Σας καλούμε όλες/όλους/όλα σε ένα ολοήμερο - τριήμερο camp στην Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών, από την Παρασκευή 14/8 στις 18:00 ως την Κυριακή 16/8. Ένα τριήμερο γεμάτο με εκδηλώσεις, παιχνίδια, δραστηριότητες και μουσική. Με καθημερινές συλλογικές κουζίνες, χρόνο και χώρο για συζητήσεις και ανατροφοδότηση, συλλογικές δράσεις και κατασκήνωση στους χώρους της Κοινότητας. Τους τελευταίους 6 μήνες, κορυφώθηκε και συνεχίζει να εξελίσσεται ένας μεγάλος αγώνας ζωής και θανάτου για την υπεράσπιση των Προσφυγικών, ενάντια στην εκκένωση, τον εκτοπισμό και τη διάλυση του μεγαλύτερου αυτοοργανωμένου εγχειρήματος κοινωνικής στέγασης, αλληλεγγύης και κοινής ωφέλειας στην Ελλάδα.

Αν τα Βαλκάνια θέλουν να αποφύγουν να γίνουν μια ακόμη περιφερειακή ζώνη για megaprojects των ελίτ και πεδίο αντιπαραθέσεων μεταξύ υπερδυνάμεων που επιδιώκουν την εκμετάλλευση φυσικών πόρων, πρέπει να κάνουμε κάτι περισσότερο από το να σκεφτόμαστε με όρους εθνικού κράτους. Στην πραγματικότητα, αυτό ανοίγει επίσης χώρο για μια επανεξέταση της ίδιας της έννοιας των Βαλκανίων. Πρόσφατα, η Περιφερειακή Συμμαχία για την Προστασία της Φύσης των Βαλκανίων, ένα δίκτυο με πάνω από τριάντα οργανώσεις σε ολόκληρη την περιοχή που περιλαμβάνει και τη Συμμαχία Οικολογικών Οργανώσεων της Σερβίας, εξέφρασε την πλήρη υποστήριξή της προς τους περιβαλλοντικούς ακτιβιστές, τις τοπικές κοινότητες και τους…

Κάθε χρόνο οι Ιταλοί παραπονιούνται για το γεγονός ότι η «spiaggia libera» (παραλία ελεύθερης πρόσβασης) ελαττώνεται συνεχώς. Ταυτόχρονα, τα ιδιωτικά θαλάσσια κέντρα, όπου πρέπει να πληρώσεις για μια ομπρέλα και μερικές ξαπλώστρες, υπερασπίζονται την ιδιωτικοποιημένη περιοχή τους με κάθε είδους φράγματα και τοίχους, προκειμένου να εμποδίσουν τους ανθρώπους να περάσουν από την παραλία τους. Ο νόμος ορίζει ότι 5 μέτρα της ακτογραμμής πρέπει να παραμένουν ανοιχτά για όλους – οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών παραλιών δεν μπορούν να τοποθετούν τις ξαπλώστρες τους ακριβώς δίπλα στο νερό. Έτσι, συνήθως δυσκολεύουν τη διέλευση από την ελεύθερη παραλία προς την παραλία με εισιτήριο.

Όλο και περισσότερο βλέπουν το φως της δημοσιότητας εκθέσεις και αναφορές σε σχέση με τις απώλειες σε υγειονομικό προσωπικό και τις καταστροφές στις νοσοκομειακές υποδομές στις περιοχές που υπάρχουν πολεμικές συγκρούσεις ανά τον κόσμο, οι οποίες έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια εκθετικά. Οι επιθέσεις έχουν υπερδιπλασιαστεί παγκοσμίως από το 2021, με την τάση να κορυφώνεται τα δύο τελευταία χρόνια. Πλέον, υπάρχουν πάνω από 2.500 καταγεγραμμένα περιστατικά σε 33 χώρες, με θύματα γιατρούς και υγειονομικό προσωπικό και σοβαρές καταστροφές σε νοσοκομεία.

Μέσω της υποστήριξης, για παράδειγμα, της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, ο «καμπισμός» περιθωριοποιεί όχι μόνο τις φεμινιστικές, αντικαπιταλιστικές και εξισωτικές πτυχές της εξέγερσης «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία», αλλά και τις πιθανές διεθνιστικές συνδέσεις της με άλλους αγώνες στην περιοχή. Ανάγοντας την αντίσταση στον δυτικό ιμπεριαλισμό σε «πρωταρχική αντίφαση», όλοι οι άλλοι αγώνες αναβάλλονται σε ένα αόριστο «όχι τώρα». Ο «καμπισμός» επιβάλλει έτσι έναν ψευδή συγχρονισμό: ετερογενείς αγώνες με διαφορετικούς ορίζοντες, επείγοντα ζητήματα και ρυθμούς υποτάσσονται σε έναν ενιαίο ρυθμό πολέμου. Αντίθετα, ο διεθνισμός υποστηρίζει μια διαφορετική πολιτική του χρόνου, που δεν διέπεται από την εθνικιστική επιταγή «πρώτα η εθνική ασφάλεια, μετά…