Héctor Sierra Πριν από τρία χρόνια, ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι έμοιαζε με καπετάνιο ενός πλοίου που βυθίζεται. Μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης του 2007-8 και καθώς ένα πακέτο λιτότητας που επιβλήθηκε από το ισπανικό κράτος με την υποστήριξη των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έκανε σκληρότερο τον έλεγχο πάνω στους εργαζόμενους και τους φοιτητές, έγιναν οι μεγαλύτερες κινητοποιήσεις για δεκαετίες. Η κατάληψη δημόσιων πλατειών, γνωστή ως κίνημα 15-Μ ή indignados, τέσσερις γενικές απεργίες και η εμφάνιση κινημάτων βάσης που αντιτίθενται στις εξώσεις και τις περικοπές, δημιούργησαν μια ζωντανή πολιτική ατμόσφαιρα.
Η ίδια η αντίσταση ήταν όμορφη. Όμως, ενώ υπήρξε μεγάλος βαθμός αυθορμητισμού, ειδικά σε σχέση με τις συγκεκριμένες τοπικές δράσεις, δεν θα ήταν δυνατόν να φτάσει σ’ αυτό το επίπεδο αποτελεσμάτων χωρίς την ακούραστη οργάνωση των δικτύων αμοιβαίας βοήθειας και αλληλεγγύης που την υποστήριζαν. Αυτό το είδος υπομονετικής, παρασκηνιακής οργάνωσης θα είναι ζωτικής σημασίας αν θέλουμε να κερδίσουμε παρόμοιες και μεγαλύτερες επιτυχίες ενάντια στις δυνάμεις του κράτους και του κεφαλαίου στο μέλλον.
Δήλωση του Φιλίπ Πουτού, υποψήφιου του ΝΡΑ (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα), μετά την εκλογή Μακρόν: «Έχουμε μπροστά μας μια περίοδο μάχης και αγώνων, και οφείλουμε να οργανώσουμε ‘‘όλοι μαζί’’, μαζικές ολόπλευρες κινητοποιήσεις, για να αντιστρέψουμε την ισορροπία δυνάμεων, να χτίσουμε ένα μέτωπο για την ενωτική υπεράσπιση των κοινωνικών και δημοκρατικών μας δικαιωμάτων.»
Adrien Guilleau Jan Malewski Jean-Marc Burgaud Το κοινωνικό κίνημα που είχε παραλύσει τη Γουιάνα για περισσότερο από ένα μήνα έληξε με την υπογραφή συμφωνίας μεταξύ του κράτους, των εκλεγμένων αντιπροσώπων και της συλλογικότητας «Pou La Gwiyann dékolé» που καθοδήγησε στην κινητοποίηση. Μπροστά στη Νομαρχία της Καγιέν συγκεντρώθηκαν περίπου 500 άτομα, πολλοί φορούσαν το μπλουζάκι «nou gon ké sa» («φτάνει πια»), το σύμβολο του αποκλεισμού. Τι μάθημα την παραμονή του πρώτου γύρου [των προεδρικών εκλογών της Γαλλίας]! Πόσες φορές έχουν ψηφίσει οι Γουιάνες χωρίς αποτέλεσμα; Σε μια αποφασιστική κινητοποίηση, με όλα τα απαραίτητα μέσα, κέρδισαν.
Το μοναδικό στοιχείο αυτού του πρώτου γύρου είναι η απουσία από το δεύτερο γύρο των υποψηφίων του Σοσιαλιστικού Κόμματος και των Ρεπουμπλικάνων. Είναι σημάδι μιας μεγάλης πολιτικής κρίσης, το γεγονός ότι τα δύο κόμματα που κυβερνούν τη χώρα για 60 χρόνια καταβαραθρώθηκαν έτσι. Όμως, η παρουσία στο δεύτερο γύρο της Μαρίν Λεπέν και του Εμανουέλ Μακρόν δεν αποτελεί καλό νέο, και βέβαια, με κανένα τρόπο δεν αποτελεί ρήξη με όλα αυτά που υπομένουμε και υφιστάμεθα εδώ και δεκαετίες.
e la libertà Le vote pour Philippe Poutou sera une contribution importante pour tous les peuples du monde à leur lutte contre l’austérité, la xénophobie et l’oppression, il sera un soutien aux efforts pour donner un nouveau souffle à la perspective de l’émancipation pour l’humanité de l’exploitation, de l’oppression, des guerres.
Σελίδα 41 από 51