Jonathan Neale Σε κάθε χώρα της Ευρώπης οι πλειοψηφίες στις δημοσκοπήσεις τάσσονται κατά της συμμετοχής στον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Ωστόσο, τα μέσα ενημέρωσης εξακολουθούν να τον παρουσιάζουν ως έναν καλό πόλεμο. Το Ιράκ, παραδέχονται τώρα, ήταν ένα έγκλημα ή μια αδικία ή ίσως απλώς ένα λάθος. Αλλά το Αφγανιστάν είναι ένας πόλεμος εναντίον τρομοκρατών, μας λένε, εναντίον φανατικών, τζιχαντιστών, σεξιστών, αγρίων, εναντίον ανθρώπων που δεν είναι «μοντέρνοι» και γι’ αυτό τους αξίζει να πεθάνουν.

Jonathan Neale Πριν από σαράντα χρόνια, στις 28 Απριλίου 1978, οι κομμουνιστές έκαναν επανάσταση στο Αφγανιστάν. Ο φίλος μου Ταχίρ Αλεμί ήταν ένας από αυτούς. Ήταν ένας καλός άνθρωπος, καλοσυνάτος και ευγενικός, και ήθελε να αλλάξει τον κόσμο.

Nancy Lindisfarne Jonathan Neale Πολλές ανοησίες για το Αφγανιστάν γράφονται στη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι περισσότερες από αυτές τις ανοησίες αποκρύπτουν μια σειρά από σημαντικές αλήθειες. Πρώτον, οι Ταλιμπάν νίκησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεύτερον, οι Ταλιμπάν νίκησαν επειδή έχουν μεγαλύτερη λαϊκή υποστήριξη. Τρίτον, αυτό δεν συμβαίνει επειδή οι περισσότεροι Αφγανοί αγαπούν τους Ταλιμπάν. Είναι επειδή η αμερικανική κατοχή ήταν αφόρητα σκληρή και διεφθαρμένη. Τέταρτον, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει επίσης ηττηθεί πολιτικά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πλειοψηφία των Αμερικανών είναι πλέον υπέρ της απόσυρσης από το Αφγανιστάν και κατά οποιουδήποτε άλλου πολέμου στο εξωτερικό.

Νίκος Λούντος Η κατάληψη της Καμπούλ από τους Ταλιμπάν στις 15 Αυγούστου δεν είναι απλή ήττα. Είναι ο μεγαλύτερος εξευτελισμός της αμερικάνικης πολεμικής μηχανής, μετά από 20 χρόνια πολέμου και κατοχής. Στις αρχές Ιούλη, ο Μπάιντεν είχε κάνει δηλώσεις ότι κανείς δεν πρέπει να ανησυχεί από την αποχώρηση του αμερικάνικου στρατού, διότι αφήνει πίσω του έναν εκπαιδευμένο αφγανικό στρατό 300 χιλιάδων αντρών που δεν θα ηττηθούν από τους Ταλιμπάν. [Αναδημοσίευση από Εργατική Αλληλεγγύη]

Εντιτόριαλ του Salvage Τα πογκρόμ του Μαΐου που ξεκίνησαν από το Σέιχ Τζάρραχ, την παλαιστινιακή γειτονιά της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, δεν ήταν απλώς έργο «εξτρεμιστών». Με ισραηλινούς όρους, δεν ήταν ιδιαίτερα ακραία. Ο καχανιστικός όχλος φώναζε «Θάνατος στους Άραβες», αλλά δεν θα ήταν η πρώτη φορά που θα εκφραζόταν ένα γενοκτονικό συναίσθημα στην ισραηλινή πολιτική. Το 2008, ήταν ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας Μάταν Βιλνάι, που εκπροσωπούσε τους Εργατικούς στην Κνέσετ, αυτός ο οποίος απείλησε τους Παλαιστίνιους με «ολοκαύτωμα». Το 2014, ο αντιπρόεδρος της Κνεσέτ, Μοσέ Φάιγκλιν, ο οποίος ήταν μέλος του Λικούντ, ζήτησε την εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων από τη Λωρίδα της…