Εμείς, φεμινίστριες από την Ουκρανία, καλούμε τις φεμινίστριες απ’ όλο τον κόσμο να σταθούν αλληλέγγυες με το αντιστασιακό κίνημα του ουκρανικού λαού ενάντια στον ληστρικό, ιμπεριαλιστικό πόλεμο που εξαπέλυσε η Ρωσική Ομοσπονδία. Τα αφηγήματα πολέμου απεικονίζουν συχνά τις γυναίκες* σαν θύματα. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, οι γυναίκες* παίζουν επίσης κεντρικό ρόλο στα αντιστασιακά κινήματα, τόσο στο μέτωπο των μαχών όσο και στο εσωτερικό μέτωπο: από την Αλγερία ώς το Βιετνάμ, από τη Συρία ώς την Παλαιστίνη, από το Κουρδιστάν ώς την Ουκρανία.

Η Δεξιά έκανε την κίνησή της, με έξι από τους εννέα δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου, συμπεριλαμβανομένων τριών διορισμένων από τον Τραμπ, που υπηρετούν ισοβίως σε ένα μη εκλεγμένο όργανο καθορίζοντας τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι με το ίδιο τους το σώμα. Αν αυτό δεν είναι ένα σήμα της ανόδου της Δεξιάς, μια ποιοτική μετατόπιση του συσχετισμού δυνάμεων, τότε τι είναι; Από τότε που επικυρώθηκε η (απόφαση) Roe, η Δεξιά οικοδόμησε τις δυνάμεις της και τις ιδέες της - οι οποίες ήταν ιδεολογικά απαράδεκτες από το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα...

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ https://www.aftoleksi.gr/. Ο πόλεμος οδεύει τώρα στον πέμπτο μήνα του και κοστίζει εκατοντάδες ζωές κάθε μέρα, δίχως να διαφαίνεται άμεσο τέλος. Συνεχίζουμε να δίνουμε το βήμα, αυτή τη φορά σε μία αριστερή-αντικαπιταλιστική φωνή από την Ουκρανία που αντιστέκεται στη ρωσική εισβολή. Ακολουθεί η μετάφραση της συνέντευξης που έδωσε ο Τάρας Μπίλους (Taras Bilous) στον Ίβο Γκεοργκίεφ. Ο Τάρας Μπίλους είναι Ουκρανός ιστορικός και ακτιβιστής της οργάνωσης «Κοινωνικό Κίνημα». Είναι συντάκτης στον ιστότοπο Commons: Journal of Social Critique. Στη συνέντευξη μιλά για την εξέλιξη του πολέμου, το ζήτημα γύρω από τις αποστολές όπλων…

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ. Η νομοθετική επιδρομή της κυβέρνησης της ΝΔ σε δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες αφήνει βομβαρδισμένο τοπίο στην τρίχρονη κοινοβουλευτική της παραγωγή. Ο ρεβανσισμός απέναντι στις κατακτήσεις των δικαιωμάτων και ελευθεριών των προηγούμενων δεκαετιών, το κυνήγι του εσωτερικού εχθρού, η εισαγόμενη και διεθνής τρομοϋστερία και η εμπέδωση της βίαιης αναδιανομής πόρων υπέρ του κεφαλαίου και σε βάρος των αναγκών λαϊκών τάξεων, καθώς και η ενίσχυση κάθε φορέα εξουσίας απέναντι στην αγωνιζόμενη κοινωνία απετέλεσαν κατεπείγουσες και απρόσβλητες προτεραιότητες του προσανατολισμού της.

Εδώ και μερικούς μήνες γινόμαστε μάρτυρες μιας επανακλιμάκωσης των εντάσεων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Συνεχίζεται και στις δύο χώρες μια τρελή εξοπλιστική κούρσα και παράλληλα και οι δύο στέλνουν επιστολές διαμαρτυρίας στον ΟΗΕ για εκατέρωθεν παραβιάσεις. Η μάχη επικράτησης στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ των δύο αστικών τάξεων είναι σε εξέλιξη εδώ και καιρό. Η Τουρκία προσπαθεί να παίξει έναν ανεξάρτητο περιφερειακό ρόλο ενώ η Ελλάδα θέλει να διακριθεί ως το πιο πιστό σκυλί της Δυτικής συμμαχίας… Και οι δύο κυβερνήσεις ανακοινώνουν νέες αγορές οπλισμού σε έναν ανταγωνισμό που προκαλεί διαρκή οικονομική αιμορραγία. Την ίδια στιγμή, οι λαοί μας υποφέρουν από τις επιπτώσεις μιας νέας οικονομικής κρίσης και από τον πληθωρισμό.

Με αμείωτο σθένος συνεχίζει η εταιρεία να δείχνει το αντεργατικό της πρόσωπο, βρίσκοντας κάθε φορά νέους τρόπους να θυμίζει στους εργαζομένους της πως είμαστε απλά νούμερα που συμβάλλουν αρνητικά ή θετικά στα βραδινά reports, στα κέρδη της εταιρίας και στα bonus των στελεχών της. Εδώ και κάποιο διάστημα, όσοι είμαστε στην πώληση βρισκόμαστε αντιμέτωποι (πέραν των καθημερινών καθηκόντων μας όπως οι επείγουσες παραγγελίες web, τα ασταμάτητα κουβαλήματα και η παραλαβή, η πώληση, οι καλύψεις αναγκών άλλων τμημάτων, οι επιστροφές και τα συνεχή re-modelling) με μια κλιμακούμενη πίεση να εκτελούμε και καθήκοντα ταμία…

Ahilan Kadirgamar

Χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν καθημερινά στους δρόμους, κυρίως ενάντια στην οικονομική τους ανέχεια, αλλά και για να αντιταχθούν στο κυβερνών καθεστώς Ρατζαπάκσα. Η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, και αυτό είναι το πρώτο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους οι άνθρωποι καθώς αυτές οι διαμαρτυρίες αυξάνονται. Επί του παρόντος, υπάρχουν ελλείψεις στα περισσότερα βασικά αγαθά – τα πάντα, από τα καύσιμα μέχρι τα τρόφιμα και το γάλα σε σκόνη, τελειώνουν και οι εισαγωγές επηρεάζονται σε τεράστιο βαθμό. Μαζί με αυτό, οι μισθοί των ανθρώπων μειώνονται – ιδίως όσοι παίρνουν ημερομίσθιο υποφέρουν.

Paul Martial

Τις τελευταίες εβδομάδες, το Μάλι έκανε δύο σημαντικά βήματα: αποχώρησε από το G5 Sahel και ακύρωσε τις αμυντικές συμφωνίες του με τη Γαλλία. Οι αποφάσεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία η επιρροή του Παρισιού μειώνεται στο αφρικανικό φέουδό του, συνέπεια ιδίως της αδυναμίας του να νικήσει τους τζιχαντιστές στην περιοχή.

Μα, τι θέλει και αντιστέκεται επιτέλους αυτός ο ουκρανικός λαός και καθυστερεί τον τερματισμό του πολέμου; Αν είχαν υποδεχτεί τη ρωσική εισβολή από την πρώτη μέρα, ούτε κυρώσεις, ούτε ενεργειακό, ούτε σιτοδείες, ούτε νεκροί, ούτε πρόσφυγες, προσφύγισσες και προσφυγάκια. Αυτό είναι ένα πνεύμα που διαπερνάει πολλούς ανθρώπους αλλά και δημοσιογράφους – συμπεριλαμβανομένου του Γιώργου Τσιάρα στην «Εφημερίδα των Συντακτών», της 25-26 Ιουνίου, και δεν είναι το πρώτο του αντιουκρανικό δημοσίευμα. Ευτυχώς που υπάρχουν κι άλλοι και άλλες στην εφημερίδα αυτή, και ακόμα πιο ευτυχώς το εκτεταμένο άρθρο του Νικόλα Βουλέλη που δημοσιεύτηκε σε δύο συνέχειες.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ https://www.aftoleksi.gr/ Ο Φατός Ρόσα είναι συγγραφέας του αυτοβιογραφικού βιβλίου που περιγράφει τη «λαθραία» ζωή του: «Εγώ, ο Λάθρομετανάστης» (εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος,2017). Το βιβλίο τούτο είναι μια μαρτυρία ψυχής μέσα σε έναν κόσμο χωρίς ψυχή. Είναι η οδύσσεια ενός “λαθρομετανάστη”, ενός ανθρώπου που θέλησε να κερδίσει την ελευθερία του και ένα καλύτερο αύριο, περνώντας μέσα από τις μυλόπετρες απάνθρωπων κρατικών μηχανών. Με τις σκληρές αλήθειες του, είναι μια γροθιά στο πρόσωπο όλων εκείνων που κάνουν πως δεν βλέπουν το δράμα των μεταναστών…