Η διαπίστωση αυτής της βαρβαρότητας είναι που μας ωθεί, μπροστά στην αδράνεια και τη συνενοχή των κυβερνήσεων, να προωθήσουμε ως κοινωνία των πολιτών δράσεις αλληλεγγύης, καταγγελίας και κινητοποίησης, καθώς επίσης και ανυπακοής. Θεωρούμε πως ο δρόμος της κοινωνικής ανυπακοής είναι απόλυτα νομιμοποιημένος μπροστά σε άδικους νόμους και μεταναστευτικές πολιτικές που κλείνουν τα σύνορα της Ε.Ε., που συγκρούονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα και προκαλούν το θάνατο ή οδηγούν χιλιάδες άτομα, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, σε ένα νομικό καθεστώς στα όρια του παραλογισμού.