Οι Αναιρέσεις επιστρέφουν ξανά φέτος σε πλατείες, πάρκα και γειτονιές επιδιώκοντας να σηματοδοτήσουν μια συλλογική διαδικασία ανατρεπτικής πολιτιστικής και πολιτικής έκφρασης. Τον ένα και πλέον χρόνο πανδημίας, εγκλεισμού και απαγορεύσεων έχει γίνει ξεκάθαρο, όσο ποτέ άλλοτε, πως οι ζωές μας δεν έχουν καμία σημασία μπροστά στα κέρδη τους. Όσο τα αστικά επιτελεία «καθησυχάζουν» πως κάνουν τα αδύνατα δυνατά για την υγειονομική προστασία της κοινωνίας, τόσα περισσότερα μέτρα ελέγχου, καταστολής και εκμετάλλευσης φέρνουν. Όσο λένε για προσαρμογή των εργατικών νομοθεσιών και εργασιακών συνθηκών στην πραγματικότητα με σεβασμό στους εργαζομένους…

Ο νοσηλευτικός κλάδος ήταν ανέκαθεν η «ραχοκοκαλιά» και «η ατμομηχανή» της περίθαλψης των ασθενών στην Υγεία. Με τον συνολικό αριθμό μας να αριθμεί σε πάνω από 40.000 συναδέλφων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, καταλαβαίνει κανείς την δύναμη μας εάν παλέψουμε συλλογικά για τα δικαιώματά μας. Αυτό όμως ως τώρα δεν συμβαίνει. Είμαστε κατακερματισμένοι σαν κλάδος, ουσιαστικά απαξιωμένοι στην συνείδηση της κοινωνίας (πέρα από τις ανοησίες με τα «χειροκροτήματα»), και απομονωμένοι ο καθένας στον ατομικό του αγώνα για βελτίωση της προσωπικής του θέσης και καθημερινότητας και της επαγγελματικής του υπόστασης στην «αλυσίδα παραγωγής» στον χώρο της Υγείας.

Καθημερινά στα ελληνοτουρκικά σύνορα, χερσαία και θαλάσσια, πραγματοποιούνται παράνομες βίαιες επαναπροωθήσεις προσφύγων (push backs) από δυνάμεις του Λιμενικού και της Συνοριοφυλακής, με παρουσία και κάλυψη της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής FRONTEX. Οι επιχειρήσεις αυτές είναι απολύτως παράνομες τόσο ως προς τον τρόπο διεξαγωγής τους όσο και ως προς τους κανόνες που διέπουν τη διαδικασία συνοριακών ελέγχων, προσαγωγής και κράτησης άτυπων μεταναστών. Είναι επίσης παράνομες ως προς το Διεθνές Δίκαιο, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την “αρχή μη επαναπροώθησης” της Συνθήκης της Γενεύης.

Χρήστος Κεφαλής

Το βιβλίο του Νίκου Παπαδάτου, Άκρως Απόρρητο. Οι Σχέσεις ΕΣΣΔ-ΚΚΕ / 1944-1952 (εκ. ΚΨΜ, Αθήνα 2019) είναι μια σημαντική προσθήκη στη βιβλιογραφία για το κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Περιλαμβάνει πολλά σημαντικά ντοκουμέντα από την πιο κρίσιμη δεκαετία της ιστορίας του ΚΚΕ, τη δεκαετία του 1940, όταν το ΚΚΕ και το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ έφτασαν στα πρόθυρα της εξουσίας, αλλά τελικά το κίνημα ηττήθηκε συντριπτικά λόγω των γνωστών λαθών της ζαχαριαδικής ηγεσίας. Λαθών που ανάγονται τελικά στην κυριαρχία του σταλινισμού στο ΚΚΕ, η οποία σε αυτή την περίοδο εδραιώθηκε και έφτασε στο αποκορύφωμά της, παράγοντας τα τραγικά, καταστροφικά για το κίνημα αποτελέσματά της.

Εκδήλωση – Συζήτηση της Εργατικής Λέσχης Καλλιθέας, Παρασκευή 25 Ιουνίου, 7:30 μμ., στην αυλή της Δημοτικής Πινακοθήκης Καλλιθέας (Λασκαρίδειο) – Λασκαρίδου 120. Ομιλητές: Γιάννης Μηλιός, Δημήτρης Κατσορίδας και Τάσος Κωστόπουλος

Αύριο ενωνόμαστε με τις αδερφές μας και περπατάμε μαζί στους δρόμους των Πετραλώνων για να βάλουμε ένα τέλος στις συνεχείς σεξουαλικές επιθέσεις που δεχόμαστε, για να σταματήσει η έμφυλη βία, για να πεθάνει η κουλτούρα του βιασμού. Για να σταματήσουμε να φοβόμαστε να κυκλοφορούμε ελεύθερα στους χώρους που εργαζόμαστε και ζούμε. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην γυναίκα που βιάστηκε και κακοποιήθηκε στην περιοχή την ώρα που εργαζόταν, και στεκόμαστε δίπλα της. Στον δρόμο – στο σπίτι – στη δουλειά, καμία μόνη, κανένα μόνο. Θα μας βρουν απέναντι τους.

γράφει η Maria Louka Μέσα σε λίγες μέρες εξακριβώθηκε ο θάνατος της Δημητρ@ από εγκατάλειψη τροχαίου μέσα σ’ έναν κυκεώνα θεσμικής αβλεψίας, παραλείψεων και αδιαφορίας που ήρθε ως επιστέγασμα στην πονεμένη ζωή μιας τρανς γυναίκας, επιβεβαιώθηκε το φριχτό σενάριο της γυναικοκτονίας της Καρολάιν από τον σύζυγο της που υπέκρυπτε μια μακροχρόνια σχέση με χαρακτηριστικά ελέγχου και κακοποιητικής συμπεριφοράς ενός ανήλικου κοριτσιού και συμπληρώθηκε με τη δολοφονία του σκύλου, την έκθεση της κόρης της σε βία και μια αισχρή απόπειρα συγκάλυψης, βασανίστηκε επί ώρες και βιάστηκε μια γυναίκα στα Πετράλωνα με τον δράστη να διαφεύγει κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια της Αστυνομίας. Κι αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου.

Όπως αναμενόταν, «ο νόμος της συνεπιμέλειας» από τη μία πλευρά, αφήνει κρίσιμα ζητήματα στους/στις δικαστές αφού έχει δημιουργήσει πρόσθετα ερμηνευτικά ζητήματα αντί να τους/τις διευκολύνει να προχωρήσουν ανεπηρέαστοι στην κρίση τους ενώ από την άλλη πλευρά οπλίζει τη φαρέτρα φερόμενων εγκληματιών με νομικά επιχειρήματα. Για τη Λυδία, ο νέος νόμος είναι κακοποιητικός, παραβιάζει τα συμφέροντά της, προσβάλλει δε συνολικά το νομικό μας πολιτισμό. Είναι επιτακτική η ανάγκη να καταργηθεί για να μην κινδυνεύσουν και άλλα παιδιά. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, μέχρι στιγμής, δεν ασκήθηκε καμία ποινική δίωξη για ενδεχόμενες εγκληματικές ενέργειες σε βάρος της Λυδίας. Καλούμε τις αρχές να μεριμνήσουν για την προστασία των δικαιωμάτων της Λυδίας.

Αύριο στις 9.30 πμ στην Ευελπίδων (όπου το ανέκφραστο κάθαρμα θα απολογηθεί) και την άλλη Τρίτη πορεία. Για την Καρολάιν και όλες τις δολοφονημένες, Για την Καρολάιν και όλες τις επιζήσασες… Δεν μας επιτρέπεται να τους αφήσουμε να δηλητηριάζουν με αυτόν τον τρόπο το δημόσιο λόγο που εκφέρεται. Δεν θα αφήσουμε τον γυναικοκτόνο να "πέσει στα μαλακά", δεν θα αφήσουμε να ξεχαστεί η γυναικοκτονία, δεν θα αφήσουμε να χρησιμοποιηθεί το 3ο θύμα, το παιδί, στο παιχνίδι της μείωσης της ποινής του στυγνού γυναικοκτόνου, όσο υψηλές διασυνδέσεις και αν έχει!

Δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που μια δολοφονία η οποία χαρακτηρίζεται ως έγκλημα του κοινού ποινικού δικαίου παίρνει κοινωνικές, ακόμη και πολιτικές διαστάσεις και διαπερνάει την καθημερινότητα σχεδόν όλης της κοινωνίας. Αυτή είναι η εξουσία των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας…Για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες της λασπολογίας και προπαγάνδας από τα ΜΜΕ που με κάθε «ευκαιρία» ταυτίζουν και συνδέουν το έγκλημα με τους μετανάστες συγκεκριμένων εθνικοτήτων, δεν εκλαμβάνουν το έγκλημα ως ένα κοινωνικό φαινόμενο το οποίο πηγάζει από τις ίδιες τις κοινωνικές σχέσεις που ενυπάρχουν σε συγκεκριμένες κοινωνίες αλλά παίζουν το επικίνδυνο παιχνίδι της σύνδεσης του εγκλήματος «με το DNA του κάθε λαού».