Η επαναστατική αριστερά, η αντισταλινική, η αληθινά μαρξιστική, αυτή που απαίτησε την απελευθέρωση των κρατουμένων της 11ης Ιουλίου, πρέπει να υψώσει τη φωνή της ενάντια στον κλοιό του Τραμπ, να καταγγείλει τη συνενοχή των «εθνικιστικών» κυβερνήσεων που είναι υποταγμένες στην Ουάσινγκτον και να καταστήσει απολύτως σαφές στους οπαδούς της ότι δεν είναι η κουβανική κυβέρνηση που υπερασπίζεται την εργατική τάξη· ότι τα συνθήματα του Ντίαζ-Κανέλ προέρχονται από το φόβο του ότι θα απομακρυνθεί από τη θέση του από τον ίδιο τον Ραούλ Κάστρο· ότι τα πάντα στην Κούβα μπορεί να καταρρεύσουν και ότι είναι πλέον άμεση ανάγκη να βγούμε στους…

Για πρώτη φορά στην Ευρώπη μετά τη ναζιστική Γερμανία, ένα ξένο έδαφος προσαρτήθηκε ανοιχτά. Ο κόσμος γνώρισε πολλές συγκρούσεις, αλλά οι προσαρτήσεις μετά το 1945 είναι εξαιρετικά σπάνιες. Μία από τις λίγες γνωστές εξαιρέσεις είναι το Ισραήλ, με την προσάρτηση των Υψωμάτων του Γκολάν και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Η ατιμωρησία της Ρωσίας ενθαρρύνει το Ισραήλ να προχωρήσει σε προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, της Λωρίδας της Γάζας, την επέκταση των προσαρτήσεων στη Συρία και να διεκδικήσει και νέα εδάφη στο Λίβανο. Εάν η Ρωσία κερδίσει διεθνή αναγνώριση για τις προσαρτήσεις της, θα γίνει το «πρότυπο» και για άλλους και θα βυθίσει…

Η διαρκής απαξίωση του δημόσιου σχολείου δεν είναι ένα τυχαίο φαινόμενο. Είναι μια πολιτική επιλογή που οδηγεί βήμα-βήμα στη μετάλλαξή του σε ένα εκπαιδευτικό κέντρο επιχειρηματικής λογικής. Σήμερα, τον Μάρτιο και ενώ η σχολική χρονιά οδεύει προς το τέλος της, περισσότερα από 10.000 κενά εκπαιδευτικών, πανελληνίως,  παραμένουν ακάλυπτα και δεν πρόκειται να καλυφθούν ποτέ. Τα τμήματα των 27 και 28 μαθητών έχουν γίνει κανονικότητα. Η υποχρηματοδότηση και η υποστελέχωση δυσκολεύουν καθημερινά τη μαθησιακή διαδικασία και υπονομεύουν το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφωση.

Εύλογα η τραγική κατάληξη της εκπαιδευτικού, Σοφίας Χρηστίδου, να γίνει αφορμή χιλιάδες εκπαιδευτικοί από όλη τη χώρα να εκφράσουν την οργή και την απογοήτευσή τους για όσα διαδραματίζονται στο δημόσιο σχολείο, για τη χρόνια απαξίωση και συκοφάντησή τους, την αίσθηση της ματαίωσης του ρόλου τους και τη συνεχώς κλιμακούμενη έκθεση στη δημόσια κριτική και παρέμβαση. Ο εξευτελισμός και η απαξίωση ξεκινά από το ίδιο το κράτος και τις κυβερνήσεις του, αμοίβοντάς τους με τους πλέον εξευτελιστικούς μισθούς: οι σημερινοί εκπαιδευτικοί, με 4-5ετείς προπτυχιακές σπουδές, ξένες γλώσσες, δεύτερα πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, χιλιάδες ώρες αυτομόρφωσης και επιμόρφωσης...

Τρία χρόνια μετά τη μήνυση που είχε καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά (που τελικά δεν αποσύρθηκε, όπως διαβεβαίωνε ο ίδιος) τέσσερις συνδικαλιστές οδηγούνται σε δίκη στις 23/3/2026, από την Εισαγγελία του Πρωτοδικείου Πειραιά. Η μήνυση στοχοποιούσε τρία μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, τον Ηλία Πατίδη (πρόεδρος του ΔΣ), τον Ακρίτα Καλούση (μέλος του ΔΣ) και τον Παναγιώτη Χουντή (πρώην γραμματέας του ΔΣ) καθώς και τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά, Μάρκο Μπεκρή. Αφορά στη συμμετοχή τους (για τα 3 μέλη της ΕΛΜΕ) σε μαζικές κινητοποιήσεις στις 30/11/2022, στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για επίσης μαζική κινητοποίηση στις…