του Ashley Smith. Ο Άσλεϊ Σμιθ αναλύει τη σουρεαλιστική, φιλική συνάντηση μεταξύ του αυταρχικού Τραμπ και του εκλεγμένου δημάρχου της Νέας Υόρκης και αυτοαποκαλούμενου δημοκρατικού σοσιαλιστή Ζοράν Μαμντάνι και υποστηρίζει ότι η οικοδόμηση μαζικής ταξικής και κοινωνικής πάλης είναι ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός. Εφιστά την προσοχή στο ότι, δεν ήταν ούτε μεγάλη σύγκρουση ούτε μονομαχία διασημοτήτων. Ήταν μια σουρεαλιστική, φιλική συνάντηση, όπου οι δύο άνδρες συμφώνησαν ως προς την κοινή τους ατζέντα για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης κρίσης οικονομικής προσιτότητας του αμερικανικού καπιταλισμού. Ο εκπληκτικά φιλικός χαρακτήρας της συνάντησης προκάλεσε ένα ευρύ φάσμα αντιδράσεων, από επαίνους για την…

Ενώ η νίκη του Μαμντάνι στις δημαρχιακές εκλογές της Νέας Υόρκης σηματοδοτεί έναν αυξανόμενο ριζοσπαστισμό και προκλήσεις για την ατζέντα του Τραμπ, η φιλική συνάντησή του με τον Τραμπ στο Λευκό Οίκο στις 21 Νοεμβρίου στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα για το τι δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι Δημοκρατικοί για να σταματήσουν τον Τραμπ. Εδώ, η Εθνική Επιτροπή του Tempest σημειώνει ότι η συνθηκολόγηση των Δημοκρατικών σχετικά με το σχέδιο νόμου για τον προϋπολογισμό είναι απλώς μια ακόμη ένδειξη ότι το κόμμα δεν έχει λύσεις για τις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και οικολογικές κρίσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η εργατική τάξη σε…

Επιμέλεια: Γιώργος Μητραλιάς. ΠΗΓΗ: www.contra-xreos.gr Σας ευχαριστώ, φίλοι μου. Ο ήλιος μπορεί να έδυσε πάνω από την πόλη μας απόψε, αλλά όπως είπε κάποτε ο Eugene Debs, «μπορώ να δω την αυγή μιας καλύτερης μέρας για την ανθρωπότητα». Από όσο μπορούμε να θυμηθούμε, οι πλούσιοι και οι ισχυροί λένε στους εργαζόμενους της Νέας Υόρκης ότι η εξουσία δεν ανήκει στα χέρια τους. Δάχτυλα με μώλωπες από το σήκωμα κιβωτίων στο πάτωμα της αποθήκης, παλάμες με κάλλους από το τιμόνι του ποδηλάτου διανομής, αρθρώσεις με ουλές από εγκαύματα στην κουζίνα: Αυτά δεν είναι χέρια που τους επιτρέπεται να κρατούν την εξουσία. Και όμως, στους τελευταίους…

Ο Μαμντάνι, ένας υποψήφιος που αυτοχαρακτηρίζεται ως σοσιαλδημοκράτης και υποστηρίζεται από την προοδευτική Αριστερά, έχει προτείνει οικονομικές μεταρρυθμίσεις (όπως προσιτή στέγαση) που θα ωφελήσουν τους Νεοϋορκέζους. Είχε δηλώσει την υποστήριξή του προς την Παλαιστίνη και είχε ασκήσει κριτική στη ρατσιστική αστυνόμευση, αλλά έχει υπαναχωρήσει από αυτές τις θέσεις. Ο Mel Bienenfeld του Tempest περιγράφει πώς ο Μαμντάνι απομακρύνεται επίσης από τις αριστερές του ρίζες, συναντώντας δισεκατομμυριούχους της Νέας Υόρκης και συνομιλώντας με τις ελίτ της πόλης. 

Τι είναι λοιπόν αυτό που κάνει τον Τραμπ να επιτίθεται με τόση μανία στην δημόσια υγεία, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην πυρηνική ασφάλεια και, πάνω απ' όλα, σε οτιδήποτε έχει σχέση με την κλιματολογία; Γιατί καταργεί την επιστημονική έρευνα και απολύει μαζικά τους επιστήμονες; Γιατί φτάνει στο σημείο να απαγορεύσει λέξεις-κλειδιά όπως Antiracist (αντιρατσισμός), Biases (προκαταλήψεις), Disability (αναπηρία), Diversity (ποικιλότητα), Equity (ισότητα), Gender (φύλο), Female (γυναίκα), Hate speech (ρητορική μίσους), Historically (ιστορικά), Inclusion (συμπερίληψη), Inequities (ανισότητες), Minority (μειονότητα), Segregation (διάκριση), Victims (θύματα) κ.λπ., προκειμένου να καταστήσει αδύνατη την έρευνα που αντιστοιχεί σε αυτές τις λέξεις...