Το νέο βιβλίο του Μαρξιστικού Βιβλιοπωλείου που κυκλοφόρησε στις αρχές του Γενάρη επιχειρεί, καταρχάς, να αποτυπώσει στις σελίδες του τις μάχες που έδωσε τα δύο προηγούμενα χρόνια το κίνημα αλληλεγγύης σε όλον τον κόσμο και στην Ελλάδα στο πλευρό της Παλαιστινιακής αντίστασης ενάντια στον γενοκτονικό πόλεμο του Ισραήλ.  Από την φοιτητική Ιντιφάντα, μέχρι τις εργατικές γενικές απεργίες αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και τις «πορείες» από αέρα, θάλασσα και στεριά για να σπάσει ο αποκλεισμός της Γάζας. Δεύτερος στόχος είναι να δώσει απαντήσεις σε μια σειρά κρίσιμα ερωτήματα. Είναι ένας πόλεμος «αυτοάμυνας» του Ισραήλ; Είναι η Παλαιστινιακή αντίσταση «τρομοκρατία»;

Στη στήλη “Σαν Σήμερα” του Ριζοσπάστη διαβάζουμε: 1918 Το διάταγμα για τη Δημιουργία του Κόκκινου Στρατού, που επεξεργάστηκε το Συμβούλιο των Επιτρόπων του Λαού και υπέγραψε ο Λένιν στις 15/28 Γενάρη του 1918. (σσ ημερομηνίες σύμφωνα με το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό ημερολόγιο). Αυτή η ενημέρωση έγινε αφορμή για να ψάξουμε να βρούμε ότι έχει γραφεί για την ίδρυση του Κόκκινου Στρατού. Και ανιχνεύσαμε ότι είχε γραφεί κατά καιρούς στο Ριζοσπάστη όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ. Ανακαλύψαμε ότι το κόμμα που ευαγγελίζεται την “Ιστορική Αλήθεια” ... να έχει εξαφανίσει παντελώς απ’ ότι γράφτηκε, για την ίδρυση του κόκκινου στρατού τον ιδρυτή του…

Δεκαοκτώ σωματεία και συλλογικοί φορείς εκφράζουν την έντονη διαμαρτυρία τους προς την ιδιοκτησία και τη Διεύθυνση της Εφημερίδας των Συντακτών για την απόλυση του Μάριου Διονέλλη, ανταποκριτή της εφημερίδας στην Κρήτη, καταγγέλλοντας μια απόφαση που πλήττει ευθέως την εργασία και την ελευθερία της δημοσιογραφικής έκφρασης. Η συλλογή υπογραφών από σωματεία και φορείς συνεχίζεται. (Η επιστολή έχει σταλεί στην ΕφΣυν, όμως η συλλογή υπογραφών φορέων και σωματείων συνεχίζεται στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. ώστε να σταλεί εκ νέου επικαιροποιημένη)

Τέλος, ένα σημαντικό μέρος της αλληλεγγύης μας πρέπει να είναι η σύνδεση με τους εργαζόμενους της Βενεζουέλας και την Αριστερά και να δούμε πώς μπορούμε να συντονίσουμε τους κοινούς μας αγώνες. Πολύ συχνά, οι συζητήσεις επικεντρώνονται αποκλειστικά στην κυβέρνηση και τη δεξιά αντιπολίτευση. Αποκλείονται οι φωνές της Αριστεράς και της εργατικής τάξης – ή, για την ακρίβεια, οι φωνές της πλειοψηφίας, που δεν υποστηρίζει ούτε τους Μαδούρο/Ροντρίγκες ούτε την Ματσάδο. Ενώ ορισμένοι αριστεροί προτιμούν να αρνούνται την ύπαρξή τους ή να τις καταγγέλλουν, εμείς θα πρέπει αντίθετα να βοηθήσουμε να ακουστούν οι φωνές αυτές, ώστε οι εργαζόμενοι στις χώρες μας…

Την Τετάρτη 11/2 στη 1μμ θα γίνει η πολιτική κηδεία της στο 1ο νεκροταφείο και σε κλειστό κύκλο η καύση στη Ριτσώνα στις 6μμ. Έφυγε από τη ζωή η συντρόφισσά μας Πόπη Γανιάρη, το Σάββατο 7 Φλεβάρη 2026 μετά από μακροχρόνια μάχη. Η Πόπη Γανιάρη εντάχτηκε από τα φοιτητικά της χρόνια στην επαναστατική αριστερά, στις γραμμές της οποίας παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής της. Συμμετείχε σε όλους τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες της Μεταπολίτευσης, πάντα με αγωνιστικότητα και με το ήθος, την αξιοπρέπεια και την σταθερότητα να την χαρακτηρίζουν.