Τιμάμε την κατάληψη της Νομικής στις 21.2.1973 και τη θυσία των 200 κομμουνιστών που εκτέλεσαν οι ναζί κατακτητές στις 1.5.1944 στην Καισαριανή εντείνοντας τον αγώνα ενάντια σε κάθε νομιμοποίηση και ανοχή της εγκληματικής βίας της Χ.Α. και όσων δηλώνουν ιδεολογικοπολιτικοί απόγονοι "των ηττημένων του 1945". Την Παρασκευή 27.2.2026 και ώρα 09.00 π.μ. θα ανακοινωθεί η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθήνας για τη δίκη Χ.Α. σε δεύτερο βαθμό. Η Λ. Αλεξάνδρας πρέπει να είναι γεμάτη, όπως και πολλοί δρόμοι σε άλλες πόλεις, όπως στις 7.10.2020. Τα καλέσματα έχουν αρχίσει. Επισυνάπτονται δύο κείμενα : Στατιστικά στοιχεία για τη δίκη, όπως είχαν περιληφθεί στον πρόλογο της αγόρευσής μου, επικαιροποιημένα μέχρι σήμερα και ο επίλογος της αγόρευσής μου.

H ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΚΑΙ ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΟΥ Δ.Σ.Α. ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ.Α. ΣΤΙΣ 11.2.2026 ΜΕ ΘΕΜΑ «Η ΚΑΘΑΡΟΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΑΘΩΩΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ»…Αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι η καθαρογραφή του σκεπτικού των δικαστικών αποφάσεων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολογίας τους και, κατά συνέπεια, μοναδικό μέσο δημοσιοποίησης και, άρα, ελέγχου της κρίσης των δικαστηρίων. Χωρίς διατύπωση του σκεπτικού τους, άρα χωρίς καθαρογραφή, είτε πρόκειται για αθωωτικές αποφάσεις, είτε για καταδικαστικές, δεν υπάρχει αιτιολογία. Χωρίς αιτιολογία δεν υπάρχει δημοσιότητα και χωρίς αιτιολογία και δημοσιότητα δεν υπάρχει λαϊκή κυριαρχία και έτσι προσβάλλεται το θεμέλιο κάθε δημοκρατικού Συντάγματος.

 Έχουν χάσει κάθε έλεγχο οι κυβερνώντες. Πριν λίγες μέρες έφεραν σε διαβούλευση μια εκτρωματική διάταξη νόμου που υποχρεώνει τους δικηγόρους των Δήμων να αντιδικούν με τους εργαζομένους του Δήμου που δικαιώνονται με δικαστικές αποφάσεις και να ασκούν ένδικα μέσα εναντίον αυτών, ακόμα και όταν δεν έχουν εντολή η έχουν αντίθετη εντολή από τα αρμόδια δημοτικά όργανα. Έθεσα πριν λίγο το θέμα στα αρμόδια συνδικαλιστικά όργανα των δικηγόρων στην Αθήνα και στην Ελλάδα και το δημοσιοποίησα.

 Το Μέγαρο Μαξίμου, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, η ηγεσία της δικαστικής ιεραρχίας, η κυβερνητική παράταξη στους δικηγόρους, το συνδικαλιστικό κατεστημένο και οι εργοδότες του κλάδου, τρέμουν την ιδέα ότι οι δικηγόροι θα αξιοποιήσουν τις εκλογές για να στείλουν μήνυμα ανατροπής. Το πρώτο βήμα έγινε στις εκλογές του 2021: το 10% των δικηγόρων στις κάλπες των συνδυασμών και το 15% στις κάλπες των προέδρων ανέδειξαν την Εναλλακτική Παρέμβαση σε ανερχόμενο πολιτικό και συνδικαλιστικό ρεύμα, φέρνοντάς μας στην τρίτη θέση, ενώ οι νέες κάλπες από 27 έως 40 ανέδειξαν τον υποψήφιο της Εναλλακτικής Θανάση Καμπαγιάννη πρώτο στις προτιμήσεις των νέων δικηγόρων. Σήμερα, το βήμα αυτό μπορεί να ολοκληρωθεί. Γι' αυτό λέμε ότι οι φετινές εκλογές είναι μια ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη.

Έτσι, με μια ακόμα απαγορευτική και κατασταλτική, κατεπείγουσα μάλιστα νομοθετική της πρωτοβουλία η κυβέρνηση επιχειρεί να ενισχύσει τον κρατικό αυταρχισμό, να εγγράψει τη διάθεση εκδίκησης στους συγγενείς των θυμάτων Τεμπών και στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας που στέκεται δίπλα τους και να οπλίσει τους κατασταλτικούς της μηχανισμούς για νέες εφορμήσεις, ξύλο, χημικά, προσαγωγές, συλλήψεις, διώξεις και δίκες… Το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη από σήμερα μαγαρίζεται νομικά και καθίσταται μνημείο κυβερνητικής υποκρισίας. Μόνο που όποιος τα βάζει με την κοινωνία είναι σαν να πετάει του ήλιου πέτρες : Δεν θε αργήσουν πολύ να επιστρέψουν στο κεφάλι του.

Με το ν. 5221/2025 (ΦΕΚ Α΄ 133/28.7.2025) ψηφίστηκε μια ακόμα σαρωτική τροποποίηση στις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, οι περισσότερες διατάξεις του οποίου θα τεθούν σε ισχύ από την 1.1.2026. Πρόκειται για την τριακοστή (30) συνολικά τροποποίηση του Κ.Πολ.Δ. μετά τη θέση σε ισχύ του δικονομικού συστήματος της «νέας τακτικής διαδικασίας» με το νόμο 4335/2015, αυτόν που καθ ομολογίαν του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ Νίκου Παρασκευόπουλου ψηφίστηκε χωρίς ο ίδιος να συμφωνεί επειδή αυτό ζητούσαν οι δανειστές της τρόϊκα. Ενώ η τρέχουσα τροποποίηση είναι η εικοστή (20) από το 2019 που είναι κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία μέχρι και σήμερα

Οι λεονταρισμοί Χρυσοχοϊδη περί γενικής απαγόρευσης των συναυλιών στα Εξάρχεια και στο λόφο Στρέφη δεν εκπλήσσουν. Ο Υπουργός ΠΡΟ ΠΟ εδώ και δεκαετίες έχει αποδείξει σε όλες του τις θητείες πόσο σέβεται τις δημόσιες συναθροίσεις. Είναι αυτός που μεταξύ άλλων εφηύρε τις «προληπτικές προσαγωγές», που διέλυσε βίαια και αναίτια τη μεγαλειώδη συγκέντρωση της 7.10.2020 στη Λ. Αλεξάνδρας μετά την ανακοίνωση της καταδικαστικής απόφασης για τη Χ.Α, που νομιμοποιεί και δικαιολογεί την αστυνομική βία, που θέσπισε το ν. 4703/2020 για τις συναθροίσεις. Ευτυχώς που τον τελευταίο η κοινωνία τον έχει γράψει εκεί που του αξίζει…

Εδώ θα αναμετρηθούν με τη συνέπειά τους και οι θεσμικοί φορείς ...Αλλά δεν αρκούν οι καταγγελίες όταν δεν συνοδεύονται από διεκδικήσεις που προωθούν στην πράξη και κατοχυρώνουν όσο είναι δυνατό τον περιορισμό του κρατικού και δικαστικού αυταρχισμού. Αλλιώς γρήγορα θα δούν όλοι αυτοί την έλλειψη εμπιστοσύνης που δίκαια καταγράφεται από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας στη «δικαιοσύνη», μια δικαιοσύνη που και ακόμα και όταν αθωώνει δείχνει να ντρέπεται που το έκανε και ξεφεύγει από την κατασταλτική της αποστολή, να συμπεριλαμβάνει και τους ίδιους ως μέρος του προβλήματος και όχι ως μέρος της λύσης του.

Το κοινωνικοπολιτικό σκηνικό που έχει διαμορφωθεί δύο εβδομάδες μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις για το έγκλημα των Τεμπών απαιτεί ανάγνωση και προοπτική. Η κοινωνία μίλησε και εξακολουθεί καθημερινά να κινητοποιείται και να δίνει βήμα στους συγγενείς των θυμάτων. Οι τελευταίοι, αν και ανεπιτήδευτοι πολιτικά,  συχνά στις τοποθετήσεις τους που είναι αυθεντικές χωρίς περαιτέρω κίνητρα απογυμνώνουν την κυβέρνηση και τους δικαστικούς χειρισμούς της υπόθεσης, δείχνοντας ότι κανένα σχέδιο συγκάλυψης δεν θα επιτύχει. Το εγγυάται άλλωστε η πρωτόγνωρη κοινωνική κινητοποίηση με το αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης, που ξεπέρασε κάθε προηγούμενη για οικονομικά αιτήματα, όσο σοβαρά και αν ήταν αυτά.

Τίποτε πια δεν είναι ίδιο με πριν… Το μήνυμα είναι σαφέστατο : Κάτι καινούργιο πρέπει να γεννηθεί. Η κοινωνία θα βρει το δρόμο της προοπτικής της. Ήταν μια ιστορική μέρα που από τον χειμώνα μας έφερε στην άνοιξη. Το επόμενο βήμα είναι αυτό το τεράστιο κίνημα διαμαρτυρίας να εξελιχθεί σε κίνημα ανατροπής, με προοπτική και πρόγραμμα. Αυτό θα φέρει το οξυγόνο και τότε είναι που η άνοιξη θα φέρει το καλοκαίρι. Έχουμε το δικαίωμα στην ελπίδα όσο εργαζόμαστε για τη βεβαιότητα που τη γεννάει. Ας εργαστούμε!