Christopher Ford Η Ουκρανία έχει πέσει θύμα εισβολής αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της τραγικής ιστορίας της χώρας αυτής. Σε κάθε μία από αυτές τις περιπτώσεις η εισβολή συνοδεύτηκε από κινήματα αντίστασης και ριζοσπαστικοποίησης του πληθυσμού. Ένα τέτοιο κίνημα ήταν οι Μποροτμπιστές, οι οποίοι ήταν η ριζοσπαστική αριστερά του Ουκρανικού Κόμματος Σοσιαλιστών Επαναστατών κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1917-1921. Στη συνέχεια σχημάτισαν το Ουκρανικό Κομμουνιστικό Κόμμα (Μποροτμπιστές) και επεδίωξαν την ένταξη στην Τρίτη Διεθνή, ενώ διαδραμάτισαν ηγετικό ρόλο κατά την εθνική και πολιτιστική αναγέννηση της Ουκρανίας τη δεκαετία του 1920.

Hanna Perekhoda Για τους μπολσεβίκους αγωνιστές, η αυτονομία της Ουκρανίας και το μελλοντικό έδαφός της δεν αποτελούσαν προτεραιότητα. Ένα μέλος θυμόταν ότι ήταν «εξαιρετικά απροετοίμαστοι να κατανοήσουν την ιδέα της ενότητας της Ουκρανίας» και δεν σκέφτονταν τα πιθανά σύνορά της. Στην πραγματικότητα, οι γεωγραφικοί χώροι στους οποίους δρούσαν οι Μπολσεβίκοι εξαρτιόνταν πάνω απ’ όλα από τα σοβιέτ και τις σχέσεις που δημιουργούσαν μεταξύ τους. Στο έδαφος της μελλοντικής Ουκρανίας, υπήρχαν τρεις τέτοιες ομαδοποιήσεις τοπικών σοβιέτ το 1917· μία με επίκεντρο το Κίεβο, μία άλλη γύρω από την Οδησσό και μία τρίτη που συγκέντρωνε τα σοβιέτ της βιομηχανικής περιοχής Ντόνετς-Κριβόι Ρογκ.

Chris Ford Κατά την εξέταση της τύχης του επαναστατικού κύματος στην Ευρώπη κατά την περίοδο 1916-1921, η παραδοσιακή άποψη ήταν ότι η αποτυχία του ευρωπαϊκού κομμουνισμού να μεταφέρει την επανάσταση πέρα από το σημείο προέλευσής της έκρινε αρνητικά τη μοίρα της νεαρής Σοβιετικής Ένωσης. Αυτό το άρθρο προσπαθεί να καταδείξει ότι το 1917-1919 το ουκρανικό ζήτημα ήταν κομβικό για την επιτυχία της επανάστασης στην Ευρώπη. Εξετάζει το ρόλο των Ουκρανών Σοσιαλδημοκρατών και Ανεξάρτητων Κομμουνιστών, των Ουκαπίστι. Αυτοί οι Ουκρανοί μαρξιστές αμφισβήτησαν τόσο το Ρωσικό Κομμουνιστικό Κόμμα όσο και τους Ουκρανούς εθνικιστές στην επιδίωξή τους για μια ανεξάρτητη Σοβιετική Ουκρανία.

John-Paul Himka Η Ρωσία του Πούτιν εξαπολύει την καταστροφή στους πολίτες και τις υποδομές της Ουκρανίας, υποτίθεται στο όνομα της «αποναζιστικοποίησης» της χώρας. Ο Ρώσος πρόεδρος και ο μηχανισμός προπαγάνδας του υπερτονίζουν κατά πολύ την ισχύ των νεοφασιστικών τάσεων εκεί, συχνά λέγοντας ξεδιάντροπα ψέματα. Μπορεί κανείς να σχηματίσει την εντύπωση ότι ολόκληρο το κίνημα για την ανάπτυξη του ουκρανικού πολιτισμού και τη διασφάλιση ενός ανεξάρτητου κράτους είναι μολυσμένο από τον φασισμό. Ως διόρθωση τέτοιων αντιλήψεων, αυτό το άρθρο κάνει μια σύντομη επισκόπηση της ιστορίας του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ουκρανία.

John-Paul Himka Το κείμενο αυτό γράφτηκε καθώς η πολεμική επίθεση της Ρωσίας μαίνεται στην Ουκρανία. Νομίζω ότι μια σχετικά σύντομη ιστορία της Ουκρανίας, που μπορεί να διαβαστεί σε δύο ώρες, μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να προσανατολιστούν στα θέματα. Κάθε ιστορική επισκόπηση είναι, φυσικά, μια ερμηνεία και μια απλούστευση. Δεν υπάρχει τρόπος να το αποφύγουμε αυτό. Ελπίζω ότι έχω επιλέξει τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να εξηγηθούν.