Andy Durgan

Ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος συχνά παρουσιάζεται σαν μια πάλη μεταξύ δημοκρατίας και φασισμού. Ωστόσο, μια τέτοια προσέγγιση έρχεται σε αντίθεση με την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της Ισπανίας της δεκαετίας του 1930. Η κοινωνική, οικονομική και πολιτική πόλωση στην Ισπανία τα χρόνια που προηγήθηκαν του εμφυλίου πολέμου, σε συνδυασμό με την επακόλουθη αποτυχία μιας αστικής-ρεπουμπλικανικής δημοκρατίας (1931–36), οδήγησαν στο ξέσπασμα τόσο του πολέμου όσο και της επανάστασης.

Γραφείο της Τέταρτης Διεθνούς

Η καταδίκη των 12 κοινωνικών και πολιτικών ηγετιδών/τών για την ανεξαρτησία, εννέα από αυτές/ούς σε ποινές φυλάκισης μεταξύ 9 και 13 ετών, θεωρείται ως συλλογική τιμωρία ενός ολόκληρου λαού που τόλμησε να βρεθεί αντιμέτωπος με το πολιτικό καθεστώς της μετα-Φράνκο μετάβασης και το θεσμικό σύστημα του Συντάγματος του 1978. Πρόκειται για μια άδικη και παράνομη ποινή μετά από μια μακρά δικαστική διαδικασία φορτωμένη με παρατυπίες και στην οποία οι δικαστές χρησιμοποίησαν την υπάρχουσα νομοθεσία με μια οπισθοδρομική έννοια – σε μια λογική που μπορούμε να ονομάσουμε δικαστικό πόλεμο.