Η καταγγελία της Σοφίας Μπεκατώρου για τον βιασμό της από τον αντιπρόεδρο της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας και στέλεχος της ΝΔ Αριστείδη Αδαμόπουλο, πυροδότησε κατακλυσμιαίες εξελίξεις και ένα επιταχυνόμενο ντόμινο καταγγελιών. Μια σειρά αθλήτριες πήραν την απόφαση να μιλήσουν καταγγέλλοντας σεξουαλική παρενόχληση που υπέστησαν και οι ίδιες. Φοιτήτριες του ΑΠΘ βρήκαν το θάρρος και κατήγγειλαν κι αυτές σεξουαλικές επιθέσεις που είχαν δεχτεί από καθηγητές τους. Το καπάκι άνοιξε και ο κατάλογος θα μεγαλώσει.

Εκδικητική στοχοποίηση του Δημήτρη Κουφοντίνα αποτελεί η απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ για μεταφορά του στις φυλακές Δομοκού, σε άθλιες συνθήκες κι εν μέσω πανδημίας, από τις αγροτικές φυλακές της Κασσαβέτειας που βρισκόταν, με προσωπική απόφαση της γ.γ. «Αντιεγκληματικής Πολιτικής» και σε αντίθεση και με αυτόν τον Σωφρονιστικό Κώδικα, σύμφωνα με τον οποίο, ο τόπος φυλάκισης του κρατουμένου πρέπει να επιλέγεται «με προτεραιότητα το πλησιέστερο προς τον τόπο της κατοικίας του ή των μελών της οικογένειάς του ή τον τόπο κοινωνικής ένταξής του». Η απόφαση αυτή παραβιάζει ακόμακαι το νόμο 4760/2020 της ΝΔ, σύμφωνα με τον οποίο κρατούμενος που δεν καλύπτει τις προϋποθέσεις για να παραμείνει στις αγροτικές φυλακές «επαναμετάγεται στο κατάστημα κράτησης από το οποίο αρχικά μετήχθη», δηλαδή στις φυλακές Κορυδαλλού στην περίπτωση Δ. Κουφοντίνα. Ας σημειωθεί πως ο νόμος αυτός είχε «φωτογραφικό» χαρακτήρα σε διατάξεις του, έτσι ώστε να μην επιτρέπει σε καταδικασμένους για τρομοκρατία να εκτίουν την ποινή τους σε αγροτικές φυλακές.

Η τελεσίδικη καταδίκη των πρώην βουλευτών της Χρυσής Αυγής Λαγού (ως ηθικού αυτουργού επικίνδυνης σωματικής βλάβης) και Μίχου (ως συνεργού επικίνδυνης σωματικής βλάβης) από το Γ' Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών, όσον αφορά την επίθεση στον «Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Συνεργείο» στην Ηλιούπολη στις 10/7/2013, αποτελεί το τέλος μιας μακράς και επίμονης μάχης. Για να φτάσουμε στην ομόφωνη καταδίκη, χρειάστηκε να περάσουμε από την ασυλία που απολάμβανε η ναζιστική εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή το 2013 με την αρχειοθέτηση του φακέλου της υπόθεσης, στη διερεύνηση των ποινικών ευθυνών των ηγετικών στελεχών της που εν τέλει αποδείχτηκαν στο ακροατήριο.

Απευθυνόμαστε σε κάθε νομικό και σε κάθε δημοκρατικό πολίτη: η θανατική ποινή έχει πάψει να εφαρμόζεται στην Ελλάδα από το 1972 και καταργήθηκε οριστικά το 1993. Στόχος του σωφρονιστικού συστήματος δεν είναι η εξόντωση ή η εκδίκηση. Η τόσο ωμή καταπάτηση του νόμου και των δικαιωμάτων από την κυβέρνηση και το κράτος είναι κάτι που δεν αφορά αποκλειστικά τον συγκεκριμένο κρατούμενο ή τους ομοϊδεάτες του, αλλά τον κάθε πολίτη. Το αίτημα του κρατούμενου είναι δίκαιο και συντασσόμαστε με την ικανοποίησή του.

ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΕΡΑΜΕΩΣ! Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΝΟΙΞΕΙ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ: Να χωριστούν τώρα όλα τα τμήματα σε ομάδες και να γίνουν κανονικά δια ζώσης εξασφαλίζοντας όλα τα υγειονομικά μέτρα! Να γίνουν μαζικές, μόνιμες προσλήψεις διδακτικού προσωπικού ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες καθώς με το πάγιο καθεστώς υποχρηματοδότησης τα ιδρύματα έχουν υποστελεχωθεί τραγικά. Να μην αξιοποιούνται σαν αναλώσιμοι με προσλήψεις περιορισμένου χρόνου με ΕΣΠΑ οι κάτοχοι διδακτορικού. Να γίνουν μαζικές προσλήψεις χωρίς εργολαβίες προσωπικού καθαριότητας και συντήρησης. Να χρησιμοποιηθούν αναξιοποίητα δημόσια κτήρια για την περαιτέρω διάχυση των φοιτητών....

Συγκέντρωση στα Προπύλαια Τρίτη 19 Ιανουαρίου στις 17.30 στην Αθήνα-Πανελλαδική Ημέρα Δράσης. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 8 Ιανουαρίου διεκδικώντας τα δικαιώματα του. Η άρνηση του να υπογράψει δηλώσεις μετανοίας, η στάση αξιοπρέπειας κατά την πολύχρονη φυλάκιση του, τον έθεσαν και στο παρελθόν στο στόχαστρο του κράτους. Η στέρηση παράτυπα των αδειών που δικαιούται, οι εκδικητικές μεταγωγές, η θέσπιση αντιδραστικών νόμων που στερούν την δυνατότητα παραμονής σε αγροτική φυλακή στοχοποιεί τον Δημήτρη Κουφοντίνα αλλά και συνολικά τους πολιτικούς και ποινικούς κρατούμενους.

Κόντρα στο victim blaming, αυτές οι γυναίκες καταγγέλλουν αυτά τα περιστατικά όχι γιατί πιστεύουν ότι θα αποδωθούν ευθύνες στους θύτες, όσο για να συμβάλλουν ουσιαστικά στη δημιουργία ενός ασφαλούς χώρου για όλες τις γυναίκες που υποστούν κάτι παρόμοιο στο μέλλον. Κάτι που ακόμα και σήμερα δεν έχει κάνει η Πολιτεία, αγνοώντας τα τεράστια ποσοστά έμφυλης βίας, ειδικά μέσα στη καραντίνα, αλλά ούτε και η δικαστική εξουσία βγάζοντας λάδι σωρηδόν βιαστές και καταδικάζοντας γυναίκες σε αυτοάμυνα. Στεκόμαστε δίπλα στην Σοφία, στη Μαρίνα και σε κάθε γυναίκα που έχει υποστεί κακοποίηση. Σε αυτές που βρήκαν το θάρρος να καταγγείλουν και σε αυτές που ζουν ακόμα στη σιωπή με το τραύμα τους. Αδερφή μου εγώ σε πιστεύω. Ποτέ πια καμία μόνη!

Μιλούν οι: * Ζέττα Μελαμπιανάκη, ιστοσελίδα elaliberta, * Νίκος Γιαννόπουλος, περιοδικό Δελτίο Θυέλλης, * Σπύρος Λαπατσιώρας, περιοδικό Θέσεις. Η έναρξη των διερευνητικών επαφών Ελλάδας και Τουρκίας δεν αναιρεί την κρισιμότητα της κατάστασης: οι ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε τροχιά κλιμάκωσης από το 2018 και, για περισσότερες από 100 ημέρες μέσα στο 2020, ένα θερμό (ή θερμότατο…) επεισόδιο βρέθηκε πιο κοντά από ποτέ μετά το 1996. Ο διάλογος ξαναξεκινά. Αλλά ο ανταγωνισμός –για τους υδρογονάνθρακες της Ανατολικής Μεσογείου, τον εναέριο χώρο, την Κύπρο, για το ποια χώρα θα συνάψει τις πιο φιλοπόλεμες συμμαχίες και ποια θα αποκτήσει τον πιο σύγχρονο και πιο φονικό εξοπλισμό–, καλά κρατεί.

Για ακόμα μια φορά ο Basilis Dimakis έρχεται αντιμέτωπος με την εκδικητική πλευρά του "σωφρονιστικού συστήματος". Τον καλούν να περάσει από πειθαρχικό συμβούλιο για την ανάρτηση πανό "ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΙ" πριν μερικούς μήνες με αφορμή την πολύκροτη δίκη της Χρυσής Αυγής.

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το σχεδιασμό του προγράμματος εμβολιασμών την ώρα που χάνονται χιλιάδες ανθρώπινες ζωές από την πανδημία και ο ιός μεταλλάσσεται και μεταδίδεται ταχύτατα απειλώντας να οδηγήσει σε τρίτο κύμα διασποράς. Η ρατσιστική βαρβαρότητα στην αντιμετώπιση των προσφύγων φτάνει μέχρι το σημείο να απομονώνονται στα καμπ οι πρόσφυγες, με η χωρίς λοκντάουν στον γενικό πληθυσμό, να στερούνται δικαιωμάτων, όπως η πρόσβαση των παιδιών στα σχολεία. Ξεπερνάει όμως και την πιο αρρωστημένη φαντασία ο αποκλεισμός από τους εμβολιασμούς κατά του covid19.