Paul Martial Η Διεθνής Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την επισιτιστική κρίση. Οι ανθρωπιστικές ΜΚΟ, συμπεριλαμβανομένης της OXFAM, αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους ότι πρόκειται για «τη χειρότερη κατάσταση της τελευταίας δεκαετίας» και ο Αντόνιο Γκουτέρες, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, κάνει λόγο για «τυφώνα λιμών». Σε αυτή την παγκόσμια επισιτιστική κρίση, η Αφρική παραμένει η πιο ευάλωτη ήπειρος. Αν και υπάρχουν πολλοί λόγοι για την κρίση αυτή, όλοι έχουν ένα κοινό: πολιτικές επιλογές που είναι αντίθετες με τις ανάγκες των πληθυσμών.

Oakland Socialist Μέχρι τα τέλη Μαρτίου, η προσπάθεια της Ρωσίας να καταλάβει το Κίεβο καθυστερούσε και μέσα σε δύο εβδομάδες ήταν σαφές ότι οι νέοι στόχοι της θα ήταν η λεκάνη του Ντονμπάς και η ανατολική ακτή της Ουκρανίας τουλάχιστον μέχρι την Κριμαία. Οι αναφορές κατέστησαν σαφές ότι αυτή θα ήταν μια διαφορετική μάχη επειδή η περιοχή αυτή ήταν επίπεδη και ανοιχτή, δίνοντας μεγάλο πλεονέκτημα στην ανώτερη δύναμη πυρός του πυροβολικού της Ρωσίας.

Απέναντι στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τις θανατηφόρες συνέπειές της, έχει ανοίξει μια στρατηγική συζήτηση στην Αριστερά σχετικά με την πολιτική που πρέπει να υπερασπιστεί σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον ουκρανικό λαό…Η Daria Saburova, φιλόσοφος και μέλος της συντακτικής επιτροπής του Contretemps, εστιάζει στην κοινή διακήρυξη δύο αντικαπιταλιστικών οργανώσεων από τη Ρωσία και την Ουκρανία που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, και αναπτύσσει μια σειρά από θέσεις σχετικά με διάφορα κρίσιμα σημεία της συζήτησης (για το χαρακτηρισμό του ρωσικού ιμπεριαλισμού, τη σχέση μεταξύ της ανατολικοευρωπαϊκής και της δυτικής αριστεράς, την υποστήριξη του εξοπλισμού).

Ο Ashley Smith κάνει μια ανασκόπηση των συνεχιζόμενων αντιπαραθέσεων της Αριστεράς σχετικά με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τη διαρκή ανάγκη υπεράσπισης της ουκρανικής αντίστασης ως αφετηρία για την ανοικοδόμηση της διεθνούς αλληλεγγύης από τα κάτω. Στις 24 Φεβρουαρίου του 2022, η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία με την προσδοκία μιας γρήγορης νίκης επί ενός υποδεέστερου στρατού και μιας αντιδημοφιλούς κυβέρνησης καθώς και μιας επιτυχημένης εγκαθίδρυσης ενός καθεστώτος μαριονέτας στην πρωτεύουσα, το Κίεβο.  Αντ’ αυτού, ο στρατός της Ουκρανίας, οι εθελοντικές Δυνάμεις Εδαφικής Άμυνας και η μαζική λαϊκή αντίσταση σταμάτησαν την πορεία της Ρωσίας.

Από την αρχή της σύγκρουσης, ο Ρώσος πρόεδρος έχει καταγγείλει πολλές φορές τις "υποτιθέμενες έμφυλες ελευθερίες" που είναι της μόδας στη Δύση και που η Ευρώπη θα ήθελε να προωθήσει στην Ουκρανία. Αυτή η ρητορική βρίσκεται στη καρδιά της πολιτικής του δράσης και του αυταρχικού του οράματος για τον κόσμο. Μέσα στον κατακλυσμό της προπαγάνδας του Κρεμλίνου, η εμμονή του Βλαντιμίρ Πούτιν με τις "υποτιθέμενες έμφυλες ελευθερίες" έχει περάσει σχεδόν απαρατήρητη. Ωστόσο, ο Ρώσος πρόεδρος την έχει καταστήσει ένα από τα επιχειρήματα που δικαιολογούν, στα μάτια του, την εσωτερική και εξωτερική πολιτική του, ακόμα και την εισβολή στην Ουκρανία.