Diego lung

Αντιμέτωποι με μέτρα λιτότητας, τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης, τις επισφαλείς συνθήκες διαβίωσης, τον αυταρχισμό και –ιδιαίτερα στην Ευρώπη– την αντίθεση στον ταχύ ρυθμό στρατιωτικού επανεξοπλισμού, η νεολαία ξεσηκώνεται σε διάφορα μέρη του κόσμου, απορρίπτοντας την ιδέα ότι πρέπει να αποδεχτεί την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης στη χώρα της, ενώ ταυτόχρονα καλείται να υποστηρίξει τις πολιτικές και στρατιωτικές ατζέντες των κυβερνήσεών της... Η επιστροφή των νέων στους δρόμους διαψεύδει όσους βιάστηκαν να προβλέψουν ότι αυτή η γενιά είχε στραφεί προς τα δεξιά. Οι ακροδεξιές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Λατινική Αμερική μπορεί να προσπαθούν να καθορίσουν την ατζέντα, αλλά η αντίσταση στα αντιδραστικά τους σχέδια εντείνεται, όπως και οι εκκλήσεις προς το εργατικό κίνημα να ενταχθεί στον αγώνα με το αποφασιστικό στρατηγικό του βάρος. Η τελευταία λέξη δεν έχει ειπωθεί. Ένας νέος άνεμος φυσάει από διάφορες γωνιές του πλανήτη, και είναι ο αγώνας που τελικά θα καθορίσει το πνεύμα της εποχής.

Dave Kellaway

Σε αλλεπάλληλα τηλεοπτικά προγράμματα με πολιτικές ειδήσεις και συζητήσεις εδώ στην Ιταλία, όλοι οι αναλυτές λένε για τον «κολλητικό ιό» από τις τεράστιες διαδηλώσεις στην Ισπανία και τη Γαλλία. Εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές κινητοποιήθηκαν στις 16 Οκτωβρίου. Σε ορισμένες πλατείες των πόλεων έχουν ξεφυτρώσει κατασκηνώσεις διαμαρτυρίας και σε μερικά σημεία σημειώθηκαν μεμονωμένες συγκρούσεις με την αστυνομία. Στις 17 Οκτωβρίου, οι φοιτητές συμμετείχαν στην πανεθνική διαδήλωση κατά της ραγδαίας αύξησης του κόστους ζωής, την οποία είχε καλέσει η Γενική Συνομοσπονδία Ιταλών Εργαζομένων (CGIL) – η μεγαλύτερη και πιο προοδευτική από τις συνδικαλιστικές ομοσπονδίες. Περίπου 100.000 άτομα διαδήλωσαν στη Ρώμη, ξεπερνώντας τις επίσημες προβλέψεις.

Eliana Como

Το Παρίσι καλεί; Η Ρώμη απαντά! Είμαστε πραγματικά ενθουσιασμένοι που η σημερινή μεγαλειώδης πορεία της «Via Maestra», το Σάββατο 17 Οκτωβρίου, ολοκληρώθηκε με την ανακοίνωση ότι η CGIL θα κηρύξει γενική απεργία για τις 20 Νοεμβρίου, μαζί με τα ευρωπαϊκά φοιτητικά κινήματα που, εκείνη την ημέρα, θα σταματήσουν τις εργασίες τους και θα βγουν στους δρόμους σε πολλές πόλεις για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στον επανεξοπλισμό, τη λιτότητα και τον πόλεμο. Για εμάς, πρόκειται για μια σύγκλιση τόσο φυσική όσο και απαραίτητη, με επίκεντρο τα συνθήματα που υπερασπίζονται και οι φοιτητές στη χώρα μας. Μέχρι τις 20 Νοεμβρίου, έχουμε τον απαραίτητο χρόνο για να οργανώσουμε τη γενική απεργία στους χώρους εργασίας και σε ολόκληρη τη χώρα: κάθε άλλη κινητοποίηση στην οποία θα συμμετάσχουμε μέχρι τότε θα συμβάλει στη διάδοση ενός κλίματος εξέγερσης και ελπίδας – αυτής ακριβώς της ατμόσφαιρας που αρχίσαμε να αναπνέουμε κατά τη διάρκεια των χθεσινών φοιτητικών διαδηλώσεων.

Κάθε χρόνο οι Ιταλοί παραπονιούνται για το γεγονός ότι η «spiaggia libera» (παραλία ελεύθερης πρόσβασης) ελαττώνεται συνεχώς. Ταυτόχρονα, τα ιδιωτικά θαλάσσια κέντρα, όπου πρέπει να πληρώσεις για μια ομπρέλα και μερικές ξαπλώστρες, υπερασπίζονται την ιδιωτικοποιημένη περιοχή τους με κάθε είδους φράγματα και τοίχους, προκειμένου να εμποδίσουν τους ανθρώπους να περάσουν από την παραλία τους. Ο νόμος ορίζει ότι 5 μέτρα της ακτογραμμής πρέπει να παραμένουν ανοιχτά για όλους – οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών παραλιών δεν μπορούν να τοποθετούν τις ξαπλώστρες τους ακριβώς δίπλα στο νερό. Έτσι, συνήθως δυσκολεύουν τη διέλευση από την ελεύθερη παραλία προς την παραλία με εισιτήριο.

Εθνική ηγεσία της Sinistra Anticapitalista: Η γενική απεργία αντιπροσωπεύει ένα πραγματικό άλμα προς τα εμπρός στην κινητοποίηση, με την εδραίωση ενός ευρύτατου μαζικού κινήματος που φέρνει στους δρόμους όχι μόνο τις μαχητικές δυνάμεις, αλλά και ένα πολύ πλατύτερο λαϊκό στρώμα. Οι προκλήσεις του μέλλοντος είναι: η μαζική διάσταση, η οργάνωση από τα κάτω, η ριζοσπαστικότητα του περιεχομένου. Ένα συντριπτικό κύμα, μια πολιτική και ηθική εξέγερση ενάντια σε μια γενοκτονία που συνεχίζεται εδώ και μήνες, εδώ και χρόνια, ενάντια σε κάθε άμεση ή έμμεση σύμπραξη που υποστηρίζει και εγγυάται αυτόν τον ατέλειωτο τρόμο, αλλά και μια εξέγερση ενάντια σε όλες τις αβεβαιότητες, τους φόβους, τον γραφειοκρατικό συντηρητισμό που χαρακτήριζαν τις παραδοσιακές συνδικαλιστικές δυνάμεις και τη μετριοπαθή αριστερά,

Lorenzo Fabbri

Δημιουργώ μια γενεαλογία για το Ossessione του Βισκόντι του 1943 και την προβολή της κουήρ κατάστασης ως αυθεντικής εναλλακτικής λύσης απέναντι στη φασιστική ζωή. Συμπερασματικά, διαχωρίζω το σύστημα οικειότητας και συναισθηματικότητας που αξιοποιεί αυτή η ταινία από εκείνο που συνέβαλε στην παγίωση του μεταπολεμικού νεορεαλισμού.