: του Ισραήλ, της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας.

Πρόκειται επί της ουσίας για μια μακροχρόνια συσσώρευση εντάσεων η οποία ξεκίνησε σχεδόν αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας στην Τουρκία από το ΑΚΡ του Ερντογάν το 2001 με κομβικά της γεγονότα, την άρνηση της τουρκικής κυβέρνησης να χρησιμοποιηθεί η βάση του Ιντσιρλίκ το 2003 στον πόλεμο εναντίον του Ιράκ, την απόφαση της ΕΕ να παγώσει επ’ αόριστον τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας, τη σύγκρουση της τουρκικής κυβέρνησης με το Ισραήλ για το παλαιστινιακό ζήτημα, την υποστήριξη της τουρκικής κυβέρνησης στα κόμματα των Αδελφών Μουσουλμάνων κατά τη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης, τη διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος και, κυρίως, τον ρόλο του τουρκικού ιμπεριαλισμού στον συριακό εμφύλιο, που αποτέλεσε και την κορύφωση των εντάσεων ανάμεσα στην Τουρκία και τον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό.

Η τουρκική κυβέρνηση διαπιστώνοντας ότι οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί των ΗΠΑ, ΕΕ, και των συμμαχικών τους περιφερειακών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή και στη Συρία έρχονται σε όλο και μεγαλύτερη αντίθεση με τους δικούς της ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και συμφέροντα, προσπαθεί να ενισχύσει τις σχέσεις της με τον ρώσικο ιμπεριαλισμό και το Ιράν (βασικούς παράγοντες στον συριακό εμφύλιο) προκειμένου να αντιμετωπίσουν από κοινού αυτό που για τον τουρκικό ιμπεριαλισμό θεωρείται ως το σημαντικότερο πρόβλημα: τη δημιουργία ενός αυτόνομου συριακού Κουρδιστάν, που θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει το εσωτερικό του τουρκικού καπιταλισμού.

Αυτή η σύγκρουση των ιμπεριαλιστικών υπερδυνάμεων με τον τουρκικό ιμπεριαλισμό είναι εξίσου αντιδραστική και από τις δύο πλευρές. Όλες οι πλευρές (συμπεριλαμβανομένων του ρωσικού και ιρανικού ιμπεριαλισμού που προστατεύουν το αιμοσταγές ασαντικό καθεστώς) είναι θανάσιμοι εχθροί των συμφερόντων των λαών της περιοχής.

Ως εκ τούτου, ο οικονομικός και διπλωματικός πόλεμος που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ εναντίον της Τουρκίας δεν γίνεται για την υπεράσπιση λαϊκών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Και κυρίως, πρόκειται για έναν πόλεμο, θύμα του οποίου θα είναι οι λαϊκές μάζες της Τουρκίας, οι οποίες θα επωμιστούν όλο το βάρος αυτών των κυρώσεων, και όσων θα ακολουθήσουν. Η κατάρρευση της τουρκικής οικονομίας –κάτι στο οποίο αποσκοπούν αυτές οι κυρώσεις για να εκβιαστεί η τουρκική άρχουσα τάξη– θα σημάνει μέτρα εξοντωτικής λιτότητας για τον λαό της Τουρκίας. Θα σημάνει επίσης ακόμα μεγαλύτερο αυταρχισμό και καταστολή από το τουρκικό καθεστώς, εναντίον κάθε μορφής αντίστασης και διαφωνίας απέναντι την πολιτική του ΑΚΡ και του Ερντογάν.

Το εργατικό κίνημα και η αριστερά στην Ελλάδα θα πρέπει να πάρουν ξεκάθαρη θέση ενάντια στις οικονομικές κυρώσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Και πρώτ’ απ’ όλα, ενάντια στις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης να αξιοποιήσει αυτή την επίθεση για να προωθήσει τα συμφέροντα του ελληνικού ιμπεριαλισμού.

Η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι η κλιμάκωση της έντασης των σχέσεων ΗΠΑ/ΕΕ και Τουρκίας, δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τον ελληνικό ιμπεριαλισμό και τον συμμαχικό άξονα Ελλάδας-Ισραήλ-Αιγύπτου-Κύπρου, να κινηθεί πιο επιθετικά για να υλοποιήσει τις επιδιώξεις του στην Ανατολική Μεσόγειο (χάραξη ΑΟΖ που θα αποκλείει την Τουρκία από τη Μεσόγειο) και στο Αιγαίο (επέκταση των ναυτικών μιλίων που θα αποκλείουν την Τουρκία από το Αιγαίο). Μάλιστα, η ελληνική πλευρά σπεύδει να βάλει το δικό της λιθαράκι σ’ αυτή την οικονομική και διπλωματική επίθεση που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ, με την απόφαση του ΓΕΕΘΑ να αναστείλει επ’ αόριστον τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΕΟ) Ελλάδας Τουρκίας (τα οποία μεταξύ άλλων προέβλεπαν αναστολή των στρατιωτικών ασκήσεων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και των μεγάλων θρησκευτικών γιορτών).

Οι λαοί της Ελλάδας και της Τουρκίας θα είναι τα θύματα αυτού του ανταγωνισμού, τον οποίο η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει αυτή τη στιγμή να εντείνει στηρίζοντας τις κυρώσεις των ΗΠΑ.

Αυτή τη στιγμή είναι περισσότερο αναγκαίο από ποτέ, το εργατικό κίνημα και η αριστερά στην Ελλάδα, να σταθούμε ολόψυχα και με όλες μας τις δυνάμεις στο πλευρό της αριστεράς στην Τουρκία, στο πλευρό του τουρκικού συνδικαλιστικού κινήματος, του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος και των άλλων μειονοτικών κινημάτων, του γυναικείου κινήματος και του ΛΟΑΤΚΙΑ+ κινήματος, στηρίζοντας τους αγώνες τους ενάντια στον αυταρχισμό και τη νεοφιλελεύθερη λιτότητα, τους αγώνες τους για ελευθερία και δημοκρατία. Η αλληλεγγύη μας στα κινήματα της Τουρκίας θα ενισχύσει το δυναμισμό τους και την αποφασιστικότητά τους να συγκρουστούν με τις προσπάθειες της τουρκικής άρχουσας τάξης να φορτώσει τις συνέπειες του οικονομικού πολέμου των ΗΠΑ στις πλάτες των λαϊκών μαζών.

Ταυτόχρονα όμως, απέναντι στους εκβιασμούς των ΗΠΑ και της ΕΕ, δεν πρέπει ούτε για μια στιγμή να ξεχνάμε ότι αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του τουρκικού λαού να επιλέγει ο ίδιος την πολιτική ηγεσία που επιθυμεί. Ακόμα κι όταν εμείς πιστεύουμε ότι αυτή η επιλογή δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά του, είμαστε υποχρεωμένοι και υποχρεωμένες να υποστηρίξουμε αυτό το δικαίωμά του ενάντια στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που επιχειρούν με την απειλή της πείνας να τον υποχρεώσουν να αποδεχτεί πολιτικές ηγεσίες πρόθυμες να ευθυγραμμιστούν με την ηγεμονική ιμπεριαλιστική πολιτική.

Αυτό φυσικά, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να σημαίνει ότι θα παραβλέψουμε την εγκληματική δράση του τουρκικού καπιταλισμού, της κυβέρνησης του ΑΚΡ και του ίδιου του Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας εναντίον της εργατικής τάξης, της αριστεράς, του κουρδικού λαού και εναντίον όσων αγωνίζονται για τα δικαιώματα και της ελευθερίες των λαϊκών μαζών. Δεν παραβλέπουμε επίσης την εγκληματική δράση του τουρκικού ιμπεριαλισμού εναντίον των κουρδικών εθνικών κινημάτων στο Αφρίν και στο ιρακινό Κουρδιστάν.

Η σύγκρουση με την τουρκική αστική τάξη, με την κυβέρνηση του ΑΚΡ και με τον Ερντογάν, είναι υπόθεση των λαϊκών δυνάμεων και των καταπιεσμένων της Τουρκίας. Δικό μας καθήκον είναι η αλληλεγγύη και η υποστήριξη αυτών των αγώνων.

Όμως ο οικονομικός και διπλωματικός πόλεμος που αυτή τη στιγμή εξαπολύει η κυβέρνηση των ΗΠΑ, θα έχει σαν συνέπεια να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο ο αυταρχισμός και ο μιλιταρισμός του τουρκικού καθεστώτος και, πιθανόν, ακόμα και η δυνατότητά του να αδρανοποιήσει τις αντιστάσεις των λαϊκών μαζών, επισείοντας την απειλή της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας.

Γι’ αυτό και θα πρέπει να διακηρύξουμε με αποφασιστικότητα ότι είμαστε ενάντια στις οικονομικές κυρώσεις που εξαπολύει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός σε βάρος του τουρκικού λαού. Να καλέσουμε τους εργαζόμενους και κάθε προοδευτικό άνθρωπο στις ΗΠΑ και στην ΕΕ να εναντιωθούν στα σχέδια που εξυφαίνουν οι κυβερνήσεις τους εναντίον του λαού της Τουρκίας και στο κλίμα ισλαμοφοβίας με το οποίο επενδύουν αυτούς τους σχεδιασμούς.

Να απευθυνθούμε στον λαό της Τουρκίας, στα κινήματα και την αριστερά για έναν κοινό αγώνα ενάντια στον αυταρχισμό και τον μιλιταρισμό των «δικών μας» κυβερνήσεων, ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις των «δικών μας» αρχουσών τάξεων.

Η αλληλεγγύη και ο κοινός αγώνας των λαϊκών μαζών της Ελλάδας και της Τουρκίας να αποτελέσει το παράδειγμα μιας διεθνιστικής αλληλεγγύης και συνεργασίας των λαϊκών μαζών στη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια, για τη διεκδίκηση και υπεράσπιση των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών, για ένα κοινό μέλλον χωρίς πολέμους και καταπίεση, για μια κοινή σοσιαλιστική προοπτική.

Για να μπορέσει να ακουστεί αυτό το κάλεσμα, θα πρέπει τώρα η φωνή μας να γίνει αρκετά δυνατή:

Ενάντια στις οικονομικές επιθέσεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, εμείς στεκόμαστε στο πλευρό του λαού της Τουρκίας.

Μεταφράστηκε στα αγγλικά και δημοσιεύτηκε στο International Viewpoint (4 Σεπτεμβρίου 2018): Kostas Kousiantas, «Against the economic war proclaimed by US imperialism on the Turkish government, stand by the side of the people of Turkey»

Γράφτηκε από 
Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 05 Σεπτεμβρίου 2018 23:03
Το e la libertà.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό φασιστικό περιεχόμενο ή σχόλια μη σχετικά με το κείμενο

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.