Gilbert Achcar Η τεράστια έκρηξη που συγκλόνισε τον Λίβανο στις 4 Αυγούστου θα καταγραφεί ως σημαντική καμπή στην ιστορία της χώρας, όχι λιγότερο από την πολύ λιγότερο ισχυρή έκρηξη που σκότωσε τον πρώην πρωθυπουργό Ραφίκ Χαρίρι στις 14 Φεβρουαρίου 2005. Κρίνοντας από τα 15 χρόνια που χρειάστηκαν προτού ένα διορισμένο από τον ΟΗΕ δικαστήριο παραδεχτεί βασικά την ανικανότητά του για το παλαιότερο γεγονός, δεν μπορεί να υπάρξει καμία επίσημη βεβαιότητα σχετικά με τις συνθήκες της τρομερής έκρηξης στο λιμάνι της Βηρυτού στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο, μπορούν να εξαχθούν μερικά συμπεράσματα σχετικά με αυτήν την εξαιρετικά τραυματική τραγωδία.

Ρωσικό Σοσιαλιστικό Κίνημα Η αστυνομική επιχείρηση του Πούτιν για την καταστολή των διαδηλώσεων σε μια γειτονική χώρα θα μπορούσε εύκολα να γίνει πραγματικότητα. Πιστεύουμε ότι μια τέτοια επιχείρηση δεν θα είναι μόνο ένα επαίσχυντο γεγονός ιμπεριαλιστικής επέμβασης, αλλά θα αυξήσει επίσης την καταστολή ενάντια σε οποιαδήποτε πολιτική αντιπολίτευση μέσα στην ίδια τη Ρωσία.

Συμμαχία Σοσιαλιστών/στριών της Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής Δεν αρκεί να μιλάμε ενάντια στη διαφθορά των κυβερνήσεων του Λιβάνου και του Ιράν και να απαιτούμε αποτελεσματική διαχείριση. Δεν αρκεί να μιλάμε κατά των ιδιωτικοποιήσεων. Δεν αρκεί καν να καταγγέλλουμε αυτά τα κράτη ως εκμεταλλευτικά καπιταλιστικά και αυταρχικά. Είναι προφανές ότι ο στρατιωτικοποιημένος και θρησκευτικός φονταμενταλιστικός κρατικός καπιταλισμός του Ιράν, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο να αυξάνει τα βάσανα των ανθρώπων στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, του Ιράκ, του Λιβάνου και της Υεμένης. Ο Λίβανος, παρά το γεγονός ότι θεωρείται «δημοκρατία», εδραιώνει πολύ γρήγορα την αυταρχική πτυχή του καθεστώτος του, μέσω της…

Σύντροφοι, είμαστε παγιδευμένοι. Είμαστε παγιδευμένοι μεταξύ της βαρβαρότητας της συσσώρευσης του κεφαλαίου και της επακόλουθης νωχελικής απληστίας την οποία ενεργοποιεί. Καθώς οι ζωές μας χάνουν ώρα με την ώρα την αξία τους, έχουμε παγιδευτεί μεταξύ της στρατιωτικής μηχανής που χρησιμοποιείται για την υπεράσπιση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας με κάθε κόστος, και της άρχουσας τάξης που έχει δεσμευτεί να την υποστηρίζει.

Το UVW – United Voices of the World (2014) όπως και το IWGB – Independent Workers’ Union of Great Britain (2013) είναι δυο από τα νέα ανεξάρτητα «ακτιβίστικα» και «αντιεραρχικά» σωματεία με αισθητή τη παρουσία γυναικών και μεταναστών εργατών. Το UVW έχει ισχυρές καταβολές από τον «αναρχοσυνδικαλισμό» και τα λαϊκά κινήματα της Λατινικής Αμερικής. Το 2018 αντικατέστησε τις θέσεις του γενικού γραμματέα και του πρόεδρου με μία συνέλευση στην οποία συμμετέχουν από κοινού οι επαγγελματίες οργανωτές/τριες και τα μέλη του συνδικάτου σε εθελοντική βάση.