Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Ενάντια στις Συνδικαλιστικές Διώξεις και Απολύσεις διοργανώνει και σας προσκαλεί σε ΓΛΕΝΤI OIKONOMIΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ για τον ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ στις ΔΙΩΞΕΙΣ και τους ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ. Το γλέντι ανοίγει με λαϊκό πρόγραμμα και συνεχίζει με τους «Ζευκαλήδες». Τα τελευταία χρόνια, οι διώξεις και οι απολύσεις αγωνιστών για την συνδικαλιστική τους δράση αποτελούν κεντρική πολιτική γραμμή της κυβέρνησης και του συστήματος απέναντι σε όποιον τολμά να υπερασπίζεται στοιχειώδη δημοκρατικά κεκτημένα, όπως το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία, το δικαίωμα στην απεργία, ακόμα και το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση.

Έναν χρόνο μετά την επιβολή δυνητικής αργίας στην αγωνίστρια εκπαιδευτικό Χρύσα Χοτζόγλου — την πρώτη περίπτωση μετά τη χούντα που συνδικαλιστική δράση αντιμετωπίζεται ως «επικίνδυνη» για το δημόσιο σχολείο— η επίθεση κλιμακώνεται με σαρωτικό τρόπο, πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρόνια. Συγκεκριμένα, είμαστε αντιμέτωποι με: τη ΝΕΑ εκδικητική παραπομπή της Χρύσας Χοτζόγλου στο Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο στις 29/4 με σκοπό την παράταση της αργίας για έναν ακόμα χρόνο ΜΕΧΡΙ να γίνει το κανονικό πειθαρχικό, τα χιλιάδες πειθαρχικά σε νεοδιόριστους συναδέλφους για την συμμετοχή τους στην απεργία/αποχή από την αξιολόγηση, την συνεχιζόμενη άρνηση επαναπρόσληψης  του αγωνιστή Δ. Αντωνίου στη δουλειά του στο ΕΚΠΑ,...

Την ώρα που στη χώρα της  7χρονης ΝΔ  ρεμούλας δεκάδες «άριστοι» απολαμβάνουν θέσεις, αμείβονται αδρά ακόμη κι όταν δεν έχουν-όχι απλά τα τυπικά προσόντα- αλλά ούτε το  βασικό  πτυχίο, ακόμη και όταν είναι υπεύθυνοι για πνιγμούς ανθρώπων στο Αιγαίο, ακόμη κι όταν  παραβιάζουν προσωπικά δεδομένα και εμπλέκονται ή καλύπτουν εγκλήματα ( Τεμπών). Την ώρα που το μαύρο της λαμογιάς , της συγκάλυψης, της απληστίας  και της παρανομίας έχουν γίνει καθημερινότητα, η κυβέρνηση που ψήφισε  την «Αξιολόγηση των πολλών» δρομολογεί άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων που στην πράξη αποτελείτο εργαλείο για μαζικές απολύσεις.

Η διαρκής απαξίωση του δημόσιου σχολείου δεν είναι ένα τυχαίο φαινόμενο. Είναι μια πολιτική επιλογή που οδηγεί βήμα-βήμα στη μετάλλαξή του σε ένα εκπαιδευτικό κέντρο επιχειρηματικής λογικής. Σήμερα, τον Μάρτιο και ενώ η σχολική χρονιά οδεύει προς το τέλος της, περισσότερα από 10.000 κενά εκπαιδευτικών, πανελληνίως,  παραμένουν ακάλυπτα και δεν πρόκειται να καλυφθούν ποτέ. Τα τμήματα των 27 και 28 μαθητών έχουν γίνει κανονικότητα. Η υποχρηματοδότηση και η υποστελέχωση δυσκολεύουν καθημερινά τη μαθησιακή διαδικασία και υπονομεύουν το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφωση.

Εύλογα η τραγική κατάληξη της εκπαιδευτικού, Σοφίας Χρηστίδου, να γίνει αφορμή χιλιάδες εκπαιδευτικοί από όλη τη χώρα να εκφράσουν την οργή και την απογοήτευσή τους για όσα διαδραματίζονται στο δημόσιο σχολείο, για τη χρόνια απαξίωση και συκοφάντησή τους, την αίσθηση της ματαίωσης του ρόλου τους και τη συνεχώς κλιμακούμενη έκθεση στη δημόσια κριτική και παρέμβαση. Ο εξευτελισμός και η απαξίωση ξεκινά από το ίδιο το κράτος και τις κυβερνήσεις του, αμοίβοντάς τους με τους πλέον εξευτελιστικούς μισθούς: οι σημερινοί εκπαιδευτικοί, με 4-5ετείς προπτυχιακές σπουδές, ξένες γλώσσες, δεύτερα πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, χιλιάδες ώρες αυτομόρφωσης και επιμόρφωσης...