Joseph Daher 

Μόνο μια δημοκρατική και χωρίς αποκλεισμούς διαδικασία, με ευρεία συμμετοχή των λαϊκών τάξεων από όλες τις θρησκευτικές και εθνοτικές αφετηρίες, μπορεί να σπάσει τον κύκλο της θρησκευτικής σεχταριστικής βίας και να διασφαλίσει τη λογοδοσία για όλα τα θύματα των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για να επιτευχθεί μια τέτοια διαδικασία, οι δημοκρατικοί και προοδευτικοί φορείς και ομάδες της Συρίας πρέπει να συγκροτήσουν μια αντίρροπη δύναμη στις νέες κυβερνητικές αρχές, πιέζοντας τις για να προβούν σε παραχωρήσεις σε αυτά τα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της δικαιοσύνης και της λογοδοσίας. Όπως λέει και το σύνθημα: Δεν υπάρχει Ειρήνη χωρίς Δικαιοσύνη.

Η δημοσιογράφος Ελένη Ηλιοπούλου ασχολείται συστηματικά με την προστασία των ζώων. Πριν λίγες μέρες έκανε γνωστό ότι δέχθηκε SLAPP αγωγή και μήνυση για δημοσιεύματα της στην ιστοσελίδα www.zoosos.gr που ασκούσαν κριτική σε Μη Κυβερνητική Οργάνωση, ιδρυτές της οποίας είναι φίλοι και κουμπάροι του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη αλλά και κυβερνητικά στελέχη. Την Πέμπτη (3/4) θα εκδικάζονταν τα ασφαλιστικά μέτρα ωστόσο το δικαστήριο δεν έγινε. Θα επαναπροσδιοριστεί σε τακτική δικάσιμο για τον Μάιο και τότε θα εκδικαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα σε βάρος της δημοσιογράφου και δημιουργού του zoosos.gr Ελένης Ηλιοπούλου. Παρακάτω ακολουθεί ενημέρωση από την ίδια, σχετικά με το τι ενόχλησε τους μηνυτές της, πως σκοπεύει να κινηθεί και πως ζητάει τη βοήθεια της κοινωνίας των πολιτών.

Κάποτε είχε ζητηθεί από τον Βρετανό γκρανμέτρ του σκακιού Τόνι Μάιλς, γνωστό για τις εκκεντρικότητές του, να γράψει μια βιβλιοκριτική για ένα βιβλίο για τα ανορθόδοξα σκακιστικά ανοίγματα. Το βιβλίο ήταν πράγματι μάπα και ο Μάιλς είχε αρκεστεί σε μια βιβλιοκριτική δυο μόνο λέξεων: «Σκέτη μπούρδα». Φυσικά το σκακιστικό έντυπο που τη ζήτησε τη δημοσίευσε και μπορεί να τη βρει κανείς ακόμη και σήμερα στο Διαδίκτυο. Αν ο Μάιλς έγραφε βιβλιοκριτικές και για φιλοσοφικο-λογοτεχνικές μυθοπλασίες και του ζητούνταν μια για το βιβλίο της Σεμίνας Διγενή Οι Απείθαρχοι, θα αποκρινόταν εντελώς σίγουρα πάλι με δυο μόνο λέξεις: «Σκέτη φλυαρία».

Δικηγόροι ζητούν την ενεργοποίηση του εντάλματος σύλληψης κατά του Νετανιάχου σε περίπτωση που εισέλθει στον ελληνικό εναέριο χώρο

Μετά την επίσκεψη και τον εναγκαλισμό του Κ. Μητσοτάκη με τον Μ. Νετανιάχου, έρχεται η επιλογή του Νετανιάχου να φύγει εκτός εδάφους του κράτους - απαρτχάιντ Ισραήλ και να ταξιδέψει σε Ευρωπαϊκό έδαφος και συγκεκριμένα στην Ουγγαρία, και τούτο κατά προφανή και προκλητική περιφρόνηση του εντάλματος σύλληψης που έχει εκδοθεί από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης σε βάρος του. Προκειμένου να ταξιδέψει αεροπορικώς προς την Ουγγαρία, θα διέλθει από τον εναέριο χώρο πλείστων ευρωπαϊκών κρατών, είναι δε πιθανό, και από τον εναέριο χώρο του Ελληνικού Κράτους.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Γκιβίση. Αναδήμοσίευση από την εφημερίδα Η ΕΠΟΧΗ.

Μιλάμε με τον Διονυσί Βινοχράντιβ από το Κοινωνικό Κίνημα, τη σημαντικότερη αντικαπιταλιστική και διεθνιστική αριστερή οργάνωση στην Ουκρανία που εδώ και χρόνια συνδυάζει την κινηματική δράση με τη θεωρητική ανάλυση, για το δικαίωμα της Ουκρανίας να ακουστεί σε έναν κόσμο που μιλάει όλο και περισσότερο τη γλώσσα της βίας και του κυνισμού, για τις προσδοκίες που έχει ο ουκρανικός λαός από τις διαπραγματεύσεις, και για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η ουκρανική Αριστερά.

Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)

Ναι, η αστική δικαιοσύνη και ο νόμος που υποτίθεται ότι εφαρμόζει επιδέχονται αυστηρή κριτική. Ναι, η δικαστικοποίηση του πολιτικού αγώνα και όλων των κοινωνικών σχέσεων είναι ένα επιβλαβές φαινόμενο. Ωστόσο, όπως και οι πολλές υποθέσεις Σαρκοζί, η υπόθεση για την οποία καταδικάστηκε η Μαρίν λε Πεν είναι παραδειγματική και τα στοιχεία συντριπτικά, ειδικά για τη διάδοχο ενός κόμματος που ισχυριζόταν ότι έχει «καθαρά χέρια και ψηλά το κεφάλι» και πριν από λίγα χρόνια ζητούσε ισόβια κάθειρξη με αποκλεισμό από την ενεργό δράση για τους καταδικασθέντες πολιτικούς. Η δικαιοσύνη πρέπει να αποδοθεί, ανεξάρτητα από το ποιος δικάζεται. Εναπόκειται στους πολιτικούς να το ξεκαθαρίσουν! Με τη λήψη μιας τέτοιας απόφασης, μακριά από το να θέσει υπό αμφισβήτηση την περίφημη «διάκριση των εξουσιών», η δικαστική εξουσία επέστρεψε στους πολιτικούς τις δικές τους αθλιότητες. Ορισμένες αρχές και μηχανισμοί της αστικής δημοκρατίας θεωρούνται δεδομένοι. Όταν αυτές εφαρμόζονται στους πιο ισχυρούς, είναι ακατάλληλο να διαμαρτύρονται.

Εδώ θα αναμετρηθούν με τη συνέπειά τους και οι θεσμικοί φορείς ...Αλλά δεν αρκούν οι καταγγελίες όταν δεν συνοδεύονται από διεκδικήσεις που προωθούν στην πράξη και κατοχυρώνουν όσο είναι δυνατό τον περιορισμό του κρατικού και δικαστικού αυταρχισμού. Αλλιώς γρήγορα θα δούν όλοι αυτοί την έλλειψη εμπιστοσύνης που δίκαια καταγράφεται από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας στη «δικαιοσύνη», μια δικαιοσύνη που και ακόμα και όταν αθωώνει δείχνει να ντρέπεται που το έκανε και ξεφεύγει από την κατασταλτική της αποστολή, να συμπεριλαμβάνει και τους ίδιους ως μέρος του προβλήματος και όχι ως μέρος της λύσης του.

European Secretariat of the International Workers League – Fourth International

Η αιφνίδια στροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην εξωτερική πολιτική καταδεικνύεται από τη στάση του απέναντι στον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, όπου έχει συμμαχήσει με τον Πούτιν για να εξαναγκάσει σε συνθηκολόγηση την ουκρανική κυβέρνηση με τον πιο χυδαίο εκβιασμό. Ο στόχος είναι να αναγκάσει την Ουκρανία να υπογράψει μια αποικιοκρατική συμφωνία...Εκτός από τη λεηλασία της Ουκρανίας, οι ενέργειες του Τραμπ αποτελούν μέρος της στρατηγικής του να προσπαθήσει να απομακρύνει τη Ρωσία από την Κίνα και να αποδυναμώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) –το μπλοκ των ευρωπαϊκών ιμπεριαλισμών– υποτάσσοντας και ταπεινώνοντάς την, προωθώντας την ακροδεξιά στο εσωτερικό της και φέρνοντας τις χώρες μέλη της αντιμέτωπες μεταξύ τους. Ταυτόχρονα, προσπαθεί να νομιμοποιήσει τις δικές της φιλοδοξίες για την προσάρτηση της διώρυγας του Παναμά, του Καναδά και της Γροιλανδίας.

Eleanor Morley

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έριξε την Ουκρανία στους λύκους. Αφού πραγματοποίησε μια βάναυση εισβολή επί τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια της οποίας ένα εκατομμύριο Ουκρανοί και Ρώσοι σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ανταμείβεται τώρα με ένα μεγάλο κομμάτι του εδάφους της χώρας, ενώ ο Τραμπ απαιτεί ένα σημαντικό μερίδιο από τον πλούτο των φυσικών πόρων της για τις ΗΠΑ. Πρόκειται για αυτοκρατορική λεηλασία στο μεγαλείο της: ισχυρές χώρες κατακρεουργούν μια ασθενέστερη προς όφελός τους.

Πριν από τέσσερα χρόνια, ήταν αδύνατο να προβλέψουμε πόσο γρήγορα θα επιταχυνόταν η πολυκρίση ή η σύγκλιση των καπιταλιστικών κρίσεων. Ο Ντόναλντ Τραμπ επέστρεψε ενισχυμένος στην κυβέρνηση του ηγεμονικού ιμπεριαλισμού, αυτή τη φορά με ένα υπουργικό συμβούλιο και ένα σχέδιο που είναι ανοιχτά νεοφασιστικό ή «καθαρά» μεταφασιστικό: το Project 2025 του Heritage Foundation (ένα από τα παλαιότερα και καλύτερα χρηματοδοτούμενα think tanks της αμερικανικής ακροδεξιάς), που υιοθετήθηκε από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Τραμπ. Αυτό εκπροσωπεί τους πιο ριζοσπαστικούς τομείς του αμερικανικού κεφαλαίου -σε όρους νεοφιλελεύθερου ελευθεριασμού και της περιφρόνησης των θεσμών της παλαιότερης αστικής δημοκρατίας,,,