Josefina L. Martínez

Matías Maiello

Η εξέγερση στη Βολιβία δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο· είναι ένα πεδίο δοκιμών όπου τίθενται υπό δοκιμή τα στρατηγικά ζητήματα που επηρεάζουν ολόκληρη την περιοχή. Αν ο Παζ πέσει, αν η γενική απεργία αποδώσει καρπούς και αν οι επιτροπές των μπλόκων καταφέρουν να ξεπεράσουν τον γραφειοκρατικό μηχανισμό και να οργανωθούν σε εθνικό επίπεδο, τότε οι επιπτώσεις για τον Μιλέι, τον Καστ και τους υπόλοιπους ακροδεξιούς της περιοχής θα είναι αναπόφευκτες. Αυτό που διακυβεύεται στη Βολιβία –και αρχίζει να εκτυλίσσεται σε ευρύτερη κλίμακα σε ολόκληρη την περιοχή– είναι η δυνατότητα αλλαγής της πορείας της ιστορίας. Αυτός είναι ο στρατηγικός ορίζοντας, και η επαναστατική Αριστερά πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Alexey Sakhnin

«Είμαι σίγουρος ότι δεν είμαι ο πρώτος που σου το λέει αυτό. Αλλά σίγουρα κάτι συμβαίνει στη Ρωσία. Το νιώθεις στον αέρα. Περπατάς στο δρόμο, μπαίνεις στο μετρό, κάθεσαι σε ένα καφέ, και παντού ο κόσμος μιλάει για το ίδιο πράγμα.» Αυτό το μήνυμα μου το έστειλε χθες ένας σύντροφος που ζει ακόμα στη Ρωσία. Τέτοιες διαθέσεις είναι δύσκολο να μετρηθούν μέσω δημοσκοπήσεων. Αλλά συχνά αποκαλύπτουν τις απαρχές της αλλαγής με μεγαλύτερη ακρίβεια από ό,τι μπορούν οι επαγγελματίες δημοσκόποι.

Kayhan Valadbaygi

Το σχέδιο που φέρεται να έχουν καταρτίσει οι ΗΠΑ και το Ισραήλ για την ανάδειξη του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ ως του ιρανικού αντίστοιχου της Ντελσί Ροντρίγκεζ της Βενεζουέλας είναι συγκλονιστικό, όχι όμως επειδή ο Αχμαντινετζάντ είναι άγνωστος. Πρόκειται για μία από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες της πρόσφατης ιστορίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Είναι συγκλονιστικό επειδή οποιοσδήποτε έχει σοβαρή κατανόηση του πολιτικού συστήματος του Ιράν θα γνώριζε ότι είναι ακριβώς η λάθος προσωπικότητα για να φανταστεί κανείς μια ελεγχόμενη μετάβαση.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πειραιάς 29/05/2026

Οι εργαζόμενοι του ΟΛΠ εκφράζουν την αντίθεσή τους για την άφιξη του Ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου, καθώς θεωρούμε ότι είναι προκλητικό σε αυτή την περίοδο που ο Παλαιστινιακός αλλά και ο Λιβανέζικος λαός υποφέρουν και υφίστανται τα πάνδεινα από το κράτος του Ισραήλ.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Εργατικών Σωματείων και Συλλογικοτήτων

Όλοι/ες στο μεγάλο λιμάνι και στην κινητοποίηση, Τετάρτη 3 Ιούνη 2026 ενάντια στην άφιξη του κρουαζερόπλοιου «Crown Iris», ώρα 8.00πμ.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες

Μαζί με τους εργαζομένους, τους συνταξιούχους, τους λιμενεργάτες, τη νεολαία και το λαό δε θα επιτρέψουμε ούτε στον Πειραιά ή κάποιο άλλο λιμάνι ή υποδομή της χώρας μας  να αξιοποιηθεί με κανέναν τρόπο για τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, που σπεύδουν να βοηθήσουν, να ξεπλύνουν και να συγκαλύψουν οι ιμπεριαλιστικές και «πολιτισμένες» δυτικές κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων και η κυβέρνηση της ΝΔ

Στα Προσφυγικά έφτασε το ίδιο κύμα κερδοσκοπίας που από το 2017 και μετά περικυκλώνει τις πόλεις μας. Αυτό που σήμερα απειλεί τους 400 ανθρώπους της κοινότητας των Προσφυγικών είναι το ίδιο που εδώ και χρόνια εκτοπίζει, πιο αθόρυβα, χιλιάδες ανθρώπους από τα σπίτια τους. Το βλέπουμε καθημερινά μέσα από τις υποθέσεις που φτάνουν στο σωματείο μας. Όσο αυξάνονται οι τιμές γης, τόσο αυξάνονται όχι μόνο τα ενοίκια αλλά και η επιθετικότητα των πρακτικών των κερδοσκόπων, ανάμεσά τους και των εκμισθωτών: παράλογες αυξήσεις στο τέλος της μίσθωσης, καταχρηστικοί όροι, απειλές έξωσης, αδιαφορία για επισκευές και κακοσυντηρημένα σπίτια που νοικιάζονται σε εξωφρενικές τιμές.

Η συλλογική απόφαση της Κοινότητας Κατειλημμένων Προσφυγικών για την απεργία πείνας μέχρι θανάτου και η απόφαση των δύο συντρόφων μας να είναι οι πρώτοι που θα την πραγματώσουν, αναδεικνύει αυτό που το ελληνικό κράτος, οι κυβερνήσεις του και οι μηχανισμοί καταστολής του εδώ και χρόνια προσπαθούν με κάθε τρόπο να ξεριζώσουν από τη μνήμη των κινημάτων, των αγωνιστών/τριών και συνολικά της κοινωνίας: τον αγώνα έξω από τα όριά του, τον αγώνα μέχρι τέλους, με συνείδηση του κόστους και ακλόνητη πίστη στη νίκη του Δίκιου. Καλούμε σε στήριξη της συγκέντρωσης στο Μοναστηράκι, την Πέμπτη 28/05, στις 19:00. 

Λένιν: “Ο χειρότερος εσωτερικός εχθρός μας είναι ο γραφειοκράτης, κομμουνιστής που κάθεται σε υπεύθυνο (και μετά και σε ανεύθυνο) σοβιετικό πόστο…. Απ’ αυτόν τον εχθρό πρέπει να καθαρίσουμε τις γραμμές μας και με την βοήθεια όλων των συνειδητών εργατών και αγροτών θα τον βάλουμε στο χέρι…. Όσο γι αυτό καμία ταλάντευση δεν μπορεί να υπάρξει.” (Άπαντα τ 45 σελ 15 εκδ Σύγχρονη Εποχή). Ας δούμε πόσο μακριά από την ιστορική αλήθεια είναι το ΚΚΕ και τα μέλη του!

Τα απλά γεγονότα είναι εύγλωττα: ο πόλεμος κατά του Ιράν, που ο Τραμπ αποκάλεσε συχνά απλή… «σύντομη εκδρομή», και ο οποίος έπρεπε να τελειώσει μετά από «δύο-τρεις μέρες», διαρκεί ήδη τρεις μήνες, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει πότε και πώς θα τελειώσει. Όσο για τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας, που ο Πούτιν ονόμασε απλή… «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» και ο οποίος έπρεπε να τελειώσει μετά από 4-5 ημέρες με την θριαμβευτική είσοδο του ρωσικού στρατού στο Κίεβο, διαρκεί ήδη πάνω από τέσσερα χρόνια και τα θύματά του (νεκροί και τραυματίες, στρατιωτικοί και άμαχοι) πλησιάζουν πλέον τα… δύο εκατομμύρια!

Ενάντια σε όλους εκείνους που, πάντα με δύο μέτρα και σταθμά, θεωρούν αυτονόητη την αποφυλάκιση πραξικοπηματιών ή εγκληματιών κατά της εργατικής τάξης, που κλείνουν τα μάτια στα εγκλήματα του κράτους - δολοφόνου του Ισραήλ και στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών ενώ από την άλλη φρίττουν στην προοπτική της τήρησης ακόμα και των ίδιων των δικών τους νόμων, ζητάμε το αυτονόητο:  Όχι στην φαλκίδευση των δικαιωμάτων του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου. Όχι Στη σκοταδιστική συγχορδία που κανοναρχεί η κυβέρνηση με την Αμερικάνικη Πρεσβεία.