Το σημερινό κίνημα ενσαρκώνει τη διαπάλη μεταξύ μιας σκληρής πολιτικής πραγματικότητας και των ανθρώπων που διαμαρτύρονται μαζί, ενωμένοι στην αποφασιστικότητά τους να οικοδομήσουν την αλληλεγγύη και να διεκδικήσουν το μέλλον της Γεωργίας. Πώς μπορούμε να κατανοήσουμε αυτές τις πρωτοφανείς διαμαρτυρίες; Είναι μια φιλοευρωπαϊκή διαμαρτυρία του λαού ενάντια σε μια κυβέρνηση που θεωρείται φιλορωσική; Ή είναι ένας αγώνας για τα δημοκρατικά δικαιώματα που τα στερούνται λόγω της αυξανόμενης στροφής προς τον αυταρχισμό; Ή είναι μέρος ενός «γεωπολιτικού ανταγωνισμού» μεταξύ των μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων; Πώς το Γεωργιανό Όνειρο αξιοποιεί την κυριαρχία και την αποαποικιοποίηση στις προσπάθειές του να εδραιώσει την πολιτική του εξουσία;

Ia Eradze

Luka Nakhutsrishvili

Lela Rekhviashvili

Βρισκόμαστε στη μέση μιας μαζικής δημοκρατικής εξέγερσης κατά της κυβέρνησης του Γεωργιανού Ονείρου. Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλώνουν ειρηνικά στην κεντρική πλατεία της Τιφλίδας και σε πόλεις και κωμοπόλεις σε ολόκληρη τη χώρα. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, έχουμε δει πορείες διαμαρτυρίας να πραγματοποιούνται σε όλη την Τιφλίδα ανά πάσα στιγμή. Όλο και περισσότερες επαγγελματικές ομάδες και γειτονιές έχουν αρχίσει να αυτοοργανώνονται. Αυτό είναι πρωτοφανές στην πρόσφατη ιστορία μας. Η άμεση ρίζα των διαδηλώσεων είναι η βαθιά κρίση νομιμότητας που προκαλεί το κυβερνών κόμμα, το οποίο ακολουθεί το σενάριο που χρησιμοποίησε ο Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία για να μετατρέψει την κυβέρνησή του σε αυταρχικό καθεστώς. Όμως το Γεωργιανό Όνειρο προχώρησε περισσότερο από την ανελεύθερη δημοκρατία τύπου Όρμπαν, νοθεύοντας τις εκλογές και καταφέροντας καταστολή των διαδηλωτών με τρόπο που θυμίζει περισσότερο τη Λευκορωσία και τη Ρωσία. Η αναστολή των ενταξιακών συνομιλιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν μόνο η τελευταία σταγόνα. [Αναδημοσίευση από ΤΠΤ – «4»]

Robo Mihály, Michal Vasiľ, Virág Emma Csuport

Η νίκη του κυβερνώντος κόμματος Γεωργιανό Όνειρο στις εκλογές της 26ης Οκτωβρίου 2024 χαρακτηρίζεται από ακτιβιστές, τη φιλοδυτική αντιπολίτευση και την πρόεδρο Σαλόμ Ζουραμπιτσβίλι ως χειραγωγημένη από παρεμβάσεις της Μόσχας. Ο πρωθυπουργός Ιράκλι Κομπαχίντζε ανακοίνωσε δύο ημέρες αργότερα ότι οι ενταξιακές συνομιλίες με την ΕΕ θα διακοπούν έως το 2028, οδηγώντας σε κλιμάκωση των διαδηλώσεων και βίαιες συγκρούσεις στους δρόμους της χώρας. Σχεδόν 400 διαδηλωτές έχουν συλληφθεί και εκατοντάδες άλλοι έχουν τραυματιστεί από τα τέλη Νοεμβρίου.

Carlos Sapir

Η αστική κυβέρνηση της Γεωργίας αντιμετωπίζει κρίση νομιμότητας. Εγκλωβισμένη στη μέση της αυξανόμενης σύγκρουσης μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, οι βουλευτικές εκλογές ολοκληρώθηκαν με τους φιλοευρωπαίους πολιτικούς και τους εκλογικούς υπευθύνους να καταγγέλλουν τη διαδικασία ως νοθεία. Έχουν ξεσπάσει μαζικές διαδηλώσεις, καθώς φοιτητικές οργανώσεις έχουν προχωρήσει σε αποχή, ενώ ακόμη και ορισμένα πανεπιστήμια και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών έχουν αποσύρει την υποστήριξή τους από τη νέα κυβέρνηση. Ενώ η ένταξη στην ΕΕ θα σημάνει σχεδόν σίγουρα την περαιτέρω υποταγή της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Γεωργίας στις ορέξεις της αστικής τάξης της ΕΕ, οι προοπτικές για τους Γεωργιανούς εργαζόμενους υπό την κυριαρχία του Γεωργιανού Ονείρου (ΓΟ) δεν είναι πολύ καλύτερες, και είναι δίκαιο να εξεγείρονται ενάντια σε ένα καπιταλιστικό καθεστώς που έχει επιβάλει λιτότητα και αντιμετωπίζει τις κοινοτικές περιβαλλοντικές ομάδες σαν εγχώριους τρομοκράτες.

Aleksandra Aroshvili

Mariam Shengelia

Daria Saburova

Τον Απρίλιο-Μάιο του 2024, δεκάδες χιλιάδες Γεωργιανοί βγήκαν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν κατά του νέου «Νόμου για τη διαφάνεια στην ξένη επιρροή», ο οποίος τελικά ψηφίστηκε από το κοινοβούλιο στις 28 Μαΐου, ανατρέποντας το προεδρικό βέτο. Ο νόμος αυτός απαιτεί από τις ΜΚΟ των οποίων η χρηματοδότηση από το εξωτερικό ξεπερνάει το 20% των συνολικών τους εσόδων να δηλώνουν ότι είναι «ξένοι πράκτορες». Γιατί η πρόταση αυτού του νόμου προκάλεσε τόσο μαζικές διαδηλώσεις; Ποια είναι τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα που διακυβεύονται πίσω από την αντιπαράθεση μεταξύ του τομέα των ΜΚΟ και του γεωργιανού κράτους; Πώς αντανακλάται ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός μεταξύ Ρωσίας και Δύσης στο τοπικό πλαίσιο; Πόσο συγκρίσιμες είναι άραγε οι διαδηλώσεις στη Γεωργία με το ουκρανικό Μαϊντάν; [Αναδημοσίευση από το Περιοδικό «Τέσσερα»]