Omar Hassan

Γεγονότα όπως η συριακή επανάσταση αποτελούν σημαντικές δοκιμασίες για την αριστερά διεθνώς. Αν και δεν μπορούν να είναι ο μοναδικός παράγοντας για τον καθορισμό του προγράμματος και της τακτικής μας, η ικανότητα αναγνώρισης και υποστήριξης των λαϊκών επαναστάσεων είναι ένα κρίσιμο χαρακτηριστικό ενός σοσιαλιστικού κινήματος με αρχές. Από αυτή την άποψη, η ιστορία που αναφέρεται σε αυτό το άρθρο θα έπρεπε να είναι περιττή. Δυστυχώς, το φάντασμα του σταλινισμού συνεχίζει να στοιχειώνει την αριστερά. Έτσι, ελπίζουμε ότι τα γεγονότα και τα επιχειρήματα αυτού του άρθρου μπορούν να είναι χρήσιμα στην απάντηση στη φιλοκαθεστωτική προπαγάνδα.

Χρειαζόμαστε μια ειρήνη που να βασίζεται σε (καθώς και να στηρίζεται από) τα συμφέροντα των λαών και των εργαζομένων στην Ουκρανία και τη Ρωσία. Μια τέτοια προοπτική μπορεί να πετύχει μόνο αν τα συνδικάτα, οι γυναικείες οργανώσεις, οι περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες και οι διάφορες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, τόσο από την Ουκρανία όσο και από τη Ρωσία, διαδραματίσουν ηγετικό ρόλο στις ειρηνευτικές συνομιλίες.

Το αποτέλεσμα αυτών των ευρωεκλογών είναι ένας κεραυνός εν αιθρία. Με τον Μακρόν να ανακοινώνει τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης, είναι ζωτικής σημασίας να συναντηθεί και να κινητοποιηθεί το σύνολο της αριστεράς - τα κόμματα, τα συνδικάτα και όλες οι οργανώσεις του εργατικού κινήματος. Προτείνουμε, στις πόλεις, στις γειτονιές και σε εθνικό επίπεδο, να πραγματοποιηθούν συναντήσεις τις επόμενες μέρες, για να επιτευχθεί ενότητα, για να αντισταθούμε στους δρόμους και στην κάλπη. Μόλις το μισό εκλογικό σώμα ψήφισε σε αυτές τις ευρωεκλογές, και όμως τα αποψινά αποτελέσματα μοιάζουν με κάλεσμα αφύπνισης.

Τόσα ακούγονται τις τελευταίες μέρες για τα πλούτη κάποιων πολιτικών, και το μόνο ερώτημα που τίθεται είναι αν τα χρήματα και τις περιουσίες που κατέχουν, τα απέκτησαν νόμιμα.Θα μπορούσε να τεθεί ένα δεύτερο ερώτημα, τι είναι δίκαιο και τι άδικο, αλλά δε τίθεται. Ως γυναίκες και φεμινίστριες, έχουμε μάθει να βλέπουμε τη φτώχια περισσότερο στις γυναίκες, και τη θεωρούμε ένα στοιχείο της πατριαρχικής δομής της κοινωνίας. Τόσο γιατί η δουλειά της φροντίδας σε μια οικογένεια, είναι αυτονόητα δωρεάν και προσφορά, όσο και γιατί η βία κατά των γυναικών εντείνει αν δεν δημιουργεί την ανεργία, αλλά και για πολλούς άλλους λόγους.

Δελτίο τύπου της Διεθνούς Καμπάνιας Αλληλεγγύης για τον Boris Kagarlitsky

"Άδικη αλλά όχι απροσδόκητη": έτσι χαρακτήρισε η Σούζι Βάισμαν, εκπρόσωπος της Διεθνούς Καμπάνιας Αλληλεγγύης για τον Boris Kagarlitsky, την απόφαση ρωσικού δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου να απορρίψει την έφεση του Boris Kagarlitsky κατά της πενταετούς φυλάκισης για "δικαιολόγηση της τρομοκρατίας". Το δικαστήριο διατήρησε επίσης την απαγόρευση που εμποδίζει τον γνωστό μαρξιστή κοινωνιολόγο και αντιπολεμικό ακτιβιστή να διαχειρίζεται διαδικτυακούς ιστότοπους και κανάλια επικοινωνίας για δύο χρόνια από το τέλος της ποινής φυλάκισής του.

Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη (6/6) η κεντρική προεκλογική συγκέντρωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-Ανατρεπτική Συμμαχία στα Προπύλαια.Την παρουσίαση των ομιλητών έκαναν οι η Θένια Ασλανίδη, υποψήφια ευρωβουλεύτρια και γιατρός στο νοσοκομείο Αττικό, και ο Γιώργος Παπανικολάου, μέλος ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πρώτη μίλησε η Σάλμα Σάουα, μέλος της Παλαιστινιακής Παροικίας και υποψήφια ευρωβουλεύτρια.

Κάλεσμα στήριξης. Οι ευρωεκλογές της 9^ης Ιουνίου είναι μια πολιτική μάχη που θα κρίνει για το επόμενο διάστημα αν θα δυναμώσει η το πολιτικό ρεύμα και η πάλη: για την ανατροπή της πολιτικής και της κυβέρνησης της ΝΔ, ενάντια στην συναινετική αντιπολίτευση των ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ και την ακροδεξιά, ενάντια στην ΕΕ του πολέμου, των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων σε δημοκρατία εργασία, παιδεία, υγεία, κοινωνικά αγαθά στο βωμό του κέρδους. Αγώνας για απειθαρχία-ρήξη- αποδέσμευση από αυτή. Για το άνοιγμα δρόμου για μια αξιοβίωτη ζωή και μια κοινωνία που μας αξίζει.

Οι ευρωεκλογές της 9ης Ιούνη θα διεξαχθούν στο φόντο της ραγδαίας επιδείνωσης της οικονομικής και γεωπολιτικής θέσης του Ευρωπαϊκού καπιταλισμού. Οικονομικά χάνεται για την ΕΕ η μάχη της παραγωγικότητας και των νέων τεχνολογιών με τους δύο άλλους ισχυρούς πόλους, τις ΗΠΑ και την Κίνα και αυτή η συνθήκη συμπίπτει με την παρατεταμένη καθήλωση της ευρωπαϊκής ενοποίησης και της ζώνης του Ευρώ. Γαιοπολιτικά, η αδυναμία στήριξης της Ουκρανίας με εξοπλισμό χειροτερεύει την κατάσταση στο μέτωπο, οι ΗΠΑ πιέζουν για αύξηση των ευρωπαϊκών στρατιωτικών δαπανών στο 2% ώστε να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ

Άρθρο της Σύνταξης από το νέο τεύχος του «Ξ» (τεύχος 594) που κυκλοφόρησε την Παρασκευή 13 Μάη. Όπως και στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις (εθνικές και αυτοδιοικητικές εκλογές) οι ευρωεκλογές αναμένεται να χαρακτηριστούν από το υψηλό ποσοστό αποχής. Η αδιαφορία ή η συνειδητή αποχή από τις κάλπες δεν αντανακλούν τίποτε άλλο από την απαξίωση του πολιτικού σκηνικού. Στα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία υπάρχει οργή. Η ακρίβεια στα βασικά καταναλωτικά αγαθά συνεχίζει να καλπάζει ενώ τα ενοίκια έχουν ξεφύγει. Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο κόστος στέγασης σε σχέση με το διαθέσιμό εισόδημα στην ΕΕ,

Οι ευρωεκλογές βρίσκουν τις πολιτικές εξελίξεις εδώ, αλλά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μια κρίσιμη καμπή. Η ΕΕ έχει, από καιρό, αναδειχθεί σε ένα συντονιστικό επιτελείο προώθησης των νεοφιλελεύθερων αντιμεταρρυθμίσεων. Σε όλες τις χώρες μέλη –από τις πιο ισχυρές ως τις πιο αδύναμες– καλπάζει η βάρβαρη «λιτότητα», η ακραία επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, η ριζική υποβάθμιση των συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, οι αδίστακτες ιδιωτικοποιήσεις, η φορο-ληστεία σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών τάξεων σε συνδυασμό με την προκλητική επέκταση των φοροαπαλλαγών πάνω στα κέρδη των επιχειρήσεων και πάνω στο συσσωρευμένο πλούτο των κυρίαρχων τάξεων.