Το «ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ», έχοντας ως βασική αρχή τουότι «οι εργατικές και κοινωνικές ανάγκες είναι αδιαπραγμάτευτες»,θεωρεί ότι η «διαπραγμάτευση» για το «ασφαλιστικό» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τους «δανειστές», την τρόικα και τα «κουαρτέτα» πουέγιναν… «θεσμοί» (ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ), τους διεθνείς τοκογλύφους και τους τραπεζίτες, αποτελεί από μόνη της μία «πολιτική εργολαβία» που παζαρεύει τους όρους της σφαγής μας και έρχεται να προστεθεί στην αλυσίδα της βάρβαρης αντεργατικής αναδιάρθρωσης που επιχειρήθηκε και στο παρελθόν (νόμος Γιαννίτση, νόμος Λοβέρδου–Κουτρουμάνη, πορίσματα των επιτροπών «σοφών» και άλλες αντιλαϊκές νομοθετικές παρεμβάσεις) σε αγαστή συνεργασία με την ελίτ του εγχώριου κεφαλαίου.

Αλέξης Κολοβός

Ανακαλύφθηκαν λοιπόν οι νέοι εχθροί του λαού, που δεν είναι άλλοι από αυτούς που ασκούν αγροτική δραστηριότητα, αλλά όχι κατά κύριο επάγγελμα. Γενικά σε αυτή τη χώρα, αν και κυβερνώντες, μιντιάρχες, τραπεζίτες, βιομήχανοι, εφοπλιστές, προμηθευτές του δημοσίου και λοιποί έδωσαν και την ψυχή τους για να την κάνουν καλύτερη, πάντα με ανιδιοτέλεια και διακεκριμένη ηθική, βρισκόταν πάντα απέναντί τους, ένας αγρότης, ένας δημόσιος υπάλληλος, ένας καθηγητής, ένας γιατρός, ένας ΟΤΕτζής, ένας ΔΕΗτζής, ένας της Ολυμπιακής, ένας μηχανικός που χάλαγε τη σούπα.

Όταν ξεσηκωθούμε οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες, οι άνεργοι και οι άνεργες, ντόπιοι και ξένοι μαζί, στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα από κοινού, δεν υπάρχει όριο στις δυνατότητές μας.

Με απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις, με κάθε κινηματικό μέσο, με αποφασιστικότητα και ενάντια στη λογική της εκτόνωσης και των συμβολικών διαμαρτυριών που επιβάλουν οι συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες, μπορούμε να στείλουμε στον κάλαθο των αχρήστων την αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση και κάθε κυβέρνηση που επιχειρεί να την επιβάλει.

«Η ΑΝΤΑΡΣΥ και η ΛΑΕ χαιρετίζουν τις μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις, που ξεσπούν σε όλη τη χώρα. Οι κινητοποιήσεις της εργατικής τάξης, των -νέων κυρίως- ελαστικά εργαζόμενων με «μπλοκάκι», της μικρομεσαίας αγροτιάς, των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων και ελεύθερων επαγγελματιών, έχουν κοινό στόχο: την πολιτική των μνημονίων, την επίθεση που δέχονται από την πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ, που θέλουν να μετατρέψουν την ασφάλιση από κοινωνικό δικαίωμα σε ατομική υποχρέωση, να αφαιρέσουν δικαιώματα κατακτημένα με αγώνες και θυσίες. 

Δελτίο εργατικής αντιπληροφόρησης #99 από το blog της ΕΣΕ Αθήνας

Είμαστε πεισμένοι ότι το εργατικό και λαϊκό κίνημα έχει τη δύναμη να μπλοκάρει και να ανατρέψει την αντιασφαλιστική επίθεση, όπως το έχει καταφέρει και στο παρελθόν, και συνολικά την επίθεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Με στήριξη των αγώνων που ξεσπούν και ξεπερνούν τον «εθιμοτυπικό» χαρακτήρα και τη γραφειοκρατία. Με άμεση πολύμορφη κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, ξεκινώντας από απεργίες με στόχο να μην τολμήσει η κυβέρνηση καν να καταθέσει το νομοσχέδιο. Με μια μεγάλη απεργία στις 4 Φλεβάρη που θα είναι η αρχή και όχι το τέλος των αγώνων. Με συνέχιση και κλιμάκωση με 48ωρη απεργία και απεργίες διαρκείας, ώστε ακόμα κι αν η κυβέρνηση φέρει το νομοσχέδιο ή το περάσει στη Βουλή, να αναγκαστεί να το αποσύρει υποχωρώντας στον πανεργατικό-παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Η κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστερά» ήδη εφαρμόζει διατάξεις των προηγούμενων μνημονίων που δεν έχουν ισχύσει ακόμα. Αυξάνει όρια ηλικίας, μειώνει περαιτέρω τις συντάξεις βάζοντας χέρι ακόμα και σε αυτές των 400 ευρώ. Το 3ο μνημόνιο που ψήφισε, ολοκληρώνει την καταστροφή τηςκοινωνικής ασφάλισης που δρομολογείται εδώ και 15 χρόνια. Το νεοφιλελεύθερο έκτρωμα που φέρνει για ψήφιση απαξιώνει την έννοια της κοινωνικής αφάλισης μετατρέποντας την σε εμπορεύσιμο είδος, με ουσιαστικά μηδενική μέριμνα για τις πιο αδύναμες κοινωνικές ομάδες.

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ, στα πλαίσια του 3^ου Μνημονίου, με το νέο αντιασφαλιστικό–γκιλοτίνα, συμπληρώνει τις μέχρι τώρα νεοφιλελεύθερες/μνημονιακές επιθέσεις, τα αντιασφαλιστικά νομοσχέδια απ’ το 1990 (κυβερνήσεις Μητσοτάκη, Σημίτη, Καραμανλή, Παπανδρέου, Σαμαρά–Βενιζέλου) μέχρι και τα «προαπαιτούμενα» του περασμένου καλοκαιριού.

Λέανδρος Μπόλαρης

Η κρίση των βραχονησίδων Ιμια, στις 30 και 31 Γενάρη του 1996, έφερε την Ελλάδα και την Τουρκία στα πρόθυρα του πολέμου. Οι στόλοι είχαν παραταχθεί στη περιοχή γύρω από τις δυο μικροσκοπικές βραχονησίδες που βρίσκονται κοντά στην Κάλυμνο, με το δάκτυλο στην σκανδάλη.

Την Πέμπτη 28/1 ψηφίστηκε το στρατολογικό νομοσχέδιο (το ακολουθούν νομοσχέδια για την πολεμική βιομηχανία και την εκποίηση δημόσιας περιουσίας που καπηλεύεται ο Στρατός ώστε να εξασφαλιστούν χρήματα για να προχωρήσουν οι νέες αγορές όπλων), με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να εστιάζουν τις αντιρρήσεις τους κυρίως στο άρθρο 1 για τις μεταθέσεις των οπλιτών, ζητώντας να έχουν την αρμοδιότητα αυτή τα γενικά επιτελεία και όχι ο υπουργός Άμυνας.