Για πάνω από μια δεκαετία, οι Ρώσοι/ιδες αντιφασίστες/ριες τιμούν την 19η Ιανουαρίου σαν την δική τους ημέρα αλληλεγγύης. Αυτή είναι η ημερομηνία που το 2009, στο κέντρο της Μόσχας, ο ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αριστεράς Stanislav Markelov και η δημοσιογράφος και αναρχική Anastasia Baburova πυροβολήθηκαν από νεοναζί. Η δολοφονία του Markelov και της Baburova αποτέλεσε το αποκορύφωμα της ακροδεξιάς τρομοκρατίας της δεκαετίας του 2000, κατά την οποία δολοφονήθηκαν εκατοντάδες μετανάστες/ριες και δεκάδες αντιφασίστες/ριες. Για πολλά χρόνια, όσο ήταν ακόμα δυνατό, οι Ρώσοι/ιδες ακτιβιστές/ριες διοργάνωναν αντιφασιστικές διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις στις 19 Ιανουαρίου με το σύνθημα “Το να θυμάσαι σημαίνει…
Richard Fidler Η αριστερά δεν έχει αντιδράσει με συνεκτικό τρόπο στην επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η σοσιαλδημοκρατική αριστερά αντιμετωπίζει με συμπάθεια την αντίσταση της Ουκρανίας, αλλά σε μεγάλο βαθμό αδυνατεί να διαχωρίσει τη θέση της από την πολιτική υποστήριξη της κυβέρνησης προς το νεοφιλελεύθερο καθεστώς Ζελένσκι ή τα δυτικά ιμπεριαλιστικά σχέδια. Πιο αριστερά, υπάρχει ένα εύρος θέσεων. Στο ένα άκρο (ευτυχώς, ελάχιστης επιρροής), υπάρχει μια αριστερά που υποστηρίζει ανοιχτά τη Ρωσία, αναπαράγοντας την αφήγηση του Κρεμλίνου για τον πόλεμο.
"Το "Commons" μίλησε με τρεις συντάκτες του DOXA. Η πρωτοβουλία ιδρύθηκε πριν από έξι χρόνια ως ακτιβιστικό φοιτητικό μέσο ενημέρωσης. Εκτός από τα θέματα που αφορούσαν την εκπαιδευτική δικαιοσύνη, η συλλογικότητα επικεντρώθηκε στην καταπολέμηση της προπαγάνδας και της καταστολής. Φυσικά, ένας τέτοιος ακτιβισμός δεν διέφυγε της προσοχής του καθεστώτος και τέσσερα μέλη της συντακτικής ομάδας τέθηκαν σε κατ' οίκον περιορισμό. Αλλά μετά την 24η Φεβρουαρίου ο πόλεμος έγινε το κύριο θέμα του DOXA. Aυτό το προοδευτικό ρωσικό μέσο ενημέρωσης έχει από την αρχή της εισβολής πλήρους κλίμακας υιοθετήσει μια συνεπή στάση υποστήριξης της ουκρανικής αντίστασης και, χωρίς να παραπονιέται για…
Emre Öngün Σκηνές με φλεγόμενα αυτοκίνητα στους δρόμους του Παρισιού έχουν χρησιμοποιηθεί για να παρουσιάσουν τους Κούρδους της Γαλλίας ως μια εξεγερμένη μειονότητα. Ωστόσο, οι οργισμένες διαμαρτυρίες τους πυροδοτούνται από μια σειρά ρατσιστικών δολοφονιών – και την άρνηση των γαλλικών αρχών να αποκαλύψουν τα πλήρη γεγονότα των υποθέσεων.
Πώς αντιμετωπίστηκε στη Λευκορωσία ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας; Ποιες οργανωτικές μεθόδους χρησιμοποιούν οι Λευκορώσοι αριστεροί σε συνθήκες ολοκληρωτικού ελέγχου; Σε αυτό το κείμενο, Λευκορώσοι ακτιβιστές αναλύουν την κατάσταση στη χώρα. Μια γενική επισκόπηση της κατάστασης: Το καθοριστικό γεγονός στην κοινωνική και πολιτική ζωή της Λευκορωσίας την τελευταία δεκαετία δεν ήταν η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά οι μαζικές διαδηλώσεις μετά τις προεδρικές εκλογές του 2020. Ήταν ακριβώς αυτές οι διαμαρτυρίες που διαχώρισαν τη ζωή της λευκορωσικής κοινωνίας σε "πριν" και "μετά".
Μόλις πριν από μια εβδομάδα, η φίλη και συντρόφισσά μας Πινάρ Σελέκ έγραψε τα εξής στο μπλογκ της στο Mediapart: "Επωφελούμενοι από το πράσινο φως της Ρωσίας και τη συνένοχη σιωπή της ευρωπαϊκής κοινότητας, η οποία προσπαθεί να σώσει τα βραχυπρόθεσμα οικονομικά και χρηματοπιστωτικά της συμφέροντα, η τουρκική κυβέρνηση πολλαπλασιάζει τις επιθέσεις της που συνοδεύονται από τη δολοφονία αγωνιστών.στριών και διανοουμένων. [...} Οι εξόριστοι.ες δεν είναι ασφαλείς ενόσω οι "τουρκικές υπηρεσίες" δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη.
Σελίδα 181 από 396