Για να θυμόμαστε, με ή χωρίς σχόλια (2)…

γράφει ο Θοδωρής Μαράκης

Ο κοινωνικός εταίρος Παναγόπουλος και η άθλια συμφωνία

Από τους πανηγυρισμούς της Κεραμέως και του Παναγόπουλου για την περιβόητη «Κοινωνική Συμφωνία» και τη δήθεν επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) μέχρι την όποια υλοποίησή της απέχουμε τουλάχιστον… άλλα πέντε χρόνια και βλέπουμε! Με τον λεγόμενο «οδικό χάρτη» που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Εργασίας, με αφορμή τη σχετική υπουργική απόφαση που υπογράφηκε, γίνεται λόγος για… «πενταετές σχέδιο δράσης», με το σχετικό χρονοδιάγραμμα να παραπέμπει στη γνωστή λαϊκή ρήση «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι» ή αλλιώς, εργαζόμενοι φάτε… κουτόχορτο αντί για αυξήσεις και ΣΣΕ. Αυτή τη συμφωνία-κοροϊδία έχουν αποδεχτεί πλήρως οι ξεπουλημένοι συνδικαλιστές, προεξάρχοντος του 71χρονου προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου! ΣΚΑΝΔΑΛΟ! Φαίνεται να έχει ροπή προς τα σκάνδαλα! Όπερ και εγένετο...

Τι προβλέπει λοιπόν αυτός ο «οδικός χάρτης» φρούδων ελπίδων και ψεύτικων υποσχέσεων; Γίνεται αναφορά για «χρονοδιάγραμμα εφαρμογής από 2026 έως 2030» και με απώτερους στόχους τη… «θωράκιση εργαζόμενων και επιχειρήσεων» (!) αλλά και την «ισχυροποίηση της οικονομίας της χώρας», σύμφωνα με την Νίκη Κεραμέως. Στους άξονες που περιγράφονται, εντός του πρώτου τριμήνου του 2026 γίνεται λόγος για κάποιο πλαίσιο που «θα αποσκοπεί α) στη διευκόλυνση επέκτασης των ΣΣΕ, ώστε περισσότεροι εργαζόμενοι να προστατεύονται από αυτές, β) στην πλήρη προστασία των εργαζομένων μετά τη λήξη των ΣΣΕ, γ) στην επιτάχυνση των διαδικασιών (…) για την επίλυση διαφορών μέσω του ΟΜΕΔ». Δηλαδή τίποτα συγκεκριμένο, πλην γενικόλογων υποσχέσεων περί «διευκόλυνσης», «επιτάχυνσης» και άλλων σχετικών ασαφών διατυπώσεων. Και μετά έγινε και ο νόμος!

Η τελευταία έκθεση του ΙΝΕ ΓΣΕΕ για την οικονομία (2024) έχει όλα τα σχετικά στοιχεία! Το προηγούμενο έτος υπογράφηκαν και κυρώθηκαν από το υπουργείο Εργασίας μόλις 18 ΣΣΕ κλαδικού ή ομοιοεπαγγελματικού, εθνικού ή τοπικού χαρακτήρα, εξ αυτών οι εννέα είναι εθνικές κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές και οι άλλες εννέα τοπικές κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές. Για το 2024 έχουν υπογραφεί επίσης 238 επιχειρησιακές ΣΣΕ, εκ των οποίων το 66% δεν προβλέπει καμιά μισθολογική αύξηση, ενώ στο σύνολό τους καλύπτουν μόλις 168.000 εργαζόμενους. Σε κλαδικό και ομοιοεπαγγελματικό επίπεδο, στο ίδιο έτος, ήταν επίσης σε ισχύ συνολικά 43 ΣΣΕ, δηλαδή, εκτός από όσες υπογράφηκαν το 2024, ίσχυαν ήδη άλλες 25 ΣΣΕ παρελθόντων ετών, που είχαν συναφθεί το 2022 και το 2023 και εξακολουθούν να ισχύουν. Εάν συνυπολογιστούν και οι τέσσερις ΣΣΕ των ναυτικών, οι ΣΣΕ ανέρχονται σε 47 καλύπτοντας δυνητικά περίπου 711.500 εργαζομένους, δηλαδή περίπου το 28% του συνόλου των μισθωτών εργαζομένων.

Όσον αφορά τον ρόλο της ΓΣΕΕ, και σε αυτή την περίπτωση δικαίωσε τις εκτιμήσεις ότι αποτελεί το μακρύ χέρι κυβερνήσεων και εργοδοσίας, καθώς είχε το θράσος να μιλήσει για «αφετηρία αγώνων και όχι τερματισμό», αναφερόμενος στην «Κοινωνική Συμφωνία». Μάλιστα ο Γιάννης Παναγόπουλος, κάνοντας ακόμα μία άθλια υπέρβαση, έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους ομοτράπεζούς του στα κονκλάβια της ΓΣΕΕ, υπογράφοντας μόνος του, χωρίς να ρωτήσει κανέναν, τη συμφωνία και την έφερε μετά από… 23 (!) ημέρες προς επικύρωση στην Ολομέλεια της Διοίκησης της ΓΣΕΕ, όπου έτυχε κάποιων αποδοκιμασιών. Αλλά μέχρι κι ο ίδιος παραδέχτηκε ότι «[η συμφωνία] είναι μόνον ένα βήμα, αλλά όχι αρκετό» και ότι «η διεύρυνση της κάλυψης των κλαδικών συμβάσεων δεν είναι δεδομένη».

Ρωσία: Από τους «βασιλιάδες» της δεκαετίας του ’90 στη σιωπή

Την ώρα που η Δύση επιβάλλει κύμα κυρώσεων, για τις βόμβες που πέφτουν στην Ουκρανία κάτι παράδοξο συμβαίνει στη Ρωσία: οι δισεκατομμυριούχοι αυξάνονται. Και οι στρατιώτες μειώνονται!!

Πιο πλούσιοι, αλλά πολιτικά ακίνητοι. Πιο ισχυροί οικονομικά, αλλά απολύτως σιωπηλοί. Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, αυτό δεν είναι αντίφαση. Είναι στρατηγική. Ένα σύστημα όπου το χρήμα επιτρέπεται να ανθίζει, αρκεί να μην αμφισβητεί την εξουσία.

Όπως γνωρίζουμε, μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, μια μικρή ομάδα Ρώσων της πάλαι ποτέ νομεκλατούρας επιφανή στελάχη του ΚΚΣΕ, απέκτησε τεράστιο πλούτο, ελέγχοντας πρώην κρατικούς κολοσσούς. Οι ολιγάρχες της δεκαετίας του ’90 δεν ήταν απλώς επιχειρηματίες· ήταν πολιτικοί παίκτες. Επηρέαζαν κυβερνήσεις, έστηναν προέδρους, διαπραγματεύονταν εξουσία.

Χαρακτηριστική φιγούρα αυτής της εποχής ήταν ο Μπόρις Μπερεζόφσκι, που αργότερα παραδέχτηκε πως βοήθησε τον Πούτιν να φτάσει στην προεδρία.

Χρόνια μετά, μιλούσε για «τύραννο» και «σφετεριστή της ελευθερίας». Όταν βρέθηκε νεκρός στην εξορία στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εποχή των πολιτικά ισχυρών ολιγαρχών είχε ήδη τελειώσει.

Ο Πούτιν ξεκαθάρισε νωρίς τους κανόνες: μπορείτε να γίνετε πλούσιοι, αλλά όχι ανεξάρτητοι. Όποιος παραβίασε αυτή την άγραφη συμφωνία πλήρωσε βαρύ τίμημα.

Ο Μιχαήλ Χοντορκόφσκι, άλλοτε ο πλουσιότερος άνθρωπος της Ρωσίας, πέρασε μια δεκαετία στη φυλακή μετά τη χρηματοδότηση

φιλοδημοκρατικών πρωτοβουλιών.

Η Βαλτική πεδίο ανταγωνισμού

Στη Βαλτική θάλασσα αναπτύσσεται ένα νέο πεδίο ανταγωνισμού και οι χώρες όπως η Πολωνία και η Σουηδία προετοιμάζονται κατασκευάζοντας υποβρύχια

Σε σύγκριση με τα ογκώδη πυρηνοκίνητα υποβρύχια της Ρωσίας, το A26 της Σουηδίας, με μήκος μόλις 66 μέτρα, είναι ένα συμπαγές μοντέλο. Αλλά αυτό που λείπει σε μέγεθος από το υποβρύχιο κατασκευάζεται από τη Saab, το αναπληρώνει με δυνατότητες μυστικότητας και επιτήρησης.

Μια πύλη ενσωματωμένη στην πλώρη του επιτρέπει να αναπτύσσει υποβρύχια drones, αισθητήρες ή δύτες στον βυθό. Για τα θολά νερά της Βαλτικής Θάλασσας και για τον ψυχρό πόλεμο που εκτυλίσσεται από κάτω τους, το Α26 προσφέρει την καλύτερη σχέση ποιότητας-τιμής. Αυτό τουλάχιστον ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η κυβέρνηση της Πολωνίας, όταν αποφάσισε να αγοράσει τρία από τα σκάφη για περίπου 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια.

Για χώρες όπως η Πολωνία, το να έχουν τα μάτια τους πάνω και κάτω από τη Βαλτική είναι ένα πιεστικό ζήτημα εθνικής ασφάλειας, σημειώνει. Η θάλασσα σφύζει από τηλεπικοινωνιακές και ενεργειακές υποδομές. Ένας αγωγός φυσικού αερίου, ο Balticconnector, συνδέει τη Φινλανδία και την Εσθονία. Ένας άλλος, ο Baltic Pipe, μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Νορβηγία στην Πολωνία.

Γιατί μία επίθεση της Κίνας στην Ταϊβάν θα γινόταν άμεσα πρόβλημα της Ιαπωνίας

Σε ένα ενδεχόμενο πολεμικό σενάριο, η μοίρα της Ταϊπέι θα μπλεκόταν άμεσα με τη συμμαχία ΗΠΑ–Ιαπωνίας.

Όταν η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σανάε Τακαΐτσι δήλωσε πρόσφατα ότι το Τόκιο θα μπορούσε να εξετάσει στρατιωτική αντίδραση σε περίπτωση που η Κίνα επιχειρούσε να καταλάβει την Ταϊβάν, το Πεκίνο αντέδρασε οργισμένα. Το μήνυμα ήταν σαφές: «δεν είναι δική σας υπόθεση».

Στην πράξη, όμως, μια κινεζική εισβολή στην Ταϊβάν θα αφορούσε άμεσα την Ιαπωνία — και κατ’ επέκταση τη βασική της συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως επισημαίνει σε ανάλυσή της η Wall Street Journal.

Η Ταϊβάν βρίσκεται σε ένα από τα πιο κρίσιμα θαλάσσια σταυροδρόμια του πλανήτη, εκεί όπου τέμνονται οι εμπορικές και στρατηγικές αρτηρίες της Ανατολικής και Νότιας Σινικής Θάλασσας.

Το γεωπολιτικό διακύβευμα

Όπως εξηγεί η WSJ, μεγάλο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου διέρχεται από τα ύδατα γύρω από την Ταϊβάν, με σημεία-κλειδιά όπως το Στενό του Μπάσι να έχουν καθοριστικό ρόλο.

Μια επιτυχής κινεζική κατάληψη του νησιού θα έδινε στο Πεκίνο τη δυνατότητα να κυριαρχήσει σε αυτές τις θαλάσσιες οδούς, να προβάλει στρατιωτική ισχύ βαθιά στον Ειρηνικό και να εντείνει τις εδαφικές και ναυτικές του διεκδικήσεις.

Όπως επισημαίνει στην αμερικανική εφημερίδα ο Ρόμπερτ Γουόρντ, η ισορροπία δυνάμεων στην Ασία θα έγερνε «αποφασιστικά υπέρ της Κίνας» αν η Ταϊβάν περνούσε στον έλεγχό της.

Σήμερα, η Κίνα παραμένει εν μέρει «περιορισμένη» από την αποκαλούμενη Πρώτη Νησιωτική Αλυσίδα — ένα τόξο νησιών που εκτείνεται από την Ιαπωνία έως τις Φιλιππίνες και στο οποίο κομβικό ρόλο παίζουν σύμμαχοι των ΗΠΑ: η Ιαπωνία, η Ταϊβάν και οι Φιλιππίνες. Η διάσπαση αυτής της αλυσίδας αποτελεί διαχρονικό στρατηγικό στόχο του Πεκίνου.

Γιατί η Ιαπωνία δεν μπορεί να μείνει εκτός

Σε περίπτωση σύγκρουσης, η τύχη της Ταϊβάν θα συνδεόταν άμεσα με τη συμμαχία ΗΠΑ–Ιαπωνίας. Για να αποκρούσει μια πλήρους κλίμακας επίθεση, η Ταϊπέι θα χρειαζόταν την ενεργό εμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών. Και για να επιχειρήσουν αποτελεσματικά, οι αμερικανικές δυνάμεις θα χρειάζονταν την Ιαπωνία.

Η γεωγραφία είναι αμείλικτη: το ιαπωνικό αρχιπέλαγος των Ριουκύου εκτείνεται νοτιοδυτικά, σταματώντας λίγα μόλις χιλιόμετρα από την Ταϊβάν. Το νησί Γιοναγκούνι απέχει λιγότερο από 70 μίλια από τις ακτές της Ταϊβάν, γεγονός που θα έφερνε ιαπωνικό έδαφος σχεδόν μέσα στη ζώνη των εχθροπραξιών.

Σε ένα σενάριο αποκλεισμού ή βομβαρδισμού της Ταϊβάν, ιαπωνικά νησιά, πολίτες και θαλάσσιες εμπορικές διαδρομές θα βρίσκονταν άμεσα σε κίνδυνο — με σοβαρές συνέπειες για το εμπόριο και την ενεργειακή ασφάλεια της Ιαπωνίας.

Η Ιαπωνία φιλοξενεί ένα πυκνό δίκτυο αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων, μοναδικό σε ολόκληρη την Ασία. Βάσεις όπως η Καντένα στην Οκινάουα και το ναύσταθμο της Γιοκοσούκα, έδρα του 7ου Στόλου των ΗΠΑ, αποτελούν θεμέλιο της αμερικανικής ισχύος στον Ειρηνικό.

Σύμφωνα με τον αναλυτή Έρικ Χέγκινμποθαμ οι ΗΠΑ «δεν μπορούν να αναπαράγουν αλλού στην Ασία ότι έχουν στην Ιαπωνία». Χωρίς αυτές τις βάσεις, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία θα βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στο Γκουάμ, περίπου 1.700 μίλια μακριά από την Ταϊβάν — μια απόσταση που δυσκολεύει δραματικά τις αεροπορικές επιχειρήσεις.

Ο κινέζικος ιμπεριαλισμός προειδοποιεί 

Η Κίνα ξεκίνησε έναν νέο γύρο στρατιωτικών ασκήσεων γύρω από την Ταϊβάν, σε μια κίνηση που, όπως δηλώνει, αποτελεί προειδοποίηση προς τις δυνάμεις της «ανεξαρτησίας» και έπεται της μεγαλύτερης μέχρι σήμερα συμφωνίας προμήθειας οπλικών συστημάτων της Ταϊπέι με τις ΗΠΑ.

Οι κοινές κινεζικές στρατιωτικές ασκήσεις θα περιλαμβάνουν βολές με πραγματικά πυρά  και θα εμπλέκουν δυνάμεις στρατού ξηράς, ναυτικού, αεροπορίας και πυραυλικών δυνάμεων που θα επιχειρούν στο Στενό της Ταϊβάν και γύρω από το νησί, σύμφωνα με ανακοίνωση της Διοίκησης Ανατολικού Θεάτρου Επιχειρήσεων του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (ΛΑΣ).

Οι ασκήσεις με την ονομασία «Αποστολή Δικαιοσύνη 2025» θα περιλαμβάνουν δοκιμές της μαχητικής ετοιμότητας του ΛΑΣ για ναυτικές και αεροπορικές επιχειρήσεις, καθώς και αποκλεισμούς λιμένων και στρατηγικών περιοχών, εγκαθίδρυση ελέγχου του πεδίου μάχης και αποτροπή εξωτερικών δυνάμεων, αναφέρεται στην ανακοίνωση. 

«Αυτό αποτελεί μια σοβαρή προειδοποίηση προς τις αυτονομιστικές δυνάμεις της ανεξαρτησίας της Ταϊβάν και τις δυνάμεις εξωτερικής παρέμβασης», δήλωσε ο ανώτερος συνταγματάρχης Σι Γι, εκπρόσωπος της διοίκησης. «Είναι μια αναγκαία ενέργεια για την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας και τη διασφάλιση της εθνικής ενότητας».

Τα σιωπηλά διαλείμματα, αναγκαία και ενίοτε η “λούφα”.

Πρόσφατη έρευνα της KickResume διαπίστωσε ότι το 35% των Ευρωπαίων εργαζομένων έχουν κάνει «ghost vacation» τουλάχιστον μία φορά, ενώ το 53% δήλωσε ότι δεν το είχε κάνει ποτέ. Μερικοί (5%) το κάνουν μάλιστα τακτικά, διαμορφώνοντας μια μικρή αλλά αξιοσημείωτη ομάδα εργαζομένων που κάνουν σιωπηλά διαλείμματα όταν χρειάζεται. 

Το φαινόμενο αναφέρεται στην περίπτωση που ένας εργαζόμενος λείπει κρυφά ή απροειδοποίητα από την εργασία του. Έχει συνδεθεί με την επαγγελματική εξουθένωση και, όπως φαίνεται, βρίσκεται σε άνοδο. 

Το τέλος της χρονιάς, με τη συσσώρευση της κόπωσης στον εργασιακό χώρο, θα μπορούσε να επιδεινώσει το φαινόμενο, όπως σημειώνει το Business Insider επισημαίνοντας τους κινδύνους που εγκυμονεί το «ghost vacationing», οι οποίοι  που συχνά υπερτερούν της κρυφής ξεκούρασης και χαλάρωσης που κερδίζει ο εργαζόμενος.

Ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους  είναι το να γίνει αντιληπτή η τακτική από τον εργοδότη, κάτι που πιθανότατα θα έχει αντίκτυπο στη σχέση εμπιστοσύνη με τον εργαζόμενο του, προειδοποιεί η Amanda Augustine, ειδικός σταδιοδρομίας στο TopResume. Τελικά αυτοί κάνουν πως πληρώνουν και οι εργαζόμενοι κάνουν πως δουλεύουν. Ανάγκη το δικαίωμα στη τεμπελιά!!

Η Κίνα τρέχει χωρίς σταματημό! Προς το παρόν

Κατά 2.367% (!!)  σε σχέση με πέρυσι εκτοξεύθηκαν οι κινεζικές εξαγωγές ηλεκτρικών οχημάτων (EV) προς το Μεξικό τον Νοέμβριο, φτάνοντας τις 19.344, σύμφωνα με τα στοιχεία της Κινεζικής Τελωνειακής Υπηρεσίας.

Όπως μεταδίδει το Bloomberg, η Ασία ήταν η περιοχή με τις περισσότερες εισαγωγές, με 110.061 ηλεκτρικά οχήματα (+71% σε σχέση με πέρυσι), ακολουθούμενη από την Ευρώπη με 42.927 (+63%) και τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική με 35.182 (+283%).

Οι εξαγωγές της Κίνας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκαν κατά 39% σε σχέση με πέρυσι, φτάνοντας τα 25.792 EV.

Σε όλον τον κόσμο, οι εξαγωγές ηλεκτρικών οχημάτων της Κίνας αυξήθηκαν κατά 87% σε ετήσια βάση, φτάνοντας τις 199.836 μονάδες τον Νοέμβριο

Οι χριστουγεννιάτικες ευχές της ΑΑΔΕ! Έχει και τη πλάκα της

«Απ' όλες και όλους μας στην ΑΑΔΕ δεχθείτε τις εγκάρδιες ευχές μας για χρόνια πολλά και καλά! Αγάπη, υγεία, ευημερία για όλους!». Μ' αυτό το χριστουγεννιάτικο μήνυμα ...τρολάρει η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων τα εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά που στενάζουν από τη φορομπηξία του κράτους και μετράνε και το τελευταίο σεντ για να κάνουν γιορτές με αξιοπρέπεια. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι ότι το μήνυμα της ΑΑΔΕ συνέπεσε με τον οικονομικό απολογισμό του 2025, όπου αποτυπώνεται σε όλο του το μεγαλείο το μέγεθος της αφαίμαξης του λαού, για να «γιορτάζει» κάθε μέρα το κεφάλαιο. Σύμφωνα με τα στοιχεία εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού, την περίοδο Γενάρη - Νοέμβρη 2025, το ύψος των καθαρών εσόδων του κράτους ανήλθε σε 68,777 δισ. ευρώ και το πρωτογενές πλεόνασμα στα 12,678 δισ. ευρώ, έναντι στόχου για 7,695 δισ. ευρώ και πρωτογενούς πλεονάσματος 12,011 δισ. ευρώ για την ίδια περίοδο το 2024! Με δεδομένο ότι τη χρονιά που ξεκινάει σε λίγες ώρες ο πήχης μπαίνει ακόμα πιο ψηλά για τις επιδόσεις του κρατικού προϋπολογισμού, ένας τρόπος υπάρχει για να πιάσουν τόπο οι ευχές του φοροεισπρακτικού μηχανισμού για «υγεία» και «ευημερία»..