Στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, οι εργαζόμενοι αναμετρώνται σήμερα με τις βαριές συνέπειες μια διπλής κρίσης, υγειονομικής και οικονομικής. Σε αυτό το πλαίσιο, οι αστικές κυβερνήσεις και κράτη…αναπτύσσουν μια επιθετική πολεμική ρητορική με στόχο το προληπτικό αλυσόδεμα της εργατικής τάξης, χρησιμοποιώντας και το επιχείρημα του «υπέρτερου, οικουμενικού υγειονομικού κινδύνου». Ακριβώς για αυτό το λόγο, η αριστερά του «μένουμε σπίτι» και του «θα τα πούμε μετά», δεν είναι η δική μας αριστερά. Αργά ή γρήγορα, αυτή η διαχωριστική γραμμή, θα γίνεται όλο και πιο ευδιάκριτη και θα ορίζει την αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά ως τέτοια.

Αν υπήρχε ένα Διεθνές Μουσείο Εγκλημάτων Κοινωνικού Πολέμου, ένα από τα πιο δυνατά του εκθέματα θα ήταν το βίντεο με τις τελευταίες στιγμές του Τζορτζ Φλόιντ, που πριν πέντε μέρες δολοφονήθηκε στη Μινεάπολη από έναν αστυνομικό που τον πατούσε στο λαιμό κόβοντάς του την ανάσα — μια για πάντα…Αν υπήρχε βαθμολογία της θηριωδίας, ο φόνος αυτός θα έπαιρνε τα πέντε στα πέντε. Όπως πέντε στα πέντε θα έπαιρνε και η δολοφονία του Γουίλι Μακ Κόι, ενός 20χρονου ράπερ, πέρυσι στo Σαν Φρανσίσκο, τον οποίο οι αστυνομικοί εντόπισαν να… κοιμάται μες στο αυτοκίνητό του.

Στις 21 Μαϊου ο Economist δημοσίευσε άρθρο στο οποίο έθετε το ερώτημα τι απέγινε το κίνημα Black Lives Matter. Στην ανάλυση του άρθρου σημειωνόταν ότι μετά την εκλογή Τραμπ, η δημοτικότητα του κινήματος των μαύρων έχει περιοριστεί σημαντικά…Τέσσερις ημέρες μετά, η σαδιστική δολοφονία του Τζωρτζ Φλόυντ από την αστυνομία στη Μινεάπολη αποδείκνυε με τραγικό τρόπο ότι το σύνθημα “Οι ζωές των μαύρων έχουν σημασία” δεν είναι θέμα μιας έξυπνης επικοινωνιακής καμπάνιας, πόσο μάλλον μιας συνωμοσίας του Κρεμλίνου, αλλά μια αντανάκλαση της βαθιά άνισης και ρατσιστικής πολιτικής που υποβιβάζει τους μαύρους Αμερικάνους σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Ο Γιάννης Κούτρας, επιμελητής Β του κλάδου ιατρών του ΕΣΥ που υπηρετεί στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, είναι εκλεγμένος στην θέση του αντιπροέδρου της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης (ΕΝΙΘ), μέλος του διοικητικού συμβουλίου του σωματείου εργαζομένων του Ιπποκράτειου νοσοκομείου, μέλος του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και μέλος του Πανελλαδικού Συντονιστικού της ΚΕΕΡΦΑ διώκεται για την συνδικαλιστική και αντιρατσιστική του δράση αφού καλείται σε έγγραφη απολογία με εντολή του διοικητή του νοσοκομείου κ. Αντωνάκη Νικόλαου.   

Σε εξέλιξη είναι ο σχεδιασμός της κυβέρνησης της Ν.Δ. για να δημιουργήσει χιλιάδες άστεγους με την έξωση των αναγνωρισμένων προσφύγων από τους χώρους που μένουν. Ο αρμόδιος υπουργός αντιμεταναστευτικής πολιτικής Μηταράκης σε ομιλίες του στη Βουλή, συνεντεύξεις του σε τηλεοράσεις και εφημερίδες και στο προσωπικό του ιστολόγιο ξοδεύει το χρόνο του να διαλαλεί ότι η πολιτική του είναι να πετάξει στο δρόμο τους πρόσφυγες. Στην αρχή είπε για 1.000, στη συνέχεια μιλά για 6.000 και τις τελευταίες μέρες αναφέρει για 12.000 πρόσφυγες.

Πριν λίγες ημέρες, στον Λίβανο, έληξε μια απεργία 24 ημερών, η οποία ήταν μάλλον από τις πιο σημαντικές που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στη χώρα, όχι μόνο λόγω της διάρκειάς της, ούτε φυσικά λόγω του αριθμού των απεργών (250 με 400 άτομα), αλλά επειδή ήταν μια απεργία που αποφασίστηκε, οργανώθηκε και διατηρήθηκε όλες αυτές τις μέρες, από Μπαγκλαντεζιανούς (κυρίως) και Ινδούς μετανάστες εργάτες, χωρίς φυσικά να υπάρχει κάποια συνδικαλιστική οργάνωση στην οποία να ανήκουν ή να τους καλύπτει. Και το ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι η απεργία αυτή, νίκησε.

Ο διοικητής του Γ.Ν.Θ. «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ» ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΤΡΑΣ, γράφει ακόμη μια σελίδα στον «αγώνα» του ενάντια στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας αφού προχώρησε τις προηγούμενες μέρες στην άσκηση εκδικητικής συνδικαλιστικής δίωξης απέναντι στην πρόεδρό της ΕΝΙΘ Δάφνη Κατσίμπα και προς την Διευθύντρια του Ακτινολογικού τμήματος κ. Μ Αρβανίτη. Το περιστατικό για το οποίο έκρινε σκόπιμο να διώξει τις Διευθύντριες ο κος Κούτρας συνέβη την Κυριακή 17/5, όπου, παρότι γνώριζε ότι η πρόεδρος της ΕΝΙΘ, είχε δηλώσει αδυναμία πραγματοποίησης της εφημερίας μετά τον αιφνίδιο θάνατο του πατέρα της στη Φωκίδα και είχε αντικατασταθεί από την Διευθύντρια του τμήματος, έκανε «αιφνιδιαστικό» έλεγχο για να ελέγξει την παρουσία της στην εφημερία. Χωρίς λοιπόν να υφίσταται κανένα ζήτημα αδικαιολόγητης απουσίας τόσο της Δ. Κατσίμπα όσο και της Μ Αρβανίτη, ο Διοικητής αποφάσισε να τους απευθύνει το πολύ σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα της αδικαιολόγητης απουσίας από την υπηρεσία.

Alice Claire

Christian Frings

John Malamatinas

Η άγρια απεργία των Ρουμάνων εργατών/τριών γης στο Μπορνχάιμ δείχνει ότι οι αγώνες είναι δυνατοί ακόμη και υπό συνθήκες ρατσιστικής υπερεκμετάλλευσης. Την Παρασκευή, 15 Μαΐου, ένα τμήμα από τους/τις 250 εποχιακούς/ές εργαζόμενους/ες της εταιρείας Spargel Ritter στο Μπορνχάιμ (Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία) σταμάτησαν να εργάζονται στα χωράφια σπαραγγιού και φράουλας και ενημέρωσαν τον τοπικό τύπο. Η διοίκηση κάλεσε την αστυνομία, αλλά η απόπειρα εκφοβισμού απέτυχε. Η απεργία καλύφθηκε ευρέως από τα ΜΜΕ.

Οι #SupportArtWorkers κάνουμε ανοιχτό κάλεσμα αλληλεγγύης στον κρατούμενο Βασίλη Δημάκη, τον οποίον η αδιαφορία της Πολιτείας και η αναλγησία του Σωφρονιστικού Συστήματος εξανάγκασαν για πολλοστή φορά σε Λευκή Απεργία, αρνούμενες με διάφορα προσχήματα, το δικαίωμά του στην εξ αποστάσεως συνέχιση των ακαδημαϊκών σπουδών του ως φοιτητού του "Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης" του ΕΚΠΑ. Αύριο, Δευτέρα 25/5/2020, καλούμε σε συνάντηση στις 17.15 μ.μ. Στη συμβολή της Λεωφόρου Κατεχάκη με την Οδό Κανελλοπούλου και, ακολούθως, σε πορεία προς το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη… 

Δημοσθένης Παπαδάτος - Αναγνωστόπουλος

Νίκος Κουραχάνης

Ευθυμία Μακρίδου

Η εθνική πολιτική υγείας και στέγασης προσφύγων, ως μέρος της ευρύτερης πολιτικής υποδοχής προσφύγων στη χώρα μας, είχε ήδη πριν από την πανδημία χαρακτηριστικά διαχείρισης «κρίσης», δηλαδή έκτακτης και απειλητικής κατάστασης που, ως τέτοια, ήγειρε ζητήματα ασφάλειας. Η κατεύθυνση αυτή έδωσε στην πολιτική υγείας και στέγασης χαρακτήρα «υπολειμματικότητας», δηλαδή διαχείρισης ενός κοινωνικού ζητήματος με όρους «ακραίας φτώχειας», μέσω της αξιοποίησης Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και της ανάδειξης υπηρεσιών «έκτακτης ανάγκης» (κοινωνικά συσσίτια, υπηρεσίες αστέγων, κ.α.), δομών διακριτών από τις υπηρεσίες υγείας και στέγασης που απευθύνονται στον γενικό πληθυσμό.