Εδώ και αρκετές ημέρες, η Ιρλανδία βιώνει μερικές από τις πιο μαχητικές διαμαρτυρίες των τελευταίων ετών: δρόμοι μπλοκαρισμένοι, αποθήκες καυσίμων και το διυλιστήριο του Whitegate στο στόχαστρο, ο εφοδιασμός με καύσιμα σε χάος. Η κυβέρνηση βρίσκεται υπό πραγματική πίεση, επειδή το βασικό αίτημα είναι σωστό και απολαμβάνει τεράστια λαϊκή υποστήριξη: ανώτατα όρια τιμών στα καύσιμα, εν μέσω μιας κρίσης του κόστους διαβίωσης που συνθλίβει τους απλούς ανθρώπους. Ζητάμε τέτοια όρια εδώ και χρόνια. Επειδή η κυβέρνηση δεν έδρασε, έχουμε μια κρίση του κόστους διαβίωσης πάνω σε μια ακόμη κρίση του κόστους διαβίωσης.

Ο Άνταμ Νόβακ αναλύει τη δομική δυναμική του καθεστώτος Όρμπαν. Η ερμηνεία του βασίζεται στην έννοια του μετακομμουνιστικού κράτους-μαφίας, που διατύπωσε ο πρώην φιλελεύθερος υπουργός Μπάλιντ Μαγιάρ: όχι απλή διαφθορά που συνυπάρχει με ένα υποβαθμισμένο κράτος δικαίου, αλλά η ταύτιση του κράτους με το έγκλημα, που πραγματοποιε'ιται με κοινοβουλευτικά μέσα χάρη στην πλειοψηφία των δύο τρίτων που εξασφάλισε το 2010. Αναλύει τη λειτουργία της Ουγγαρίας ως «απόδειξη ότι λειτουργεί η ιδέα» για την παγκόσμια εθνικιστική δεξιά - και αξιολογεί τις ασύμμετρες επιπτώσεις της ήττας του Όρμπαν στον Ντόναλντ Τραμπ, τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τα ευρωπαϊκά ακροδεξιά κόμματα και τον πρωθυπουργό της…

Έναν χρόνο μετά την επιβολή δυνητικής αργίας στην αγωνίστρια εκπαιδευτικό Χρύσα Χοτζόγλου — την πρώτη περίπτωση μετά τη χούντα που συνδικαλιστική δράση αντιμετωπίζεται ως «επικίνδυνη» για το δημόσιο σχολείο— η επίθεση κλιμακώνεται με σαρωτικό τρόπο, πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρόνια. Συγκεκριμένα, είμαστε αντιμέτωποι με: τη ΝΕΑ εκδικητική παραπομπή της Χρύσας Χοτζόγλου στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο στις 29/4 με σκοπό την παράταση της αργίας για έναν ακόμα χρόνο ΜΕΧΡΙ να γίνει το κανονικό πειθαρχικό, τα χιλιάδες πειθαρχικά σε νεοδιόριστους συναδέλφους για την συμμετοχή τους στην απεργία/αποχή από την αξιολόγηση, την συνεχιζόμενη άρνηση επαναπρόσληψης  του αγωνιστή Δ. Αντωνίου στη δουλειά του στο ΕΚΠΑ,...

Την ώρα που στη χώρα της  7χρονης ΝΔ  ρεμούλας δεκάδες «άριστοι» απολαμβάνουν θέσεις, αμείβονται αδρά ακόμη κι όταν δεν έχουν-όχι απλά τα τυπικά προσόντα- αλλά ούτε το  βασικό  πτυχίο, ακόμη και όταν είναι υπεύθυνοι για πνιγμούς ανθρώπων στο Αιγαίο, ακόμη κι όταν  παραβιάζουν προσωπικά δεδομένα και εμπλέκονται ή καλύπτουν εγκλήματα ( Τεμπών). Την ώρα που το μαύρο της λαμογιάς , της συγκάλυψης, της απληστίας  και της παρανομίας έχουν γίνει καθημερινότητα, η κυβέρνηση που ψήφισε  την «Αξιολόγηση των πολλών» δρομολογεί άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων που στην πράξη αποτελείτο εργαλείο για μαζικές απολύσεις.

Είναι γεγονός ότι ο νικητής του Όρμπαν, Πέτερ Μαγιάρ, είναι ένας ακραιφνής συντηρητικός, που πριν ακόμα από δύο χρόνια ήταν στέλεχος στο κόμμα του Όρμπαν...Ωστόσο, όλα αυτά δεν ακυρώνουν το γεγονός ότι οι εταίροι του Όρμπαν δείχνουν απαρηγόρητοι επειδή το ουγγρικό προπύργιο της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς ανήκει πια στο παρελθόν. Η Ιταλίδα Μελόνι, η Γαλλίδα Λεπέν, ο Ισπανός Αμπασκάλ, ο Πορτογάλος Βεντούρα, ο Ολλανδός Βίλντερς, ο Βέλγος Φαν Χρίκεν, ο Βρετανός Φάρατζ, καθώς και ο μεγάλος φίλος του, ο Ισραηλινός γενοκτόνος Νετανιάχου και οι ηγέτες νεοναζιστικών κομμάτων όπως το γερμανικό AfD, δεν κρύβουν την απογοήτευσή τους. Όμως, είναι βέβαια οι μέντορες του…