Η κυρίαρχη ιδεολογία της ακροδεξιάς έχει μετατραπεί σε ένα τερατώδη επιβιωτισμό των λευκών ρατσιστών. Ο ρόλος μας είναι να δημιουργήσουμε ένα κίνημα αρκετά ισχυρό για να τους σταματήσει…Για να έχουμε την ελπίδα να πολεμήσουμε τους φασίστες του τέλους εποχής, με τους όλο και πιο περιοριστικούς και ασφυκτικούς ομόκεντρους κύκλους «τακτοποιημένης αγάπης», θα χρειαστεί να χτίσουμε ένα απείθαρχο και ανοιχτόκαρδο κίνημα πιστών που αγαπούν τη Γη: πιστών σε αυτόν τον πλανήτη, στους κατοίκους του, στα πλάσματά του και στη δυνατότητα ενός βιώσιμου μέλλοντος για όλους μας. Πιστών στο εδώ.

Ποια είναι η γραμμή μεταξύ της μνημόνευσης του τραύματος και της κυνικής εκμετάλλευσής του; Μεταξύ μνημόνευσης και οπλοποίησης; Τι σημαίνει να επιδεικνύεις συλλογικό πένθος όταν η συλλογικότητα δεν είναι καθολική, αλλά μάλλον στενά συνδεδεμένη με την εθνικότητα; Και τι σημαίνει να το κάνεις αυτό ενώ το Ισραήλ παράγει ενεργά περισσότερο πένθος σε ασύλληπτη κλίμακα, ανατινάζοντας ολόκληρες πολυκατοικίες στη Βηρυτό, εφευρίσκοντας νέες μεθόδους τηλεκατευθυνόμενου ακρωτηριασμού και στέλνοντας περισσότερους από ένα εκατομμύριο Λιβανέζους να τρέχουν να σωθούν, ακόμη και όταν το σφυροκόπημα της Γάζας συνεχίζεται αμείωτο;