Αντιστεκόμαστε: Στην κρατική βία και καταστολή, Στην καταστρατήγηση ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων και ελευθεριών με πρόσχημα την πανδημία, Στην αξιοποίηση της πανδημίας για την ψήφιση νόμων ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα, την δημόσια παιδεία, την δημόσια υγεία και το περιβάλλον για να τα καρπωθούν οι ιδιώτες. Στην οικονομική ασφυξία και την εξαθλίωση που επιδιώκουν σε βάρος της κοινωνίας μετά το συνεχές lockdown. Στην αντικοινωνική σπατάλη τεράστιων ποσών για προσλήψεις αστυνομικών, αντί γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού, αντί εκπαιδευτικών για λειτουργία ολιγάριθμων τάξεων, αντί οδηγών ΜΜΜ για πολλαπλασιασμό των δρομολογίων, αντί για ενοικίαση πούλμαν…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ https://m.popaganda.gr/ Η δικηγόρος Ιωάννα Στεντούμη μίλησε στη Χρύσα Λύκου για την παρενόχληση στον εργασιακό χώρο, για τη σεξουαλική βία και τον βιασμό, για τις κινήσεις που πρέπει να κάνει το θύμα, καθώς και για την κουλτούρα που επικρατεί στους κόλπους της δικαιοσύνης…Οραματίζομαι μια εποχή που δε θα χρειάζεται τα θύματα να έχουν τόσο μεγάλη δύναμη και πείσμα και επιμονή γιατί η αστυνομική έρευνα και η δικαστική διαδικασία θα σέβεται τα δικαιώματά τους εξαρχής - και ακόμα περισσότερο, μια εποχή όπου θα έχουμε σφυρηλατήσει όχι μόνο νομικά αλλά κυρίως κοινωνικά την έννοια της συναίνεσης και του απόλυτου σεβασμού της γενετήσιας επιλογής και αυτοδιάθεσης όλων και πάντοτε.

Το πλαίσιο δράσης μιας τέτοιας κοινής πρωτοβουλίας είναι αυτονόητο και μας το επιβάλλει η επικαιρότητα: η κυβερνητική επίθεση στο δικαίωμα της συνάθροισης (νόμος Χρυσοχοϊδη, διάλυση δημοσίων ειρηνικών συναθροίσεων, στημένες δικογραφίες, καταχρηστικά πρόστιμα, κοκ), η νομοθέτηση αστυνομικής δύναμης εντός των Πανεπιστημίων (νόμος Κεραμέως), η δημιουργία αστυνομικών σωμάτων όπως η ΔΡΑΣΗ κατ' απομίμηση της διαλυθείσας ΔΕΛΤΑ, η κλιμακούμενη αστυνομική βία και αυθαιρεσία (γεγονότα Ν. Σμύρνης, καταγγελίες για βασανισμούς στη ΓΑΔΑ, κοκ), η αξιοποίηση της πανδημίας για την φαλκίδευση όλων των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Κλείνει ο Σκαραμαγκάς τέλη Μάη. Ένας χώρος πλήρως ακατάλληλος για διαμονή ανθρώπων, με άθλιες συνθήκες χωρίς αποχετευτικό σύστημα, δίπλα σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις και πάνω σε ντόκο, που ήδη έχει πνιγεί ένα κοριτσάκι. Ένας χώρος γκετοποιημένος, που με την κάλυψη της κυβέρνησης και την ανοχή της αστυνομίας ανθίζουν οι επιτήδειοι και τα κυκλώματα που εκμεταλλεύονται τους πρόσφυγες. Η αιτία, όμως, του κλεισίματος δεν είναι για να βρουν καλύτερες συνθήκες διαμονής οι πρόσφυγες. Η κυβέρνηση μέσω και του υπουργού αντιμεταναστευτικής πολιτικής, Μηταράκη, έχει αναγγείλει ότι θέλει να περιορίσει τους χώρους που διαμένουν πρόσφυγες και σχεδιάζει τον εγκλεισμό τους με τη μεγέθυνση στρατοπέδων μακριά από κατοικημένες περιοχές, στα πρότυπα της Μαλακάσας, της Ριτσώνας, του Κλειδιού. 

Στις 20 Φλεβάρη αποδείξαμε ότι είμαστε χιλιάδες και πως διαθέτουμε δύναμη και θέληση να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε συλλογικά κόντρα στην αστυνομική βαρβαρότητα που είχαμε βιώσει στις 13/2…Τονίζουμε για άλλη μια φορά πως οι κινητοποιήσεις μας έχουν ξεκάθαρο αντιφασιστικό και ταξικό χαρακτήρα και ως εκ τούτου εθνικιστικά και θρησκευτικά σύμβολα και συνθήματα δεν είναι ευπρόσδεκτα. Στις 27/3, για ακόμα μια φορά, κατεβαίνουμε στο δρόμο για να σπάσουμε το φόβο! Για να αντισταθούμε στη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου και του περιβάλλοντος. Για να αντισταθούμε στον αυταρχισμό και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Για να ανοίξουμε δρόμους εκεί που δεν υπάρχουν.

Εδώ κι ένα χρόνο η ελληνική κοινωνία ζει το πιο παρατεταμένο και σκληρό lockdown για να διασώσει την πιο αυταρχική κυβέρνηση της μεταπολίτευσης που αξιοποιώντας την πανδημία ως ευκαιρία, εκχώρησε όλο τον κοινωνικό πλούτο στα ιδιωτικά συμφέροντα και πέρασε τα πιο αντιδημοκρατικά και εκτρωματικά νομοσχέδια με την κοινωνία στο γύψο!  Μας εμπαίζουν! Τα lockdown είναι μόνο για μας, για να μην μιλάμε, να μην οργανώνουμε αντιστάσεις απέναντι στην επίθεση που δεχόμαστε στην υγεία μας, στην παιδεία, στο εισόδημα μας, στο δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία! Μας θέλουν με κλειστό το στόμα, υποταγμένους...

Το προλεταριάτο του Κραγκούγιεβατς είναι η πρωτοπορία της σερβικής εργατικής τάξης. Ο αγώνας που ξεσπά τώρα είναι η συνέχεια της μεγάλης απεργίας του 2017, η οποία έδειξε τη δύναμη των νέων εργαζομένων και έδωσε ώθηση στον σχηματισμό μιας νέας εργατικής πρωτοπορίας στην Σερβία. Η απεργία δείχνει ότι παρά τις δύσκολες συνθήκες της πανδημίας, η ανεξάρτητη δράση της εργατικής τάξης θέτει σε σοβαρή δυσκολία το κεφάλαιο και ενθαρρύνει χιλιάδες άλλους εργάτες να αγωνιστούν για να επιβάλουν τις δικές τους ανάγκες και να τελειώσουν με την καπιταλιστική εκμετάλλευση.

Η παράταξη του Δημάρχου της Αθήνας Κώστα Μπακογιάννης χέρι-χέρι με τους δύο εκλεγμένους με την Χρυσή Αυγή τάχθηκαν προκλητικά και ξεδιάντροπα κατά του ψηφίσματος αλληλεγγύης στον Κώστα Καταραχιά, επικουρικό γιατρό και πρόεδρο του Συλλόγου Εργαζόμενων νοσοκομείου Άγιος Σάββας ο οποίος απολύεται από την διοίκηση στις 31 Μαρτίου! Συγκέντρωσαν 22 ψήφους κατά της συζήτησης του θέματος ενώ η αντιπολίτευση είχε 19! Μάλιστα επέλεξαν να φιμώσουν τον γιατρό Κώστα Καταραχιά οποίος παρίστατο στη διαδικασία! Δεν του έδωσαν το λόγο!!! Το ψήφισμα προτάθηκε από κοινού από τις παρατάξεις Ανταρσία στις γειτονιές της Αθήνας, Ανοιχτή Πόλη, Λαϊκή Συσπείρωση και Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα.

Ο δήμαρχος της πόλης με τα περισσότερα κρούσματα στη χώρα, στην πόλη που τα δημόσια νοσοκομεία βρίσκονται σε οριακή κατάσταση εξαιτίας της πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, φάνηκε πως δεν έχει ιδέα ότι οι συμβάσεις των επικουρικών γιατρών ανανεώθηκαν αυτόματα, εκτός από αυτήν του Κ. Καταραχιά. Αρνήθηκε, αυτός και ολόκληρη η παράταξη της ΝΔ στον δήμο -στην οποία βρίσκονται πολλοί γιατροί του ιδιωτικού τομέα- μαζί με την παράταξη της Χρυσής Αυγής, το ψήφισμα ενάντια στην απόλυση ενός γιατρού δημόσιου νοσοκομείου.

Αυτό που χρειάζεται είναι να ξαναβγεί μπροστά η αγωνιστική διεκδίκηση και απέναντι στην κυβέρνηση και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και απέναντι στην εργοδοσία και τη διαρκή υπονόμευση της δημοσιογραφικής δουλειάς μέσα στα ΜΜΕ. Ήρθε η ώρα τα σωματεία του Τύπου και το διασωματειακό να περάσουν από την απλή έκδοση ανακοινώσεων στην αγωνιστική δράση. Η διοργάνωση κοινής μαζικής αγωνιστικής κινητοποίησης ως απάντηση στο κλίμα αυταρχισμού, τις πολλαπλές προσπάθειες λογοκρισίας και φίμωσης και την επιχείρηση ποινικοποίησης της δημοσιογραφικής δουλειάς οφείλει να είναι το πρώτο βήμα σε αυτή τη διπλή διεκδίκηση.