Michael Schreiber

Στις 19 Μαΐου συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη γέννηση του Malcolm X, ενός σημαντικού πολιτικού ηγέτη του 20ού αιώνα. Οι ιδέες και οι διδασκαλίες του Μάλκολμ, όπως εκφράστηκαν στις ομιλίες και τις συνεντεύξεις του, είχαν επιρροή που διήρκεσε πολύ πέρα από την εποχή του – όχι μόνο στο κίνημα για την απελευθέρωση των μαύρων στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και στα απελευθερωτικά κινήματα παγκοσμίως. Ο Μάλκολμ συνέχισε να αναδιαμορφώνει τις πεποιθήσεις του και τις πράξεις του καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του – συχνά αντιμέτωπος με μεγάλες αντιξοότητες. Ακόμη και τον τελευταίο χρόνο του, πριν τον χτυπήσει η σφαίρα ενός δολοφόνου τον Φεβρουάριο του 1965, ο Μάλκολμ συνέχισε να βελτιώνει τις απόψεις του για τη στρατηγική και το πρόγραμμά του. Μετά από ταξίδια στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή, όπου συναντήθηκε με ηγέτες του αντιαποικιακού αγώνα, άρχισε να δίνει έμφαση σε διεθνιστικά και αντικαπιταλιστικά συμπεράσματα στις ομιλίες του.

Elias Vola, Gin Vola

Ο πέλεκυς έπεσε την περασμένη εβδομάδα: οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν την τελική τους πρόταση για την «επίλυση» της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία. Εάν απορριφθεί, θα αποχωρήσουν από τις διαπραγματεύσεις – που σημαίνει ότι θα σταματήσουν τη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία. Όπως είναι αναμενόμενο, η πρόταση απηχεί τις απόψεις και τους πολεμικούς στόχους της Μόσχας. Σε αυτούς περιλαμβάνονται: η αναγνώριση της προσάρτησης της Κριμαίας από τις ΗΠΑ, η διατήρηση των κατεχόμενων εδαφών υπό ρωσικό έλεγχο (δηλαδή το 18,5% της Ουκρανίας), η άρση των κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στη Ρωσία από το 2014, η διαχείριση από τις ΗΠΑ του πυρηνικού εργοστασίου της Ζαπορίζια για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας σε Ουκρανούς και Ρώσους και η ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ ΗΠΑ και... Ρωσίας.

Η Ουκρανία, μια χώρα που δέχτηκε εισβολή, κατάφερε να υπερασπιστεί την ανεξαρτησία της σε αυτόν τον τρομερό τριετή πόλεμο με μεγάλες θυσίες ενάντια στον επιβλητικό στρατό του ιμπεριαλιστή επιτιθέμενου. Φυσικά, αυτό δεν θα ήταν δυνατό χωρίς την παροχή όπλων από τη Δύση, αλλά ο κύριος παράγοντας ήταν το θάρρος και η μεγάλη κινητοποίηση του ουκρανικού λαού. Έτσι αναφέρεται στη θυσία της Ουκρανίας ο Ρώσος αριστερός διανοούμενος Ilya Budraitskis. Ο οικονομολόγος Michael Roberts δηλώνει: «Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έχει προκαλέσει τρομερές επιπτώσεις στον ουκρανικό λαό. 46.000 άμαχοι και ίσως 500.000 στρατιώτες έχουν πεθάνει.

SAP (Socialistisk Arbejderparti)

Ενώ υποστηρίζουμε πλήρως την επιθυμία της Γροιλανδίας για ανεξαρτησία και κατανοούμε ότι οι Γροιλανδοί δεν έχουν εμπιστοσύνη στη δυνατότητα ίσης μεταχείρισης, θέλουμε να διατηρήσουμε τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με τον λαό της Γροιλανδίας. Μας συνδέει όχι μόνο η ιστορία, αλλά και οικογενειακοί και φιλικοί δεσμοί. Ωστόσο, αυτή η επιθυμία έχει νόημα μόνο εάν η Γροιλανδία υποστηριχθεί ώστε να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της επικράτειάς της, και πρέπει να απαιτήσουμε να μη χρησιμοποιηθεί κανένας οικονομικός εξαναγκασμός για να ασκηθεί πίεση στις πολιτικές επιλογές του λαού της Γροιλανδίας.

Pablo Castaño

Η πορτογαλική εξαίρεση έχει τελειώσει. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 18 Μαΐου, η χώρα γνώρισε μια σαφή μετατόπιση προς τα δεξιά: ο συντηρητικός συνασπισμός Δημοκρατική Συμμαχία (AD) αναδείχθηκε πρώτη δύναμη (32% των ψήφων), ενώ το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) μόλις που ξεπέρασε το ακροδεξιό Chega («Αρκετά!») για τη δεύτερη θέση, το καθένα με περίπου 23%. Η ριζοσπαστική αριστερά υπέστη κατάρρευση: ακόμη και αθροιζόμενα, τα ποσοστά του Κομμουνιστικού Κόμματος και του Αριστερού Μπλοκ ανήλθαν μόλις στο 5% των ψήφων. Τον Νοέμβριο του 2023, ο τότε πρωθυπουργός Αντόνιο Κόστα, σοσιαλιστής, παραιτήθηκε αφού κατηγορήθηκε για διαφθορά. Αυτό σήμανε το τέλος οκτώ ετών προοδευτικών κυβερνήσεων που είχαν καταστήσει την Πορτογαλία –μαζί με την Ισπανία– πηγή έμπνευσης για την ευρωπαϊκή αριστερά και την έναρξη μιας περιόδου σπάνιας πολιτικής αστάθειας στη μικρή ιβηρική χώρα. Έπειτα από δικαστική έρευνα διάρκειας ενάμιση έτους, δεν βρέθηκαν αποδείξεις που να στηρίζουν τις κατηγορίες κατά του Κόστα, οι οποίες δημιούργησαν υποψίες για υπόθεση νομικού πολέμου.

Γιατί λέμε όχι στις εξετάσεις τύπου PISA; Γιατί δεν βοηθούν το παιδί να μάθει καλύτερα! Αντίθετα, το φορτώνουν με άγχος, το βάζουν σε σύγκριση με άλλους και μετατρέπουν το σχολείο σε εξεταστικό κέντρο. Ο πραγματικός στόχος είναι να χωριστούν τα σχολεία σε «καλά» και «κακά» με βάση τους βαθμούς, να προχωρήσει η κατηγοριοποίηση και να διευκολυνθούν μελλοντικά περισσότερες συγχωνεύσεις. Ποιος ωφελείται τελικά από αυτές τις εξετάσεις; Σίγουρα όχι οι μαθητές και οι οικογένειές τους! Οι εξετάσεις PISA είναι μέρος μιας ευρύτερης πολιτικής που ενισχύει τις κοινωνικές ανισότητες στο σχολείο και ανοίγει τον δρόμο για ακόμα περισσότερες ταξικές διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Εκτελεστικό Γραφείο της Τέταρτης Διεθνούς

Το Ισραήλ προκαλεί λιμοκτονία στη Γάζα ως στρατηγική για την «τελική επίθεση». Τα ανθρωπιστικά και εργατικά κινήματα σε όλο τον κόσμο πρέπει να κινητοποιηθούν για να σταματήσουν τη γενοκτονία! Η βαρβαρότητα που διαπράττει το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ ενάντια στον παλαιστινιακό λαό δεν έχει όρια. Πέρα από τους 120.000 τραυματίες και τους 52.000 νεκρούς αμάχους (σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία), συμπεριλαμβανομένων χιλιάδων παιδιών και γυναικών, τους 1,9 εκατομμύρια εσωτερικά εκτοπισμένους (το 80% των κατοίκων της Γάζας), τις επιθέσεις σε αυτοκινητοπομπές αλληλεγγύης, τις εκτελέσεις γιατρών και δημοσιογράφων, τις τελευταίες εβδομάδες η γενοκτονία που συνεχίζεται εδώ και 19 μήνες έχει πάρει ακόμα πιο τρομακτικές διαστάσεις.

Καλώς ήρθατε στα Βαλκάνια: ρακή, κέφι, χορός, πόνος, τραγούδι, αίμα και έρωτες. Η «Πτήση/Κόσοβο» είναι ένα έργο κοσοβάρικο στην καρδιά της Αθήνας. Θέμα του ένα γεγονός που εξελίσσεται ελάχιστες μέρες πριν την επίσημη ανακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Κοσόβου, της τελευταίας, αποσχισθείσας περιοχής της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ένας θίασος ταλαίπωρων καλλιτεχνών επιστρατεύεται «οικειοθελώς», εγκαταλείποντας τις πρόβες του για τον μπεκετικό Γκοντό, προκειμένου να δημιουργήσει μια τιμητική παράσταση για εκείνη τη Μεγάλη Μέρα. Ο συγγραφέας Jeton Neziraj, με την τεχνική του θεάτρου μέσα στο θέατρο στήνει μια σπαρταριστή κωμωδία, όπου σκηνοθέτης, ηθοποιοί και τεχνικοί, προσπαθούν να συνταιριάξουν τη θεατρική δημιουργία…

Το τετραήμερο Μαρξισμός 2025 είναι μια ευκαιρία να προχωρήσουμε αυτή τη συζήτηση. Θα υπάρχουν πάνω από 40 συζητήσεις. Να είμαστε εκεί όλες και όλοι, συναγωνιστές και συναγωνίστριες από όλα τα μέτωπα του κινήματος. Από την πάλη ενάντια στις φονικές ιδιωτικοποιήσεις. Κρατικοποίηση των τρένων χωρίς αποζημίωση για την HellenicTrain και κάτω από τον έλεγχο των εργατών. Από τον αγώνα ενάντια στις σεξιστικές διακρίσεις και επιθέσεις. Η απελευθέρωση των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ, των Τρανς είναι υπόθεση όλης της εργατικής τάξης. Από την αντίσταση στις ρατσιστικές πολιτικές που θέλουν να στρέψουν την οργή μας ενάντια σε πρόσφυγες και μετανάστες. Σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά, όχι στην ΕΕ-φρούριο. Από την πάλη ενάντια στους εξοπλισμούς και την πολεμική εμπλοκή δίπλα στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Με την Παλαιστίνη ως τη λευτεριά!

Με σπουδαίο έργο πάνω στις σπουδές φύλου, την queer θεωρία, την πολιτική φιλοσοφία και ηθική, το Τζούντιθ Μπάτλερ θα μιλήσει με αφορμή το καινούργιο του βιβλίο «Ποιος φοβάται το φύλο;» για τα ζητήματα φύλου, για την anti - gender στρατηγική της ακροδεξιάς, για τα διακυβεύματα που προκύπτουν από την αντιδραστικοποίηση της δημόσιας συζήτησης στο διεθνές και εγχώριο συγκείμενο αλλά και τις αντιστάσεις που είναι αναγκαίο να χτιστούν. Συνομιλούν μαζί του: Αθηνά Αθανασίου, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο. Μυρτώ Τσιλιμπουνίδη, συγγραφέας και ερευνητό. Τη συζήτηση θα ανοίξει η Μαρία Λούκα, Project Coordinator στο Eteron. Ώρα Προσέλευσης: 18:00. Ώρα Έναρξης: 19:00. Πέμπτη 22 Μαΐου Δημοτική Αγορά Κυψέλης