Το κύριο σχέδιό μας πρέπει να είναι η οικοδόμηση της διεθνούς αλληλεγγύης μεταξύ των εργατικών τάξεων σε όλες τις αυτοκρατορικές και περιφερειακές δυνάμεις, καθώς και στα καταπιεσμένα έθνη. Αυτό είναι τώρα πιο δυνατό από ποτέ. Η παγκοσμιοποίηση έχει συνδέσει την τύχη των εργαζομένων σε όλο τον κόσμο. Πουθενά αυτό δεν είναι πιο ξεκάθαρο από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Μεξικό, όπου η περιφερειοποίηση της παραγωγής και η μετανάστευση των ανθρώπων έχει συνδέσει τη μοίρα της εργατικής τάξης της Βόρειας Αμερικής. Είτε θα μείνουμε ενωμένοι ως ένα, είτε θα διασπαστούμε και θα νικηθούμε  χωριστά.

Ashley Smith

Ο παγκόσμιος καπιταλισμός έχει δημιουργήσει πολλαπλές διασταυρούμενες κρίσεις που εντείνουν τις συγκρούσεις μεταξύ και εντός των κρατών. Αυτές οι κρίσεις είναι η παγκόσμια οικονομική ύφεση, η όξυνση του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Κίνας και της Ρωσίας, η κλιματική αλλαγή, η άνευ προηγουμένου παγκόσμια μετανάστευση και οι πανδημίες, από τις οποίες ο COVID-19 είναι μόνο το πιο πρόσφατο παράδειγμα. Αυτές οι κρίσεις έχουν υπονομεύσει το πολιτικό κατεστημένο, έχουν προκαλέσει πολιτική πόλωση στις περισσότερες χώρες του κόσμου, ανοίγοντας την πόρτα στη Δεξιά και την Αριστερά, και πυροδοτώντας κύματα εκρηκτικών αλλά παροδικών αγώνων από τα κάτω... Όλα αυτά αποτελούν πρόκληση και ευκαιρία για μια διεθνή Αριστερά και ένα εργατικό κίνημα που εξακολουθούν να υποφέρουν από τις συνέπειες πολλών δεκαετιών ήττας και υποχώρησης. Είναι επίσης ένα άνοιγμα για μια νέα ακροδεξιά που προσφέρει αυταρχικές λύσεις που υπόσχονται να αποκαταστήσουν την κοινωνική τάξη με αποδιοπομπαίους τράγους τους καταπιεσμένους στο εσωτερικό και με το να υποδαυλίζουν αντιδραστικές μορφές εθνικισμού ενάντια στους εχθρούς στο εξωτερικό.