Γιώτα Ιωαννίδου Μεγάλη συζήτηση γίνεται τις τελευταίες ημέρες για το ζήτημα της δυνατότητας απαλλαγής των μαθητών από το μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο. Πολλοί γονείς που τα παιδιά τους έπαιρναν απαλλαγή όλα τα προηγούμενα μαθητικά τους χρόνια, μέσω υπεύθυνης δήλωσης, όπου επικαλούνταν λόγους πεποίθησης ή συνείδησης, βρέθηκαν μπροστά σε ένα «αυστηροποιημένο» καθεστώς, αφαίρεσης ουσιαστικά και τυπικά αυτού του δικαιώματος, καθώς οφείλουν να υπογράψουν δήλωση με ρητή αναφορά ότι το παιδί τους δεν είναι «χριστιανή / ος ορθόδοξη / ος». Τους επισημαίνεται δε ότι πιθανή ψευδής δήλωση θα επιφέρει νομικές συνέπειες (αν π.χ. το παιδί τους είναι βαφτισμένο).
Το 3ο μνημόνιο προβλέπει για την εκπαίδευση την υλοποίηση των πιο αντιδραστικών, αντιλαϊκών μέτρων και αναδιαρθρώσεων που ονειρεύτηκαν ποτέ ο Γκουρία και ο Γιούνκερ κι αποτυπώθηκαν στα ντοκουμέντα του ΟΟΣΑ και της ΕΕ. Αυτές αποτελούν πλέον τα βασικά manual της εκπαιδευτικής πολιτικής της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Η κυβέρνηση έχει υπογράψει «Παραδοτέα» ανά μήνα καθώς και το μονομερές δικαίωμα στους δανειστές να αυξάνουν ή να τροποποιούν αυτά τα παραδοτέα κατά το δοκούν ανά τρίμηνο, αν εκτιμούν ότι απέχουν από την επιθυμητή επιτευχθείσα πρόοδο.
Η 84η Γενική Συνέλευση Αντιπροσώπων (συνέδριο) της ΔΟΕ, τελείωσε με την καταγραφή μιας μεγάλης αλλαγής. Η πλειοψηφία των ΠΑΣΚ (σήμερα ΔΗΣΥ) –ΔΑΚΕ στο ΔΣ της ΔΟΕ, πλειοψηφία ακλόνητη για δεκαετίες, άλλαξε χέρια. Η άλλοτε πανίσχυρη παράταξη της ΠΑΣΚ (σήμερα ΔΗΣΥ), με βάση τα αποτελέσματα, καταλαμβάνει την τρίτη θέση πλέον, ενώ στη δεύτερη θέση πέρασαν οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις. Η παράταξη της ΔΑΚΕ παραμένει πρώτη, καταγράφοντας πτώση των δυνάμεών της. Οι παρατάξεις των ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ που παλιότερα έφταναν αθροιστικά το 80%, τώρα συγκεντρώνουν και οι δυο μαζί 41%.
Οι μαζικές Γενικές Συνελεύσεις, οι ομόφωνες αποφάσεις και η μεγάλη συμμετοχή στην απεργία –αποχή, έχουν συμβάλλει στην άνοδο της αξιοπιστίας των συνδικάτων στο δημόσιο, και της ΑΔΕΔΥ συμπεριλαμβανόμενης.
Το καλοκαίρι φέτος ήταν θερμό. Στις αρχές Ιουλίου, η «μάχη για τη ΔΕΗ» έμοιαζε να είναι το κρίσιμο σημείο σύγκρουσης για το κίνημα. Όμως, στις 4 Ιουλίου, πριν καλά καλά ξεκινήσει η απεργία, η κυβέρνηση επιστράτευσε τους απεργούς της ΓΕΝΟΠ. Παρά τις ηχηρές δηλώσεις συνδικαλιστικών στελεχών, και τις ελπίδες που είχαν δημιουργήσει ότι θα δοθεί επιτέλους μια σοβαρή μάχη, η ηγεσία της ΓΕΝΟΠ υποχώρησε σαν «χάρτινη τίγρη» μπροστά στην επιστράτευση και ανέστειλε την απεργία, προκαλώντας απογοήτευση αλλά και ερωτηματικά για το ρόλο που μπορούν να έχουν πλέον τα συνδικάτα αν συνεχίσουν να ακολουθούν μια τακτική «συμμόρφωσης» απέναντι σε μια κυβέρνηση…
Σελίδα 17 από 17