Σαμοθράκη, Θάσος, Λήμνος, Μυτιλήνη, Ερεσσός Λέσβου, Χίος, Ικαρία, Φούρνοι, Σάμος, Σκόπελος, Σκύρος, Κέρκυρα, Λευκάδα, Μεγανήσι, Κεφαλονιά, Ζάκυνθος, Κύθηρα, Αίγινα, Αγκίστρι, Σπέτσες, Άνδρος, Τήνος, Σύρος, Κέα, Κύθνος, Σίφνος, Κίμωλος, Μήλος, Πάρος, Νάξος, Απείρανθος Νάξου, Ηράκλεια, Κουφονήσι, Δονούσα, Αμοργός, Σαντορίνη, Φολέγανδρος, Σέριφος, Ανάφη, Πάτμος, Λέρος, Κάλυμνος, Κως, Νίσυρος, , Κάσος, Τήλος, Ρόδος, Κάρπαθος, Χανιά, Ρέθυμνο, Σπήλι Ρεθύμνου, Σητεία, Ηράκλειο, Άγιος Νικόλαος, Ιεράπετρα, Γαύδος, Αλεξανδρούπολη, Έδεσσα, Θεσσαλονίκη, Ουρανούπολη Χαλκιδικής, Σκάλα Ψακουδίων Χαλκιδικής, Κατερίνη, Άνω Πωγώνι: Ιωαννίνων, Βίτσα, Καλοχώρι Ιωαννίνων, Ιωάννινα, Ηγουμενίτσα, Μελισσουργοί Άρτας, Σύβοτα, Πηγές Αχέροντα, Θεσπρωτίας, Πρέβεζα, Μετέωρα, Μέτσοβο, Χορευτό Πηλίου, Μηλιές Πηλίου, Μηλίνα Πηλίου, Καρδίτσα, Καρπενήσι, Φθιώτιδα, Χαλκίδα, Αθήνα, Πόρτο Ράφτη, Μακρακώμη, Σελιανίτικα, Πάτρα, Κιάτο, Ναύπλιο, Λεωνίδιο, Ερμιόνη, Καλαμάτα, Κορώνη Μεσσηνίας, Αρχαία Ολυμπία, Γύθειο, Φοινικούντα

Το κύριο σχέδιό μας πρέπει να είναι η οικοδόμηση της διεθνούς αλληλεγγύης μεταξύ των εργατικών τάξεων σε όλες τις αυτοκρατορικές και περιφερειακές δυνάμεις, καθώς και στα καταπιεσμένα έθνη. Αυτό είναι τώρα πιο δυνατό από ποτέ. Η παγκοσμιοποίηση έχει συνδέσει την τύχη των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο. Πουθενά αυτό δεν είναι πιο ξεκάθαρο από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Μεξικό, όπου η περιφερειοποίηση της παραγωγής και η μετανάστευση των ανθρώπων έχει συνδέσει τη μοίρα της εργατικής τάξης της Βόρειας Αμερικής. Είτε θα μείνουμε ενωμένοι ως ένα, είτε θα διασπαστούμε και θα νικηθούμε  χωριστά.

Η δήλωση του πρέσβη δεν είναι απλώς αλαζονική — θα έπρεπε να εξεταστεί και υπό τη σκοπιά της παραβίασης της Σύμβασης της Βιέννης για τις Διπλωματικές Σχέσεις (άρθρο 41), η οποία απαγορεύει σε διπλωμάτες την παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του κράτους υποδοχής... Η σιωπή της κυβέρνησης σε αυτό είναι θεσμική έκπτωση. Ο ίδιος ο πρέσβης, Νόαμ Κατς, δεν είναι τυχαίος διπλωμάτης.Έχει διατελέσει επικεφαλής της Hasbara, του προπαγανδιστικού μηχανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ, με αποστολή να εξωραΐζει τα εγκλήματα του καθεστώτος απαρτχάιντ και κατοχής. Δεν ήρθε στην Αθήνα για να «οικοδομήσει σχέσεις» — ήρθε για να επιβάλει σιωπή και να εξουδετερώσει την αλληλεγγύη προς την Παλαιστίνη.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει καταστρέψει πλήρως την υφιστάμενη εσωτερική και διεθνή τάξη. Όλη η ζημιά που έχει κάνει μπορεί να φαίνεται ότι είναι απλώς μια κυνική επιχείρηση διάλυσης και αρπαγής για τον Ντόναλντ Τραμπ  και τους άλλους λούμπεν καπιταλιστές φίλους του. Είναι αυτό, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ο ορθολογικός πυρήνας του σχεδίου του Τραμπ καθορίζεται από το «Heritage Foundation» στο «Mandate for Leadership» και «The Prioritization Imperative»: A Strategy to Defend America’s Interests in a More Dangerous World. Αυτά του παρείχαν ένα σχέδιο για την εφαρμογή μιας αυταρχικής εθνικιστικής στρατηγικής για την επαναβεβαίωση της κυριαρχίας των ΗΠΑ στον παγκόσμιο καπιταλισμό.

Η δημοκρατία δεν εξαντλείται στην ψήφο κάθε τέσσερα χρόνια. Είναι ένα πολίτευμα, το οποίο παραμένει ζωντανό χάρη στην καθημερινή ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Μέσω της ελευθερίας της έκφρασης και του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, οι πολίτες έχουν δικαίωμα να ορθώνουν συλλογικά τη φωνή τους, να διεκδικούν δικαιοσύνη και να ελέγχουν την κρατική εξουσία. Όχι, να διώκονται ποινικά οι 8 συλληφθέντες συμπολίτες μας για την συμμετοχή τους σε μία ειρηνική συγκέντρωση – διαμαρτυρία κατά της γενοκτονίας των Παλαιστινίων. Για αυτούς τους λόγους, η Εργατική Πρωτοπορία Δήμου Ρόδου ως η μοναδική συνδικαλιστική παράταξη, που μπήκε μπροστά στην οργάνωση της κινητοποίησης αυτής, καταγγέλλει την βία των πρωτοφανών δυνάμεων καταστολής στην Ρόδο.

Παρακολουθούμε τα γεγονότα και επιμένουμε ότι τα ημίμετρα δεν είναι διέξοδος. Η πλήρης ανεξαρτησία του Εθνικού Γραφείου Καταπολέμησης Διαφθοράς της Ουκρανίας (NABU) και της Ειδικής  Εισαγγελίας Καταπολέμησης της Διαφθοράς (SAPO) πρέπει να είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Ωστόσο, οι πολίτες πρέπει να αναζητήσουν τη ρίζα του προβλήματος και να επιδιώξουν τη δήμευση της περιουσίας όλων των ολιγαρχών - των κύριων χορηγών της διαφθοράς. Συγχαίρουμε όλους τους ανθρώπους που συμμετείχαν στη νίκη του λαού ενάντια στα ψέματα και ελπίζουμε ότι η εμπειρία που αποκτήθηκε από τις διαμαρτυρίες θα βοηθήσει να κερδίσουμε πίσω τα αξιοπρεπή κοινωνικά δικαιώματα!

Οι ουτοπικοί σοσιαλιστές, Σαιν Σιμόν, Φουριέ και Όουεν, σημάδεψαν με το στοχασμό τους το πρώτο μισό του 19ου αιώνα και εξακολουθούν να συζητούνται ως τις μέρες μας. Άνοιξαν νέους ορίζοντες στην προοδευτική σκέψη, διατύπωσαν τις πρώτες σοσιαλιστικές θεωρίες, πρόβαλαν το αίτημα της κατάργησης της εκμετάλλευσης του ανθρώπου από άνθρωπο και προετοίμασαν το έργο του Μαρξ. Στα δυο δοκίμια της παρούσας συλλογής ο Γκεόργκι Πλεχάνοφ, ο «πατέρας του ρωσικού μαρξισμού», συζητά με ευρυμάθεια, μεθοδικότητα και οξύνοια τους μεγάλους ουτοπικούς. Παρουσιάζει την εξέλιξη του ουτοπικού σοσιαλισμού στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην κοιτίδα του, τη Γαλλία, εντοπίζοντας τα επιτεύγματα και τις αντιφάσεις του.

Μετάφραση: Χρήστος Κεφαλής, Αντώνης Παντίδης

Τις κυρίαρχες απόψεις για την οικογένεια και τη μοιχεία αμφισβητεί ο Πωλ Λαφάργκ στα δυο δοκίμια της συλλογής «Μητριαρχία. Η Μοιχεία». Γραμμένα σε μια εποχή όταν η πατριαρχία θεωρούνταν η φυσική, αιώνια μορφή της οικογένειας και η μοιχεία μια αμαρτία της γυναίκας και ένα δικαίωμα του άνδρα, εντυπωσιάζουν με το ευρύ πνεύμα και τις γνώσεις τους. Στο πρώτο δοκίμιο, ο Λαφάργκ συζητά τη μητριαρχική οικογένεια από την οποία πέρασαν όλοι οι λαοί στην αυγή του πολιτισμού. Ανιχνεύει τον αντίκτυπό της σε αρχαίους μύθους, όπως η Ορέστεια του Αισχύλου, και επισκοπεί τις έρευνες μεγάλων ανθρωπολόγων σε πρωτόγονες φυλές στην Αμερική, την Ωκεανία και αλλού.

Χαιρετίζουμε τις κινητοποιήσεις σε Σύρο, Ρόδο και Άγιο Νικόλαο. Χαιρετίζουμε τους οργανωτές και τους διαδηλωτές των κινητοποιήσεων για την στάση τους και την αποφασιστικότητά τους να βγουν στον δρόμο για να υπερασπιστούν τον λαό της Παλαιστίνης. Όπου και αν πάει το κρουαζιερόπλοιο Crown Iris, που μεταφέρει 1500 ισραηλινούς, η αλληλεγγύη του ελληνικού λαού τους υποδέχεται με Παλαιστινιακές σημαίες και πανό κατά της γενοκτονίας και της κρουαζιέρας των υποστηρικτών και των στρατιωτών του IDF. Οι κινητοποιήσεις αυτές είναι πράξεις αλληλεγγύης στον τόσο σκληρά δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό και αντίστασης στη βαρβαρότητα του κράτους-τρομοκράτη του Ισραήλ που εξοντώνει με λιμό ακόμα και τα μικρά παιδιά στη Γάζα και σε όλη την κατεχόμενη Παλαιστίνη. Καταδικάζουμε απερίφραστα την στάση της ΕΣΑΚ-ΠΑΜΕ στο ΣΜΤ Ηρακλείου.

Gilbert Achcar

Η αναγνώριση από περισσότερες χώρες μιας υποθετικής οντότητας με την ονομασία «Κράτος της Παλαιστίνης» είναι θετική από την άποψη του συμβολικού της αντίκτυπου στην αναγνώριση του δικαιώματος του παλαιστινιακού λαού σε ένα κράτος, ένα δικαίωμα που αρνούνται οι περισσότερες συνιστώσες του σιωνιστικού κατεστημένου, ιδίως το ακροδεξιό σιωνιστικό φάσμα που κυβερνά σήμερα το Ισραήλ. Ωστόσο, οι σημασίες και οι επιπτώσεις αυτής της αναγνώρισης διαφοροποιούνται σε μεγάλο βαθμό με την πάροδο του χρόνου.