Στις 10 Ιανουαρίου 2026, στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, μια σειρά από ιρανικά μαρξιστικά κόμματα και οργανώσεις διοργανώνουν ένα συνέδριο που συγκαλείται από το «Συμβούλιο Συνεργασίας Αριστερών και Κομμουνιστικών Δυνάμεων» – μια συμμαχία που σήμερα αποτελεί ένα από τα λίγα σταθερά πλαίσια συνεργασίας μεταξύ τμημάτων της επαναστατικής αριστεράς στην εξορία. Το συμβούλιο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2018, μετά από μια κοινή διάσκεψη στην ίδια πόλη, μέσω μιας δήλωσης με τίτλο «Μια σοσιαλιστική εναλλακτική λύση είναι αναγκαία και εφικτή» – ένα κείμενο που καλούσε ρητά την επαναστατική ανατροπή της Ισλαμικής Δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση μιας σοσιαλιστικής τάξης στο Ιράν που θα…

Ivan Astashin Πολλοί φυλακισμένοι αναρχικοί λένε ότι η καλύτερη μορφή αλληλεγγύης είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα. Σήμερα, το κεντρικό ζήτημα στην περιοχή παραμένει ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία. Ο ρωσικός στρατός βομβαρδίζει ουκρανικές πόλεις, σκοτώνοντας αμάχους σχεδόν καθημερινά. Ορισμένες πόλεις έχουν εξαφανιστεί από τον χάρτη. Στα κατεχόμενα εδάφη, οι ρωσικές αρχές προβαίνουν σε αυθαίρετες συλλήψεις, βασανίζουν πολίτες που είναι υπέρ της Ουκρανίας και πραγματοποιούν εξωδικαστικές εκτελέσεις. Ο πόλεμος ενισχύει επίσης την εξουσία της κυβερνώσας κλίκας του Πούτιν – και όσο ο στρατός διατηρεί την παρουσία του στην Ουκρανία, μια ουσιαστική κοινωνική αλλαγή στη Ρωσία είναι σχεδόν αδύνατη.

του Ντμίτρι Ποζιντάεφ Ένας διαμελισμός που θα επιβληθεί από τη Ρωσία θα σηματοδοτούσε την ήττα του δικαιώματος ύπαρξης ενός καταπιεσμένου έθνους. Ωστόσο, μια «νίκη» υπό την παρούσα ηγεσία της Ουκρανίας, με αυτούς τους όρους, θα μπορούσε να μετατραπεί σε βαθύτερη κηδεμονία από το ΝΑΤΟ και αναδιάρθρωση που θα βασίζεται στο χρέος. Ένα ανεκτό αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον Λένιν, θα ήταν μια αναγκαστική παύση των μακελειών, που δεν θα αναγνωρίζει τις προσαρτήσεις ούτε θα νομιμοποιεί τα δημοψηφίσματα κατοχής, και που θα αποφεύγει να μετατρέψει την εξάρτηση της Ουκρανίας σε μόνιμη κατάσταση. Οτιδήποτε άλλο μπορεί να θεωρηθεί ειρήνη που καθαγιάζει την ήττα.

Ο Προϋπολογισμός του 2026, ανέφερε ο  Πιερρακάκης, «είναι η επιβεβαίωση ότι η χώρα έχει αφήσει πίσω της τη λογική της κρίσης, ότι πλέον έχει μπει στην τροχιά της ανάπτυξης...μια χώρα δεν μπορεί να έχει κοινωνική πολιτική εάν δεν έχει φορολογική δικαιοσύνη, δεν μπορεί να έχει μείωση φόρων εάν δεν έχει φορολογική διαφάνεια, δεν μπορεί να στηρίξει τους αδύναμους, εάν δεν έχει σταθερά δημόσια οικονομικά». Η πραγματικότητα απέχει παρασάγκας από το να υπάρχει κοινωνική πολιτική και φορολογική δικαιοσύνη! Γιατί ο κρατικός προϋπολογισμός στο καπιταλισμό είναι μηχανισμός ανακατανομής του εθνικού εισοδήματος σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.

 Απέναντι στις δυνάμεις του συνδικαλιστικού κατεστημένου του Δ.Σ.Α., θα κινηθούμε με προοπτική τη σύγκληση Γενικής Συνέλευσης, την εκπόνηση ενός προγράμματος δράσης για τα προβλήματα των αυτοαπασχολούμενων και των μισθωτών, τη διεκδίκηση της μισθωτής δικηγορίας με δικαιώματα, την αναδιάταξη της δικηγορικής ύλης και των αμοιβών, την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων με αντίστοιχες διεκδικήσεις και για τους Κώδικες, την αντίσταση στις αντιδραστικές αλλαγές του Κώδικα Δικηγόρων, την αδελφοποίηση με τον Παλαιστινιακό Δικηγορικό Σύλλογο και την αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη. Οι δεσμεύσεις αυτές θα αποτελέσουν για εμάς αντικείμενο διεκδίκησης