Η πειρατεία που επιδιώκει να ασκήσουν οι ΗΠΑ στην Μεσόγειο με αφορμή το ιρανικό πλοίο ADRIAN DARYA-1 αποτελούν μια ακόμα μαχαιριά στην υπόθεση της ειρήνης στην περιοχή, των δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών, του δικαιώματος στην ελεύθερη ναυσιπλοία.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ελευθερία και δικαιώματα. Έχει έρθει ο καιρός να στιγματίσουμε τις υποκριτικές βραβεύσεις και να καλύψουμε αυτό το κενό με κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι καιρός να λιώσουμε τα μετάλλια για να φτιάξουμε τα δόρατα της επανάστασης! Χαρτιά και στέγη για όλους! Ελευθερία κίνησης και διαμονής!

Η «Πρωτοβουλία για ένα Πολύμορφο Κίνημα στην Ψυχική Υγεία» καταγγέλλει την αστυνομική αυθαιρεσία που εκφράστηκε, για πολλοστή φορά μέσα σε μια ψυχιατρική μονάδα, με την απειλή για σύλληψη της εφημερεύουσας ψυχιάτρου (και προέδρου της ΟΕΝΓΕ) στην ψυχιατρική κλινική του Θριασίου, όταν αυτή ζήτησε το αυτονόητο: να μην οπλοφορούν οι φρουροί-αστυνομικοί μέσα σε μια ψυχιατρική κλινική.

Νίκος Λούντος. Η κυβέρνηση της Ινδίας έχει εξαπολύσει μια από τις αγριότερες εκστρατείες κρατικής βίας στο Κασμίρ από τις αρχές Αυγούστου. Το ίντερνετ είναι κλειστό, έχει επιβληθεί στρατιωτικός νόμος, οι ντόπιοι δημοσιογράφοι έχουν απομονωθεί, η κυκλοφορία γίνεται με το σταγονόμετρο και έχουν συλληφθεί πάνω από πέντε χιλιάδες άνθρωποι. Οι λίγες πληροφορίες που φτάνουν έξω από το Κασμίρ κάνουν λόγο για εισβολές στα σπίτια, ανεξέλεγκτο κυνηγητό όσων κρίνονται “ύποπτοι”... Την ίδια στιγμή στην Ινδία η κυβέρνηση τροφοδοτεί έναν εθνικιστικό και μισαλλόδοξο πυρετό σε βάρος του Κασμίρ αλλά και συνολικότερα σε βάρος των μουσουλμάνων.

Φύλλια Πολίτη: Ο συγκοινωνιακός αποκλεισμός της Σαμοθράκης, η σύμβαση με τη SAOS FERRIES του Φ. Μανούση και οι διαχρονικές ευθύνες της Πολιτείας.

Συμμαχία Σοσιαλιστών/ριών της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής

Ο λαός του Κασμίρ δεν είχε ποτέ τη δυνατότητα να έχει το δικό τους κράτος. Από το 1947, το έδαφος του βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης της Ινδίας με το Πακιστάν και διαχωρίστηκε ανάμεσα στα δύο κράτη. Κατά την Ανεξαρτησία τον Αύγουστο του 1947, το Τζαμού και Κασμίρ ήταν ένα πριγκιπάτο που κυβερνούσε ο Μαχαραγιάς Χάρι Σινχ και του δόθηκε η επιλογή να ενταχθεί είτε στην Ινδία είτε στο Πακιστάν. Δεδομένου ότι στο Τζαμού και Κασμίρ υπήρχε μουσουλμανική πλειοψηφία, πολλοί περίμεναν ότι θα ενταχθούν στο Πακιστάν. Από την άλλη πλευρά, το κόμμα που διεξήγαγε τον αγώνα της ανεξαρτησίας, το Εθνικό Συνέδριο Τζαμμού και Κασμίρ, ήταν κοσμικό και σύμμαχος του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου.

Γνωστός για τις ακροδεξιές ιδέες και τις πλείστες αναφορές του στο…. «συμμοριτοπόλεμο», αποτέλεσε πολύτιμος σύμμαχος ακόμα και των χρυσαυγιτών. Μάλιστα λίγο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα σε κήρυγμά του είχε πως «η Χρυσή Αυγή θα μπορούσε να είναι η «γλυκιά ελπίδα» αλλά δεν μας άκουσε».

Ο σύντροφος μας Τάκης Πολίτης σε τυχαίο τεχνικό έλεγχο στο αυτοκίνητό του ανακάλυψε ηλεκτρονικό κοριό (σύστημα εντοπισμού GPS). Αν και το γεγονός δεν μας εκπλήσσει, εντούτοις, μας εξοργίζει. Ως δραστήριο μέλος του Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά, της Πρωτοβουλίας ένα Καράβι για τη Γάζα, καθώς και του κινήματος αντίστασης στην εκπαίδευση, είναι αναμενόμενο ο Τάκης να βρίσκεται στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών –ντόπιων και διεθνών

Το ξημέρωμα της 16^ης του Αυγούστου η Αθήνα ήταν μελαγχολικά άδεια, αθόρυβη και ακίνητη. Δεν ξεπαρκάρανε αμάξια για δουλειά, ούτε μύριζαν οι φούρνοι. Μόνο τα πρωινά λεωφορεία ξεκινούσαν νωχελικά μια πομπή στην έρημη πόλη. Στο νούμερο 26, όμως, της οδού Νοταρά – εκεί δηλαδή που η κυβέρνηση σκοπεύει να κάνει δενδροφυτεύσεις σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Καθημερινής, γιατί αν δεν ξετινάξεις το κοντέρ της πολιτικής και μιντιακής φαιδρότητας το βαθύ καλοκαίρι, πότε θα το κάνεις; – η ζωή άνθιζε παρά τις απειλές και την αφόρητη ζέστη. Μια παρέα προσφύγων και αλληλέγγυων κουβέντιαζε με σπαστά αγγλικά αλλά κυρίως με απλωμένα χαμόγελα και σφιχτές αγκαλιές με την Pia Klemp.

ΑΝΤΑΡΣΙΑ στην Ανατολική Μακεδονία-Θράκη

Σύμφωνα με τα καθεστωτικά ιδιωτικά και δημόσια ΜΜΕ «ομαλοποιήθηκε» η κατάσταση στη Σαμοθράκη και επιστρέφει και εκεί η «κανονικότητα». Πράγματι, για την Σαμοθράκη κανονικότητα είναι η χρόνια εγκατάλειψη, η φτώχεια και ο αποκλεισμός. Οι εικόνες των τελευταίων ημερών είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου καθώς το πραγματικό πρόβλημα στη Σαμοθράκη είναι η εξάρτηση της από την ιδιωτική επιχειρηματικότητα με το κράτος να εγγυάται απλά τα κέρδη του εφοπλιστή Φ. Μανούση.