Το βασικό ζήτημα για τον κόσμο της εργασίας είναι να ενωθεί, μέσω της απεργίας, με το κίνημα των μαθητών λυκείου. Όπως έκαναν οι εργαζόμενοι στον τομέα της εκπαίδευσης και οι συνδικαλιστές από τις 6 Οκτωβρίου, σε αλληλεγγύη προς τους νέους και για τα αιτήματά τους. Στις 8 Οκτωβρίου, στους δρόμους μαζί με τους νέους, για το μέλλον τους, για το δικό μας μέλλον. Ας είμαστε κάθε μέρα κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριες του λυκείου για να υποστηρίξουμε την οργάνωσή τους και να αντισταθούμε στην καταστολή. Ας οργανώσουμε επίσης κινητοποιήσεις που θα συγκεντρώνουν κόσμο εκτός των ωρών εργασίας, κάνοντας την 17η Οκτωβρίου ένα σημείο στήριξης για να ενώσουμε τα κοινωνικά αιτήματα και τον αγώνα κατά του ρατσισμού. Αλλά ας μην περιμένουμε την 17η: αυτή η εξέγερση μπορεί να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων, εξαρτάται από όλους μας να την επεκτείνουμε από τώρα.

Προσφέρουμε την πλήρη υποστήριξή μας στο κίνημα που χτίζουν οι νέοι σύντροφοί μας. Καλούμε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις να υποστηρίξουν από κοινού την κινητοποίηση των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και να βγουν πολύ σύντομα στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην καταστολή και την αστυνομική βία. Έχει προταθεί μια διασυνδικαλιστική ημέρα δράσης για τις 6 Οκτωβρίου, και η κινητοποίηση πρέπει να είναι μαζική! Διότι θεωρούμε νόμιμα τόσο τα αιτήματά τους όσο και τις ενέργειές τους. Αυτό που είναι παράνομο είναι η βίαιη αντίδραση αυτής της κυβέρνησης.

Όπως γράφει η Σνιζάνα Ολεξούν, «μια ήττα της Ουκρανίας θα ενίσχυε τις φασιστικές και αυταρχικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο». Προσθέτει: «Η αντίθεση στην αποστολή όπλων στην Ουκρανία μας αφήνει ανυπεράσπιστους». Πρέπει να απαιτήσουμε μια δίκαιη ειρήνη, όχι μια ιμπεριαλιστική «ειρήνη» αποφασισμένη πίσω από την πλάτη των Ουκρανών και ενάντια στα πολιτικά και κοινωνικά τους δικαιώματα.

Ακραίοι καύσωνες, κλιματικές διαταραχές, ρεκόρ κερδών για τις πολυεθνικές: η καταστροφή επιταχύνεται, ο καπιταλισμός την τροφοδοτεί και επωφελείται από αυτήν. Απρίλιος 2026: 43 °C στο Νέο Δελχί, 12 εκατοστά χιόνι στη Μόσχα, 139 γιγατόνοι λιωμένου πάγου στη Γροιλανδία, θερμοκρασίες που ξεπέρασαν για πρώτη φορά τους 50 °C στην Τουρκία, πυρκαγιές, ξηρασίες…Οι συνέπειες της καταστροφής των πλανητικών ισορροπιών γίνονται όλο και πιο θεαματικές… Όλα αυτά αποτελούν ένα και το αυτό σύστημα: αυτό που μετατρέπει την ανθρώπινη δυστυχία σε χρηματιστηριακή ευκαιρία, τις καταστροφές σε αγορές και την επείγουσα ανάγκη σε οργανωμένη αναβλητικότητα. Το σπίτι καίγεται. Και οι ιδιοκτήτες του εισπράττουν μερίσματα.

Αν και οι τρέχουσες βομβιστικές επιθέσεις στοχεύουν, βεβαίως, τα κέντρα εξουσίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, ο στόχος παραμένει η εγκατάσταση υπάκουων ηγετών που θα επιτρέψουν στις ΗΠΑ να καταλάβουν τους ενεργειακούς πόρους. Κανείς δεν θα θρηνήσει τον θάνατο του Χαμενεΐ, ενός δικτάτορα που είναι μισητός από τον λαό και υπεύθυνος για τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων Ιρανών. Αντιθέτως. Ωστόσο, η εξόντωσή του από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν θα φέρει την ελευθερία στους λαούς του Ιράν.

Άμεση παύση του ιμπεριαλιστικού πολέμου!

Κάτω η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν!

Αλληλεγγύη στους λαούς του Ιράν που αγωνίζονται για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και ελευθερία.

Μετάφραση ΤΠΤ – “4”

Η παράδοση αυτή της Ουκρανίας θα ήταν καταστροφική για τους πληθυσμούς της, που θα παραδίδονταν στη γενοκτονική βία του καθεστώτος Πούτιν. Αυτό θα ενθάρρυνε και νέες πολιτικές προσάρτησης από τη Ρωσία στα σύνορά της, ή ακόμη και από τις ΗΠΑ προς τη Γροιλανδία ή την Κίνα προς την Ταϊβάν. Και ευρύτερα, θα αποτελούσε τρομερό πλήγμα για το κοινωνικό μας στρατόπεδο και θα επιτάχυνε τη σημερινή παγκόσμια φασιστικοποίηση καθώς και τη λογική της για μοιρασιά σφαιρών επιρροής μεταξύ αυταρχικών ηγετών. Ο αγώνας του ουκρανικού λαού βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιφασιστικής αντίστασης του 21ου αιώνα. Η ακροδεξιά δεν κάνει λάθος, άλλωστε, που υποστηρίζει ομόφωνα το σχέδιο Τραμπ-Πούτιν.

Η κυβέρνηση Λεκορνού ν2 είναι μια καθαρά μακρονική κυβέρνηση, αποτελούμενη από τεχνοκράτες, πρώην συμβούλους του Μακρόν, αλλά και άτομα που βρίσκονται υπό έρευνα: η Ρασίντα Ντάτι στο Υπουργείο Πολιτισμού, η οποία σύντομα θα δικαστεί για διαφθορά και κατάχρηση εξουσίας, ο Βενσάν Ζανμπρύν, Υπουργός Στέγασης, ο οποίος κατηγορείται για ευνοιοκρατία σχετικά με την εκχώρηση κατοικιών σε συγγενείς του. Και επίσης ο Νουνιέζ, υπεύθυνος μαζί με τον Καστανέρ για τους πολυάριθμους τραυματίες και τους ανθρώπους που έχασαν την όρασή τους κατά τη διάρκεια του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων· ο Ζεφρέ, πρώην δεξί χέρι του Μπλανκέρ, αρχιτέκτονας πολλών μεταρρυθμίσεων που κατέστρεψαν το εθνικό εκπαιδευτικό σύστημα...

Αυτό που τον ανάγκασε να προχωρήσει σε αυτή την αναστολή ήταν η πολιτική κατάσταση που δημιουργήθηκε από τις κινητοποιήσεις από την αρχή του Σεπτεμβρίου. Οι ημέρες «Ας τα μπλοκάρουμε όλα» της 10ης Σεπτεμβρίου και οι διασυνδικαλιστικές απεργίες της 18ης Σεπτεμβρίου και της 2ας Οκτωβρίου δημιούργησαν ένα κοινωνικό κλίμα και μια ισορροπία δυνάμεων που οδήγησαν στην πτώση του Μπαϊρού και επέτρεψαν έτσι αυτή την αναστολή. Ωστόσο, είναι επείγον να επιστρέψουμε στους αγώνες, στους δρόμους, στις απεργίες για να κερδίσουμε τα αιτήματά μας, και πρώτα απ' όλα την πλήρη κατάργηση της μεταρρύθμισης των συντάξεων.

Με την ευρύτερη δυνατή ενότητα, οι εργαζόμενοι και οι νέοι πρέπει να αναλάβουν ξανά την πρωτοβουλία και, μέσω των κινητοποιήσεών τους, να επιβάλουν μια πραγματική κοινωνική, δημοκρατική και περιβαλλοντική ρήξη με το παρελθόν. Τα συνθήματά μας για να βάλουμε τέλος στον Μακρόν και την Πέμπτη Δημοκρατία: ενότητα των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων της αριστεράς, γενική απεργία, εργατική κυβέρνηση και συντακτική συνέλευση! 

Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (NPA)

Η ιστορία επιταχύνεται, έχουμε ήδη σχεδόν ξεχάσει τον Μπαϊρού, που ήδη πετάχθηκε στα σκουπίδια της ιστορίας μετά την αποτυχία της ψήφου εμπιστοσύνης του στη Βουλή. Χωρίς πλειοψηφία και χωρίς συμμάχους, ο Μακρόν αναγκάστηκε να διορίσει τον Λεκορνού, έναν από τους πιστούς του, που προέρχεται από τη δεξιά, είναι ανοιχτά ομοφοβικός και υπουργός από το 2017. Με το διορισμό του, ο Μακρόν υπολογίζει ότι δεν θα καταψηφιστεί από το RN (την ακροδεξιά). Η κινητοποίηση της 10ης Σεπτεμβρίου ήταν επιτυχημένη: από το ξημέρωμα και όλη την ημέρα η κινητοποίηση ήταν μαζική: 30.000 στην Τουλούζη, 15.000 στη Ρεν, 10.000 στο Μονπελιέ, 10.000 στο Στρασβούργο, 8.000 στη Λυών... Δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους, μια σημαντική κινητοποίηση της νεολαίας και δεκάδες χιλιάδες απεργοί στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, παρά την απουσία απεργιακού καλέσματος από τη Διασυνδικαλιστική.